Posts Tagged ‘ψήφος

07
Νοέ.
12

Το μαχαίρι και το καρπούζι

Δε χρειάζεται πολλή φαντασία και ιδιαίτερα ανεπτυγμένη αντιληπτική ικανότητα για να αντιληφθούμε τον τρόπο με τον οποίο επιβεβαιώνεται καθημερινά σχεδόν η ρήση. Μόλις σήμερα κιόλας είχαμε μια τρανή απόδειξη μέσα στο Κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος της Βουλής Β. Μεϊμαράκης δε διακρίνει αυτό που είναι προφανές στις φωτογραφίες, ότι δηλαδή οι όρθιοι βουλευτές είναι περισσότεροι από τους καθιστούς. Και αποφασίζει αυτοβούλως ότι το αίτημα περί αντισυνταγματικότητας για τη διαδικασία ψήφισης του Μνημονίου 3 (πολυνομοσχέδιο) απορρίπτεται (βίντεο 1 και 2). Δεν έχει καμία σημασία ότι αργότερα – πάνω από μια ώρα μετά για την ακρίβεια – έγινε τελικά ονομαστική ψηφοφορία (στην οποία το αίτημα όντως απορρίφθηκε με ψήφους 170-44 και απουσία των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ). Το εντυπωσιακό και άκρως ντροπιαστικό για την κοινοβουλευτική μας δημοκρατία είναι ότι αποδέχεται (αν όχι επικροτεί) πρακτικές απαράδεκτες ακόμα και για συνελεύσεις τοπικών σωματείων!

Οι τύποι σίγουρα απέχουν πολύ από την ουσία και είμαι ο τελευταίος που θα σταθεί υπερασπιστής στους τυπολάτρες. Όμως αν το στιγμιότυπο του πρωινού της Τετάρτης έδειξε ότι το επείγον του πολυνομοσχεδίου ήταν αντισυνταγματικό, θα όφειλαν τουλάχιστον οι θιασώτες του να το φέρουν στη Βουλή με τη συνηθισμένη διαδικασία και να διεξάγουν τη συζήτηση που προβλέπεται. Φαίνεται λησμόνησα όμως ότι έτσι δεν θα είχαν καν αργότερα τη δικαιολογία ότι δεν πρόλαβαν να το διαβάσουν (ολόκληρο το κείμενο του νέου Μνημονίου εδώ).

Όμως τελικά, όποιος έχει το μαχαίρι, έχει και το καρπούζι. Και μπορεί να μοιράζει κατά το δοκούν τα κομμάτια. Ας προσέξουμε λοιπόν περισσότερο ποιος θα παραλάβει το μαχαίρι την επόμενη φορά, στις εκλογές που μάλλον δε θα αργήσουν πολύ…

24
Μάι.
12

Εκλογές, κόμματα, χωρίς φρου φρου κι αρώματα

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε για το Mixgrill για την προεκλογική περίοδο των εκλογών της 6ης Μαΐου. Επειδή όμως καθότι φαίνεται ο λαός χρειάζεται να ξεκαθαρίσει – ή να επαναλάβει – το μήνυμά του, μπορεί άνετα να χαρακτηρίσει και την περίοδο ως τις νέες εκλογές της 17ης Ιουνίου. 

Διανύουμε την τελευταία εβδομάδα μιας πολύ περίεργης προεκλογικής περιόδου, χωρίς εντυπωσιακές και φαντασμαγορικές συγκεντρώσεις (έως τώρα) λόγω κυρίως του φόβου επεισοδίων. Η ίδια η διάρκειά της είναι ιδιαίτερα μικρή. Για του λόγου το αληθές: οι εκλογές προκηρύχθηκαν Μεγάλη Τετάρτη 11 Απριλίου, ακολούθησε μιάμιση βδομάδα γεμάτη επίσημες δημοσκοπήσεις και απομένουν πλέον μόνο λίγες μέρες μέχρι την 6η Μαΐου. Σε άλλη περίπτωση θα έλεγα ότι θα βρείτε μια πολιτική ανάλυση αυτής της περιόδου σε κάποιο ειδησιογραφικό μέσα, αλλά τόσο κατευθυνόμενη που έχει καταντήσει η δημοσιογραφία, η καλύτερη επιλογή είναι να συζητήσετε με γνωστούς και φίλους. Έχουμε χάσει πολύ καιρό ακούγοντας θεωρείες ειδικών, παπαγαλίζοντας φιλελεύθερες, σοσιαλιστικές ή κομμουνιστικές ιδέες και προσμένοντας τον (πολιτικό) Μεσσία. Μέσα στην Πεντηκοστή λοιπόν θα μάθουμε αν θα έχουμε ελπίδες για την ανάταση του λαού. (Περισσότερες σκέψεις του γράφοντος για τις εκλογές μπορείτε να διαβάσετε εδώ)

voteΠροσπαθώντας να βρούμε το soundtrack των εκλογών θα μπορούσαμε να διαλέξουμε τραγούδια από τους αρκετούς τραγουδιστές που είναι υποψήφιοι ή, ακόμα καλύτερα, τραγούδια που ταιριάζουν γάντι στην κατάντια του πολιτικού συστήματος και την απαξίωση που γνωρίζει από μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Όμως θα προσπαθήσουμε να μην προπαγανδίσουμε και απλώς να παρουσιάσουμε. Για το λόγο αυτό διαλέξαμε τραγούδια που αφορούν αυτήν καθαυτήν τη διαδικασία των εκλογών, την προετοιμασία των κομμάτων, τις προσδοκίες των ψηφοφόρων και τα αποτέλεσματα της επόμενης ημέρας.

Πριν δυόμισι χρόνια, με αφορμή της δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του 2010, ο Stepas είχε παρουσιάσει στο Mixgrill ένα αφιέρωμα για τις εκλογές στο ελληνικό τραγούδι το οποίο σας προτρέπουμε να ξανά-διαβάσετε (πρώτο μέροςδεύτερο μέρος). Καταγράφουμε συνοπτικά τα τραγούδια του αφιερώματος:

«Γειά και χαρά σας βρε πατριώτες» – (Μουσική: Θωμάς Μπακαλάκος, Στίχοι: Διονύσης Τζεφρώνης, Ερμηνεία: Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Δίσκος: «Τα αγροτικά», 1975).
«Οι εκλογές σε μαντινάδα» – (Μουσική – Στίχοι – Ερμηνεία: Διονύσης Σαββόπουλος, Δίσκος: Ρεζέρβα, 1979).
«Λαέ της Λιλιπούπολης» – (Μουσική: Νίκος Κυπουργός, Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή, Ερμηνεία: Σπύρος Σακκάς, Δίσκος: Εδώ Λιλιπούπολη, 1980).
«Οι εκλογές» – (Μουσική: Τζίμης Πανούσης, Στίχοι: Τζίμης Πανούσης & Γρηγόρης Ψαριανός, Ερμηνεία: Τζίμης Πανούσης, Δίσκος: Μουσικές Ταξιαρχίες, 1982).
«Εκλογές» – (Μουσική – Στίχοι – Ερμηνεία: Ορφέας Περίδης, Δίσκος: Αχ ψυχή μου φαντασμένη, 1993).
«Πω πω τι πάθαμε» – (Μουσική – Στίχοι – Ερμηνεία: Γιάννης Μηλιώκας, Δίσκος: Και άλλα πολλά εμπριμέ, 1988).
«Θίασος» (Μουσική – Στίχοι – Ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας, Δίσκος: Το άδειο δωμάτιο, 2005).

Θα ήθελα ως νέος συντάκτης στο Mixgrill, να αφιερώσω αυτό το άρθρο στο Στέργιο που έμαθα μέσα από τα κείμενά του και δυστυχώς δεν πρόλαβα να γνωρίσω…

Πηγαίνοντας ένα βήμα πιο πέρα παρουσιάζουμε μερικά ακόμα τραγούδια περί εκλογών.
Να ζητήσουμε εκ των προτέρων συγγνώμη για τις πολιτικές διαφημίσεις που εμφανίζονται στα τραγούδια από το YouTube. Ανωτέρω δάκτυλος, δε φέρουμε ευθύνη! Τελικά λεφτά για πολιτική διαφήμιση υπάρχουν…

Το βασικό δίλημμα που έχει τεθεί ξεκάθαρα στις συγκεκριμένες εκλογές είναι Μνημόνιο ή όχι Μνημόνιο. Τι ωραία τα είχε περιγράψει ο Διονύσης Τσακνής από το 1986!

Η γυναίκα που ψηφίζει – Μαρίκα Νίνου (Στίχοι: Μάνεσης Κώστας, Μουσική: Καλδάρας Απόστολος, 1950).
Το τραγούδι κυκλοφόρησε τον καιρό που οι γυναίκες αποκτούσαν επιτέλους δικαίωμα ψήφου και στις βουλευτικές εκλογές. Ήδη «συμμετείχαν» από το 1934, αλλά μόνο ως ψηφοφόροι στις δημοτικές εκλογές. Είναι από τα μεγάλα βήματα προς την ισότητα των δύο φύλων σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

Ο Μάρκος υπουργός (Όσοι γίνουν πρωθυπουργοί) – Μάρκος Βαμβακάρης (Στίχοι – Μουσική: Μάρκος Βαμβακάρης, 1936).

Η πολιτική κατάσταση της Ελλάδας κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου είναι ιδιαίτερα εύθραυστη. Βουλευτές, υπουργοί και πρωθυπουργοί αλλάζουν κάθε τόσο και η, από τότε θρυλούμενη, χάραξη εθνικής πολιτικής επαφίεται περισσότερο στις ξένες Μεγάλες Δυνάμεις, που από την απελευθέρωση έως σήμερα ελάχιστες δυνατότητες χειρισμού έχουν αφήσει στον «κυρίαρχο λαό». Τα κλισέ που θέλουν τους πρωθυπουργούς να καλοπερνούν τρώγοντας και πίνοντας (ο Μάρκος θα ανέφερε και το Playstation, αλλά η Sony δεν υπήρχε τότε ούτε καν ως σκέψη) κάνουν την εμφάνισή τους σε ένα ιδιαίτερα καυστικό τραγούδι.

Πολιτεύεσαι – Υπόγεια Ρεύματα (Στίχοι – Μουσική: Υπόγεια Ρεύματα, Δίσκος: «Ο μάγος κοιτάζει την πόλη», 1994).
…και δεν ντρέπεσαι. Έχω στο μυαλό μου ένα πολύ συγκεκριμένο πρόσωπο που θα του το αφιέρωνα. Από τη Χειμάρρα ως τη Βουλή, ένα τηλεφώνημα δρόμος.

Ζητιάνος παρά υπουργός – Σωκράτης Μάλαμας (Στίχοι – Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας, Δίσκος: «Παραμυθια», 1995).
Ο Σωκράτης Μάλαμας φτάνει στα άκρα καυτηριάζοντας το φαίνεσθαι και το δήθεν που κυριαρχεί στην Ελλάδα του λαϊφστάιλ. «Ό,τι μας σώζει είναι ο έρωτας».

Ο πολιτευτής – Διονύσης Σαββόπουλος (Στίχοι – Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος, Δίσκος: «Ρεζέρβα», 1979).
Βρισκόμαστε στην περίοδο της θρυλικής Μεταπολίτευσης. Οι λαοπλάνοι έχουν επεκταθεί με προεξέχοντα τον αρχηγό της τότε σοσιαλιστικής παράταξης. Το φοιτητικό κίνημα που εμπότισε με αξίες και ιδανικά τη νεολαία εκπίπτει, υποτάσσεται και εν συνεχεία συνδιαμορφώνει το καθεστώς φαυλότητας και συμφεροντολογίας που είναι εμφανές ως και τις μέρες μας. Σίγουρα πλέον η «φοιτητριούλα» μπορεί να ενημερωθεί πιο αξιόπιστα από διαφορετικές πηγές και οι δικαιολογίες της περί άγνοιας δύσκολα μπορούν να γίνουν πιστευτές. Το τραγούδι κλείνει με μια προτροπή σε γιαούρτωμα που θα σόκαρε όλους τους καθώς πρέπει πολιτικούς αναλυτές του σημερα.

Απλή ανα-λογική – Κώστας Σμοκοβίτης (Στίχοι: Πάνος Φαλάρας, Μουσική: Μιχάλης Τερζής, Δίσκος: «Όλα για σένα», 1990).

Πιο λαϊκοί ρυθμοί και ένα τραγούδι που αξίζει αναφοράς μόνο και μόνο για τον τίτλο του. Απλή αναλογική=Απλή λογική. Τι πιο απλό και πιο δημοκρατικό! 50 έδρες δώρο στο πρώτο κόμμα; Λευκά και άκυρα στο ίδιο καζάνι με την αποχή και έξω από την ποσόστωση; Ζούμε μια δημοκρατία τόσο καλά μαγειρεμένη που ομοιάζει ανατριχιαστικά σε άλλα καθεστώτα.

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης (Εκλογές) – Πάνος Κατσιμίχας (Μουσική – Στίχοι: Πάνος Κατσιμίχας, Δίσκος: «Μέχρι να πάρεις παγωτό, σε βρίσκει ο χειμώνας», 2007).

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι μια ψυχολογική διαταραχή από την οποία υποφέρει χρόνια τώρα ο ελληνικός λαός – από όποια πλευρά κι αν το κοιτάξει κανείς. «Ωωω φταίω!» Άντε να δούμε αν θα ισχύει και από Δευτέρα. Και κυρίως να διαπιστώσουμε αν θα οδηγήσει σε κάτι διαφορετικό η αγανάκτηση και τα γιαουρτώματα.

VOTE RESPONSIBLY

Όπως δημοσιεύτηκε στο Mixgrill στις 04.05.2012

06
Μάι.
12

Μ’ ένα όνειρο τρελό

Α ρε Αλέξη. Μας κάνεις να πιστεύουμε στην ουτοπία…

πηγή: facebook Alexis Tsipras

02
Μάι.
12

Οι εκλογές ως ατομική ευθύνη

Εκλογές… Σκατά… Μα πάλι εκλογές; Πάλι αλλαγή; Σκατά… Δεν αντέχω άλλο. Έχουν πέσει τόσο πολλά πάνω στις πλάτες μου ξαφνικά. Ευρώπη, ευρώ, ανάκαμψη, σχέδιο, διάσωση, ομόλογα. Σκατά… Καλά γκρίνιαζα τόσο καιρό για υποταγή στους ξένους, για υποτέλεια, για χώρα-προτεκτοράτο, τι τη θέλουμε τώρα αυτή τη σκάρτη «γιορτή της δημοκρατίας»; Καλά γιαούρτωνα άκριτα τους πάντες και τα πάντα σε μια βαθιά πολιτική αλλά συνάμα τόσο απολιτίκ χειρονομία. Σκατά… Τι τις θέλουμε τις εκλογές αφού δε θα αλλάξουν τίποτα; Μμμ, μάλλον έτσι είναι! Αυτή μπορεί να είναι μια βαθιά πολιτική δήλωση. Μια μικρή όμως ενδοσκόπηση μπορεί να μας πείσει ότι αυτό που αλλάζει την ημέρα των εκλογών είναι ότι η κοινωνική ευθύνη γίνεται για μια τόση δα στιγμή ατομική. Δεν υπάρχει η δικαιολογία «έκανα ότι ο διπλανός μου». Για αυτές τις λίγες στιγμές πίσω από το παραβάν είμαι μονάχα εγώ κι ο εαυτός μου. Δηλαδή ο τύπος με τον οποίο μπορεί να έχω τις μεγαλύτερες διαφορές και αντιδικίες στην καθημερινότητα. Μ’αυτόν τον τύπο θα πρέπει να τα βρω, να τον υπομείνω και να με υπομείνει. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι δε θα πάω με σταυρωμένο ψηφοδέλτιο (υπάρχουν ακόμα άραγε;), όμως αυτή είναι μια άλλη, πικρή ιστορία.

Και τι να μου πει εμένα αυτή η στιγμή μπροστά σε ό,τι θα ακολουθήσει; Άλλωστε λίγο πολύ οι αποφάσεις είναι προειλημμένες και οι προεκλογικές εξαγγελίες των κομμάτων μεγάλα φούμαρα. Είπαμε. σύμφωνοι, οι εκλογές δεν αλλάζουν κάτι. Ωστόσο αποτελούν το στιγμιότυπο της κοινωνίας, το θέλω της τη δεδομένη στιγμή. Το τι θέλω εγώ, το τι θέλει ο διπλανός μου. Το οποίο θα εκφραστεί ως πολιτική απόφαση. Δεν έχω αποφασίσει τι θα ψηφίσω. Εντάξει, μια κλίση την έχω και δε χρειαζόμουν καμιά βοήθεια σαν τους αλγόριθμους επίλυσης του προβλήματος (helpmevote) για να καταλάβω κοντά σε ποια κόμματα βρίσκομαι. Ειλικρινά δε βρίσκεις κι εσύ ότι ώρες και φορές η επιστημονική προσέγγιση και διαδικασία χαραμίζεται; Δηλαδή τώρα οι αναποφάσιστοι θα κάνουν 30 κλικ και ως εκ θαύματος «θα βρουν τι να ψηφίσουν». Δηλαδή αυτό είναι το πρόβλημά μας; Όχι το ποιοι θα μας κυβερνήσουν;

Τελικά στα ίδια καταλήγω. Ο μόνος λόγος που αξίζει κανείς να ψηφίσει είναι να ησυχάσει και να καταλαγιάσει τα πάθη του, να έχει ήσυχη τη συνείδησή του. Και αναφέρομαι σε όσους θεωρούν εαυτούς πολιτικά όντα. Για τους υπόλοιπους που απλώς σέρνονται στην κάλπη, ωσάν να πήγαιναν για καφέ ή σινεμά, δε βρίσκω κόσμια λόγια. Είμαστε λοιπόν με τα πολιτικά όντα, με αυτούς που έχουν μια κάποια πολιτική θέση και άποψη, που μπορεί να είναι από σκληρά κομματική μέχρι απολύτως ελεύθερη από στεγανά και μη εκφραζόμενη από πολιτικούς σχηματισμούς (άλλωστε δεν μπορούμε να φτιάξουμε όλοι από ένα κόμμα, ή μήπως μπορούμε;). Εκφράζουμε αυτή την αντίληψη στην καθημερινή μας ζωή, στον τρόπο που κοιτάζουμε τους ταμίες του σούπερ μάρκετ, στον τρόπο που αντιδρούμε στη βία των άλλων, σωματική και λεκτική, στον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα οικονομικά μας κ.ά. Ε ναι, όλα αυτά είναι πολιτικές κινήσεις. Για την ακρίβεια είναι κινήσεις που πηγάζουν και εν τέλει συνδιαμορφώνουν την πολιτική μας αντίληψη μαζί με τα βιώματα και τις γνώσεις μας.

Μου είναι δύσκολο να εκφράσω αυτή την αντίληψη με ένα μονάχα ψηφοδέλτιο που θα επιλέξω την Κυριακή – πόσο μάλλον με τους σταυρούς προτίμησης! Μα είναι ο μόνος τρόπος που η άποψή μου θα μετρήσει, έστω και ως ένα απειροελάχιστο ποσοστό ανάμεσα στα έγκυρα, τα λευκά και τα άκυρα (το εμπεδώσαμε ελπίζω ότι άκυρα και λευκά είναι σαν να μην ψηφίζεις).

Ο άνθρωπος, σύμφωνα με τον Κορνήλιο Καστοριάδη που παραφράζει το Θουκυδίδη, έχει μια φυσική ροπή προς την ησυχία, την αδράνεια (έξοχο φινάλε της Catastroika). Όπως εύστοχα αποτύπωσε στο Manderlay ο Λαρς Φον Τρίερ (το κεφάλαιο της απαξίωσης του εν λόγω καλλιτέχνη από κάθε λογής ειδικούς μετά την περσινή του εμφάνιση στις Κάννες χρήζει ποικίλων αναλύσεων που δεν είναι της ώρας), ο σκλάβος δεν μπορεί να διαχειριστεί την ελευθερία του. Άλλωστε πού να το μάθει; Εμείς λοιπόν μέσα σε αυτό το κλουβί του παγκοσμιοποιημένου και (νεο)φιλελεύθερου καπιταλισμού γεννηθήκαμε, γαλουχηθήκαμε και προσπαθούμε να επιβιώσουμε. Φορές-φορές αγγίζουμε τα όρια της φυλακής αυτής και μπορεί να τρομάζουμε γιατί δεν ξέρουμε τι υπάρχει παραπέρα. Είναι ανθρώπινο. Μας έχουν μάθει έτσι. Ίσως να μη σώσουμε τον κόσμο την Κυριακή το βράδυ. Μπορεί να σώσουμε όμως τον εαυτό μας και να μπορούμε να συνεχίζουμε να τον κοιτάζουμε στα μάτια… βαθιά και ειλικρινά.

Με βαθιά αγάπη και κάποια ίχνη… αισιοδοξίας.

30
Απρ.
12

Σταυρώστε με

26
Απρ.
12

Εκλογές 2012

Η ανωνυμία στο διαδίκτυο έχει πάψει από καιρό να με ενδιαφέρει. Και καθότι αυτό το blog απευθύνεται κυρίως σε ανθρώπους που με γνωρίζουν προσωπικά, ήδη ξέρουν πολύ καλά ποιος είμαι. Εκλογές ενόψει και πολλές σκέψεις τριγυρίζουν στο μυαλό μου. Ίσως κάποια στιγμή αποφασίσω να καταγράψω κάποιες από αυτές. Στο μεταξύ, ο πιτσιρίκος, τον οποίο ευχαριστώ θερμά, δημοσίευσε ένα email που του έστειλα σχετικά με τις εκλογές και την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού.

Αγαπητέ πιτσιρίκο,

σου γράφω παίρνοντας αφορμή από το mail του Ευθύμιου Κοτρωνιά που δημοσίευσες. Όπως ίσως θυμάσαι από κάποια mail που σου έχω ήδη στείλει, είμαι κάτοικος Γερμανίας όπου σπουδάζω εδώ και ένα χρόνο. Είμαι από αυτούς που έφυγαν αφού ήρθε το ΔΝΤ στην Ελλάδα, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι θεωρώ εαυτόν διωγμένο από το πολιτικό σύστημα της χώρας μου.

Όταν ανακοινώθηκαν οι εκλογές με προφανή καθυστέρηση μηνών – αν όχι ετών – αναζήτησα αμέσως εισιτήρια για να γυρίσω να ψηφίσω θεωρώντας ότι καλώς ή κακώς αυτή είναι η μοναδική (επίσημη) δυνατότητα που μου δίνεται από το ίδιο το σύστημα να το επηρεάσω-αλλάξω. Με μεγάλη μου χαρά ανήμερα Μεγάλο Σάββατο έκλεισα την πολυπόθητη θέση και με ένα μαραθώνιο ταξίδι που θα διαρκέσει περίπου 10 ώρες θα καταφέρω να βρεθώ πίσω από το παραβάν όπου (ελπίζω ότι) θα αποφασιστεί το μέλλον της Ελλάδας. Υπάρχουν σίγουρα πολλοί Έλληνες του εξωτερικού οι οποίοι ενδιαφέρονται και επηρεάζονται πραγματικά από τα δρώμενα στη χώρα και δεν έχουν «ρίξει μαύρη πέτρα πίσω τους» (όχι πως είναι κατακριτέο αυτό – απλώς για αυτούς δεν καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε να προβλέπεται δικαίωμα ψήφου). Πραγματικά συμμερίζομαι τις αγωνίες και τους προβληματισμούς τους για την επί της ουσίας μη δυνατότητά τους να ψηφίσουν στις βουλευτικές εκλογές. Πρόβλεψη υπάρχει μόνο για τις Ευρωεκλογές όπως έμαθα.

Όσο ουτοπικό κι αν είναι να περιμένω ότι οι εκλογές θα αλλάξουν πραγματικά κάτι, άλλο τόσο εξοργιστικό είναι να ακούω-διαβάζω φωνές για συνειδητή αποχή από τις εκλογές ως πολιτική πράξη. Η δήθεν πολιτική στάση της αποχής σε μια χρονική συγκυρία όπου έχουμε φτάσει στο «δεν πάει άλλο» αντιτίθεται αν μη τι άλλο σε εκατοντάδες ή χιλιάδες σίγουρα συμπατριώτες μας οι οποίοι θα θυσίαζαν τη γαλήνη και την ξεκούραση ενός σαββατοκύριακου, τουλάχιστον, για να βρεθούν στη θέση να κάνουν αυτό που κάποιοι άλλοι απαξιώνουν τόσο εύκολα και κατά τη γνώμη μου τόσο αβάσιμα.

Με εκτίμηση,

Ορέστης Καζασίδης




Μέχρι να αποχωρήσει και ο τελευταίος, ξένος ή μη, εκπρόσωπος κάθε τρόικας, η Ελλάδα είναι μια χώρα υπό κατοχή.

indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Τα Νέα του Βελγίου

Σουρεαλιστική Επιθεώρηση Πολιτισμού

Αρέσει σε %d bloggers: