Posts Tagged ‘Παύλος Παυλίδης

29
Απρ.
14

Όσοι τρώνε απ’ τα σκουπίδια

Παύλος Παυλίδης & B-Movies – Όσοι Τρώνε Απ’ Τα Σκουπίδια [Bandrop LIVE Session]

Όσοι τρώνε απ’ τα σκουπίδια πρέπει γρήγορα να βρουν
οδοντόκρεμες, σαπούνια και αμέσως να πλυθούν.
Το επιβάλλουν οι κανόνες της σωστής υγιεινής
που εφαρμόζονται αιώνες, στα κελιά και στους στρατώνες,
και στους οίκους ανοχής.

Τρέξε όσο πιο γρήγορα μπορείς…

Όσοι τρώνε απ’ τα σκουπίδια ας προσέχανε παλιά.
Πριν πεινάσουν μαγειρέψαν των φρονίμων τα παιδιά.
Τώρα οι άστεγοι γυρνάνε στις πλατείες για να βρουν
όσα οι φρόνιμοι πετάνε, ρούχα που δεν τους χωράνε
και ιδέες που μισούν.

Τρέξε πριν προλάβουν να μας βρουν…

Το να τρως απ’ τα σκουπίδια είναι χρήσιμο πολύ.
Δείχνει μια ευαισθησία κάπως οικολογική.
Έτσι όπως μαζευτήκαν κινδυνεύει σοβαρά η δημόσια υγεία,
τα παιδιά μας στα σχολεία,
των Ελλήνων τα ιερά.

Βρέχει πέτρες μες στην αγορά…

Όσοι τρώνε απ’ τα σκουπίδια να φοράν χρωματιστά.
Φτάνουν πια αυτά τα γκρίζα είναι καταθλιπτικά.
Η ελπίδα θα πεθάνει τελευταία επειδή της αρέσει να το βλέπει
και γι’ αυτό σ’ το επιτρέπει

να πεθαίνεις πρώτα εσύ…

20
Ιολ.
13

Musikträume: Μια καλοκαιρινή καταιγίδα

Όποιο χρώμα κι αν έχει η καταιγίδα, θα ξεπλύνει καημούς, θ’ αδειάσει τη σκέψη και θα μας οδηγήσει μαζί σε νέα, πολύχρωμα και ανεξερεύνητα μονοπάτια.

Θα σ’ ευχαριστώ κάθε μέρα για το θαύμα που αντικρύζω!

Παύλος Παυλίδης & The B-Movies – Λευκή Καταιγίδα
Μουσική και στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Δίσκος: Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει (Archangel, 2010)

Την πρώτη φορά ήταν σαν να ‘χε αρπάξει φωτιά
κάπου μέσα βαθιά κάτι μες την ψυχή μου.
Κοιτούσα τις φλόγες κι αυτόν τον αέρα μακριά
να αλλάζει αργά τις σκιές της ερήμου.

Χορεύοντας μου ‘δείξες μέσα σε πέντε λεπτά
τι θα πει πουθενά και πώς χάνεται ο χρόνος.
Ότι αν το πιστέψεις στ’ αλήθεια η αγάπη μπορεί.
Ότι αν αφεθείς σ’ οδηγάει ο δρόμος.

Από τότε περάσανε χρόνια, κυλήσαν νερά,
όμως κάπου βαθιά η φωτιά καίει ακόμη.
Λυπάμαι που έφυγα εκείνη τη νύχτα κρυφά,
βιαστικά και χωρίς να ζητήσω συγγνώμη.

Το μόνο που θα `θελα αν κάποτε σε ξαναδώ
είναι να πω ευχαριστώ για το θαύμα που είδα
και να δώσω για μια τελευταία φορά το ρυθμό
στον τρελό σου χορό, στην λευκή καταιγίδα.

29
Απρ.
13

Τα ελληνικά βράδια της κρίσης

Η μουσική μπορεί να έχει διάφορους ρόλους στη ζωή μας. Ως τώρα επικεντρωνόμασταν, δικαίως πιθανότατα, στο ονειρικό της κομμάτι. Ψάχναμε και αγαπούσαμε εκείνα τα τραγούδια που μιλούσαν για ταξίδια και μικρές ή μεγαλύτερες δραπετεύσεις. Με αυτόν τον τρόπο ξεχνούσαμε τι γινόταν γύρω μας. Κι αυτό θέριευε ώσπου τελικά εξερράγη.

Από ‘δω και πέρα πρέπει να κρατάμε το βλέμμα μας στη γη και ν’ αφήσουμε τ’ αστροφώτιστα διαστήματα στην ησυχία τους. Σε αυτό το δύσκολο ομολογουμένως εγχείρημα είναι ευλογία να βρούμε σύγχρονους καλλιτέχνες που μπορούν να περιγράψουν τον περίγυρό μας με δημοσιογραφική ακρίβεια και ποιητική ευχέρεια.

Έχω γκρινιάξει πολλάκις τον τελευταίο καιρό για το επίπεδο των καλλιτεχνών στην Ελλάδα. Συχνά δείχνουν εκτός τόπου και χρόνου, ενώ όποτε έγινε προσπάθεια για κοινωνικό σχολιασμό υπήρξε μάλλον δογματική ή – ακόμα χειρότερα – λαϊκίστικη.

Το παράδειγμα του Γιάννη Αγγελάκα και των Επισκεπτών ευτυχώς βρίσκει πλέον άξιους συμπαραστάτες. Από την Ελλάδα που ποτέ δεν πεθαίνει του Παύλου Παυλίδη και των B-Movies ως τα ωραία βράδια της κρίσης των Κόρε. Ύδρο ο πήχης ανεβαίνει επιτέλους επίπεδο. Αν ο κάθε λαός έχει τους καλλιτέχνες που του αξίζουν, θα τολμούσα να πω ότι ο ελληνικός δείχνει πλέον σημαντικά σημεία ανάκαμψης.

St-art

Παύλος Παυλίδης & B-Movies – Ελλάδα

Ορίζοντες και ουρανοί κι αυτή η απόκοσμη λιακάδα.
Μια άγνωστη χώρα μυθική κι αυτό που οι άλλοι λεν’ Ελλάδα.
Όσες φορές το προσπαθείς, πάντα διασχίζεις κάποια άλλη.
Η διαδρομή πάντα μικρή, η απόσταση πάντα μεγάλη.

paulidis-istoriesΣτο πλάι της Εθνικής Οδού κτίρια παλιά, παρατημένα,
γυρνάς το βλέμμα σου αλλού όμως αυτά κοιτάν’ εσένα.
Γύρω βουνά κι άλλα βουνά και πάντα η θάλασσα στο βάθος
να σου θυμίζει από μακριά πως την αγάπησες με πάθος.

Δωμάτιο 307 ή μήπως 302,
μονάχος ψάχνεις τα κλειδιά
σ’ ένα παλιό ξενοδοχείο.
Μέσα στον ύπνο σου διψάς και σε ξυπνάει ο καθρέφτης λιώμα,
σαν να σου λέει σιωπηλά: δε μ’ αναγνώρισες ακόμα.

Ορίζοντες και ουρανοί κι αυτή η απόκοσμη λιακάδα.
Μια άγνωστη χώρα μυθική κι αυτό που οι άλλοι λεν’ Ελλάδα.

Έξω στο δρόμο χαιρετάει χιτλερικά ένας μεθυσμένος
και αναρωτιέσαι όπως περνάει ποιος απ’ τους δυο σας είναι ο ξένος.
Κατά τη δόξα όπως τραβά παραπατάει πληγωμένη.
Δεν ανασταίνεται ποτέ, γιατί ποτέ της δεν πεθαίνει.

Κόρε. Ύδρο – Τα βράδια της κρίσης

Ήταν ωραία τα βράδια της κρίσης που έμενες εκεί
μέσα στα παραπήγματα κοιμόμαστε μαζί
και το κανάλι της Βουλής όλη νύχτα έπαιζε Παραφράσεις του Liszt
μέχρι ν’ αρχίσει το requiem της κυβέρνησης.

kore-ydro-askiseisΜαζί τα φάγαμε απ’ τον κώλο, μωρό μου, δεν έχεις παράπονο.
Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες μια μέρα, μα το χώμα θα ‘ναι άγονο…
Θα κλαίμε ακόμα τις αξίες της Δύσης μία-μία,
μα ο κύκλος είχε προ αιώνων κλείσει για τη δημοκρατία.

Ήταν βαρύς ο σταυρός του Υιού σου κι εσύ, Πατέρα, νεκρός
κι αν ήσουν υπεράνθρωπος, όχι, δεν ήσουνα θεός.
Κι αν, όπως φαίνεται, μέχρι το τέλος θα πλανηθούμε μοναχοί,
λεφτά υπάρχουν – δεν υπάρχουν, ποτέ δε θα ‘μαστε φτωχοί.

Ήταν ωραία τα βράδια της κρίσης που έμενες εκεί
στη διαπραγμάτευση του χρέους το μέτρο ήσουν εσύ.
Σιγά μην κλάψω τις αξίες της Δύσης, σιγά μη φοβηθώ,
κάτω από το πάπλωμα ο κόσμος σου είμαι εγώ…

Ο νέος δίσκος του Παύλου Παυλίδη και των B-Movies ονομάζεται «Ιστορίες που ίσως έχουν συμβεί» και των Κόρε. Ύδρο «Απλές ασκήσεις στον Υπαρξισμό«. Αμφότεροι κυκλοφορούν από την Inner Ear.

01
Απρ.
13

Τα παραμύθια και τα ψέματα

Φέτος, για αλλαγή, ας μην πούμε ψέματα την Πρωταπριλιά. Ας απαιτήσουμε τις αλήθειες που μας αξίζουν…

Ένα παράξενο τραγούδι

Θέλω ν’ ακούσω
ένα παράξενο τραγούδι που να λέει
για ένα αυτοκίνητο ανοιχτό στην παραλία,
για μία βόλτα με μια παρέα
που δε χρειάζεται κανείς τους να μιλάει,
μονάχα ο καθένας να κοιτάει όπου γουστάρει,
ένα σκυλί, ένα ζευγάρι,
τις μηχανές που ξεκινάνε πριν ανάψει το φανάρι.

Τα παραμύθια δεν είν’ αλήθεια
αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέματα…
Δεν είναι ψέματα
όπως αυτά που αραδιάζεις κύριε Megaman.

Αυτοί μασάνε τα διαμάντια
και φτύνουνε γυαλιά
κύριε Megaman
αυτό είναι τρέλα…

Αυτοί μπερδεύουνε τη βία με τη δύναμη
την αλητεία με τη μιζέρια.
Αυτοί μπερδεύουνε τη βία με τη δύναμη
αυτό είναι τρέλα…

Στίχοι: Παύλος Παυλίδης, Μουσική: Τα Ξύλινα Σπαθιά

22
Ιαν.
13

Ανάμεσα

Ανάμεσα σε ό,τι ήθελα και ό,τι έγινε,
ανάμεσα στην απόσταση,
ανάμεσα σε εμένα και εσένα,
στο κενό της απουσίας σου,
ακροβατεί στο όνειρο της μνήμης,
η κρυφή μας αντάμωση σ’ ένα μέλλον αλλιώτικο.

από μια πόρτα στην Αθήνα

31
Δεκ.
12

Θα ‘ρθεί μια μέρα

Αυτή είναι η τελευταία δημοσίευση για το 2012. Θα επανέλθουμε του χρόνου περιμένοντας τη μέρα για την οποία τραγουδάει ο Παυλίδης.

Να είστε κοντά στους αγαπημένους σας!
Όπου κι αν είναι αυτοί…

Θα ‘ρθει μια μέρα
που θ’ αφήσω αυτό το φόβο πίσω μου
θα γίνει δέντρο και θα παίζουν από κάτω τα παιδιά
θα είναι χαρτί που στροβιλίζει ο αέρας μακριά

Και θα ξυπνήσω απ’ το βαθύ, απ’ το μεγάλο λήθαργο
που με κρατάει μακριά σου παγωμένο και βουβό
θα είναι μια μέρα βροχερή όταν θα έρθω να σε βρω

Και θα βαδίσουμε ενάντια στο φρικτό τους τίποτα
μια σπίθα είναι αρκετή για να ανάψει η φωτιά
θα τα ημερέψουμε μαζί τα τρομαγμένα τους σκυλιά

Στα ορυχεία, στις Σκουριές, βρήκαν τα μονοπάτια σου
μα το χρυσάφι τα παιδιά το ΄χουνε κρύψει από καιρό
σε μια θαλασσινή σπηλιά, σ’ έναν απότομο γκρεμό

Θα ‘ρθει μια μέρα
που θ’ αφήσω αυτό το φόβο πίσω μου
θα γίνει δέντρο και θα παίζουν από κάτω τα παιδιά
θα είναι καπνός από ένα τρένο που σφυρίζει μακριά

18
Νοέ.
12

Η μουσική είναι μία: Σαν εσένα

Μετά από πολλή (μα πολλή) ξένη μουσική, γυρνάω ξανά πίσω στα αγαπημένα μου ελληνικά τραγούδια. Εκεί που ξέρω ότι πάντα θα βρίσκω καταφύγιο και μια φιλόξενη γωνιά να ξαποστάσω και να πάρω ξανά δυνάμεις…

Τα Ξύλινα Σπαθιά τραγουδούν το «Σαν εσένα» (μουσική: Ξύλινα Σπαθιά, στίχοι: Παύλος Παυλίδης) από το δίσκο «Ένας κύκλος στον αέρα» του 2000.

Θα `θελα να `μουν σαν εσένα
ένα δεντράκι με τα κλαδιά του απλωμένα
να μη λυπάμαι, να μην καταλαβαίνω
αυτούς που με πετάνε στη φωτιά να τους ζεσταίνω

Ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης τραγουδά το «Ποτάμι μαύρο» (μουσική, στίχοι: Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης) από το δίσκο «Δεύτερη Ακρόαση της Μικρής Άρκτου» (2003-2004)

Και δεν μπορώ να γίνω / άνεμος σαν κι εσένα,
είμαι ποτάμι μαύρο, / κυλάω απελπισμένα.
Κλεισμένος σε δυο όχθες, / τις τρώω μα δεν φτάνω,
ποτέ σ’ αυτό που νοιώθω / πάντα σ’ αυτό που χάνω.

Η ιστορία του τραγουδιού από τον ίδιο το δημιουργό όπως δημοσιεύτηκε στο e-orfeas.gr.

Απόγευμα στο πατρικό μου στις Σέρρες.
Προσπαθώ να ηχογραφήσω το «ποτάμι μαύρο» σ’ ένα παλιό κασετόφωνο.
Μόλις το έχω γράψει και δεν θέλω να χάσω την ιδέα.
Δέκατη απόπειρα ηχογράφησης κι ακούγεται από τον κάτω όροφο μια φωνή: «Αφού είσαι ατάλαντος ρε, τι το ζορίζεις!!!»
Εκείνη η ηχογράφηση έμεινε τελικά στη μέση…
Καταραμένες πολυκατοικίες!
Ευτυχώς λίγο αργότερα, μια άλλη ηχογράφηση δεν έμεινε στη μέση. Έγινε δίσκος, κυκλοφόρησε στα δισκοπωλεία, ακούστηκε στα ραδιόφωνα. Μετά ήρθα στην Αθήνα. Σε υπόγειο. Να μην υπάρχει κανείς από κάτω να μ’ εμποδίζει.
Έγραψα κι άλλα τραγούδια, ακολούθησαν κι’ άλλες ηχογραφήσεις…
Μέσα σ’ αυτές και το «ποτάμι μαύρο», αυτή τη φορά με τα «Υπόγεια Ρεύματα».
Αν το μάθαινε ο γείτονάς μου ίσως και να άλλαζε γνώμη.
Ίσως πάλι όχι !

05
Ιον.
11

Το οικείο μου όνειρο – Paul Verlaine

Πριν από κάποιους μήνες διαβάσαμε το «Mon rêve familier» του Paul Verlaine. Σήμερα επιχειρώ να το αποδώσω στα ελληνικά. Η προσπάθεια είναι τελείως ερασιτεχνική καθώς ούτε μεταφραστής είμαι, ούτε πολύ περισσότερο ποιητής…

Το οικείο μου όνειρο

Συχνά έχω τούτο το παράξενο και διαπεραστικό όνειρο

μιας γυναίκας άγνωστης που αγαπώ και με αγαπά

και που όμως δεν είναι κάθε φορά ούτε ακριβώς η ίδια

αλλά ούτε και κάποια άλλη, και με αγαπά και με καταλαβαίνει

Γιατί εκείνη με καταλαβαίνει και η καρδιά μου είναι διάφανη

για αυτή μονάχα˙ και τον ιδρώτα του χλωμού προσώπου μου

μονάχα αυτή ξέρει να δροσίζει με το κλάμα της

Να είναι άραγε καστανή, ξανθιά ή κοκκινομάλλα; Δε ξέρω

Το όνομά της; Θυμάμαι πως είναι γλυκό και εύηχο

σαν τα ονόματα των αγαπημένων που μας στέρησε η ζωή

Το βλέμμα της είναι όμοιο με το βλέμμα των αγαλμάτων

και όσον αφορά τη φωνή της, απόμακρη και ήρεμη και σοβαρή,

με τη χροιά αγαπημένων φωνών που σώπασαν.

(μετάφραση και απόδοση: clandestino)




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: