Posts Tagged ‘Max Richter

30
Οκτ.
13

Φθινοπωρινό

Στον μυστικό δείπνο των εποχών

τα δέντρα προσφέρουν

τα φύλλα και την υγρασία τους στη μάνα γη,

μεμπτή θυσία για το μεγαλύτερο σκάνδαλο:

την αιώνια ζωή στον κόσμο αυτό

Το αίμα τους διαυγές και ελαφρύ,

χορεύει στις ρωγμές των κορμών τους

λίγο πριν το χώμα το καταπιεί

Το σώμα τους πλέκει ένα πορφυρό χαλί σε όλη τη γη

τι να σκέφτεται το τελευταίο φύλλο

όταν γλιστράει στον αέρα,

λίγο πριν βρει τη θέση του στο αχανές

νεκροταφείο

Ζηλεύω το παιδί

που με την άκρη του παπουτσίου του

θα το πατήσει

για να ρουφήξει ο ουρανός

την ηχώ (των θρυμάτων του)

θυσία στην πρώτη νιφάδα του χιονιού

22
Ιον.
13

Musikträume: Τοπία Γερμανίας (ένας πρόλογος)

Πάτησε το play και στάσου για μια στιγμή, για όσο κρατάει η μουσική. Διάλεξε ένα τοπίο και κοίταξέ το. Κι αν δεν το έχεις δίπλα σου, ονειρέψου το. Νιώσε τις νότες να ρέουν στις φλέβες σου. Άκουσε το βιολί να γίνεται φωνή κι έπειτα ξανά βιολί. Δεν έχει σημασία τι υπάρχει, αλλά τι βλέπεις εσύ. Και κανείς δε μπορεί να στο δείξει. Θα πρέπει να το ανακαλύψεις μόνος σου.

Κάθε Σάββατο ο clandestino κάνει μουσικά όνειρα και ξεχωρίζει έναν ήχο που χαρακτήρισε την εβδομάδα του.

Αυτή τη φορά επέλεξε το πιο χαρακτηριστικό από τα θέματα που περιλαμβάνονται στο Memoryhouse του Max Richter, μια από τις πολύ όμορφες προτάσεις του sternenwandler που μας πρωτοσύστησε το Βρετανό συνθέτη μέσα από την «επανασύνθεση» των Τεσσάρων Εποχών του Vivaldi. Και έλαχε στο Memoryhouse να είναι ο δίσκος που έντυσε μουσικά το ομορφότερο θέαμα που μπορεί να αντικρύσει κανείς στην «καλοκαιρινή» Γερμανία… το δεύτερο διπλό ουράνιο τόξο μέσα σε δυο χρόνια.

Ούτε αυτό θα στο δείξει κανείς. Και δεν αρκούν τα μάτια. Πρέπει να έχεις και την καρδιά ορθάνοιχτη.

double-rainbow-june-2013

21
Μαρ.
13

ζητείται άνοιξις*

Κάποτε: αγουροξυπνημένη και με το σημάδι του μαξιλαριού ακόμα φρέσκο στο μάγουλό της προσπαθεί να σηκωθεί, αλλά ο ήλιος εκτυφλωτικός, μέσα από τις σταγόνες της φρέσκιας βροχής, τη ζαλίζει και χάνει τα βήματά της. Ένας βόμβος, όμως, και κυρίως η χνουδωτή πηγή του που κάθισε πάνω στη χωρίστρα των μαλλιών της και άρχισε να κάνει τσουλήθρα από το κούτελό της μέχρι τη μύτη της, την ξετάραξε τελείως και με δύο πήδους βρέθηκε όρθια στη μέση του ολάνθιστου δάσους. Η μυρωδιά της υγρασίας την οδήγησε σε μια λίμνη όπου μπόρεσε να δει τον εαυτό της. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή όπου και αν ξυπνούσε πάντα ήθελε να βλέπει το πρόσωπό της και να απολαμβάνει το εφήμερο της ομορφιάς της. Αυτή τη φορά είχε καστανά μαλλιά με πράσινα μάτια, μπόλικες φακίδες στη μύτη που γεφύρωναν τα κατακόκκινα μάγουλά της και μαύρα χείλη. Το κεφάλι της ήταν συνέχεια ενός μικροκαμωμένου, σφιχτού κορμιού, με χέρια γεμάτα φουντωτά κλαδιά, στήθη δροσερά, ανθισμένο εφήβαιο που το πολιορκούσαν έντομα και πουλιά και κατά καιρούς κάρπιζε κεράσια, βερίκοκα, και άλλα της όρεξής της, ενώ τα πόδια της ήταν γεμάτα κοπριά. Ξαφνικά κάτι αλλόκοτο ήχησε στα αυτιά της. Ένας άνθρωπος με κατακόκκινα μαλλιά κάτοικος μιας υδάτινης πολιτείας προσπαθούσε να τραγουδήσει το ξύπνημά της. Τον ένιωθε που ματαιοπονούσε και σκέφτηκε να τον βοηθήσει. Και έγινε άνεμος δυνατός για να φτάσει γρήγορα στη πόλη του και μετά ρεύμα πάνω από τα υδάτινα της πόλης και τέλος μελωδία που κύλησε ανάμεσα από τα δάχτυλα και τις χορδές˙ και το τραγούδι του Βενετσιάνου και της Άνοιξης έλεγε αυτό:


Σήμερα: το κορίτσι – γύρω στα 14 – καθόταν στη βεράντα της γιαγιάς της και κοιτούσε τη γειτονιά με απορία. Κάτι είχε αλλάξει, αλλά τί; Το μοναδικό που μπορούσε με σιγουριά να πει είναι ότι τα σκουπίδια μύριζαν πολύ πιο έντονα μετά από αυτή τη κωλοβροχή που την ανάγκασε να ακυρώσει το ραντεβού της με τα κορίτσια για skate στο Πεδίον του Άρεως. Μέσα σ’ όλα αυτά είχε και τη γιαγιά της να τραγουδά κάτι ακατανόητα για ένα άσπρο τριαντάφυλλο που φορά, κάνοντάς την να μασάει με μεγαλύτερη μανία την τσίχλα της. Ξαφνικά η γιαγιά τής γυρνάει την καρέκλα και πριν προλάβει να φέρει αντίρρηση αρχίζει να της βάζει κραγιόν στα χείλη, γιατί λέει, σήμερα μπαίνει η άνοιξη και πρέπει να το γιορτάσουν και κάτι άλλα ασυνάρτητα. Το μόνο που κατάλαβε ήταν ότι στο τέλος η γιαγιά της είχε εκνευριστεί πολύ για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο με το κραγιόν και πήγε να φέρει ένα καινούργιο. Το κορίτσι κοιτάχτηκε με περιέργεια στο τζάμι του τραπεζιού και είδε με θαυμασμό ότι τα χείλη της είχαν γίνει μαύρα!(μάλλον από τη σύμμειξη των χρωστικών της τσίχλας με αυτών του κραγιόν) Χωρίς να περιμένει, βγάζει το mp3 από το laptop, αφήνει το skate να γλιστρήσει από τα χέρια και την επόμενη στιγμή βρίσκεται στο δρόμο με τον αέρα να της χτυπάει το πρόσωπο και τα μανίκια να παίζουν τις σερπαντίνες με τα τεντωμένα άκρα της. Σκέφτηκε να κόψει δρόμο από την πλατεία Ελευθερίας και βρέθηκε στη Domplatz της Karlsruhe. Συνέχισε να τρέχει όλο και πιο γρήγορα και στο τέλος της πλατείας βρέθηκε στη Rue de la Gare του Παρισιού, έναν κατηφορικό δρόμο που την έβγαλε στη κορυφή του Λυκαβηττού. Κάθισε σε ένα παγκάκι να απολαύσει τον ήλιο που έδυε. Λίγη γύρη από τα πεύκα κόλλησε γύρω από τη μύτη της που είχε ιδρώσει, ενώ το μαβί φως του δειλινού πρασίνιζε το εφηβικό της βλέμμα. Σήκωσε τα μαλλιά για να δροσιστεί ο αυχένας της και ένα απαλό αεράκι γλίστρησε γύρω από το λαιμό της και ταξίδεψε μέσα στο φόρεμα ανάμεσα από τα άγουρα στήθη της για να βρει έξοδο κάτω από τα πόδια της – αφήνοντας έτσι και μια γλυκιά υπόδειξη για την άνοιξη που την περίμενε, όποτε την επιζητούσε. Γέλασε δυνατά και έκανε και τα δέντρα γύρω της να γελάσουν κι αυτά. Πήρε να ακούσει mp3, μα πριν προλάβει, ένα δεύτερο αεράκι της τραβάει τα χέρια μακριά και τα τοποθετεί με τέτοιο τρόπο σα να κρατάει βιολί. Πρώτο βιολί το κορίτσι, ορχήστρα ο Λυκαβηττός, διευθυντής η Άνοιξη και η μουσική αυτή:

*ο τίτλος είναι του clandestino

17
Μαρ.
13

Άγουρη Άνοιξη

Να με ρωτάς κάθε χρόνο τέτοια εποχή, τι είναι Άνοιξη;
και εγώ να σου λεω, το τραγούδισμα του νοτισμένου άνθους μετά το πρωτοβρόχι
μα εσύ μετά από τόσα χρόνια ακόμα με κοιτάς με απορία
-άραγε πότε θα ανθίσεις;

05
Φεβ.
13

Vivaldi recomposed

 Recomposed-by-Max-Richter---Cover-Grafik-c-by-Universal-Music

Στα 1725 ο Antonio Lucio Vivaldi (1678-1741) εξέδωσε ένα σύνολο δώδεκα κοντσέρτων για βιολί και ορχήστρα υπό τον γενικό τίτλο (σε ελεύθερη απόδοση) «ο διαγωνισμός μεταξύ της αρμονίας και της επινοητικότητας».Antonio+Vivaldi++Bologna Επειδή όμως τα τέσσερα πρώτα κοντσέρτα συγκροτούν την ενότητα των τεσσάρων εποχών, προσπερνάμε  γρήγορα-γρήγορα τον τίτλο (πραγματικά όμως, τι είχε στο μυαλό του, όταν τον έγραφε ;;;) και με ένα τεράστιο άλμα στο χρόνο … 287 ετών φτάνουμε στον Οκτώβριο του 2012, όπου ο γερμανοτραφής-Βρετανός συνθέτης Max Richter (1966-) «επανασυνθέτει» τον Vivaldi και τις εποχές του. Βέβαια για να αποδώσουμε  τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και να είμαστε τουλάχιστον μεταξύ μας ειλικρινείς, η «επανασύνθεση» ομοιάζει περισσότερο με εμπνευσμένη διασκευή –παραδόξως το Vivaldi revised ακούγεται αλαζονικότερο από το αναληθές πιασάρικο recomposed, αλλά άγνωσται αι βουλαί του θεού του marketing!

Max+Richter+Side+On+BW

Όπως ο ίδιος ο Richter έχει πει, στόχος του ήταν να εκσυγχρονίσει το έργο, να το φέρει στη σημερινή εποχή, με άλλα λόγια όπως  ίσως θα έγραφε τα κοντσέρτα αυτά ο Vivaldi τον 21ο αιώνα. Διευρύνοντας λίγο το πλαίσιο του θέματος θα ήθελα να πω, ότι τέτοιου τύπου σοβαρές εργασίες που επαναπροσεγγίζουν με φρέσκια ματιά παλαιότερα έργα τέχνης –ανεξαρτήτως  μέσου έκφρασης προσφέρουν εξαιρετικές ευκαιρίες σε όλους τους πιστούς καταναλωτές Τέχνης για προβληματισμό και αναθεωρήσεις! Αρχικά θα ξαναθυμηθούν το πρωτότυπο έργο και μετά τις επιφανειακές συγκρίσεις, θα ξεκινήσει ένας διάλογος ανάμεσα στο νέο και το παλιό, στην πρωτοτυπία και στο καινοφανές, στην ουσία και στο βερμπαλισμό. Σημαντικός κανόνας του παιχνιδιού είναι, ότι δεν πρέπει να θεωρείται a priori το πρωτότυπο έργο σημείο αναφοράς, αλλά εφαρμόζοντας την χεγκελιανή διαλεκτική, όλα να εξετάζονται και όλα να ελέγχονται με απώτερο σκοπό , όχι ασφαλώς την αποκάλυψη της αλήθειας, αλλά την τέρψη και ευαισθητοποίηση του βιοψυχολογικού υποστρώματος του υποκειμένου. Κάπου εδώ, αναπόφευκτα, κάνει την εμφάνισή της και η αισθητική, όχι μόνο ως ποιητικό μέσο διαμόρφωσης της προσωπικής ή και της καθεστηκυίας ηθικής, αλλά και ως εργαλείο ανάγνωσής της τελευταίας σε προγενέστερες εποχές. Με άλλα λόγια η συγκριτική απόλαυση έργων τέχνης (πρωτότυπου-επιγόνου) μέσω της διαλεκτικής συστήνουν μια επισκόπηση  της αισθητικής του ανθρώπινου πολιτισμού ανά τους αιώνες αποκαλύπτοντας ήθη και έθιμα. Εν τέλει είναι ένας άλλος τρόπος στοχασμού πάνω στις ιστορικές αναζητήσεις του ανθρώπου εν τω χρόνω. Όπως καταλαβαίνετε το θέμα είναι ανεξάντλητο… Υπό το πρίσμα αυτό, λοιπόν, θεωρώ, ότι η εργασία του Richter είναι εξαιρετική, γιατί προσαρμόζει άψογα τις πρωτότυπες μελωδίες στο πνεύμα της εποχής. Μελωδίες εμπνευσμένες, κοφτές, αυστηρές, μινιμαλιστικές, πιο γρήγορες που συνηθίζουν να επαναλαμβάνονται και να αποκαλύπτονται το ίδιο γρήγορα με τον τρόπο που εξαφανίζονται, δεν θυμίζουν τίποτα τις παλιές που έδιναν χρόνο στον ακροατή να τις επεξεργαστεί και να τις αφομοιώσει (τότε δεν υπήρχε το repeat!).  Όλη αυτή η προσπάθεια αύξησης της ηχητικής έντασης όσο θελκτική εάν είναι, εν τέλει, αφήνει την εντύπωση πως αμβλύνει τις μελωδικές αντιθέσεις δημιουργώντας μια σύγχυση˙ ήτοι ο δίσκος απαιτεί και δεύτερη και τρίτη ακρόαση, για να ξεκαθαρίσουν τα μουσικά θέματα και κυρίως ο τρόπος μουσικοσυνθετικής επανεπέμβασης, κάτι που δεν με στενοχώρησε καθόλου ως διαδικασία… Καλή ακρόαση!




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: