Posts Tagged ‘όνειρο

12
Αυγ.
13

Blue Monday: Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού

Ouranoupolis1962ΤΩΡΑ έχουν κλείσει τα σχολεία. Έχουμε καλοκαίρι.
Μαζεύουμε λουλούδια και τζιτζίκια και γεμίζουμε το γραφείο του
πατέρα και τα τραπέζια όπου σκύβαμε τις νύχτες του χειμώνα
διαβάζοντας λατινικά.
Αντί για αλάτι ρίχνουμε κρυφά δυό φούχτες ήλιο και φαί που
μαγερεύει η μάνα μας.
Το μεσημέρι δε θα φάει κανένας.
Μέσα στα πιάτα θα γυαλίζει ο ήλιος.
Ο πατέρας θα ‘ναι σοβαρός.
Η μητέρα λυπημένη.
Εμείς θα κάνουμε πως δεν ξέρουμε τίποτα.
Θα κοιτάμε απ’ το παράθυρο τον ήλιο και θα κρυφογελάμε.
Εμείς θα φάμε το φαί μας.
Κι όταν έρθει μεθαύριο ο χειμώνας, ακόμα ο ήλιος θα φέγγει στην
καρδιά μας.

Γ. Ρίτσος Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού (1980) και Ν.Γ. Πεντζίκης Ουρανούπολις (1962)

05
Ιαν.
13

Letras españolas: Love of Lesbian – La noche eterna. Los días no vividos.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ακούσματα του 2012, που κατορθώνει να ξεφύγει αρκετά από τα στενά ενδεχομένως όρια της ισπανικής και ισπανόφωνης μουσικής.

1. Τι θα ακούσεις;

Ισπανόφωνη indie ποπ-ροκ

2. Τραγούδια που πρέπει να ακούσεις;

Oniria e Insomnia, Los días no vividos, Cínicamente muertos, Nada, Belice

3. Βαθμολογία;

9/10

Οι Love of Lesbian είναι ένα πενταμελές σχήμα από την Καταλονία που, αντίθετα από αρκετά καταλανικά συγκροτήματα που παρουσιάσαμε ως σήμερα, επιλέγουν τον ισπανικό στίχο. Μέχρι φέτος είχαν κυκλοφορήσει έξι δίσκους διατηρώντας μια συνεχή, ανοδική πορεία. Ξεκίνησαν το 1999 από μια μικρή δισκογραφική εταιρεία τραγουδώντας στα αγγλικά και μετά από διάφορες αλλαγές και ανακατατάξεις κατέληξαν το 2009 σε μια θυγατρική της Warner και τον ισπανόφωνο δίσκο με τίτλο “1999”. Από εκεί είχε ξεχωρίσει το Club de fans de John Boy, που περιγράφει το πώς μπορεί κάποιος να συρθεί σε μια συναυλία απλώς για να κάνει τη χάρη της φίλης του και να καταλήξει ο ίδιος μεγάλος φαν. Εντάξει, δε δουλεύει πάντα αυτός ο τρόπος!

Η φετινή κυκλοφορία των Love of Lesbian φέρει τον τίτλο “La noche eterna. Los días no vividos.”. Περιλαμβάνει συνολικά 18 τραγούδια μοιρασμένα σε δύο δίσκους που επικεντρώνονται στη νύχτα και την αποξένωση στις μεγάλες πόλεις. Ένας θεματικός δίσκος, από αυτούς που τόσο σπάνια πλέον δημιουργούνται, μάλλον εξαιτίας του φόβου της αντιεμπορικότητας (αν και πέρυσι ο επίσης θεματικός δίσκος της PJ Harvey αποθεώθηκε από το Mixgrill και όχι μόνο…).

Το πρώτο μέρος (“La noche eterna”) διηγείται τι μπορεί να συμβεί σε μια ατέλειωτη νύχτα. Από ένα ανοιχτό παράθυρο παρακολουθώ τους ηλικιωμένους που βολτάρουν στον κεντρικό δρόμο. Πού να πηγαίνουν; Τι κούβαλούν και σαν τι να σκέφτονται; Και τελικά, γιατί αυτό το παράθυρο στην απέναντι πολυκατοικία παραμένει κλειστό για τόσες εβδομάδες τώρα; (Nada). Παραμένω μπροστά στο παράθυρο. Άλλωστε ποιος δεν το κάνει, ειδικά τα βράδια εκείνα τα σκοτεινά που ελάχιστες φιγούρες ανθρώπων ξεχωρίζουν στα πεζοδρόμια; Γιατί οι ζωές τους να φαίνονται καλύτερες από τη δική μου; Γιατί τους ζηλεύω τόσο που βρήκαν μια παρέα να βγουν έξω, ενώ εγώ είμαι ακόμα κλεισμένος σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους που όσο περνάει η ώρα γίνονται ακόμα πιο ασφυκτικοί; Βλέπω μια φιγούρα στην τηλεόραση και της μοιάζει τόσο πολύ. Φοράει ακόμα κι αυτή την παράξενη ζακέτα που δεν της πήγαινε καθόλου κι όμως την αγαπούσε. Και κάτι ώρες σαν κι αυτή σκέφτομαι ότι υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι: αυτοί που ζουν, αυτοί που το προσπαθούν κι οι άλλοι που μονάχα ονειρεύονται (Los seres únicos).

Πάλι ξύπνησα νωρίς, σχεδόν ξημερώματα. Για όποιον ξυπνά χαράματα δεν υπάρχει Θεός. Θέλω να ανακατευτώ μέσα στον κόσμο και να εξατμιστώ. Κάποια μέρα θα φύγω, θα χαθώ στ’ αλήθεια. Δεν ξέρω αν με έχεις ικανό, γιατί μου λείπει η δύναμη. Αλλά και γιατί να φύγω αφού αυτός από τον οποίο θα προσπαθήσω να γλιτώσω είσαι εσύ κι εσύ θα παραμείνεις μέσα μου; Αν μπορώ να δραπετεύσω, είναι με το μυαλό και αυτό θα κάνω με την πρώτη ευκαιρία (Belice). Άλλωστε αυτή είναι η πόλη μου. Πρέπει να την ανακαλύψω εκ νέου (Cínicamente muertos).

Μα υπάρχουν τόσα πράγματα που χάνω για να ζήσω στη νύχτα κι αυτά μου θυμίζει ο δεύτερος δίσκος (“Los días no vividos”). Αυτός ο θόρυβος που ακούγεται κάθε βράδυ την ίδια ώρα. Αυτός ο θόρυβος με τρελαίνει. Θα καταφέρω άραγε σήμερα να κοιμηθώ πριν ακουστεί; Ίσως έτσι να ξεφύγω της τρέλας. Κάποιος από ένα μπαλκόνι είχε φωνάξει «σ’αγαπώ» (Wio, antenas y pijamas). Λάθος μνήμες. Πάντα μπλέκουν οι ιστορίες του ύπνου με τον ξύπνιο. Σαν ξυπνήσω, δεν ξεχωρίζω την πραγματικότητα. Αρνούμαι να δεχθώ τον κόσμο όπως είναι. Θα γιορτάσω τις μέρες που δε ζήσαμε ακόμα. Θα γεμίσω το ποτήρι και θα πιω στην υγειά των ημερών που δε ζήσαμε ακόμα (Los días no vividos). Ξάφνου, το φεγγάρι μού ‘πιασε κουβέντα. Κι άρχισε να στριφογυρνά ανάμεσα στα άδεια γραφεία και ν’ αναβοσβήνει. Μα δεν ήταν κανείς έξω στο δρόμο για να αναρωτηθεί από πού έρχεται αυτό το φως (Nadie por las calles).

Δεκαοκτώ μικρές ιστορίες στο μεταίχμιο μεταξύ της δύσης και της ανατολής του ηλίου. Άνθρωποι άγνωστοι και νυχτοπούλια αναμειγνύουν την πραγματικότητα με τη φαντασία σε στίχους που ισορροπούν ανάμεσα στην κυνικότητα και την ελαφρότητα. Όπως άλλωστε και η μουσική, άλλοτε υποτονική κι άλλοτε χορευτική.

Μια αναπάντεχη συνάντηση, όπως λέει και το single του δίσκου, Oniria e Insomnia, για το οποίο δημιουργήθηκε ένα επίσης εξαιρετικό βίντεο. Μια κυκλοφορία βουτηγμένη στο ρομαντισμό, που αν και στην αρχή με ξένιζε λόγω της έλλειψης ξεκάθαρης μουσικής ταυτότητας (ποπ, ροκ, ντίσκο ή ηλεκτρονική), κατέληξα να την αγαπώ ακριβώς γι’αυτό.

Για το Mixgrill, 28.11.2012

Οι Love of Lesbian στην 4η θέση του Clandestino για τη Blogovision 2012.

28
Νοέ.
12

Letras españolas: Chambao – Los Sueños

«Ένα ρολόι χωρίς δείκτες, μια άδεια βαλίτσα…»
Το κεντρικό μήνυμα στην επίσημη σελίδα των Chambao

«Η μουσική είναι ένας ζωντανός οργανισμός και ως τέτοιος πρέπει να εξελίσσεται, να μεγαλώνει και να προσαρμόζεται στο περιβάλλον». Ακριβώς αυτά τα λόγια περιγράφουν στην εντέλεια τη μουσική πρόταση των Chambao που συνδυάζει αρμονικά την παράδοση του φλαμένγκο με την τεχνολογία. Οι στίχοι από την άλλη δίνουν έμφαση στη δίψα για ζωή και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα “μουσικής αγνότητας”.

Το συγκρότημα σχηματίστηκε στη Μάλαγα (Ανδαλουσία=φλαμένγκο, θα έπρεπε να το περιμένουμε…) το 2001 και βαφτίστηκε με τη λέξη που χρησιμοποιούν στη Μάλαγα για να αναφερθούν σε ένα καλαμένιο υπόστεγο που προστατεύει τον ψήστη από τον ήλιο και τον άνεμο.

Η δισκογραφία τους είναι αρκετά πλούσια. Μέχρι φέτος μετρούσαν εφτά δίσκους και μια συλλογή με επιτυχίες. Φαντάζομαι πως από το όνομά τους και μόνο μπορείτε να θυμηθείτε τουλάχιστον δύο τραγούδια τους που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα στην Ελλάδα: το Pokito a poko (λίγο-λίγο) από τον ομώνυμο δίσκο του 2005 και το Papeles Mojados (μουσκεμένα χαρτιά) από το Con otro aire του 2007.

Και φτάνουμε στο φετινό Chambao (αλήθεια, πόσο περίεργο για ένα συγκρότημα με ήδη δεκαετή παρουσία να βγάζει δίσκο με το όνομά του; ενδεχομένως καλή αφορμή για ένα αφιέρωμα!). Τα δέκα τραγούδια του δίσκου έχουν τη φρεσκάδα ενός συγκροτήματος που μόλις ξεκίνησε. Δεν επιχειρούν κάτι ρηξικέλευθο, κάνουν όμως καλύτερα αυτό που έχουν αποδείξει ότι ξέρουν να κάνουν. Κι αυτό κάποιες φορές είναι αρκετό!

Από το Chambao ακούμε παρακάτω το Los Sueños (τα όνειρα) που, με λίγα λόγια, μας προτρέπει απλώς να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να αφήσουμε τα όνειρα για τον ύπνο.

Επίσημη σελίδα
Chambao @ facebook

Για το Mixgrill, 22.11.2012

07
Νοέ.
12

Οι κατασκευές του ονείρου

Τι εκφραστικές που είναι οι κατασκευές του ονείρου! Θα πει κανείς ότι είναι επειδή όποιος τις εσχεδίασε αρχιτεκτονικά μπορεί να τις καταλάβει εύκολα, και είναι σωστό. Αλλά το καταπληκτικό είναι ότι ο αρχιτέκτονας δεν ξέρει ότι τις έχει φτιάξει, και δεν το θυμάται ούτε καν όταν είναι ξύπνιος, και στρέφοντας τη σκέψη του στον κόσμο απ’ όπου έχει βγει και όπου οι κατασσκευές ανεγείρονται με τόση ευκολία, μπορεί να εκπλαγεί που εκεί όλα εννοούνται χωρίς να χρειάζεται καμία λέξη.

Το απόσπασμα προέρχεται από το διήγημα «Δυνατό κρασί» που έγραψε ο Ίταλο Σβέβο το 1926 και περιλαμβάνεται στη συλλογή διηγημάτων «Ο φόνος της οδού Μπελπότζο«. Ολόκληρο το διήγημα σε audiobook για τους ιταλομαθείς μας!

Στην εικόνα η λιθογραφία Relativity του Ολλανδού M. C. Escher από το 1953.

05
Ιον.
11

Το οικείο μου όνειρο – Paul Verlaine

Πριν από κάποιους μήνες διαβάσαμε το «Mon rêve familier» του Paul Verlaine. Σήμερα επιχειρώ να το αποδώσω στα ελληνικά. Η προσπάθεια είναι τελείως ερασιτεχνική καθώς ούτε μεταφραστής είμαι, ούτε πολύ περισσότερο ποιητής…

Το οικείο μου όνειρο

Συχνά έχω τούτο το παράξενο και διαπεραστικό όνειρο

μιας γυναίκας άγνωστης που αγαπώ και με αγαπά

και που όμως δεν είναι κάθε φορά ούτε ακριβώς η ίδια

αλλά ούτε και κάποια άλλη, και με αγαπά και με καταλαβαίνει

Γιατί εκείνη με καταλαβαίνει και η καρδιά μου είναι διάφανη

για αυτή μονάχα˙ και τον ιδρώτα του χλωμού προσώπου μου

μονάχα αυτή ξέρει να δροσίζει με το κλάμα της

Να είναι άραγε καστανή, ξανθιά ή κοκκινομάλλα; Δε ξέρω

Το όνομά της; Θυμάμαι πως είναι γλυκό και εύηχο

σαν τα ονόματα των αγαπημένων που μας στέρησε η ζωή

Το βλέμμα της είναι όμοιο με το βλέμμα των αγαλμάτων

και όσον αφορά τη φωνή της, απόμακρη και ήρεμη και σοβαρή,

με τη χροιά αγαπημένων φωνών που σώπασαν.

(μετάφραση και απόδοση: clandestino)

02
Απρ.
10

Mon rêve familier – Paul Verlaine

Mon rêve familier


Je fais souvent ce rêve étrange et pénétrant
D’une femme inconnue, et que j’aime, et qui m’aime,
Et qui n’est, chaque fois, ni tout à fait la même
Ni tout à fait une autre, et m’aime et me comprend.

Car elle me comprend, et mon coeur transparent
Pour elle seule, hélas! cesse d’être un problème
Pour elle seule, et les moiteurs de mon front blême,
Elle seule les sait rafraîchir, en pleurant.

Est-elle brune, blonde ou rousse? Je l’ignore.
Son nom? Je me souviens qu’il est doux et sonore,
Comme ceux des aimés que la vie exila.

Son regard est pareil au regard des statues,
Et, pour sa voix, lointaine, et calme, et grave, elle a
L’inflexion des voix chères qui se sont tues.

Poèmes saturniens – 1866

09
Φεβ.
10

Ένα όνειρο μέσα σε όνειρο

A Dream Within A Dream (1849)

Edgar Allan Poe (1809-1849)

Take this kiss upon the brow!

And, in parting from you now,

Thus much let me avow

You are not wrong, who deem

That my days have been a dream;

Yet if hope has flown away

In a night, or in a day,

In a vision, or in none,

Is it therefore the less gone?

All that we see or seem

Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar

Of a surf-tormented shore,

And I hold within my hand

Grains of the golden sand

How few! yet how they creep

Through my fingers to the deep,

While I weep – while I weep!

O God! can I not grasp

Them with a tighter clasp?

O God! can I not save

One from the pitiless wave?

Is all that we see or seem

But a dream within a dream?

(Το ποίημα πρωτοδημοσιεύτηκε στις 31 Μαρτίου 1849, λίγους μόλις μήνες πριν το θάνατο του Poe στις 7 Οκτωβρίου του ίδιου έτους.)


Ένα όνειρο μέσα σε όνειρο

Το υστερνό μου φίλημα στο μέτωπο σου πάρε

και άφησε με, αγάπη μου, δυο λόγια να σου πω

Αλήθεια λές σαν όνειρο πως διάβηκε η ζωή μου

χωρίς κανένα ατέλειωτο και ξέμακρο σκοπό.

Μα αν η ελπίδα πέταξε σε μέρα ή σε νύχτα

εκεί με σκέπασε βουνό της δυστυχιάς μεγάλο

σου φαίνεται πως έχασα το πιο λίγο καλή μου

αφου η ζωή είναι όνειρο κρυμμένο μέσα σ’ άλλο.


Στέκομαι σ’ άγρια ακρογυαλιά που δέρνει το κύμα;

κι άμμους χρυσούς στα χέρια μου σφιχτά σφιχτά κρατάω

τι λίγοι και πως χάνονται απ’ τα κλειστά μου χέρια

ενώ εγώ σε δάκρυα ολόπικρα ξεσπάω.

Θεέ μου, είναι αδύνατο να σώσω μόνο έναν

από το κύμα που κυλά με θόρυβο μεγάλο

Είναι όλα όσα βλέπουμε σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο

ένα όνειρο ατέλειωτο κρυμμένο μέσα σ’ άλλο;

Μετάφραση: Κώστας Ουράνης






indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


griechenlandsolidarität

Aktuelle Informationen über Griechenland und Vernetzung deutschsprachiger Solidaritätsgruppen

Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: