Posts Tagged ‘φασισμός

21
Ιον.
14

Το ντοκιμαντέρ «Φασισμός Α.Ε.» στο Münster

Η σειρά προβολών του φοιτητικού συλλόγου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Münster για το εαρινό εξάμηνο του 2014 ολοκληρώνονται την Τρίτη 24.06.2014 στο χώρο του Ινστιτούτου, Rosenstraße 9 (Hofgebäude – Arbeitsstelle Griechenland), Seminarraum RS 2, με την προβολή του ντοκιμαντέρ Φασισμός ΑΕ.

Η ταινία θα προβληθεί στην πρωτότυπη έκδοσή της με γερμανικούς και ελληνικούς υπότιτλους.

Η είσοδος είναι φυσικά και αυτή τη φορά ελεύθερη.

fascism_inc

Πώς, λοιπόν, τώρα να πει κάποιος αντίπαλος του φασισμού την αλήθεια για το φασισμό όταν δε θέλει να πει τίποτα για τον καπιταλισμό, που τον προκαλεί; Πώς να ‘χει η αλήθεια αυτή πρακτική σημασία; Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να είναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αίτια τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, μοιάζουν μ’ ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους από το αρνί χωρίς όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι. Δεν είναι κατά των σχέσεων ιδιοκτησίας που προκαλούν τη βαρβαρότητα, παρά μονάχα κατά της βαρβαρότητας της ίδιας, υψώνουν τη φωνή εναντίον της, κι αυτό το κάνουν από χώρες όπου κυριαρχούν οι ίδιες σχέσεις ιδιοκτησίας, όπου όμως οι χασάπηδες πλένουν ακόμα τα χέρια τους προτού φέρουν το κρέας στο τραπέζι.
Μπέρτολτ Μπρεχτ, Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια, Παρίσι 1935

Μετά τη διερεύνηση της κρίσης χρέους ως μέσο υποδούλωσης κρατών (Debtocracy, 2011) και τη διεισδυτική ματιά στο σύστημα των ιδιωτικοποιήσεων που εφαρμόζεται από νεοφιλελεύθερα καθεστώτα (Catastroika, 2012), η ομάδα του Άρη Χατζηστεφάνου επέστρεψε τον Απρίλιο του 2014 με το ντοκιμαντέρ Φασισμός ΑΕ. Από την Ιταλία του Μουσολίνι, ως τη Γερμανία του Χίτλερ και από την Ελλάδα των δωσίλογων της γερμανικής κατοχής ως την Ελλάδα των μνημονίων και της Χρυσής Αυγής, αποκαλύπτονται οι αγαστές σχέσεις του οικονομικού και πολιτικού συστήματος με το φασισμό, είτε ως κυρίαρχο καθεστώς, είτε ως όπλο ενάντια στις εργατικές και κοινωνικές διεκδικήσεις. Μιλούν μεταξύ άλλων: οι ακαδημαϊκοί Raffaele Laudani, Σπύρος Μαρκέτος και Γιώργος Μαργαρίτης, ο Γερμανός ιστορικός Werner Röhr, η κόρη του Ιωάννη Βουλπιώτη που υπήρξε διευθυντικό στέλεχος της Siemens στην Ελλάδα κατά την περίοδο της Κατοχής Ιζαμπέλα Μπαλάσκα και ο συγγραφέας Tariq Ali.

Για περισσότερες πληροφορίες για το ντοκιμαντέρ και να ενισχύστε την παραγωγή του: http://infowarproductions.com

Fachschaft Byzantinistik und Neogräzistik
Rosenstraße 9
48143 Münster
Deutschland
Tel.: +49 251 83- 25114
fachbyz@uni-muenster.de

Το facebook event της εκδήλωσης

09
Ιον.
13

Μία (πρώτη) Απάντηση στο φασισμό

Η αντιφασιστική συλλογή τραγουδιού που είχαν προαναγγείλει το χειμώνα οι KollektivA με την Ελληνοφρένεια είναι έτοιμη και θα κυκλοφορήσει σε διπλό cd μέσα στον Ιούνιο. Ο τίτλος της θα είναι «Μία Απάντηση» και θα συνοδεύεται από booklet με πληροφορίες για κάθε καλλιτέχνη και σχήμα που συμμετέχει. Πιο συγκεκριμένα οι καλλιτέχνες που έδωσαν τα πρωτότυπα τραγούδια που θα παρουσιαστούν σε αυτή τη συλλογή είναι οι:
Αετόπουλος, Βόμβοι, Γουργιώτης, Γραμμένος, Γυμνά Καλώδια, Chrisacos, Ζερβουδάκης, Θηβαίος, Καμαγιάννη, KollektivA, Κόμης Χ, Luther Blissett, Μαύρη Μαγιονέζα, Μagic De Spell, Marvel Zeroes, Μέγας, Motivo 4, Μπαρμπαγιάννης, Μπελλές, Γ.Νικολάου, Ξύδης, Πασχαλίδης, Πετρουλάκης, Πλιάτσικας, Radio Sol, Rebellion Connection, Red Bird Sky (Λονδίνο), SkaNonTropo, Φράξια, Φριντζήλα, Xenia Tunes, X-Ray, Χίλια Χρόνια, Χρονίρ, Yacine & the Oriental Groove (Βαρκελώνη), 9mm.

Το τελευταίο δεκαήμερο παρουσιάζεται σε κάθε εκπομπή της Ελληνοφρένειας και ένα τραγούδι από τη συλλογή (στο δεύτερο μισάωρο 13:30-14:00, αν θέλετε να τα βρείτε στο αρχείο εκπομπών). Ένα από αυτά που έχει ήδη ξεχωρίσει είναι το «Στη Χώρα Των Λωτοφάγων» (εναλλακτικός τίτλος: «Ο παππούς«) σε μουσική και στίχους του Σπύρου Γραμμένου και τη συμμετοχή του Χρήστου Θηβαίου στα φωνητικά.

Tύμπανα: Jim Μποσινάκος
Μπάσο: Andre Nikakis
Κιθάρα: Γιώργος Καρδιανός
Κιθάρα: Σπύρος γραμμένος
Ηχοληψία: Γιώργος Θεοφάνους (Kollektiva)
Μίξη: Μάνος Στάγιας
Διεύθυνση Παραγωγής: Stray Music – http://www.straymusic.gr

http://www.ellinofreneia.net
http://spirosgrammenos.gr
http://www.straymusic.gr

Λάντζα στην Αμέρικα
Στην Γερμανία εργάτης
Tα μάτια σου τα γέρικα
Πληγές μιας βόλτας σκάρτης

Θυμάμαι έναν παππού να λέει ιστορίες
Κρατώντας μες στα χέρια του παλιές φωτογραφίες
Πως έφυγε στα είκοσι πήγε στη Γερμανία
Δούλευε σ’ εργοστάσια κοιμότανε στα κρύα

Πως έφτασε λαθραία ως την Αμερική
Να μένει σε ένα υπόγειο μαζί με άλλους δέκα
Γνώρισε όλους τους λαούς που υπάρχουν στη γη
Απ’ το Κονγκό, τη Σαϊγκόν, τ’ Αλγέρι και τη Μέκκα

Λάντζα στην Αμέρικα
Στην Γερμανία εργάτης
Tα μάτια σου τα γέρικα
Πληγές μιας βόλτας σκάρτης

Και είχε να μου λέει να χιλιάδες ιστορίες
Για υπόγειους τεκέδες για στέκια γι’ αλητείες
Πως πέρασε τα χρόνια του και φύγανε τα νιάτα
Πως τα λιμάνια πέρασε και πόσα έπλυνε πιάτα

Τον είδα αρκετές φορές πλατεία Βικτορίας
Εκεί όπου τον γνώρισα τ’ απόγευμα μιας Τρίτης
Τα ενενήντα κόντευε και λόγο ευγενείας
Σίγουρος είμαι πως ποτέ δεν ήτανε αλήτης

Πάνε δυο χρόνια που έφυγε μα εγώ δεν θα ξεχάσω
Τις ιστορίες του πάππου που τον ελέγαν Τάσο
Πως είχε πάντοτε μαζί φάει και λίγες παστές
Κι έλεγε για τ’ αδέρφια μου εδώ τους μετανάστες

Σε ξένα μέρη άγνωστα
Σε γράφανε σε λίστες
Τώρα κοιτάς τα άρρωστα
Τα εγγόνια σου φασίστες

prosfyges-metanastes-ratsistes

19
Απρ.
13

Letras españolas.2: Η χαρά της ζωής

Σκόρπιες σκέψεις ανάμεσα στους Delafe y las Flores Azules που τραγουδούν για την αγάπη και τον Quino που σκιτσάρει για το σκάκι…

Revolution-love

Ειδήσεις παντού. Άρθρα και καταχωρήσεις σε εφημερίδες, περιοδικά και ίντερνετ. Διαφημίσεις στους δρόμους, στα λεωφορεία, στα τρένα. Βία παντού. Πολλή βία. Δε συνοδεύεται πάντοτε με αίμα, αλλά αυτό δεν αφαιρεί καθόλου από τα καταστροφικά της αποτελέσματα. Ώρες ώρες μου θυμίζει εκείνο το «κλαδευτήρι» της αντίπαλης ομάδας όταν παίζαμε ποδόσφαιρο στις αλάνες που αφού προσπάθησε, αποτυχημένα ευτυχώς, να σου δώσει τα πόδια στο χέρι σού έλεγε: «Μάτωσες, φιλαράκι; Τι ζητάς φάουλ;». Ακριβώς αυτό μας λένε από τηλεοράσεις, από ραδιόφωνα, από κάθε πιθανό και απίθανο μέσο με κάθε πιθανή και απίθανη φωνή. Μας λένε να κάνουμε υπομονή, να σκύψουμε το κεφάλι, να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας, να πληρώσουμε τα χρέη μας, να γίνουμε υπεύθυνοι νοικοκυραίοι. Γαμώτο! Αφού έχω κάνει τόση υπομονή. Μόλις έμαθα να στέκομαι στα πόδια μου και να περπατώ με το κεφάλι όρθιο. Μα, πόσα λάθη έχω κάνει πια; Πότε πρόλαβα κι έκανα τόσα χρέη; Και ακόμα περισσότερο, ποιος σας είπε ότι έχω την παραμικρή διάθεση να γίνω ο νοικοκυραίος που σχεδιάζετε;

Φασίστες με ονοματεπώνυμο στην τηλεόραση. Φασίστες με κοστούμια σε υψηλόβαθμες θέσεις καθορίζουν τις ζωές μας. Φασίστες μας προγγίζουν και μας διδάσκουν την αξία της δημοκρατίας. Φασίστες κάνουν κηρύγματα κατά του φασισμού.

Κι έρχεται ένα τραγούδι και κολλάει στο μυαλό μου και με κάνει να θυμάμαι τι σημαίνει απόλαυση. Δε θέλω να ξεχάσω τίποτα. Θέλω να εκλείψουν όλα για να ησυχάσω. Θέλω να τα αναγκάσω να εκλείψουν. Τότε ναι, θα είμαι πραγματικά ελεύθερος. Να χαρώ τη μουσική. Να χαρώ τη ζωή.

Οι Delafe y las Flores Azules είναι ένα ποπ συγκρότημα από τη Βαρκελώνη και πρόσφατα κυκλοφόρησε τον τέταρτο δίσκο του. Από εκεί προέρχεται το Qué sentido tendría με τη σύμπραξη του Nacho Vegas. Πιθανότατα θα ανατρέξουμε σύντομα αναλυτικά σε ολόκληρο το «De ti sin mí – De mí sin ti«. Αυτό προϋποθέτει βεβαίως ότι θα καταφέρουμε να ξεκολλήσουμε από το συγκεκριμένο τραγούδι!

Ο Quino (εδώ μάλλον οποιαδήποτε σύσταση περιττεύει) έθεσε ένα ενδιαφέρον πρόβλημα που παρουσιάζεται στο παρακάτω σκίτσο (από το «Bien, gracias, ¿y usted?» του 1976): παίζουν τα μαύρα και κάνουν ματ όποτε θέλουν. Η λύση βρίσκεται προφανώς στα χέρια μας. Και δεν απαιτεί ιδιαίτερη εξοικείωση με το σκάκι…

quino-mate

Problema: Juegan las negras y dan jaque mate cuando les da la gana.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά με τους Viajeros του ispania.gr. Αν ο οικοδεσπότης μάς κάνει τη χάρη θα ξανακούσουμε τους Delafe y Las Flores Azules. Άλλωστε, φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για το κόλλημα που μας προκάλεσε!
 

Για το Mixgrill, 10.04.2013

26
Μαρ.
13

Nazis are NOT FUCKING WELCOME

katidis-guerreiroΊσως το πιο σοκαριστικό πράγμα στο ναζιστικό χαιρετισμό στον πανηγυρισμό του ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ μετά το νικητήριο γκολ στον αγώνα της προηγούμενης Κυριακής ήταν πως ουδείς από τους συμπαίκτες του και τους παράγοντες της ομάδας αντέδρασε (τουλάχιστον όχι με τρόπο δραστικό). Σε μια φωτογραφία φαίνεται μονάχα η απορία του Γκερέιρο – κάτι ανάμεσα σε έκπληξη και αποδοκιμασία. Αλλά ξεκάθαρη αντίδραση δεν υπήρξε. Αργότερα γράφτηκαν πολλά και καθημερινά γράφονται ακόμα περισσότερα. Στ’ αλήθεια όμως, είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε το φασισμό όταν τον συναντήσουμε; Έχουμε καταλήξει σε ένα προσχέδιο τουλάχιστον αντίδρασης και αντιμετώπισης όταν γίνουμε οι ίδιοι μάρτυρες ναζιστικής συμπεριφοράς, είτε είναι από φυσική είτε από ιδεολογική βλακεία;

Αυτά και άλλα κρίσιμα ερωτήματα είχε προφανώς λύσει από καιρό ο τραγουδιστής των Dropkick Murphys. Το συγκρότημα έδωσε δύο συναυλίες την προηγούμενη εβδομάδα στο Terminal 5 της Νέας Υόρκης. Την προηγούμενη εβδομάδα, που γιορτάστηκε με μεγάλες τιμές η χάρη του Άγιου Πατρίκιου (St. Patrick’s Day), του προστάτη της ιρλανδέζικης μπύρας, και οι Dropkick Murphys είχαν την τιμητική τους. Άλλωστε έχουν γίνει γνωστοί κυρίως μέσα από τις τελετές λατρείας του St. Patrick. Προς το τέλος της δεύτερης από τις συναυλίες (στις 12 Μαρτίου), ως συνηθίζουν, κάλεσαν τις κυρίες από το κοινό τους στη σκηνή για να τους συνοδέψουν στο encore με το «Kiss Me I’m Shitfaced». Ακολούθησε το «Skinhead on the M.B.T.A.» στο οποίο έγινε ξεκάθαρο ότι η σκηνη είχε γεμίσει από αρκετούς οπαδούς τους που βρήκαν την ευκαιρία να ανέβουν στη σκηνή περνώντας τα χαλαρά πλέον μέτρα ασφαλείας. Το πέρασμα στο επόμενο τραγούδι – το T.N.T. των AC/DC – φύλαγε μια δυσάρεστη έκπληξη: ένας από αυτούς που είχαν ανέβει στη σκηνή άρχισε να χαιρετά ναζιστικά στο ρυθμό του τραγουδιού.

Dropkick-Murphys-terminal

Τότε ο τραγουδιστής και μπασίστας του συγκροτήματος Ken Casey διέσχισε τη σκηνή, έφτασε κοντά του, τον έριξε κάτω με γροθιά, τον χτύπησε με το μπάσο του και στη συνέχεια έπεσε πάνω του και συνέχισε με ελληνορωμαϊκή πάλη. Ο τύπος το έβαλε στα πόδια και αγνοούμε αν έκανε δηλώσεις σχετικά με κάποιο βίντεο στο Youtube που ξεπατίκωσε ή αν επικαλέστηκε την ανάγκη του για σεβασμό από το υπόλοιπο κοινό. Ο Ken Casey πάντως σε λιγότερο από ένα λεπτό, αφού τελείωσε την ανταλλαγή απόψεων με το ναζιστή, άρπαξε το μικρόφωνο και είπε μια μόνο πρόταση:

«Nazis are NOT FUCKING WELCOME at a Dropkick Murphys show

Και ίσως όλα αυτά να απαντούν στους αρχικούς προβληματισμούς. Αν πάλι όχι, μπορούμε να συνεχίσουμε να κάνουμε σκέψεις για να μετατρέψουμε τον κάθε κατίδη σε πρεσβευτή κατά του ρατσισμού…

Το εν λόγω σκηνικό διαδραματίζεται περίπου στο 1:30 του παρακάτω βίντεο. Σε περίπτωση που αφαιρεθεί – γιατί ήδη έχουν κατέβει αρκετά από τα βίντεο που το περιγράφουν – δοκιμάστε και εδώ.

Διαβάζοντας τους στίχους του «Skinhead on the M.B.T.A.» διαλύονται εύκολα τυχόν παρεξηγήσεις. Το τραγούδι αναφέρεται ξεκάθαρα στη εργατική τάξη της Βοστώνης και όχι σε όσους εκδηλώνουν τη φασιστική τους νοοτροπία μέσω του γυμνού κρανίου τους.

Πηγές: schleckysilberstein.de, spinner.com, rocksoff.com.

Για το Mixgrill, 23.03.2013

17
Φεβ.
13

Άθλιο μικρό φασιστάκι

Άθλιο μικρό φασιστάκι, τέρμα οι καλές κουβέντες.

Θα σου απευθυνθώ για πρώτη και ελπίζω τελευταία φορά. Θα προσπαθήσω να στο πω απλά για να το καταλάβεις, γιατί πολλά έχουν ειπωθεί για το νοητικό σου επίπεδο. Δε θα τα αναπαράγω και θα προσπαθήσω να μη με επηρεάσουν. Άλλωστε δε χρειάζεται να είσαι έξυπνος για να είσαι άνθρωπος. Δε χρειάζεσαι να είσαι «σπουδαγμένος» ούτε να έχεις ζήσει «στις Ευρώπες και τα εξωτερικά» για να μάθεις ότι η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη είναι οι μεγαλύτερες παναθρώπινες αξίες.

Άνοιξε τα αυτιά σου και άκου λοιπόν, άθλιο μικρό φασιστάκι.

Είσαι οργισμένος, το ξέρω. Τι νομίζεις; Ότι ζω στον κόσμο μου και δε βλέπω τι γίνεται στην κοινωνία; Κρίση, ανεργία, φτώχεια και εξαθλίωση βρίσκονται καθημερινά σε πρώτο πλάνο. Το σημαντικό είναι πώς αντιδράς! Εσύ προτιμάς να κυνηγάς μετανάστες και να βαφτίζεις μάστιγα τον κάθε κατατρεγμένο ανθρωπάκο. Λες κι είχε την όρεξη να ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες για να αντικρίσει τα μούτρα σου. Γιατί είναι εξακριβωμένο. Είσαι άσχημος, άθλιο μικρό φασιστάκι! Είσαι ένα τέρας. Οι όμοιοί σου έχουν φροντίσει να αφαιρέσουν κάθε καθρέφτη από τα μέρη που συχνάζεις για να μη βλέπεις την κατάντια σου. Και ξέρεις ποιο είναι το αστείο; Ότι δε σε έχει ζωγραφίσει κανείς Μπάζιλ! Εσύ το κατάφερες αυτό. Το να ψάξεις να βρει τον τρόπο να λύσεις το ξόρκι δεν είναι εύκολο. Ο Ντόριαν Γκρέι επέλεξε να μαχαιρώσει το είδωλό του. Δεν είναι σκοπός μου να σε οδηγήσω σε αντίστοιχα μονοπάτια. Ωστόσο θα είμαι πάντα απέναντί σου όσο συνεχίσεις να κουβαλάς αυτά τα σκατά στο κεφάλι σου.

Ανθρωπιά είναι να απλώνεις το χέρι στο διπλανό σου για να τον σηκώσεις.
Ανθρωπιά είναι να δείχνεις κατανόηση και συμπόνια.
Ανθρωπιά είναι να προσφέρεις ένα ποτήρι νερό στο διψασμένο κι ένα κομμάτι ψωμί στον πεινασμένο.
Ανθρωπιά είναι να αναγνωρίζεις ότι σε αυτό τον κόσμο δεν ερχόμαστε για να είμαστε εχθροί μα σύμμαχοι.

ithageneia

Η ανθρωπιά στην τελική είναι πέρα από πολιτικές πεποιθήσεις.

Το δικαίωμα των ανθρώπων που γεννιούνται σε αυτή ή όποια άλλη χώρα για ιθαγένεια είναι αναφαίρετο. Και ξέρεις τι σημαίνει αυτό, άθλιο μικρό φασιστάκι; Ότι δεν θα έπρεπε καν να γίνεται αγώνας για να το αποκτήσουν. Αν ξεκολλήσεις τον εγκέφαλό σου θα καταλάβεις ότι είναι τόσο στοιχειώδες όσο το να μπορείς να αναπνεύσεις. Όσο το να μπορείς να υπάρχεις.

Κάπου εδώ σ’ αφήνω. Έτσι κι αλλιώς δεν πολυπιστεύω ότι θα μπεις στον κόπο να με διαβάσεις. Έχεις δεκάδες δικά σου «αξιόπιστα» μέσα να ενημερώνεσαι και να χαριεντίζεσαι. Τα έγραψα τουλάχιστον και τα έβγαλα από μέσα μου. Θα τα πούμε στους αγώνες μας! Διάλεξε πλευρά!

Υποσημείωση 1: Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε αρκετά πριν το ΣτΕ κρίνει αντισυνταγματικό το νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια. Είναι το ίδιο ανώτατο δικαστήριο που έκρινε συνταγματικό το πρώτο μνημόνιο…

Υποσημείωση 2: Για κάθε λοβέρδο και τους ομοίους του: Οι χρυσαυγίτες δεν είναι ακτιβιστές. Οι περισσότεροι είναι απλώς εγκληματίες.

19
Ιαν.
13

Athens calling Αthensantifa19jan

Athens calling Αthensantifa19jan

Η σημερινή ημέρα κατά του φασισμού αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία μετά τη δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν, νεαρού μετανάστη από το Πακιστάν, στα Πετράλωνα τα ξημερώματα της Πέμπτης 17/01. Ποιος ήταν;

athensantifa19jan.wordpress.com
19 Γενάρη – ΑΘΗΝΑ ΠΟΛΗ Αντιφασιστική @ facebook
www.antiracismfascism.org

18
Ιαν.
13

Letras españolas.2 Αντιφασιστικό: Angelitos negros

Τα μαύρα αγγελούδια του Andrés Eloy Blanco για την πολυπολιτισμική γιορτή 19 Γενάρη – Αθήνα πόλη αντιφασιστική

Τούτο το site δεν είναι πολιτικό, ούτε η στήλη αποφάσισε ξαφνικά να χρωματιστεί. Ωστόσο η ιδεολογία δε λείπει και συνάμα η πολιτική στάση που εκπορεύεται από αυτή. Ο πολιτισμός και η τέχνη σε κάθε τους μορφή πρέπει να ασκούν κοινωνική κριτική και πολύ περισσότερο επιβάλλεται να τοποθετούνται δημοσίως και με σαφήνεια απέναντι σε καίρια κοινωνικά προβλήματα με έντονη πολιτική χροιά. Σήμερα κάνουμε μια στάση στο φασισμό.

mural en la plaza andres eloy blancoΦασισμός, ρατσισμός, ναζισμός, εθνικισμός. Λόγια, λέξεις και έννοιες που μπλέκονται. Όσο κι αν ετυμολογικά διαφέρουν, οι ουσίες τους ειδικότερα σε τέτοιες εποχές αλληλοκαλύπτονται σε τέτοιο βαθμό που καθιστά περιττό έως ανούσιο το διαχωρισμό τους. Το Σάββατο 19 Ιανουαρίου η Αθήνα δείχνει ότι είναι πόλη αντιφασιστική, ντύνεται την πολύχρωμη φορεσιά της πολυπολιτισμικότητας και στέλνει το φίδι πίσω στ’ αυγό του. Το αρχικό κάλεσμα που υπογράφουν ήδη διάφοροι φορείς και οργανώσεις μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Το Letras españolas, ως ελάχιστη συμμετοχή, παρουσιάζει σήμερα το ποίημα του Βενεζουελάνου ποιητή Andrés Eloy Blanco (1896-1955) με τίτλο Angelitos Negros (μτφ. Μαύρα αγγελάκια). Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο ποίημα εδώ.

 

Παρακάτω επιχειρούμε ως συνήθως μια απόδοσή του στα ελληνικά και το ακούμε τραγουδισμένο σε διάφορες εκτελέσεις.

Αχ κόσμε! Η άμοιρη η Juana.
Τι συμφορά τη βρήκε!
Της πέθανε ο μαυρούλης της,
στ’ αλήθεια, κύριε.


– Αχ, σύντροφε της ψυχής μου,
τόσο υγιής που ήταν ο μαύρος!
Δεν αφουγκράστηκα τις πληγές του,
δεν αφουγκράστηκα τα κόκκαλά του˙
όπως έμενα ισχνός,


τον μετρούσα με το κορμί μου,
μου σκελετωνόταν
όπως κι εγώ σκελετωνόμουν.

Μου πέθανε ο μαυρούλης μου˙
ο Θεός θα τον έχει στις υπηρεσίες του˙
ήδη θα τον όρισε
αγγελούδι στον Ουρανό.

– Γελιέσαι, συντρόφισσα, αν νομίζεις
ότι δεν υπάρχουν μαύρα αγγελούδια.

Ζωγράφε των αγίων της κρεβατοκάμαρας,
ζωγράφε χωρίς γη στο πετσί σου,
που όταν ζωγραφίζεις τους αγίους σου,
λησμονείς το χωριό σου,
που όταν ζωγραφίζεις τις Παρθένες σου
ζωγραφίζεις όμορφα αγγελάκια,
αλλά ποτέ δε θυμήθηκες
να ζωγραφίσεις έναν άγγελο μαύρο.

Ζωγράφε που γεννήθηκες στη γη μου,
με το ξένο πινέλο,
ζωγράφε που συνεχίζεις στα βήματα
τόσων παλιών ζωγράφων,
ακόμα κι αν η Παρθένος ήταν λευκή,
ζωγράφισέ μου μαύρα αγγελούδια.

Στο χωριό μου δεν υπάρχει ζωγράφος
που να ζωγραφίζει αγγελάκια.
Εγώ θέλω αγγελάκια λευκά
μαζί με αγγελάκια μελαχρινά.
Οι άγγελοι από καλή οικογένεια
δεν είναι αρκετοί για τον ουρανό μου.

Αν μένει ένας ζωγράφος αγίων,
αν μένει ένας ζωγράφος ουρανών,
που να φτιάξει ουρανό από τη γη μου,
με τους τόνους του χωριού μου,

με τον άγγελό του με άψογες χάντρες,
με τον άγγελό του με συνηθισμένο χτένισμα,
με τους ξανθούς αγγέλους,
με τα λευκά αγγελάκια,
με τα ερυθρόδερμα αγγελάκια,
με τα μαύρα αγγελάκια,
που γυρνούν στις γειτονιές τ’ ουρανού
τρώγοντας μάνγκο.

Αν μια μέρα ανέβω στον ουρανό,
πρέπει να σε συναντήσω
άγγελε του διαβόλου,
κατάμαυρο σεραφείμ.

Αν ξέρεις να ζωγραφίζεις τη γη σου,
έτσι πρέπει να ζωγραφίζεις τον ουρανό,
με τον ήλιο του να καβουρδίζει τους λευκούς,
με τον ήλιο του να κάνει τους μαύρους να ιδρώνουν,

γιατί γι’ αυτό τον έχεις
ζεστό και όμορφο.
Ακόμα κι αν η Παρθένος ήταν λευκή,
ζωγράφισέ μου μαύρα αγγελούδια.

Δεν υπάρχει ξωκλήσι,
δεν υπάρχει εκκλησία σε χωριό,
που να άφησαν αγγελάκια μαύρα
να μπουν στο κάδρο.

Και λοιπόν, που πάνε
τ’ αγγελάκια του χωριού μου,
τ’ αετόπουλα του Guaribe,
τα σπουργιτάκια του Barlovento;

Ζωγράφε, που ζωγραφίζεις τη γη σου,
αν θέλεις να ζωγραφίσεις τον ουρανό,
όταν ζωγραφίσεις αγγελάκια,
θυμήσου το χωριό σου

και πλάι στον ξανθό άγγελο
και μαζί με το λευκό άγγελο,
ακόμα κι αν η Παρθένος ήταν λευκή,
ζωγράφισέ μου μαύρα αγγελούδια.

«Angelitos Negros» είναι ο τίτλος μιας μεξικάνικης ταινίας που γυρίστηκε το 1946 με σενάριο βασισμένο στην αμερικάνικη ταινία Imitation of Life (1934, από την ομώνυμη νουβέλα της Fannie Hurst) και το ποίημα του Andrés Eloy Blanco. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ο Joselito Rodríguez και ο πρωταγωνιστικός ρόλος στον Pedro Infante, ο οποίος τραγουδά σε μια πολύ συγκινητική σκηνή της ταινίας το ομώνυμο τραγούδι που περιέχει μεγάλο μέρος του ποιήματος του Eloy Blanco σε μουσική του Manuel Álvarez Maciste.

Το τραγούδι γνώρισε διάφορες εκτελέσεις από τις οποίες ξεχωρίζουν οι εξής:
Roberta Flack (First Take, 1969)
Νανά Μούσχουρη (Un Bolero Por Favor, 2002)
Cat Power (Jukebox, 2008, Mexican bonus track)

Όπως λέει κι ένα εύστοχο γερμανικό σύνθημα «Ούτε μέτρο στους φασίστες» και τις ιδέες τους. Ούτε σήμερα, ούτε στις 19 Ιανουαρίου, ούτε ποτέ!

Οι εκδηλώσεις της ημέρας στην Αθήνα, το Σικάγο, το Λονδίνο, τη Βαρκελώνη και… σε κάθε γειτονιά. Και η σελίδα της διοργάνωσης στο facebook.

Το τραγούδι ως απάντηση στο φασισμό: Πρωτοβουλία ενάντια στο φασισμό από τους KollektivA και την «Ελληνοφρένεια»

Η ταινία «Angelitos Negros» στο youtube.

Το γκράφιτι της αρχικής εικόνας βρίσκεται στην πλατεία Andrés Eloy Blanco, στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, το Καράκας. (Πηγή)

Στις εικόνες του άρθρου η Karah Abiog χορεύει στην παράσταση «Angelitos Negros» του Donald McKayle. (Πηγή)

Για το Mixgrill, 16.01.2013

06
Ιαν.
13

Πρωτοβουλία ενάντια στο φασισμό από τους KollektivA και την «Ελληνοφρένεια»

Κοινή ανακοίνωση από τους KollektivA και την «Ελληνοφρένεια»
 
Μπορεί η απάντηση να είναι το τραγούδι;
Μπορεί η απάντηση στον φασισμό να είναι το τραγούδι;
 
ΝΑΙ. Μπορεί να είναι μια απάντηση. Ίσως η πρώτη, ίσως η εύκολη, ίσως η πιο ανώδυνη, ίσως η τελευταία. Πάντως είναι απάντηση.
Αυτή την απάντηση θέλουμε πολύ να την δώσουμε. Και ας μην μας ρώτησε κανείς. Άλλωστε ο φασισμός ποτέ δεν ρωτάει. Εισβάλει, βίαια, χτυπάει βίαια, επιβάλλεται βίαια.
 
Σε αυτήν την ερώτηση που ποτέ δεν έγινε, εμείς θα απαντήσουμε. Επειδή μας αρέσουν οι απαντήσεις χωρίς τις ερωτήσεις, επειδή θέλουμε να προλάβουμε την ερώτηση, επειδή δεν έχουμε μάθει να αφήνουμε τις απαντήσεις στους άλλους. Επειδή έχουμε απάντηση.
Η Ελληνοφρένεια και η KollektivA απαντάνε λοιπόν,  με μια πρωτοβουλία. Θέλουμε να φτιάξουμε μια συλλογή σύγχρονου αντιφασιστικού τραγουδιού. Τραγούδια με στόχευση, τραγούδια με περιεχόμενο, τραγούδια θέσης.


Θέλουμε να καλέσουμε κάθε δημιουργό και καλλιτέχνη να μην μείνει παρατηρητής της φασιστικής απειλής, που ξεδιπλώνεται δίπλα μας. Να δώσει μαζί μας  απάντηση κατά του φασισμού. Κατά της ανοχής σε φαινόμενα εκφασισμού που φωλιάζουν στα μυαλά απογοητευμένων ανθρώπων, κατά της ήττας και του εφησυχασμού  που μας οδηγούν οι σύγχρονες συνθήκες φυλακής των μνημονίων. Κατά της παθητικότητας και της παραίτησης, που συστηματικά καλλιεργείται. Κατά των διαχωρισμών, του τρόμου και της βίας. Κατά των αυταπατών για εύκολες και ανώδυνες λύσεις. Κατά της υποκρισίας όσων τόσα χρόνια με τις πρακτικές τους ενίσχυαν τον φασισμό και τώρα δήθεν εκπλήσσονται και σπεύδουν να αντιταχθούν στην κοινωνική βία.
 
Θεωρούμε τον φασισμό απειλή, απάνθρωπο, ύπουλο, καταστροφικό. Φαινόμενο και προέκταση  ενός συστήματος αδικίας, ανισότητας, διαχωρισμού. Ενός ανήθικου συστήματος εκμετάλλευσης ανθρώπων, ιδεών, προθέσεων. Ενός συστήματος εξαθλίωσης. Ενός συστήματος εξαγοράς των πάντων. Ενός συστήματος-έμπορα της δημιουργικότητας, της αξίας και του ταλέντου του καθενός. Ενός συστήματος  εξόντωσης ονείρων και ελπίδων. Θεωρούμε τον φασισμό αδίστακτο και άξεστο δεσμοφύλακα αυτού του συστήματος, του καπιταλισμού.
 
Καλούμε κάθε δημιουργό που θέλει να γίνει φωνή, στίχος και μουσική της απόφασής μας, της αντίδρασής μας, της αντίστασής μας, να επιστρατεύσει την έμπνευσή του, το πάθος του και την διάθεσή του, για να αποκτήσουν οι σκέψεις μας, φωνή. Καλούμε κάθε δημιουργό, να γίνει κρίκος της πιο ισχυρής, δυνατής, συλλογικής αλυσίδας, για να ανατρέψουμε την μοιρολατρία και να αλλάξουμε την ιστορία.
 
Στους ανθρώπους με τα μαύρα ρούχα και τα μαύρα μυαλά, απαντάμε καταρχήν, με ρυθμούς, μελωδίες και φωνές. Για να μην ξαναζήσουμε την φρίκη των διώξεων και των εξοντώσεων.
 
Γιατί δεν έχουμε περιθώρια αφέλειας. Γιατί δεν έχουμε δικαίωμα λήθης.  Γιατί δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου.
 
Γιατί ο φασισμός είναι θάνατος και η μουσική ζωή.
 
Γιατί ο  φασισμός δεν έρχεται μόνος και δεν φεύγει μόνος.
 
Στείλτε τραγούδια με περιεχόμενο, στίχο, μουσική κατά του  φασισμού (κατά προτίμηση σε mp3 καλής ανάλυσης) μέχρι τέλος Φλεβάρη στο kollektiva2010@gmail.com, για να κάνουμε την δική μας απάντηση μια καλή αρχή.

Το σκίτσο ανήκει στον Ιάκωβο Βάη.
Destroy Fascism

Η μουσική είναι μία: Αντιφασισμός

06
Νοέ.
12

Μια χαραμάδα φως

Για τις ολόφωτες μέρες που δε θα αργήσουν να ξημερώσουν…

Από τη συναυλία αλληλεγγύης και ενίσχυσης για τους 15 συλληφθέντες της αντιφασιστικής μηχανοκίνητης πορείας στον Αγ. Παντελεήμονα, που βασανίστηκαν στη ΓΑΔΑ. Η συναυλία διεξήχθη την Κυριακή 4 Νοεμβρίου στο γήπεδο του Σπόρτινγκ με τη συμμετοχή των Γ. Αγγελάκα, Α. Ιωαννίδη, Σ. Μάλαμα και Illegal Operation feat K & Chris B.Ι. (Last Drive). Σκέψεις, εντυπώσεις και πολλές φωτογραφίες από τη συναυλία.

Τα γεγονότα και οι καταγγελίες όπως δημοσιεύτηκαν στον Guardian, γιατί τα ελληνικά κυρίαρχα μέσα σφύριζαν (και συνεχίζουν να σφυρίζουν) αδιάφορα… Όπως και ο πολιτικός υπεύθυνος των βασανισμών, υπουργός «Προστασίας του Πολίτη».

Οι φωτογραφίες προέρχονται από το Indymedia Athens.

16
Ιολ.
12

Η σιωπή δεν είναι χρυσός

Όταν ήρθαν οι Ναζί να πάρουν τους κομμουνιστές,
έμεινα σιωπηλός.
Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν φυλάκισαν τους σοσιαλδημοκράτες,
έμεινα σιωπηλός.
Δεν ήμουν σοσιαλδημοκράτης.

Όταν ήρθαν για τους συνδικαλιστές,
έμεινα σιωπηλός.
Δεν ήμουν συνδικαλιστής.

Μετά ήρθαν για μένα,
αλλά δεν υπήρχε πια κανείς
να αντισταθεί.

του Γερμανού πάστορα Martin Niemöller (1892 – 1984). Το γερμανικό πρωτότυπο.

 

Μίλα για τη σιωπή τους

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή, κόψ’ τη φωνή σου, σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός, η σιωπή είναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί, έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα, μου λέγαν:
«σώπα!».
Στο σχολείο μου κρύψανε την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε: «εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»

Με φίλησε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
«Κοίτα μην πεις τίποτα, σσσ … σώπα!»

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου, η σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
«Τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,
«θα βρεις το μπελά σου, σώπα!».

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
«Μη χώνεις τη μύτη σου παντού, κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα!»

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά, και τα ‘μαθα να σωπαίνουν,
η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή, που της έλεγε: «Σώπα».

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες, με συμβουλεύανε:
«Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα!»
Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμία ζηλευτή,
με τους γείτονες, μας ένωνε όμως, το «Σώπα!».

«Σώπα!» ο ένας, «σώπα!» ο άλλος, «σώπα!» οι επάνω, «σώπα!» οι κάτω,
«σώπα!» όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
«Σώπα!» οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσα μας …; Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα!». Και μαζευτήκαμε πολλοί,
μια πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ εύκολα, μόνο με το «Σώπα!».
Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα»!

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσα σου
και κάν’ την να σωπάσει. Κόψ’ την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απ’ το βραχνά να μιλάς,
χωρίς να μιλάς να λες «έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς»
Αχ! Πόσο θα ‘θελα να μιλήσω ο κερατάς!

Και δεν θα μιλάς, θα γίνεις φαφλατάς, θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.

Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ’ την αμέσως. Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις. Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσα μου,
γιατί νομίζω πως θα ‘ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,
με έναν ψίθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει:
ΜΙΛΑ!

Διασκευή/προσαρμογή του ποιήματος «ÇOK KONUŞMA» (Φλυαρία) του Τούρκου συγγραφέα και ποιητή Αζίζ Νεσίν από τη συλλογή «NUTUK MAKINESI» (Μηχανή του Λόγου) του 1958.

Στο παρακάτω βίντεο απαγγέλει η Μαριέτα Ριάλδη κατά τη διάρκεια συναυλίας στο Ηρώδειο (29-9-2007).




Μέχρι να αποχωρήσει και ο τελευταίος, ξένος ή μη, εκπρόσωπος κάθε τρόικας, η Ελλάδα είναι μια χώρα υπό κατοχή.

indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Τα Νέα του Βελγίου

Σουρεαλιστική Επιθεώρηση Πολιτισμού

Αρέσει σε %d bloggers: