Posts Tagged ‘Mixgrill

30
Δεκ.
12

Τα αγαπημένα μουσικά βίντεο του 2012 – Mixgrill

Το μουσικό βίντεο (ή βίντεο κλιπ σε απλά ελληνικά) που συνοδεύει ένα τραγούδι ξεκίνησε ως μια ταινία μικρού μήκους βασισμένη στο τραγούδι, αλλά σύντομα εξελίχθηκε από τη μουσική βιομηχανία σε μέσο προώθησης. Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια η επιμέλεια των μουσικών βίντεο φαίνεται ότι περνά στα χέρια πιο δημιουργικών ανθρώπων, οι οποίοι είναι σε θέση να παρουσιάσουν κάτι περισσότερο από τον καλλιτέχνη να τραγουδά από διάφορες οπτικές γωνίες. Μολονότι η δημιουργία μιας οπτικοακουστικής ολότητας παραμένει σπανιότατη, αρκετά από τα βίντεο που συνόδεψαν τα τραγούδια της χρονιάς τράβηξαν την προσοχή των συντακτών του Mixgrill.

My valentine portman

Καλύτερο βίντεο κλιπ (ξένο τραγούδι)

Στην πρώτη θέση των προτιμήσεών μας βρέθηκαν παρέα οι Beach House και ο Paul McCartney.

Ο Paul McCartney, παρότι δε μας κατάφερε με το «Kisses On The Bottom», κέρδισε μια θέση στην καρδιά μας υλοποιώντας την ιδέα της κόρης του, Stella. Με τη βοήθεια (πολύ διάσημων) φίλων του σκηνοθέτησε παρέα με το Wally Pfister (κινηματογραφιστής στα Dark Knight και Inception) το βίντεο για το My Valentine. Η Natalie Portman θυμίζει κάτι από τον Κύκνο του Aronofsky και σκορπά αισιοδοξία και χαμόγελα. Γιατί η μουσική θα είναι πάντα κάτι παραπάνω από ήχος. Συναίσθημα!

Οι Beach House κυκλοφόρησαν ένα δίσκο που μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο πιο αγαπητός της χρονιάς (σίγουρα αυτός με τη μεγαλύτερη αποδοχή στο Mixgrill – Προσοχή: SPOILER!!) και το Lazuli είναι από τα τραγούδια που ξεχωρίζουν. Το ελαφρώς απόκοσμο βίντεο για τον γαλάζιο ημιπολύτιμο λίθο σκηνοθέτησε ο Allen Cordell (δικιάς του ευθύνης και το Walk in the Park από το «Teen Dream» του 2010). Προσέχετε που αφήνετε τα αυγά σας!

Εν συνεχεία κάνουμε μια στάση στο «Here We Are» και το αληθινό ρομάντζο των Citizens!, όπου η ομάδα We Are From LA μάς δείχνει μια πλευρά των σύγχρονων μεγαλουπόλεων που συχνά ξεχνάμε λόγω της βίας της καθημερινότητας (σωματικής και όχι μόνο). Η έντονη ερωτική έλξη και η απάθεια – ή ενδεχομένως η συνειδητή προσπάθεια μεταστροφής του κλίματος μέσω της ολοκληρωτικής απαξίωσης – βρίσκονται στο επίκεντρο τόσο του τραγουδιού όσο και του βίντεο που το συνοδεύει. Έλξη για την/τον αγαπημένη/ο ακομπλεξάριστα, ανεξαρτήτως φύλου. All you need is… True Romance.

Ο Philipp Käßbohrer και η ομάδα του από την Κολωνία (Bildundtonfabrik) πήραν το πρώτο single Roland, I Feel You από το «The Scarlet Beast O’Seven Heads» των Get Well Soon και το έκαναν ταινία που θα ζήλευαν όλοι ανεξαιρέτως οι παραγωγοί των Spaghetti Western, με τον υπέρογκο προϋπολογισμό των 500 ευρώ!! Έργο τέχνης με απλά αγνά υλικά.

«Tesoro, il mondo è luogo cattivo. E deve sapere, nessuno ti aiuterà.»

Από τα υπόλοιπα βίντεο της χρονιάς ξεχωρίσαμε το You Are The One των A Place To Bury Strangers, το Duquesne Whistle του Bob Dylan, το Vorka των Hidden Orchestra, το Want It Back της Amanda Palmer και το I’m His Girl των Friends.

Λίγο πριν κλείσει η χρονιά είδαμε ακόμη το εξαιρετικό βίντεο για το Here With Me των Killers σε σκηνοθεσία Tim Burton. Σχεδόν ξεχνάς ότι στο φόντο ακούγεται ένα αδιάφορο τραγούδι.

Καλύτερο βίντεο κλιπ (ελληνικό τραγούδι)

Ας στραφούμε τώρα στην εγχώρια παραγωγή.

Αν και οι Electric Litany σχηματίστηκαν στην Αγγλία, τους έχουμε σχεδόν υιοθετήσει στην Ελλάδα και όχι μόνο λόγω της εθνικότητας του τραγουδιστή τους. Για τις ανάγκες του βίντεο του Enemy από το ομώνυμο φετινό τους EP, πέραν των γυρισμάτων στο Λονδίνο, οι σκηνοθέτες Αλέξανδρος Μιάρης και Γιώργος Κλαδούρης επισκέφτηκαν τη Λευκίμμη της Κέρκυρας. Πόλη φορτισμένη συναισθηματικά από τις διαδηλώσεις του 2008 κατά του ΧΥΤΑ, καθώς από επεισόδια που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκειά τους τραυματίστηκε θανάσιμα μια έγκυος μητέρα. Στο βίντεο παρακολουθούμε πώς ο κόσμος της εργασίας προετοιμάζεται για μια άγρια σύγκρουση.

Πόσο εύκολο είναι μετά από το Enemy και τις μνήμες που προκάλεσε να επανέλθουμε; Ο Monsieur Minimal με το «Minimal to Maximal» κάνει οπωσδήποτε ό,τι μπορεί. Το βίντεο για το Bitter (στο οποίο συνεργάζεται ο Hiras) σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Σιλβέστρος και είναι φωτεινό, ρομαντικό και ταξιδιάρικο. Μα περιέχει τοποθέτηση προϊόντος. Άτιμη εμπορευματοποίηση!

Αμέσως μετά, συναντούμε τον Ορέστη Ντάντο με το τραγούδι Κάτι πράγματα στο σπίτι από το δίσκο του «Τελευταία ανατολή». Ο δημιουργός του βίντεο, Σωκράτης Συνίτος, χρησιμοποίησε την τεχνική stop-motion και παρακολούθησε την κρυφή ζωή των μικρών εκείνων πραγμάτων που ξεχάσαμε κάπου, κάποτε να συμβολίζουν για πάντα όνειρα και πόθους από καιρό πια ξεχασμένους.

Αξιόλογα είναι τέλος τα βίντεο για τη Χρυσαλλίδα του Κ. Βήτα (μια απογευματινή βόλτα στην Αθήνα) και το Babylon On Fire του Cayetano παρέα με τον Nek (διεθνών εικόνων και προδιαγραφών!).

Για το Mixgrill, 23.12.2012

01
Οκτ.
12

Συναυλίες Αθήνα 2012

Κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής ανάπαυλάς μου στην Αθήνα είχα τη χαρά να βρεθώ σε δύο εξαιρετικές συναυλίες στην Τεχνόπολη στο Γκάζι. Διαβάστε τις εντυπώσεις από τις εμφανίσεις των Active Member και της Imany όπως δημοσιεύτηκαν στο Mixgrill.

 

Active Member 29.08.2012

Imany 02.09.2012

18
Σεπτ.
12

Bilbao BBK Live 2012

Τον Ιούλιο που μας πέρασε είχαμε τη χαρά να βρεθούμε παρέα με την indiego στο Μπιλμπάο και να παρακολουθήσουμε το φεστιβάλ μουσικής Bilbao BBK Live 2012.

Διαβάστε τις ανταποκρίσεις μας όπως δημοσιεύτηκαν στο Mixgrill.

 

Πρόλογος: Bilbao Calling!

Πρώτη ημέρα 12/07: The Cure
Ταξίδι, κούραση και μια τρίωρη θεραπεία από τους ειδικούς.

Δεύτερη ημέρα 13/07: Radiohead
Μια γεύση από Warpaint, Mumford & Sons, The Kooks και η καταιγίδα των Radiohead.

Tρίτη ημέρα 14/07: Keane, Garbage
Η τελευταία ημέρα του φεστιβάλ με μουσικές των Corizonas, Eli «Paperboy» Reed, Keane και Garbage, σε μια εμφάνιση με πολλά προβλήματα στον ήχο.

24
Αυγ.
12

Letras españolas: Alfombra – La plaça de toros

Οι Alfombra (στα ελληνικά σημαίνει χαλί) είναι ένα ποπ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στη Βαρκελώνη στα τέλη του 2008. Στις αρχές του 2010 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP με τίτλο “Corren buenos tiempos”, το οποίο έλαβε εξαιρετικές κριτικές από μουσικά περιοδικά όπως τα Mondosonoro, Rockzone και Ruta 66. Ολόκληρο το EP διάρκειας περίπου 20 λεπτών μπορείτε να το ακούσετε στο MySpace.

Το 2012 οι Alfombra επανέρχονται με το πρώτο τους τραγούδι στα καταλανικά, “La plaça de toros”, δηλαδή η αρένα των ταύρων. Το βίντεο κλιπ που θα βρείτε παρακάτω γυρίστηκε στη συνοικία Born της Βαρκελώνης την άνοιξη του 2012. Διηγείται μια ερωτική ιστορία και τον τρόπο που εμπλέκεται σε αυτή ο πόνος χρησιμοποιώντας την τεχνική των ταυρομαχιών (οι οποίες παρεπιπτόντως έχουν πλέον απαγορευτεί στην επαρχεία της Καταλονίας).

Τα μέλη των Alfombra είναι οι Alfonso Sánchez (φωνή και κιθάρα), Edu Hernández (κιθάρα και φωνή), Aitor (μπάσο) και Raul Casal (τύμπανα).

Ο Alfonso Sánchez δήλωσε στις αρχές Ιουλίου: «Επιτέλους κυκλοφόρησε το πρώτο βίντεο κλιπ των Alfombra στο διαδίκτυο. Θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου σε όλο τον κόσμο που συνεχίζει να στηρίζει το συγκρότημα από το ξεκίνημά του και να του αφιερώσω αυτό το βίντεο. Ελπίζω να σας αρέσει!»

Πηγές και επιπλέον υλικό

1.   Alfombra @ Facebook
2.   Alfombra @ MySpace
3.   waaau.tv

Για το Mixgrill, 22.08.2012

14
Αυγ.
12

Letras españolas: Pumuky – Quinta da Regaleira

Πού θα ταξιδέψουμε αυτή την εβδομάδα; Η αναζήτηση προορισμού δεν είναι ποτέ εύκολη διαδικασία. Τελικά το μονοπάτι μάς οδηγεί στην Τενερίφη, εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν οι Pumuky. Το όνομά τους προέρχεται από το σκανταλιάρικο ξωτικό ονόματι Pumuckl (το γερμανικό πρωτότυπο όνομά του, στα ισπανικά ονομάζεται Pumuki) που στα ελληνικά μάθαμε ως Φρου Φρου.

Το 2002 ο Jaír Ramírez ξεκίνησε ως Alex Kid τη μουσική του καριέρα με μελωδική indie pop και κατάφερε να δει τραγούδια του ψηλά στις ραδιοφωνικές λίστες. Από το 2003 και μετά με τη συνεισφορά του αδερφού του Noé και διαφόρων φίλων τους ξεκινούν και τις ζωντανές εμφανίσεις χωρίς να διαφοροποιηθεί ωστόσο το ηχητικό τοπίο που είχε ήδη δημιουργήσει ο Jaír. Οι Pumuky είναι πλέον πραγματικότητα. Το συγκρότημα έχει να παρουσιάσει πέντε δισκογραφικές προσπάθειες με πιο πρόσφατη το δίσκο “Plus ultra” που κυκλοφόρησε το 2011 από την Jabalina Música.

Σήμερα τα μέλη των Pumuky που μοιράζονται ανάμεσα στα Κανάρια Νησιά και τη Βαρκελώνη είναι Jaír Ramírez (φωνή, κιθαρες, πλήκτρα), Noé Ramírez (ηλεκτρική κιθάρα), Nacho Yoldi (μπάσο), Vicente Rosati (κρουστά), Edu Martínez (πλήκτρα, συνθεσάιζερ) και Arturo Rodríguez.

Στο επίσημο blog τους μπορείτε να πάρετε μια γεύση από όλη την έως τώρα πορεία τους.

Από το “Plus ultra” ακούμε παρακάτω το «Quinta da Regaleira«. Το βίντεο κλιπ σκηνοθέτησε ο Nacho R. Piedra και συμμετέχουν οι ηθοποιοί Anna Gross και Ángel Redondo.

Αγάπη / συγγνώμη που ήμουν εδώ / δεν ξέρω ούτε πότε ούτε γιατί / Ίσως μπορείς να με σώσεις / Το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι είναι η θάλασσα να με καταπίνει και εσύ να κολυμπάς προς το μέρος μου / κι έπειτα τίποτα πια

Αγάπη / θύμησέ μου ό,τι ήμουν ικανός να κάνω αν σε ένιωθα στο πλάι μου / Και πες μου πως σ’ αγάπησα μια φορά τόσο που τρόμαξες κι εξερράγης / Γνώρισέ με ξανά στη λατρεία του κορμιού σου που ταπεινώνει τη λατρεία για οποιοδήποτε θεό / Δώσε και πάλι ζωή σε αυτά τα μέλη με τη θέρμη σου / Σώσε με από το κρύο που με κυκλώνει

Οι Pumuky θα εμφανιστούν στις 21 Σεπτεμβρίου στο Φεστιβάλ BOREAL στην Τενερίφη.
Παρακολουθήστε τη ζωντανή εμφάνισή τους τον περασμένο Μάιο στα στούντιο του τρίτου προγράμματος της ισπανικής ραδιοτηλεόρασης (Radio 3 RTVE) όπου παρουσίασαν τον τελευταίο τους δίσκο “Plus ultra”.

Πηγές και επιπλέον υλικό

1.    pumuky.bandcamp.com
2.    www.myspace.com/pumuky
3.    www.facebook.com/nonpumukyplusultra
4.    www.last.fm/music/Pumuky
5.    jabalinamusica.com
6.    waaau.tv

Η μετάφραση-απόδοση των στίχων του τραγουδιού είναι προσπάθεια του ίδιου του συντάκτη του άρθρου.

Η φωτογραφία προέρχεται από την επίσημη σελίδα των Pumuky στο facebook και ανήκει στον Esteban Gonzalez.

Για το Mixgrill,  08.08.2012

08
Αυγ.
12

Letras españolas: Varry Brava – Calor

Καλοκαιράκι γαρ και αφού η στήλη δεν πάει διακοπές, ευκαιρία να ακούσουμε κάτι πιο χορευτικό.

Το συγκρότημα ονομάζεται Varry Barva και έχει καταγωγή από τη Μούρθια. Η μουσική τους είναι disco pop και χαρακτηρίζονται από πολλούς ως η πιο ηδονιστική ποπ μπάντα της Ισπανίας. Ξεκίνησαν το 2009 με ένα demo (“Ídolo”) από το οποίο ξεχώρισε το τραγούδι “No Gires” (γυρίστηκε μάλιστα και βίντεο κλιπ). Τον περασμένο Φεβρουάριο κυκλοφόρησε η νέα τους δισκογραφική προσπάθεια με τίτλο “Demasié” (μτφ: φανταστικό, καταπληκτικό) (παραγωγή Raúl de Lara (Second) και Varry Brava, διανομή Altafonte). Ο δίσκος περιλαμβάνει έντεκα τραγούδια, συμπεριλαμβανομένων νέων εκτελέσεων των επιτυχιών τους από το Ídolo. Οι επιρροές τους από τους Duran Duran και το ισπανικό new wave είναι εμφανείς στον ήχο τους.

Η σημερινή σύνθεση του συγκροτήματος είναι: Óscar Ferrer (φωνή), Aaron Sáez (πλήκτρα, κιθάρα), Fran Gas (κρουστά), Fede Gas (μπάσο) και Vicente Illescas (κιθάρα).

Από το Demasié ακούμε παρακάτω το “Calor” (μτφ: ζέστη) που ανεβάζει λίγο ακόμα τη θερμοκρασία και τους παλμούς. Ακρόαση κατά προτίμηση σε τόπο σκιερό και δροσερό!

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βίντεο κλιπ και για το δεύτερο single του δίσκου με τίτλο “Ritual”.

Πηγές και επιπλέον υλικό

1. www.varrybrava.com
2. www.facebook.com/varrybrava
3. rollingstone.es
4. www.bilbaobbklive.com

Η φωτογραφία προέρχεται από την επίσημη σελίδα των Varry Brava στο facebook και ανήκει στο Ray García.

Για το Mixgrill, 01.08.2012

26
Ιολ.
12

Letras españolas: Le Traste – Time for the Braves

Ήρθε η ώρα να ανατρέψουμε την εσφαλμένη εντύπωση που ενδεχομένως να δημιουργήθηκε από τις πρώτες αναρτήσεις της στήλης ότι οι Ισπανοί καλλιτέχνες χρησιμοποιούν αποκλειστικά ισπανικό στίχο. Αυτή την εβδομάδα λοιπόν πεταγόμαστε ως την πρωτεύουσα της Ισπανίας για να γνωρίσουμε τους αγγλόφωνους “Le Traste”.

Το συγκρότημα ξεκίνησε το 2009 ως προσωπικό project του Dani Cabezas με τη συνεισφορά δύο παλιών του φίλων, των Luis Mármol και Santiago Talavera. Το Μάιο του 2009 κυκλοφόρησε ο πρώτος ομώνυμος δίσκος (“Le Traste”), ο οποίος πλέον διατίθεται δωρεάν μέσω της επίσημης σελίδας του συγκροτήματος.

Από το πρώτο κιόλας άκουσμα νιώθεις ότι εδώ κρύβεται κάτι σημαντικό. Ο ακριβής προσδιορισμός του ηχητικού τους τοπίου ωστόσο είναι δύσκολη διαδικασία, παρότι οι επιρροές από τους Pearl Jam είναι προφανείς σε κάθε επίπεδο. Ισορροπημένες μελωδίες με λιγοστά ξεσπάσματα και φωνητικά βγαλμένα από ένα νυχτερινό παραλήρημα του Eddie Vedder.

Τον περασμένο Φεβρουάριο οι “Le Traste” δημοσιοποίησαν τη νέα τους δουλειά με τίτλο “Time for the Braves”, η οποία περιλαμβάνει μόλις έξι τραγούδια. Παρόλα αυτά, η μισής ώρας διάρκεια του δίσκου επιτρέπει πολύωρα ταξίδια του νου. Οι μελωδίες εναλλάσσονται και μπλέκουν αρμονικά το post rock με την pop και τη folk. Άλλωστε οι καταβολές των μελών του συγκροτήματος περνάνε από τη jazz και τα blues και φτάνουν ως την κλασσική μουσική και τη hardcore punk. Κάθε τραγούδι προσφέρει μια ολοκληρωμένη πρόταση και αποπνέει τη σιγουριά των δημιουργών του για αυτό που παρουσιάζουν.

Μέσω και πάλι της επίσημης σελίδας του συγκροτήματος προσφέρεται η δυνατότητα αγοράς του βινυλίου και του CD, καθώς και το κατέβασμα του δίσκου έναντι αντιτίμου ελεύθερης επιλογής. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στη Σεβίλλη το καλοκαίρι του 2011 από τον Raúl Pérez. Η μίξη έγινε στη Μαδρίτη από τον Javier Losantos και η τελική επεξεργασία από τον Raúl Pérez. Το σχεδιασμό επιμελήθηκε η María Gil και η παραγωγή ανήκει στην Cuervo Music και την Anomia.

Η σημερινή σύνθεση των “Le Traste” είναι: Dani Cabezas (κιθάρες , φωνή), Santiago Talavera (μπάσο), Luis Mármol (κρουστά) και Naiel Ibarrola (πλήκτρα).
Το τραγούδι που επιλέγουμε να ακούσουμε είναι το ομώνυμο του δίσκου, “Time for the Braves”.

Οι “Le Traste” θα εμφανιστούν στο Dcode Festival 2012 που θα πραγματοποιηθεί 14 και 15 Σεπτεμβρίου στη Μαδρίτη, όπου μεταξύ άλλων συμμετέχουν οι Sigur Rós και οι The Killers.

Πηγές και επιπλέον υλικό

1. http://letraste.bandcamp.com/
2. http://www.myspace.com/letraste
3. http://www.facebook.com/letraste
4. http://rollingstone.es/
5. http://www.hereunidoalabanda.com/2012/05/03/critica-le-traste-time-for-the-braves/
6. http://cucharasonica.com/2012/03/under-le-traste

Τα μέλη του συγκροτήματος ασχολούνται και με άλλες μορφές τέχνης: ο Santiago Talavera είναι ζωγράφος (η προσωπική του ιστοσελίδα, ενώ μια συνέντευξή του σε ισπανική ιστοσελίδα τέχνης μπορείτε να διαβάσετε εδώ) και ο Naiel Ibarrola είναι εικαστικός δημιουργός (δείγματα της δουλειάς του μπορείτε να βρείτε στο προσωπικό του blog).

Για το Mixgrill, 25.07.2012

12
Ιολ.
12

Letras españolas: La Habitación Roja – La segunda oportunidad

Καλώς ήρθατε και αυτή την εβδομάδα στην ισπανική γωνιά του Mixgrill. Το ταξίδι μας θα είναι και πάλι στην ανατολική ακτή της Ιβηρικής. Τυχαίο και μοιραίο ταυτόχρονα. Πάντως το συγκρότημα επελέγη κυρίως λόγω της παρουσίας του στο Bilbao BBK Live, το μουσικό φεστιβάλ που θα πραγματοποιηθεί 12-14 Ιουλίου στο Μπιλμπάο, τη μεγαλύτερη πόλη (αλλά όχι πρωτεύουσα) της Χώρας των Βάσκων, και στο οποίο το Mixgrill θα δώσει το παρόν με δύο συντάκτες.

Ονομάζονται “La Habitación Roja” που σημαίνει “Το Κόκκινο Δωμάτιο” (οι φήμες για οποιαδήποτε σχέση με το ελληνικό σήριαλ ελέγχονται ως απολύτως αναληθείς). Το συγκρότημα δημιουργήθηκε στην L’Eliana της Βαλένθια το 1995 από τους Jorge Martí (κιθάρα, φωνή) και Jose Marco (τύμπανα) και η δημιουργική τους περίοδος μπορεί να χωριστεί σε δύο φάσεις με ορόσημο το 2001, χρονιά που ο Marc Greenwood (κανένα αποτέλεσμα δεν έδωσαν οι έρευνες για πιθανή σχέση με τους αδερφούς Greenwood των Radiohead) αντικατέστησε τον Juanjo Espinosa στο μπάσο. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως indie pop, αλλά καλύτερα να αφήσουμε τους χαρακτηρισμούς κατά μέρος κι να επικεντρωθούμε στην ουσία της μουσικής. Οι επιρροές τους είναι από συγκροτήματα όπως οι The Go-Betweens, οι Teenage Fanclub και οι Magnetic Fields.

Οι “La Habitación Roja” γράφουν κυρίως στα castellano. Εδώ αξίζει να τονίσουμε-υπενθυμίσουμε ότι η γλώσσα που γνωρίζουμε ως «ισπανικά» ονομάζεται castellano (καστιγιάνικα) και δεν είναι η μοναδική επίσημη της Ισπανίας. Οι περισσότερες επαρχίες (αυτόνομες κοινότητες) έχουν και τη δική τους γλώσσα ως επίσημη η οποία μάλιστα διδάσκεται στα σχολεία, χρησιμοποιείται από τον πληθυσμό και διατηρείται ζωντανή ακόμα και μέσω της τέχνης. Πιο γνωστές από αυτές τις «τοπικές» γλώσσες είναι τα καταλανικά (català, στην Καταλονία, τις Βαλεαρίδες και -ελαφρώς παραλλαγμένη- στη Βαλένθια), τα γαλικιακά (galego, στην Γαλικία) και τα βάσκικα (euskara, στη Χώρα των Βάσκων).

Επιστρέφοντας στο κόκκινο δωμάτιο, να συμπληρώσουμε ότι μέχρι το 2010 παρουσίασαν επτά δίσκους και έφτασαν στο φετινό «Fue eléctrico» που κυκλοφόρησε από την ισπανική Mushroom Pillow, εταιρεία που αξίζει να συγκρατήσουμε καθώς από το 2001 που δραστηριοποιείται έχει αναλάβει συγκροτήματα όπως οι “The Sunday Drivers” που έγιναν γνωστοί και στην Ελλάδα (“On my mind”, Rockwave 2006)

Θέλαμε να φτιάξουμε ένα δίσκο από όπου κάθε τραγούδι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να ανοίξει μια συναυλία”.

Η σημερινή σύνθεση του συγκροτήματος είναι: Jorge Martí (κιθάρα, φωνή), Pau Roca (κιθάρα), Marc Greenwood (μπάσο), Jose Marco (τύμπανα) και Jordi Sapena (κιθάρα, πλήκτρα).

Το τραγούδι που ακούμε παρακάτω ονομάζεται “La segunda oportunidad” (Η δεύτερη ευκαιρία) και εξετάζει το σενάριο που όλοι λίγο ή πολύ έχουμε σκεφτεί: πώς θα ξαναζούσαμε τη ζωή μας αν ξεκινούσαμε από την αρχή.

Μια πολύ όμορφη ακουστική εκτέλεση στους δρόμους της Βαρκελώνης θα βρείτε εδώ.

Αν μπορούσα να επιλέξω
Αν είχα άλλη μια ευκαιρία
να ξεκινήσω πάλι από το μηδέν
να ζήσω μια νέα ζωή ακόμη

Θα το επαναλάμβανα
και θα γεννιόμουν
σε αυτή την ίδια τη γη
που σήμερα με κοιτάζει και μου γνέφει αντίο

Και θα αποτύγχανα ξανά
δε θα σπούδαζα ό,τι ήθελα να σπουδάσω
θα παραμελούσα τον αθλητισμό
θα δοκίμαζα όλα όσα μπορούσα να δοκιμάσω

Θα αποχωριζόμουν την αγάπη
το τριαντάφυλλο, το βιβλίο και το αντίο
για να φτάσω να ξαναγεννηθώ
όταν όλα πια θα τα είχα χάσει

Κι αν μπορούσα να επιλέξω
και αν είχα άλλη μια ευκαιρία
θα έκανα τα πάντα μόνο και μόνο για να επιστρέψω
στη νύχτα που σε γνώρισα

Που σου είπα αυτό που σήμερα
ακόμα χωρίς όρους πιστεύω
τα πάντα θα έκανα και πάλι
για να σε συναντήσω ξανά …

Για το Mixgrill, 05.07.2012

02
Ιολ.
12

Letras españolas: Anímic – Boirina

Η ιδέα γύριζε καιρό στο μυαλό. Η ώρα να πραγματοποιηθεί έφτασε. Κάθε εβδομάδα θα πηγαίνουμε μια βόλτα στην Ιβηρική να εξερευνούμε καινούριους ήχους και στίχους, με τη βοήθεια του πολιτιστικού καναλιού waaau.tv.

Την προηγούμενη εβδομάδα ξεκινήσαμε ακούγοντας τον Xoel López. Σήμερα θα γνωρίσουμε τους Anímic μέσα από τα δικά τους λόγια:

«Είμαστε μια ομάδα μουσικών που ζουν στους πρόποδες του βουνού Μονσεράτ (σημ: βρίσκεται στην Καταλονία) σε ένα μικρό χωριό που ονομάζεται Collbató. Από το 2003 αγνοούμε τις δισκογραφικές εταιρείες και προσπαθούμε να διατηρήσουμε μια φιλοσοφία DIY, απαλλαγμένοι από τον όρο του «μοντέλου». Έχουμε ηχογραφήσει στο σπίτι μας περίπου δέκα άλμπουμ, τέσσερα εκ των οποίων έχουν κυκλοφορήσει – «Music Therapy» (2004), «Niu-núvol» (2005), «Hiu o Hau» (2007) και «Himalaya» (2009). Το «Himalaya», σε συμπαραγωγή του μεγάλου Ricky Falkner (Standstill) και του Jordi Mora, πήρε εξαιρετικές κριτικές από το Rockdelux, τη La Vanguardia και την El Periodico και χαρακτηριστήκαμε ως «μια οικογένεια φίλων που κάνουν μυστικιστικά νανουρίσματα με τους δικούς τους νόμους». Τώρα σας παρουσιάζουμε τη «Hannah», ένα δίσκο που μας κάνει ευτυχισμένους, φτιαγμένο με πολλή αγάπη και ελπίζουμε να σας αρέσει όσο και εμάς.»

Η γοητεία του σκότους

Από τη «Hannah» ακούμε παρακάτω το «Boirina«, που στα καταλανικά σημαίνει ομίχλη. Οι στίχοι είναι στα καταλανικά, αυτή τη γλώσσα που αποτελεί μια ιδιότυπη μίξη γαλλικών (κυρίως) και ισπανικών (σε μικρότερο βαθμό) και αποτελεί μητρική γλώσσα τουλάχιστον 10 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Ο σηνοθέτης Nikita Routchenko βουτά στον ομιχλώδη κόσμο των Anímic αναζητώντας το εικαστικό σύμπαν της μπάντας. Το βίντεο ερευνά μυθικούς τόπους όπου ευάλωτα και ευαίσθητα όντα ενώνoνται με τις μεγάλες δυνάμεις της φύσης. Μια τολμηρή αισθητική πρόταση από την ιδιαίτερη μουσική σκηνή της Καταλονίας.

Για το Mixgrill, 30.06.2012

19
Ιον.
12

Οι Triggerfinger διασκευάζουν το «I follow rivers»

Όταν η Lykke Li από τη Σουηδία κυκλοφόρησε το «I follow rivers» στις αρχές του 2011 ήταν εμφανές ότι επρόκειτο για κάτι περισσότερο από την επιτυχία του καλοκαιριού. Το τραγούδι παιζόταν παντού, σε καφετέριες, μπαρ, κομμωτήρια, σε «mainstream» και «εναλλακτικά» ραδιόφωνα. Και το φαινόμενο δεν ήταν μονάχα ελληνικό.
Οι Triggerfinger είναι μια ροκ μπάντα από την Αμβέρσα (Αντβέρπ) του Βελγίου. Όπως διαβάζουμε στη σελίδα του συγκροτήματος στη Wikipedia, τον Ιανουάριο (κι όχι το Φεβρουάριο όπως αναγράφεται στη Wikipedia) του 2012 μπαίνουν στο στούντιο του βελγικού ραδιοφωνικού σταθμού 3FM, ηχογραφούν τη δική τους εκδοχή για το «I follow rivers» και τον Απρίλιο το τραγούδι φτάνει στην κορυφή των chart τόσο στο Βέλγιο όσο και στην Ολλανδία. Αυτή τη φορά τα αντανακλαστικά είναι κάπως γρηγορότερα (θυμίζω ότι το «Somebody That I Use To Know» του επίσης Βέλγου Gotye άργησε χαρακτηριστικά να εξαπλωθεί κι όταν το έκανε κατάκλυσε τα πάντα) και το τραγούδι διαδίδεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς στην κεντρική Ευρώπη και όχι μόνο.

Απολαύστε το! Άλλωστε, διασκευή ή μη, η μουσική είναι μία!

Το βελγικό άρθρο για τη ραδιοφωνική ηχογράφηση του τραγουδιού.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο ως b-side από το συγκρότημα.

Για το Mixgrill, 17.06.2012




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: