Posts Tagged ‘Domino Records

30
Μαρ.
15

Blue Monday: μεσημεριανό

Μεσημέριασε κι ακόμα να με ψάξεις. Από χθες έχεις να μου μιλήσεις και η ώρα είναι τρεις. Δεν είχες τίποτα να μου πεις; Βρήκα επάνω στο τραπέζι τα σχήματα που ζωγράφιζες εχθές μιλώντας στο τηλέφωνο. Έχεις ταλέντο, σου το έχω ξαναπεί. Αυθαίρετα μέσα στην απλότητά τους κι αν είναι, βγάζουν μιαν ένταση που με ξεπερνά. Γιατί δε τη διοχετεύεις κι αλλού; Ίσως σε 50 χρόνια από τώρα να σε εκθέτουν στο καρφί κάποιου μουσείου, καθώς δεκάδες επισκέπτες είτε θα σε προσπερνούν βιαστικά αδιαφορώντας, είτε με μύτη σουβλερή και ύφος καρδιναλίου θα κρίνουν την έμπροσθέν τους έκθετη ψυχή σου. Πονάνε τα μάτια σου μου λες κοιτώντας τόσο άσπρο. Ζαλίζεσαι και θέλεις να λιποθυμήσεις. Τόσο σε πειράζει ο καμβάς; Γιατί τα σκίτσα σου έχουν γεμίσει τις χαρτοπετσέτες όλου του σπιτιού. Πας κόντρα στο φορμαλιστικό κατεστημένο. Κάτι είναι κι αυτό. Όλα τα άλλα μας έχουν καταπιεί. Κοίτα τον εαυτό σου κατάματα χωρίς δισταγμό. Αν η καρδιά σου είναι ειλικρινής το μεγάλο κήτος του φόβου θα σε ξεράσει τρεις μέρες αργότερα σε όρμο γαληνό. Γιατί δε μου τηλεφωνείς;

«Stop listen to new words from around as you’re round
And all the captives you burn, is burning out»

Ο Patrick Watson κυκλοφορεί στις 12 Μαΐου τον καινούριο του δίσκο με τίτλο Love Songs For Robots και εταιρεία τη συμπαθή μου Domino. Το άλμπουμ αναμένεται να έχει δέκα τραγούδια, ενώ το ομώνυμό του που μας κρατάει συντροφιά σήμερα είναι το πρώτο κατά σειρά. Περιμένω με ενδιαφέρον να ακούσω και τα υπόλοιπα.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σάς εύχομαι!

Advertisements
24
Μαρ.
14

Blue Monday: υομ αλιμ!

Το αλφαβητάρι είναι το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις στο σχολείο. Όταν είσαι ακόμη μικρό παιδί και ο κόσμος ορθώνεται μπροστά σου ολάκερο βουνό έτοιμο να το κατακτήσεις, γιατί απλώς Αγνοείς την πραγματική διάστασή του. Η άγνοια δεν είναι απαραίτητα κακή, όταν αυτή Βέβαια συνδυάζεται με την αθωότητα. Μοιάζει παιχνίδι μαΓικό με πρίγκιπες και χίμαιρες, δράκους και παραμάνες που καραδοκούν να σε πλανέψουν με την ψεύτικη γαλήνη τους. Σου κλείνουν ελκυστικά το μάτι και με το μεθυστικό χορό τους αψηφώντας το συνειδητό σου σε τυλίγουν με ένα υπερκόσμιο φως Δηλωτικό της φύσης τους.
Στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο απόψεις περί κόσμου: από τη μία πλευρά βρίσκονται Εκείνοι που αποδέχονται την εξορισμού και a priori ύπαρξή του, αποδεχόμενοι μεν μερικώς τα αρνητικά, επωφελούμενοι δε τα αμέτρητα καλά της, και από την άλλη εκείνοι που γεννιούνται με την πεποίθηση ότι μπορούν να δημιουργήσουν έναν καλύτερο, Ζώντας απλώς με πάθος και αυτοθυσία. Τους δεύτερους θα μπορούσες να τους αποκαλέσεις απλώς ερωτευμένους, ορισμός αδιανόητος, αν σκεφτείς την πιθανότΗτα ο κόσμος να υπάρχει απλώς και μόνο κατά την πρώτη εκδοχή.

Θυμόσοφοι όλου του κόσμου ενωθείτε, βγείτε από το αργιλένιο πιθάρι σας και μαζευτείτε γύρω από τη διονυσιακή τράπεζα. Πιείτε και ευφρανθείτε. Όμως, δώστε και σε μένα την απάντηση, που είμαι τόσο δα μΙκρός κι ακόμη δεν ξέρω ούτε να μετρώ. Μπερδεύω την ανάγνωση με τα μαθηματικά. Γιατί δε μου έδειξε ποτέ Κανείς να ξεχωρίζω το σ’ αγαπώ από το 200+1+3+1+80+800. Αν δεν ξέρω πώς να το διαβάζω και να το γράφω, πώς θα μπορέσω να το εκφράσω; Και έπειτα έρχεται και ο γραμματικός και μου λέει ότι το μου είναι κτητική αντωνυμία. Ο δικός μου, η δική μου, το δικό μου. Και γίνεται μια πάλη μέσα στο κεφάΛι μου, αφού στα θρησκευτικά μού έμαθαν πως η κτίση είναι δημιούργημα του Θεού. Αν είναι λοιπόν δική του, πώς μπορώ εγώ να σε κάνω δική μου, ολόδική μου, κτήση μου; Να σε κρατώ στην αγκαλιά μου, να σου χτενίζω τα μαλλιά και να μη σ’ αφήσω ούτε στιγμή. Φυσικά ξέρω τι θα μου πεις: «Καλά δε βλέπεις ολόκληρο ήτα διαφορά;» Το βλέπω. Όλα τα βλέπω, Μα σαστίζω, φίλε μου, και απορώ. Είναι δυνατόν να μιλάει κανείς για έρωτα και πόθο και να σκέφτεται το ήτα; Ή μήπως την ήττα; Γιατί κι αυτή μέσα στο παιχνίδι είναι. Ελεγείες ολόκληρες έγραψαν οι Λατίνοι ποιητές έξω από την πόρτα της αγαπημέΝης τους παρακαλώντας για ένα χάδι, ένα βλέμμα, ένα φιλί. Αλλά του κάκου. Ξέμειναν εκεί να κοιτούν εγκωμιάζοντας τον ατελέσφορο έρωτά τους, βιώνοντάς τον μέσα από την άρνηση.

Εσάς ρωτώ, άνθρωποι του πνεύματος, μα μη μου απαντήσετε σαν το Σωκράτη, δεν θα το αντέξω. Δεν είναι εύκολο να χαλιναγωγήσεις το μυαλό, όταν μπαίνει στη μέση το θυμικό κι αν μη τι άλλο, για να μη φτάσεις να πιεις το δηλητήριΟ από την απογοήτευση, πρέπει να βρεις ένα λογικό στήριγμα. Πολλές φορές όταν καυγαδίζαμε μού επέστρεφε τις ερωτήσεις. Πώς να συζητήσεις; Σε βγάζει έξω από τα ρούχα σου Προσπαθώντας συνέχεια να εκμαιεύσει το δίκιο του. Θέλω απάντηση απλή, όπως είναι η φύση, καθάρια και ολόρθη μπροστά μου. Χωρίς φκιασίδια και περιπλοκότητα. Σαν το Ρυάκι που κυλά γαργαριστό αφήνοντας για πάντα πίσω του την πηγή, έτσι θέλω να λυθεί η γλώΣσα σας και να μου φανερώσετε το μυστικό. Γνωρίζω πως είναι δύσκολο να καταφέρεις να συγκεντρώσεις σε ένα παγκόσμιο συμβούλιο τους σοφούς όλου του κόσμου. Υπάρχουν ένα σωρό Τσαρλατάνοι εκεί έξω διατεινόμενοι τη γνώση της πραγματικής αλήθειας. Η πραγματική αλήθεια και δυσκολία είναι να κατορθώσεις να ξεδιαλΎνεις όλην αυτή τη σκαρταδούρα. ΑνέΦικτο! Γέμισε το σύμπαν διαστρεβλωτές και εγωιστές, ατομικιστές και καιροσκόπους. ΑΧ, αυτοί οι γραμματικοί με τις αντωνυμίες τους… Πώς να μη μείνεις μετά μετεξεταστέος στα θρησκευτικά; Πώς να μην Ψάχνεις μετά σε λάθος σημεία το νόημα;

Πείτε μου, καλοί μου σοφοί, τι είναι η ζωή και ο κόσμος; Χαϊδέψτε μου τα αυτιά, σας παρακαλώ. ΘέλΩ να ανήκΩ στη δεύτερη κατηγορία.

«And I might as well be talking backwards
Am I making any sense to you
And the only thing that really matters
Is the one thing I can’t seem to do»

Οι Real Estate κυκλοφόρησαν την 4η Μαρτίου το δεύτερο κατά σειρά δίσκο τους με το όνομα Atlas από τη Mexican Summer και τη Domino Records. Από τις ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς αξίζουν μια προσεκτική ακρόαση.

13
Ιαν.
14

Blue Monday: Θηρία ανήμερα

Υπάρχουν διαφόρων ειδών σχέσεις. Οι αγαπητικές, οι ερωτικές, οι αναγκαστικές, οι ξενέρωτες, οι αδιάφορες, οι συγγενικές, οι επαγγελματικές, οι φιλικές. Κάποιες τις επιλέγουμε και κάποιες προκύπτουν λόγω συγκυριών ή απλώς επειδή κάποιος άλλος τις επέλεξε για μας. Κάθε μία ξεχωριστά αποτελεί ένα υποσύνολο της κοινωνικής προσωπικότητάς μας συντελώντας στην ανά- ή υποβάθμιση της συναισθηματικής νοημοσύνης κατά διαστήματα. Υπάρχει άραγε κάποιο σημείο στο χρόνο που μπορείς να κρίνεις με διαύγεια και να χαρακτηρίσεις κάθε μία από αυτές; Να μπεις στο σωλήνα και να αφαιρέσεις όλους τους φυσικούς παράγοντες που μπορούν να αλλοιώσουν το αποτέλεσμα του πειράματος, ώστε έχεις όσο το δυνατόν ένα καλύτερο αποτέλεσμα;

Η σχέση μου με τους Wild Beasts εκτός εργαστηρίου θα έλεγα ότι ανήκει στις ακαθόριστες. Δεν μπορώ να ξεκαθαρίσω μέσα μου αν μου αρέσουν ή αν απλώς δε μου αρέσουν και τους ακούω ηδονιζόμενη μαζοχιστικά. Αυτό που μπορώ να πω με πάσα βεβαιότητα είναι ότι αυτή η φωνή με συγκινεί με την κυριολεκτική σημασία της συν+κίνησης. Πώς να το χαρακτηρίσω; Είναι συγχρόνως η ήρεμη θάλασσα και το βότσαλο που την αναστατώνει. Σε γαληνεύει και παράλληλα σε πετάει στη μαύρη τρύπα του σύμπαντος να αναζητάς αγωνιωδώς την επιστροφή. Το 2011 με το Smother μου χάραξαν για πάντα στην καρδιά το Albatross. Η τότε συναισθηματική ανωριμότητα δε μου επέτρεψε να δώσω χωροχρόνο στη γνωριμία μας. Ήταν ακόμη πολύ άγουρη για να ευδοκιμήσει και τους αδίκησα. Την επιβεβαίωση του factum έδωσε το Wandelust μαζί με την είδηση για το επικείμενο άλμπουμ τους Present Tense που θα κυκλοφορήσει στις 24 Φεβρουαρίου από τη Domino Records.

Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας περάσαμε ποιοτικό χρόνο μαζί και νομίζω ότι βρισκόμαστε στο επόμενο στάδιο πλέον, όπου περιμένω με ανυπομονησία να ακούσω ολοκληρωμένη τη δουλειά τους. Ξέρεις, σαν τους πρώτους μήνες της σχέσης που κάθεσαι σε καρφιά γαντζωμένος πάνω στο τηλέφωνο καρδιοχτυπώντας μέχρι τη στιγμή που θα χτυπήσει.

«Let the world feel the electrons
Now that you raise it to me
I’ll tell you how I wanna feel
Now that the the walls have been broken»

Με την ελπίδα η σχέση μας να γίνει αγαπητική!

14
Οκτ.
13

Blue Monday: Smells like PJ Harvey

Η σημερινή ανάρτηση, έπειτα από την παρεκτροπή της προηγούμενης Δευτέρας που προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις, επιστρέφει σε οικείες μουσικές ατραπούς προσπαθώντας να κατευνάσει ολίγον τι τα πνεύματα. Νταξ, ήταν ένα μικρό ολίσθημα παρασυρμένο από την παραγωγική δεινότητα του Pharell που όσο να πεις ένα ξεσηκωτικό τάλαντο το έχει. Για να επανέλθω όμως στο θέμα μου το κομμάτι που θα μας απασχολήσει τούτη την ημέρα είναι το Suddenly από τον τελευταίο δίσκο της Anna Calvi «One Breath». Το άλμπουμ αχνίζει ακόμα μιας που βγήκε στα δισκοπωλεία στις 7 Οκτωβρίου από την Domino Records. To Suddenly ως πρώτο κομμάτι δίνει ώθηση με ένα γερό ξεκίνημα σε ένα γενικά ενδιαφέρον σύνολο που αξίζει να ακούσει κανείς. Αυτό που δε γίνεται να μην προσέξεις είναι τα όμοια μελωδικά συμφραζόμενα με την PJ Harvey, ειδικά αν παίζει στο μυαλό σου ακόμα τον Let England Shake. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, ιδίως όταν γίνεται με τον εποικοδομητικό τρόπο της Anna Calvi. Αναλογίσου μόνο ότι η τραγωδία ορίζεται ως μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας. Συνεπώς το να μιμείται κάποιος κάτι αξιόλογο με διάκριση και δεξιοτεχνία μάλλον ικανότητα αποδεικνύει παρά στείρα αναπαραγωγή.

I stand on the edge of silence
Better confess, it tastes like I’m leaving




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


griechenlandsolidarität

Aktuelle Informationen über Griechenland und Vernetzung deutschsprachiger Solidaritätsgruppen

Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

a closer listen

a home for instrumental and experimental music

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: