Posts Tagged ‘μουσική 2013

19
Σεπτ.
14

Musikträume: Στη γιορτή της Ουτοπίας

Μέχρι πριν από λίγους μήνες οι Social Waste ήταν στ’αυτιά μου ένα ακόμα ελληνικό χιπ χοπ συγκρότημα. Μέχρι τη στιγμή που κυκλοφόρησαν το βίντεο για το τραγούδι «Στη γιορτή της Ουτοπίας» και με «ανάγκασαν» να τους δώσω την απαιτούμενη προσοχή.

Εν έτει 2014, σε μια τυραννισμένη χώρα όπου κυριαρχεί ο φόβος, η υποκουλτούρα και η ψωροπερηφάνεια, είναι ιδιαίτερα σπάνιο να συναντήσεις τόσο πολιτικοποιημένο στίχο. Ωστόσο, αυτός δεν είναι ο ρόλος του χιπ χοπ; Γι’ αυτόν κυρίως το λόγο δε λατρεύτηκαν συγκροτήματα όπως για παράδειγμα οι Active Member που ακόμα και μέσα σε εποχές γενικευμένης επίπλαστης ευημερίας τραγουδούσαν για τη μελωδία της παρακμής (μας);

Το βίντεο για τη «Γιορτή της Ουτοπίας» των Social Waste αποτελεί περισσότερο μια πολιτική δήλωση. Τα γυρίσματά του πραγματοποιήθηκαν στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (ΒιοΜε) στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν επίσης πλάνα από το Φεστιβάλ για το νερό της Θεσσαλονίκης που διοργάνωσαν οι Water Warriors στο ΑΠΘ το Δεκέμβρη του 2013.

Το παραπάνω τραγούδι είναι το εναρκτήριο του ομώνυμου δίσκου των Social Waste που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2013. Ακολουθούν κατά σειρά:

  • «Φράουλες στη Μανωλάδα» που μεταξύ άλλων πραγματεύεται την ανάπτυξη μέσα από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τις φωτοσοπιές της ΕΛ.ΑΣ. και τις παλινωδίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο,
  • «Του κόσμου τα λιμάνια» που μοιάζει βγαλμένο από τα σημειωματάρια του Καββαδία σε ένα ταξίδι από τη Μασσαλία ως τη Βαρκελώνη και από το Πόρτο Αλέγκρε ως το Καράτσι,
  • «Για να νικήσουν» που συγκρίνει τη ζωή στην «πολιτισμένη» Δύση και τις υπανάπτυκτες (ας ξεχάσουμε για λίγο τις ευφημιστικές εκφράσεις) χώρες,
  • «2011 (Στο cabaret La belle Grece)» που ξεκινάει με τον αποτροπιασμό της Ντόρας (όχι της μικρής εξερευνήτριας…) για την εικόνα της πλατείας Συντάγματος επί εποχής του κινήματος της πλατείας, συνεχίζει με μια πολιτική ανάλυση γύρω από την περίφημη θυμοσοφία του φαγανού Παγκάλου και καταλήγει στον Λουκάνικο,
  • «Μες στο κρασί μου βλέπω θάλασσες» που επιχειρεί μια σύνοψη της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας σαν να ήταν λόγια μεθυσμένου, ο οποίος παρόλα αυτά παραμένει ιδιαίτερα οξυδερκής
  • και «Kasbah» από το βιβλίο «Νίκος Καββαδίας, το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη» (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγρα).

Μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν το δίσκο «Στη Γιορτή της Ουτοπίας» σε MP3 ή Flac.

Προτείνω να ακούσετε δύο συνεντεύξεις των Social Waste. Η πρώτη είναι στο Τρίτο Πρόγραμμα της ERTopen και τη Μαρίνα Παπαδημητρίου από τις 22 Ιουνίου 2014 και η δεύτερη στον αναρχικό ραδιοφωνικό σταθμό του Βερολίνου A-Berlin κατά τη διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος στη Γερμανία το καλοκαίρι του 2014. Διαβάστε επίσης το άρθρο τους για το Hit&Run με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Το εξώφυλλο του δίσκου κοσμεί ο πίνακας «Man at the Crossroads» (ή «Man, Controller of the Universe«) του Diego Rivera. Διαβάστε την ιστορία του εδώ.

man-at-the-crossroads-rivera

“Στη Γιορτή της Ουτοπίας” – Social Waste
Chiapas, Καλοκαίρι 2012

Θα’τανε κάποια Κυριακή, κάποια Δευτέρα
Σε κάποιο ποίημα του Λόρκα, στους πίνακες του Ριβέρα
Στη θάλασσα του Χικμέτ, στα λόγια του Γκαλεάνο
Και πριν καλά καλά σε βρω πάντα σε χάνω
Θα’τανε καθημερινή, μπορεί και αργία
Πλακάτ, πανό, «κράτος κλειστόν» και απεργία
Σε κάποιο στίχο του Άκη Πάνου, ή του Ρασούλη που φωνάζει
Κι όμως αλλάζει Κεμάλ, κι όμως αλλάζει

Όσο σιμώνω μακραίνει κι έτσι ποτέ δεν τη φτάνω
Άπιαστη, ωραία ουτοπία- καλά τα λέει ο Γκαλεάνο
Μα όταν γιορτάζει καινούριους δρόμους μου τάζει
Κι αρχίζω πάλι να πιστεύω πως ο κόσμος αλλάζει (αλλάζει)
Κι αμφισβητώ τον Κεμάλ, αμφισβητώ και το Μάνο
Στέκω στις μύτες των ποδιών αλλά και πάλι δε φτάνω
Είν’ το παιχνίδι παλιό κι αν θες το νόημα να βρούμε
Πρέπει λιγάκι ακόμα ψηλότερα να σηκωθούμε
Οι ποιητές μας τα ‘χουν πει, του παιχνιδιού τους κανόνες
Τους έχουν γράψει με πορφυρή μελάνη οι αιώνες
Όπως και τότε στη Χιλή, θα ‘τανε once Setiembre
Κι είπες χαλάλι, και hasta la victoria siempre
Ή σαν και τώρα που μου ‘παν πως σ’είδανε στην Ινδία
Μάζευες ήλιο κι αέρα μ’ όλη την ξυπολυταρία
Με ένα κόκκινο μπερέ σ’είχανε δει μια φορά
Ήσουνα λέξη στο στόμα του Thomas Sankara
Κι ακόμα τώρα σε βλέπουν κι όλο τον κόσμο ρωτάνε
Οι Δον Κιχότοι κι οι Σάντσοι που πάνε;
Γίνεσαι μάϊσα σελήνη, νύχτα χαράζεις πορεία
Και την ημέρα αφήνεις και ταξιδεύουμε στ’αστεία

Θα’τανε κάποια Κυριακή, κάποια Δευτέρα
Σε κάποιο ποίημα του Λόρκα, στους πίνακες του Ριβέρα
Στη θάλασσα του Χικμέτ, στα λόγια του Γκαλεάνο
Και πριν καλά καλά σε βρω πάντα σε χάνω
Θα’τανε καθημερινή, μπορεί και αργία
Πλακάτ, πανό, «κράτος κλειστόν» και απεργία
Σε κάποιο στίχο του Άκη Πάνου, ή του Ρασούλη που φωνάζει
Κι όμως αλλάζει Κεμάλ, κι όμως αλλάζει

Σ’έχω γυρέψει καιρό, πήρα από πίσω τα ίχνη
Σ’ έψαξα μέχρι την Τσιάπας, αντάρτες μες στην ομίχλη
Στο Σύνταγμα στην πλατεία σε ψηλαφίσαν μιλιούνια
Και πιο πριν στην Ιβηρική, plazas del Sol και Catalunya
Στο Μισίρι και στο Τούνεζι ήσουν φλόγα και φως
Στο Μεξικό σε βγάλανε #YoSoy132
Ρίχνει τα πέπλα η Σαλώμη, το κεφάλι στο πιάτο
Μα δε μασάει, αντιστέκεται το precariato
Εργάτες στη Χαλυβουργία, απεργία cabrones!
Και ανθρακωρύχοι στην Asturias, “… hasta los cojones”
Φοιτητές στο Σαντιάγκο μα και στο Μοντρεάλ
Γιατί η παιδεία είναι αγαθό δημόσιο και δωρεάν
Στην Αργεντίνα οδοφράγματα σαν τον παλιό καιρό
Στην Cochabamba δεν πουλιέται ρε κουφάλες το νερό
Σαν Μάη του ΄68 χρόνια να ‘ρθεις σε περιμένω
Σαν τραγούδι του Oscar Chavez απαγορευμένο
Ήσουν βιβλίο που το βάλαν φυλακή στην Τουρκία
Και ανταποκριτής νεκρός στη Χομς στη Συρία
Αλλού σε λένε Ζαπάτα κι αλλού Τουπακ Κατάρι
Αλλού Σαντίνο, Αλλού Τσε, και στην Ελλάδα Άρη

«Η ουτοπία είναι στον ορίζοντα. Προχωρώ δύο βήματα, αυτή απομακρύνεται δύο βήματα κι ο ορίζοντας τρέχει δέκα βήματα παρακάτω. Οπότε, για ποιο λόγο χρειάζεται η ουτοπία; Για αυτόν, για να προχωρώ.» – Eduardo Galeano

09
Ιαν.
14

Δεν αντέχω τον ήχο της βροχής

Κάθε που βρέχει κουρνιάζω σαν παιδί και αγκαλιάζω τα μαξιλάρια για να προφυλαχτώ. Έτσι όπως χτυπούν οι στάλες τα τζάμια κι ο αέρας μαστιγώνει ό,τι βρεθεί στο διάβα του νιώθω να αναταράσσονται τα εσώψυχά μου. Ο ήλιος μένει κρυμμένος πίσω από μια στρατιά σύννεφα κι εγώ ψάχνω με αγωνία ένα σημάδι του μέσα στη μουντίλα τ’ ουρανού.

Δεν αντέχω τον ήχο της βροχής χωρίς εσένα. να ‘σαι πλάι μου και να μου σιγοτραγουδάς στιχάκια για το ουράνιο τόξο που θα ξεπροβάλει σύντομα. Να μου λες το ψέμα που τόσο ποθώ ν’ ακούσω. Ότι δε θα με ξαναφήσεις μόνο μου να υπομένω τη βροχή.

Το απέραντο μπλε μιας χαμένης αγάπης

Μια ιστορία εμπνευσμένη από το «I Love You» για τη Blogovision 2013

30
Δεκ.
13

Blue Monday extra: B-sides 2013

Η χρονιά ολοκληρώνεται αύριο και η Blue Monday αποφάσισε να παρουσιάσει με μια έκτακτη εμφάνιση όλα όσα έμειναν για διαφόρους λόγους στο παρασκήνιο και δεν κατάφεραν να αποτελέσουν μια ανάρτηση τη χρονιά που μας πέρασε. 30 Δεκεμβρίου σήμερα και η μουσική παραγωγή έχει προσθέσει στο οπλοστάσιό της εκατοντάδες δίσκους. Κάποιοι από αυτούς μας άρεσαν, κάποιοι μας φάνηκαν αδιάφοροι, πολλούς δεν ακούσαμε καν, κάποιους καλλιτέχνες χαρήκαμε που τους ανακαλύψαμε, με κάποιους απογοητευτήκαμε, γιατί περιμέναμε περισσότερα. Όλα μέσα στο παιχνίδι είναι. Με τη Blogovision κατατάξαμε με σειρά προτεραιότητας τους αγαπημένους μας δίσκους (για προσωπικούς κυρίως λόγους, αφού τέτοιες λίστες μόνο ως παιχνίδι ευτυχούς διαδραστικότητος μπορούν να ληφθούν υπόψη) και έτσι μπορούμε πλέον να αφήσουμε με ήσυχη τη συνείδησή μας τις μουσικές του 2013 να αναπαυθούν προσωρινώς ἐν εἰρήνῃ (καθώς μας έχουν κάψει τον εγκέφαλο ειδικά τον τελευταίο μήνα). Άλλωστε πρέπει να ηρεμήσουμε και λίγο. Όπου να ‘ναι θα αρχίσουν να καταφθάνουν και πάλι ζεστά ζεστά νέα δισκάκια. Άντε να βγουν κι αυτοί οι Spoon από το στούντιο να χαρεί το αυτάκι μας!

Τα άλμπουμς που άκουσα φέτος προφανώς δεν περιορίζονται στα 20 της λίστας μου. Έτσι δε θα είχε κανένα νόημα και η κατηγοριοποίηση με τα καλύτερα (μου) της χρονιάς. Ήταν κάμποσα παραπάνω και από αυτά ξεχώρισα αρκετά τραγούδια που με συντρόφευσαν αυτες της 365 μέρες του ενιαυτού. Η Blue Monday ολοκληρώνοντας τον κύκλο της για φέτος παραθέτει τα b-sides της Blogovision σε μία λίστα που έχει τη διάρκεια περίπου ενός διπλού cd.

Με όμορφες μελωδίες συντροφιά σάς εύχομαι καλή χρονιά και ένα 2014 γεμάτο υγεία, αγάπη και ομόνοια! Αν γίνουμε όλοι μας λίγο καλύτεροι άνθρωποι, τότε όλος ο κόσμος θα γίνει πολύ καλύτερος. Χρόνια πολλά!

Ακούστε και κατεβάστε τα B-sides 2013 της Blue Monday από εδώ.

Τώρα μιλάνε τα τραγούδια

1. Anna Calvi – Suddenly
2. Manic Street Preachers – Anthem For A Lost Cause
3. Laura Marling – Little Love Caster
4. Young Galaxy – Pretty Boy
5. Phosphorescent – Song for Zula
6. Vampire Weekend – Don’t Lie
7. Nine Inch Nails – Copy of A
8. Franz Ferdinand – Love Illumination
9. Goldfrapp – Stranger
10. Julia Holter – Hes Running Through My Eyes
11. David Bowie – The stars are out tonight
12. U2 – Ordinary Love
13. Steve Mason – Seen It All Before
14. Arcade Fire – Reflektor
15. Yeah Yeah Yeahs – Sacrilege
16. Sigur Rós – Brennisteinn
17. Deerhunter – Sleepwalking
18. The Strokes – One Way Trigger
19. Foals – Out of the woods
20. She & Him – I Could’ve Been Your Girl
21. Prefab Sprout – The Best Jewel Thief In The World
22. Ty Segall – The Keepers
23. Editors – What is this thing called love?
24. Woodkid – I Love You

Θυμηθείτε τα τραγούδια του 2012.

22
Δεκ.
13

Τα αποτελέσματα της Blogovision 2013

Όπως καταγράφηκαν στο @blogovision2013

50. Pan Pan – «Missing Two Trains On Purpose»
49. White Lies – «Big Tv»
48. Rhye – «Woman», στο #14 της indiego
47. MS MR – «Secondhand Rapture»
46. Still Corners – «Strange Pleasures», στο #13 της indiego
45. Franz Ferdinand – «Right Thoughts, Right Words, Right Action», στο #15 του clandestino
44. Iceage – «You’re Nothing»
43. Thee Oh Sees – «Floating Coffin»
42. These New Puritans – «Field Of Reeds»
41. Foals – «Holy Fire»

40. Julia Holter – «Loud City Song»
39. Phosphorescent – «Muchacho»
38. Factory Floor – «Factory Floor»
37. Parquet Courts – «Light Up Gold»
36. HAIM – «Days Are Gone»
35. Foxygen – «We Are The 21st Century Ambassadors Of Peace & Magic»
34. Larry Gus – «Years Not Living»
33. Disclosure – «Settle»
32. Forest Swords – «Engravings»
31. Deafheaven – «Sunbather»

blogovision-2013

30. Girls Names – «The New Life»
29. Kurt Vile – «Wakin On A Pretty Daze», στο #11 της indiego
28. David Bowie – «The Next Day»
27. London Grammar – «If You Wait»
26. Fuck Buttons – «Slow Focus»
25. Sigur Rós – «Kveikur», στο #05 του clandestino
24. Bill Callahan – «Dream River», στο #15 της indiego
23. Woodkid – «The Golden Age», στο #04 του clandestino
22. Chelsea Wolfe – «Pain Is Beauty»
21. Nick Cave And The Bad Seeds – “Push The Sky Away”, στο #09 του clandestino και το #03 της indiego

20. John Grant – «Pale Green Ghosts» (424), στο #09 της indiego
19. Black Angels – «Indigo Meadow» (425)
18. Justin Timberlake – «The 20/20 Experience» (425)
17. Kanye West – «Yeezus» (478)
16. Darkside – «Psychic» (480)
15. Jon Hopkins – «Immunity» (520)
14. Knife – «Shaking The Habitual» (524)
13. Deerhunter – «Monomania» (528)
12. Boards Of Canada – «Tomorrow’s Harvest» (537)
11. Chvrches – «The Bones Of What You Believe» (565)

10. Atoms For Peace – «AMOK» (600)
 
9. Queens Of The Stone Age – «…Like Clockwork» (649)

στο #03 του clandestino και το #18 της indiego

8. Savages – «Silence Yourself» (650)

στο #19 του clandestino

7. James Blake – «Overgrown» (798)

στο #04 της indiego

6. My Bloody Valentine – «Mbv» (855)
 
5. Vampire Weekend – «Modern Vampires Of The City» (870)

στο #07 του clandestino

4. The National – «Trouble Will Find Me» (1038)

στο #02 του clandestino και το #01 της indiego

3. Arctic Monkeys – «AM» (1053)

στο #18 του clandestino και το #17 της indiego

2. Daft Punk – «Random Access Memories» (1294)

στο #20 του clandestino και το #02 της indiego

1. Arcade Fire – «Reflektor» (1494)
 

20
Δεκ.
13

Blogovision 2013 #01

indiego

The_National_Trouble_Will_Find_Me01. The National – Trouble Will Find Me

Θα μου πεις το περίμενα. Θα σου πω δε με νοιάζει. Θα με πεις προβλέψιμη. Θα σου απαντήσω και πάλι ότι δε με νοιάζει. Αυτός ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος. Από την πρώτη στιγμή που άκουσα το 2007 το Green Gloves ο δρόμος δεν είχε πλέον επιστροφή. Με σημάδεψαν για όλη μου τη ζωή. Τη χρονιά μου την αφιέρωσα ολοκληρωτικά στους National:

– γιατί φέτος απέκτησα όλη τη δισκογραφία τους

– γιατί έδωσα την πρέπουσα αξία στο High Violet. Πόσο το είχα υποτιμήσει! Συγγνώμη που άργησα…

– γιατί περίμενα εναγωνίως με κολλημένη τη μούρη μου στον υπολογιστή να παίξει στο ραδιόφωνο για πρώτη φορά το Demons

– γιατί με το Trouble Will Find Me μας χάρισαν τον πιο ολοκληρωμένο καλλιτεχνικά δίσκο τους. Εξαιρετικό artwork και τεράστια πρόοδος, αφού μέχρι τώρα δεν έμπαιναν στη διαδικασία να προσθέσουν ούτε καν τα lyrics

– γιατί για οκτώ ολόκληρους μήνες έκανα ιώβεια υπομονή κρατώντας στα χέρια μου το μαγικό χαρτάκι για τη συναυλία τους

– γιατί μέχρι και το εισιτήριο είχε την καλύτερη αισθητική που έχω δει ποτέ

– γιατί δύο ώρες οδηγούσαμε υπό καταρρακτώδη βροχή με 60 στην εθνική για να να καταφέρουμε να φτάσουμε στο συναυλιακό χώρο

– γιατί όποτε τους ακούω η καρδιά μου χτυπάει σαν το μπάσο στις 5 Νοεμβρίου 2013, όταν μέσα στην αρένα ανάμεσα σε δίμετρους Γερμανούς προσπαθούσα απεγνωσμένα να δω λίγο από αυτό που λαχταρούσα

– γιατί έπειτα από ένα δίωρο εξαντλητικό ψυχολογικό ταξίδι κατάφερα να πάρω στα χέρια μου τη setlist του Matt με τις χειρόγραφες σημειώσεις του, αφού ο γλυκός μου δεν μπορεί να θυμάται πως ξεκινούν τα τραγούδια

– γιατί ακούω τώρα το Pink Rabbits και η καρδιά ταράζεται

– γιατί απλώς τους αγαπώ βαθιά

Σας ευχαριστώ για τις συγκινήσεις που μου έχετε προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια. Η πρώτη θέση δικαιωματικά δική σας.

“I won’t be vacant anymore
I won’t be waiting anymore
I won’t be faking anymore
I won’t be waiting anymore”



 

clandestino

8Songs01. Playground Noise – 8 Songs
 
Τα τραγούδια σε προστατεύουν από τη βροχή
 
Υπάρχουν ήχοι που σου φέρνουν στο νου εικόνες. Υπάρχουν μουσικές που σου δημιουργούν συναισθήματα κι άλλες που ανιχνεύουν όσα έχεις ήδη μέσα στην καρδιά σου. Ίσως αυτές οι δεύτερες να σημαίνουν τελικά κάτι περισσότερο για σένα. Γιατί μετατρέπονται σε κτήμα σου, γίνονται βίωμά σου και σημείο αναφοράς.

Σε κάθε τραγούδι αυτού του δίσκου έζησα κι ένα κομμάτι της ζωής μου. Διάβασα κάποιο από τα βιβλία που έχω απολαύσει, περιπλανήθηκα σε κάποιο από τα μέρη που έχω γυρίσει, αντίκρισα κάποιο από τα τοπία που έχω θαυμάσει, ξανασυστήθηκα με κάποιον από τους ανθρώπους που έχω αγαπήσει. Από την πρώτη ακρόαση. Και σε κάθε ακρόαση ένα άλλο βιβλίο, ένα άλλο μέρος, ένα άλλο τοπίο, ένας άλλος άνθρωπος. Κάθε ακρόαση να συνθέτει σταδιακά το όλον της ύπαρξής μου και αυτό το όλον κάθε φορά να διευρύνεται και να εμπλουτίζεται.

Δεν είναι τρομακτικό να βρίσκεται κάποιος μέσα στο μυαλό μου, να αγκαλιάζει τους φόβους μου και να θρέφει τις ελπίδες μου. Είναι μεγαλειώδες. Είναι ευλογημένο.
 

Θα μπορούσα να κοιμάμαι για μέρες ή να ξαγρυπνώ για χρόνια.
Θα μπορούσα να αφήσω να κυλούν χιλιάδες δάκρυα ή να τα στεγνώνω κάτω από τον ήλιο.


 

 
Στην αντίστοιχη θέση το 2012 ήταν…

Blogovision 2013 #20
Blogovision 2013 #19
Blogovision 2013 #18
Blogovision 2013 #17
Blogovision 2013 #16
Blogovision 2013 #15
Blogovision 2013 #14
Blogovision 2013 #13
Blogovision 2013 #12
Blogovision 2013 #11
Blogovision 2013 #10
Blogovision 2013 #09
Blogovision 2013 #08
Blogovision 2013 #07
Blogovision 2013 #06
Blogovision 2013 #05
Blogovision 2013 #04
Blogovision 2013 #03
Blogovision 2013 #02

Συγκεντρωμένες οι δημοσιεύσεις στην τελευταία ημέρα της Blogovision

19
Δεκ.
13

Blogovision 2013 #02

indiego

Daft_Punk_Random_Access_Memories02. Daft Punk – Random Access Memories

Ειλικρινά πιστεύω ότι όποιος φέτος είπε ότι δεν του άρεσαν οι Daft Punk, ότι έγινε πολύς ντόρος για το τίποτα, όποιος δεν τους έβαλε στην εικοσάδα του (μην πω δεκάδα και θεωρηθώ υπερβολική), είναι απλώς κακιασμένος και ζηλιάρης. Ό,τι μουσική και να ακούς δε γίνεται να μη χτύπησες έστω μια φορά το πόδι ρυθμικά στο Get Lucky. Και να να μου πεις ότι δεν το έκανες, απλώς θα σε πω ψεύτη. Ένα ένα να πιάσεις τα κομμάτια θα σου αποδείξω ότι πρέπει να σου αρέσει. Ειδικά αν είσαι και λίγο φαν της χορευτικής μουσικής αδυνατώ να αποδεχθώ ότι δεν ξετρελάθηκες στο άκουσμα του Lose yourself to dance. Κάθε δίσκος τους είναι είδηση. Κάθε εμφάνισή τους γεγονός. Ξέρουν να φτιάχνουν μουσική και ξέρουν να το κάνουν καλά. Κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα δίσκο με ενιαία θεματική και εξαιρετική ποιότητα. Σκάστε από το φθόνο του κόσμου οι ατάλαντοι! Ἐχασαν την πρωτιά μου για συναισθηματικούς και μόνο λόγους που θα εξηγήσω αύριο. Στη δεύτερη θέση από μένα για φέτος, γιατί την ημέρα που κυκλοφόρησε το Get Lucky χόρευα ασταμάτητα σε όλο το σπίτι.

“And we will never be alone again
‘Cause it doesn’t happen every day
Kinda counted on you being a friend
Can I give it up or give it away”


 

clandestino

The_National_Trouble_Will_Find_Me02. The National – Trouble Will Find Me
 
Η τηλεοπτική εκδοχή ενός ανθρώπου με ραγισμένη καρδιά
 
Κάθομαι και σε κοιτάζω. Πώς στέκεσαι, πώς ορθώνεσαι πάνω και πέρα από τον κόσμο. Τίποτα δε φαίνεται ικανό να σε καταβάλει. Αχ, και τι δε θα ‘δινα να είμαι σαν εσένα.

Κάθε φορά που με πιάνει η απόγνωση λέω φτάνει πια. Ας είναι η τελευταία φορά. Και κάθε φορά είναι λες η τελευταία φορά. Ξέρω ότι αν μείνω εδώ, αν μείνω έτσι, δε θα τη βγάλω καθαρή. Κι η όποια χαρά δε θα είναι παρά εφήμερη.

Συγγνώμη. Συγγνώμη για όλες τις φορές που σε πλήγωσα. Για όλες τις φορές που θα σε πληγώσω. Η αγάπη μου για σένα είναι η μεγαλύτερη αρετή μου. Την κρατώ ως κόρη οφθαλμού. Και περιμένω τη στιγμή που θα τρέξουμε έξω στα λιβάδια να περιμένουμε τη βροχή. Αυτή η σκέψη με κρατάει. Εσύ κι εγώ κι όλοι όσοι αγαπάμε. Ξεχασμένοι από το χρόνο, να ανταμώνουμε ξανά και ξανά και να σκαρώνουμε ιστορίες για τ’απέραντο τ’ουρανού.

Δεν είμαι κακός. Εσύ το ξέρεις. Εσύ με ξέρεις καλύτερα από τον καθένα. Προσπαθώ να κρατώ τα πόδια μου στη γη. Κι αυτό πονάει κάποιες φορές.

couldnt-find-quiet

Ήρθε η ώρα να πάψω να υποκρίνομαι. Ό,τι αγαπώ είναι ήδη μέσα ή γύρω μου. Όταν με ρωτούν τι βλέπω, τους απαντώ τον Παράδεισο να με περιβάλλει. Ποτέ δε θα καταφέρω να νικήσω τους δαίμονές μου. Ποτέ δε θα καταφέρω να τους διώξω. Γιατί η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν υπήρχαν. Ήταν πάντα αγγελούδια στο πλάι μου – έκπτωτα, μα αγγελούδια. Κι απόψε το βράδυ, όταν θα έχουν φύγει όλοι από το σπίτι, θα γείρω στην πολυθρόνα, θα τους ξανασυστηθώ και θα πιούμε παρέα, μονοιασμένοι πια.

Στην αντίστοιχη θέση το 2012 ήταν…

Blogovision 2013 #20
Blogovision 2013 #19
Blogovision 2013 #18
Blogovision 2013 #17
Blogovision 2013 #16
Blogovision 2013 #15
Blogovision 2013 #14
Blogovision 2013 #13
Blogovision 2013 #12
Blogovision 2013 #11
Blogovision 2013 #10
Blogovision 2013 #09
Blogovision 2013 #08
Blogovision 2013 #07
Blogovision 2013 #06
Blogovision 2013 #05
Blogovision 2013 #04
Blogovision 2013 #03

Αναλυτικά η εξέλιξη της Blogovision

18
Δεκ.
13

Blogovision 2013 #03

indiego

Nick_Cave_Push_The_Sky_Away03. Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away

Το να γράφεις καθημερινά posts (γιατί δεν ανήκω στην κατηγορία εκείνων που έχουν ήδη έτοιμες τις αναρτήσεις τους από καιρό, παρότι στην αρχή βέβαια το προσπάθησα χωρίς επιτυχία) το βρίσκω εξαντλητικό. Είμαι που είμαι δύστοκη, αυτό έρχεται και ολοκληρώνει την όλη εικόνα. Έτσι σκεφτόμουν με χαρά «τι καλά! για τον Cave δε θα χρειαστεί να σκεφτώ. Θα βάλω ένα απόσπασμα από το κείμενο που είχα γράψει όταν κυκλοφόρησε ο δίσκος (άλλο κι αυτό, τρεις μέρες το βασάνιζα) και ξεμπέρδεψα». Οπότε μέχρι σήμερα (χθες δηλαδή) το πρωί ήμουν ήσυχη κι αγνάντευα από το παράθυρό μου το απέναντι παράθυρο. Πήγα στο πανεπιστήμιο, γύρισα, ξανακάθισα στο παράθυρο να αγναντεύω το απέναντι παράθυρο… αλλά εκείνη την στιγμή είναι που συνειδητοποίησα πως δε γίνεται να ξεπετάξω έτσι αυτόν το δίσκο. Το μοναδικό βινύλιο καινούριας κυκλοφορίας που πήρα φέτος (γιατί είναι και πανάκριβα τα άτιμα) και που με τόση ευλάβεια το έβαζα κάθε φορά να παίξει. Και άντε στύψε εσύ το μυαλό σου τώρα και γράψε κάτι της προκοπής, γιατί μέχρι τώρα φλυαρείς.

Ο Nick Cave λοιπόν και η παρέα του είναι μεγάλη ιστορία. Και έχουν μεγάλη ιστορία. Ανήκει σε αυτούς που μπήκαν στην καρδιά μου χρόνια πριν και επαναπαύτηκαν δικαίως στις δάφνες τους. Συγκλονίστηκα όταν τους είδα το 2008 στη Θεσσαλονίκη, μόλις είχαν κυκλοφορήσει και το άλλο εξαίρετο Dig, Lazarus, Dig!!!. Θυμάμαι για ένα δίμηνο δεν μπορούσα να ακούσω τίποτε άλλο.

Συγγνώμη. Όλο χάνομαι. Επανέρχομαι στην τάξη και το θέμα μας. Το Push the sky away είναι το υπέροχο ακόλουθο αντίβαρο του Dig, Lazarus, Dig!!!. Ελεγειακό, επετειακό, μεστό, με εκπληκτικές ερμηνείες, αναλλοίωτη αισθαντικότητα, πηγαία αυθεντικότητα, μοναδική αύρα. Αποτελεί δίσκο που θα δικαιωθεί μέσα στην ιστορία, γιατί έχει εκείνη την ποιότητα που συναντάς μόνο σε συνειδητή δημιουργία. Στο νούμερο τρία για εμένα φέτος, επειδή «η αξία ενός καλού δίσκου δεν έγκειται μόνο στην ποιότητα δημιουργίας, παραγωγής και ακρόασής του, αλλά ουσιαστικά στη μετέπειτα συνεχή ανατροφοδότηση θυμικού και λογικού με μεταποιητικά ερεθίσματα έτοιμα να εκραγούν στο κεφάλι σου ανά πάσα στιγμή».

“And we know who you are
And we know where you live
And we know there’s no need to forgive”


 

clandestino

Queens_Of_The_Stone_Age_Like_Clockwork03. Queens Of The Stone Age – …Like Clockwork
 
 
– Cher Professeur, votre exposé à lui seul était déjà revivifiant.
– C’était passionnant. Quel merveilleux avenir vous nous ouvrez!
– Pour ce qui est de l’avenir, Madame, il faut quand même s’y prendre un peu plus tôt!

Les yeux sans visage, Georges Franju (1960)

 
Ο μόνος λόγος που το …Like Clockwork βρίσκεται εδώ κι όχι στην κορυφή όπου ανήκει είναι γιατί την τελευταία στιγμή αποφάσισα να εγκαταλείψω την εξαρχής καταδικασμένη προσπάθεια για «αντικειμενικότητα» και να αναγνωρίσω δυο δίσκους που με συντάραξαν ολάκερο τη χρονιά που πέρασε.

Όχι, στο δίσκο αυτό οι Queens Of The Stone Age και οι καλοί -και πολλοί- φίλοι τους δεν κάνουν τίποτα λάθος. Αντιθέτως, όλα δουλεύουν ρολόι! Από το ξεκίνημα με το «Keep Your Eyes Peeled» ως και το καταπληκτικό φινάλε με τα «I Appear Missing» και «…Like Clockwork» – όσο κι αν έψαξα, αντίστοιχα όμορφο κλείσιμο είχα συναντήσει μονάχα στο The Dark Side of the Moon.

Ίσως το …Like Clockwork να μη δείχνει απλώς, μα να είναι το ίδιο το μέλλον της ροκ, αυτό που θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει από καιρό, όπως λέει παραπάνω ο καθηγητής Génessier. Το μεγαλύτερο επίτευγμα του δίσκου, ωστόσο, είναι ότι με έκανε να αφήσω στην άκρη τα γενόσημα των μπιτ (έστω και μελωδικών) και να θυμηθώ πόσο ωραία ακούγεται μια δυνατή, πραγματική κιθάρα…

I love you more than I can control.
I don’t even try. Why would I?

I’m alive, hurray!

Στην αντίστοιχη θέση το 2012 ήταν…

Blogovision 2013 #20
Blogovision 2013 #19
Blogovision 2013 #18
Blogovision 2013 #17
Blogovision 2013 #16
Blogovision 2013 #15
Blogovision 2013 #14
Blogovision 2013 #13
Blogovision 2013 #12
Blogovision 2013 #11
Blogovision 2013 #10
Blogovision 2013 #09
Blogovision 2013 #08
Blogovision 2013 #07
Blogovision 2013 #06
Blogovision 2013 #05
Blogovision 2013 #04

Αναλυτικά η εξέλιξη της Blogovision

17
Δεκ.
13

Blogovision 2013 #04

indiego

04. James Blake – Overgrownjames-blake-overgrown

Όταν κοιτάς αυτόν τον πιτσιρικά κάτι σου βγάζει. Δεν ξέρω αν είναι τόσο το άστρο του που λάμπει, αλλά έχει αυτό το κάτι. Αυτό το κάτι που κάνει την καρδιά μου να σκιρτά στην ηδονική μελαγχολία του. Μου αποπνέει μια διακριτική αυθεντικότητα, μια αιδώ, που τόσο σπάνια υπάρχει σ’ αυτόν το χώρο. Κοιτούσα φωτογραφίες του στο διαδίκτυο, έτσι μπας και καταλάβω τίποτε για τον χαρακτήρα του απλώς και μόνο κοιτώντας τον. Δύσκολα βρίσκεις μια που να κοιτά κατευθείαν το φακό. Το βρίσκω εξαιρετικό στις μέρες να είναι κάποιος ντροπαλός, να κοκκινίζει όταν αισθάνεται άβολα. Αυτό μου βγάζει η φωνή του. Καμία πρόθεση επίδειξης, καμία τάση κυριαρχίας, ουδεμία κραυγαλεότητα. Ομολογώ τον πρώτο του δίσκο τον παραμέλησα κάπως (εκτός από το cover There’s a limit to your love – ξέρω, ξέρω, ήταν χιτάκι- που προτιμώ η αλήθεια είναι από την πρώτη του εκτέλεση), κυρίως γιατί αντιδραστικά συνήθως αρνούμαι όλα αυτές τις περιπτώσεις πρωτοεμφανιζόμενων που τρώνε σπρώξιμο. Δε συνέβη το ίδιο με το Overgrown. Τα δύο single του στάθηκαν καθοριστικά για τη μετέπειτα πορεία του δίσκου στα αυτιά μου. Αμέτρητες οι φορές που με συντρόφευσε φέτος, που με χαλάρωσε, που με ταξίδεψε, που βούτηξε μαζί μου στα άδυτα της σκέψης μου. Στην τέταρτη θέση της λίστας μου, γιατί his love is right in time.

“I’ ll wait
So show me why you ‘re strong
Ignore everybody else,
We ‘re alone now”


 

clandestino

04. Woodkid – The Golden AgeThe_Golden_Age
 

Το απέραντο μπλε μιας χαμένης αγάπης

 
Ο ήλιος λαμπύριζε καθώς καθρεφτιζόταν στα γαλαζοπράσινα νερά. Έμεινε να κοιτάζει με δέος τις εναλλαγές των χρωμάτων στους απαλούς κυματισμούς. Την αγαπούσε τη θάλασσα παρά το κακό που του είχε κάνει. Και πώς θα μπορούσε να μην την αγαπά. Δίπλα της, μέσα της, είχε περάσει τόσο όμορφες στιγμές. Θυμόταν τότε που κυνηγούσε το ηλιοβασίλεμα κι έτρεχε ως την άκρη του ορίζοντα για να διαπιστώσει ότι ο ορίζοντας δεν έχει άκρη. ή την άλλη φορά που βάλθηκε να μετρήσει τους θησαυρούς της θάλασσας και πέρασε ώρες πολλές ανάμεσα σε πετραδάκια και κοχύλια. Την αγαπούσε τη θάλασσα κι ήξερε ότι κι αυτή τον αγαπούσε. Πώς του έκανε τόσο κακό;

Ήταν η πρώτη φορά που ερχόταν μαζί με κάποιον στην παραλία. Για χρόνια ήταν το μυστικό του καταφύγιο, ένα λιμανάκι που αγκυροβολούσε την ψυχή του για να ξεπλυθεί από τη βρωμιά του κόσμου. Ήθελε να έρθει μαζί του εκεί. Να του δείξει τη σπηλιά που έκανε για πρώτη φορά έρωτα και το βράχο που έβαψε κόκκινο ένα βράδυ όταν παραπάτησε τρέχοντας να γυρίσει σπίτι του. Δεν ήθελε να έχει πια μυστικά.

Ήταν μια υπέροχη μέρα. Δεν υπήρχε ψυχή γύρω και οι ψυχές τους είχαν χώρο να απλωθούν και να τραφούν με την ομορφιά. Ξάπλωσαν στην άμμο κι άφησαν τον ήλιο να τους θρέψει. Σαν ίδρωναν, έκαναν μια βουτιά για να δροσιστούν και γυρνούσαν πίσω. Καμιά φορά τον έχανε από το οπτικό του πεδίο και ταραζόταν. Άλλοτε ένα κύμα, άλλοτε μια αδέσποτη ηλιαχτίδα παρενέβαιναν και τον έκρυβαν. Μα ήξερε ότι η θάλασσα τον εξερευνούσε, τον περιεργαζόταν, τον εξάγνιζε. Έκλεισε τα μάτια και άδειασε τη σκέψη του. Δεν ακουγόταν τίποτα κι εκεί, για μια στιγμή, ένας υπόκωφος κρότος κι ένα κύμα. Έτρεξε, προσπάθησε να τον εντοπίσει καθώς τα νερά τραβιούνταν. Ένα χέρι μέσα στην αντάρα απλωμένο μα φωνή καμιά. Βούτηξε και κολύμπησε μ’ όλη του τη δύναμη. Φτάνοντας στο σημείο που τον είχε δει, κοίταξε γύρω μα δεν αντίκρισε παρά ήρεμα γαλαζοπράσινα νερά και τον ήλιο να παιδιαρίζει πάνω τους. Είχε φύγει. Η θάλασσα τον είχε πάρει για να τον κάνει άλλη μια χάντρα στο χρυσοποίκιλτο μενταγιόν της.

Γύρισε στην ακτή. Το νερό που έσταζε έμπλεκε με τα δάκρυά του που δεν έλεγαν να στεγνώσουν. Του ήρθε να καταραστεί τη θάλασσα, να πάρει αλυσίδες και μαστίγια σαν τον Ξέρξη για να τη δέσει και να την υποτάξει. Το νερό χάιδεψε τα πόδια του. Όχι, δε μπορούσε. Ήταν πέρα από τις δυνάμεις του.

Την αγαπούσε τη θάλασσα και θα την αγαπούσε παρά το κακό που του έκανε. Πλέον, όταν βουτούσε να εξερευνήσει τους θησαυρούς της θα είχε το νου του μήπως δει τη ματιά του να λάμπει μέσα από τη χρυσή άμμο.

Στην αντίστοιχη θέση το 2012 ήταν…

Blogovision 2013 #20
Blogovision 2013 #19
Blogovision 2013 #18
Blogovision 2013 #17
Blogovision 2013 #16
Blogovision 2013 #15
Blogovision 2013 #14
Blogovision 2013 #13
Blogovision 2013 #12
Blogovision 2013 #11
Blogovision 2013 #10
Blogovision 2013 #09
Blogovision 2013 #08
Blogovision 2013 #07
Blogovision 2013 #06
Blogovision 2013 #05

Αναλυτικά η εξέλιξη της Blogovision

16
Δεκ.
13

Blogovision 2013 #05

indiego

Low_The_Invisible_Way05. Low – The Invisible Way

Το The Invisible Way ανήκει στην πρώιμη παραγωγή του 2013 μιας που επίσημα κυκλοφόρησε στις 18 Μαρτίου. Θυμάμαι πριν ακόμα προλάβω να ακούσω το δίσκο έπεσε στην αντίληψή μου (πού το είδα είναι αδύνατον να πω, αφού η μνημοτεχνική μου δεινότητα έχει μείνει εδώ και καιρό μεταξεταστέα) το σχολιάκι «σε αυτόν που άρεσε ο τελευταίος δίσκος των Beach House δε γίνεται να μην αρέσει ο δίσκος των Low». Με πικρόχωλη κακεντρέχια νόμιζε ο συντάκτης του ότι καυτηρίαζε το hype της απελθούσης χρονιάς, αλλά το μόνο που κατάφερε τελικά ήταν να φάει τα μούτρα του, αφού το άλμπουμ αποδείχθηκε κάθε άλλο παρά ανάξιο λόγου. Η αλήθεια είναι ότι οι αγαπημένοι μου Wilco (παραγωγή και στούντιο) συνέβαλαν ένα παραπάνω στο θετικό αγκάλιασμα της τέταρτης κατά σειρά κυκλοφορίας των Low. Θα σχολιαστώ ως κολλημένη πιθανώς για το ακόλουθο, αλλά θα το πω, δε με νοιάζει. Από κορόιδο άλλωστε πέθανε κανείς; Λοιπόν, όποτε βλέπω σε ταινίες Focus, σε τηλεοπτικές σειρές HBO και σε δίσκους SubPop ανοίγει η καρδιά μου, γιατί συνήθως ξέρω τι να περιμένω. Σπάνια με απογοητεύουν. Το The Invisible Way είναι μία ακόμα τρανή απόδειξη. Αναγορεύοντάς τους ως κυρίαρχους της 5ης θέσης θέλω να τους ευχαριστήσω για τον πιο σημαντικό στίχο της φετινής μου χρονιάς, γιατί “you can always count on your friends”. Σε σκέφτομαι, φίλε, κάθε φορά που το ακούω και σε ευχαριστώ για όλες τις φορές, που χωρίς να ρωτήσεις το λόγο, περπάτησες αμέτρητα χιλιόμετρα μαζί μου μέσα στη νύχτα και τη σιωπή.

“Now I’m looking up
From a ten foot hole
Seeing nothing but blue sky
Shining on my soul”


 

clandestino

05. Sigur Rós – KveikurSigur_Ros_Kveikur

Για όποιον άνθρωπο ζει στο εξωτερικό, ανεξάρτητα από τους λόγους που τον οδήγησαν εκεί, υπάρχουν στιγμές που η παραμικρή ομιλία, η απειροελάχιστη συζήτηση σε γλώσσα πέραν της μητρικής του του προκαλούν αφόρητο πονοκέφαλο. Είναι οι στιγμές που ο αυτόματος μεταφραστής που ενσωματώθηκε στον εγκέφαλο «κατεβάζει ασφάλειες» και αρνείται να συνεχίσει. Είναι οι στιγμές που η κούραση, σωματική και ψυχική, υπερτερεί της τελευταίας ικμάδας επιμονής και διάθεσης για επικοινωνία. Αυτές ακριβώς τις στιγμές τα ισλανδικά των Sigur Rós ακούγονται σα θεϊκή μελωδία στ’ αυτιά μου. Μια γλώσσα τόσο ξένη, μα τόσο λυτρωτική στο άκουσμά της. Δε χρειάζεται να τη μάθω για να βιώσω τα τραγούδια τους. Ο αυτόματος μεταφραστής που ενσωματώθηκε στην ψυχή μου -ας εκμεταλλευτούμε το ασαφές του όρου, μιας και η καρδιά είναι ένα καλά ορισμένο όργανο του ανθρώπινου οργανισμού- κάνει εξαιρετικά τη δουλειά του, διατηρώντας πάντα το στοιχείο της τυχαιότητας και της έκπληξης.

Ακόμα κι αν δεν ξέρεις να μιλάς όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, το Kveikur θα σε οδηγήσει σε ένα κόσμο ονειρικό όπου όλοι λίγο-πολύ έχουμε ανάγκη να ξεναγηθούμε.

Πόσο όμορφο να βλέπεις αγαπημένα σου συγκροτήματα να παραμένουν δημιουργικά μέσα στο χρόνο!

Το θειάφι της Ευρύκλειας

Στην αντίστοιχη θέση το 2012 ήταν…

Blogovision 2013 #20
Blogovision 2013 #19
Blogovision 2013 #18
Blogovision 2013 #17
Blogovision 2013 #16
Blogovision 2013 #15
Blogovision 2013 #14
Blogovision 2013 #13
Blogovision 2013 #12
Blogovision 2013 #11
Blogovision 2013 #10
Blogovision 2013 #09
Blogovision 2013 #08
Blogovision 2013 #07
Blogovision 2013 #06

Αναλυτικά η εξέλιξη της Blogovision

15
Δεκ.
13

Blogovision 2013 #06

indiego

Washed_Out_Paracosm06. Washed Out – Paracosm

Όσο περισσότερο ανεβαίνουμε και φτάνουμε στην κορυφή, τόσο οι συναισθηματικοί δεσμοί που αναπτύσσονται μεταξύ εμού της ιδίας και των δίσκων αυξάνονται. Κάθε ένας ξεχωριστά αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι του εαυτού μου και μου χαρίζει απλόχερα σκέψεις, βιώματα, αναμνήσεις και όνειρα. Για τους Washed Out και το Paracosm δε θα πω τίποτε παραπάνω από το ότι η έκτη θέση είναι τυπική. Όλα τα υπόλοιπα συγκεντρώνονται στον αγαπημένο μου Ρίλκε:

«Όλα εκείνα που ονομάζουμε φαντασίες κι οράματα, ολόκληρος ο κόσμος τον πνευμάτων (όπως τον λένε), ο θάνατος, αυτά όλα τα τόσο συγγενικά κι ομοούσια με μας πράγματα, τα διώξαμε με την καθημερινή αντίστασή μας, τόσο μακριά απ’ τη ζωή, ώστε οι αισθήσεις μας, που θα μπορούσαν να τα συλλάβουν, ατροφήσανε και μαράθηκαν. Και δε λέω τίποτα σχετικά με το Θεό. Όμως ο φόβος μπροστά στο Ανεξήγητο, όχι μονάχα φτώχυνε την ύπαρξη του ατόμου, μα περιόρισε ακόμα και τις σχέσεις του ανθρώπου προς τον άνθρωπο, τις τράβηξε έξω απ’ το ποτάμι των απέραντων δυνατοτήτων, για να τις προφυλάξει σε μιαν ήσυχη, σίγουρη γωνιά της ακροποταμιάς. Δε φταίει μονάχα η τεμπελιά, που οι σχέσεις των ανθρώπων επαναλαμβάνονται με τόση ανείπωτη μονοτονία, χωρίς να ανανεώνονται κάθε φορά: φταίει και ο φόβος, ο φόβος μας μπροστά σε κάτι καινούργιο, που δεν μπορούμε να προμαντέψουμε ποιο θα είναι το τέλος του και που δεν έχουμε το κουράγιο ν’ αναμετρηθούμε μαζί του. Όμως μονάχα εκείνος που είναι προετοιμασμένος για όλα, που δεν αρνιέται τίποτα, ούτε και το αίνιγμα – μονάχα αυτός θα ζήσει τις σχέσεις ανθρώπου προς άνθρωπο σ’ όλη τους τη ζωντάνια, και, σύγκαιρα, θα φτάσει ως το βάθος της δικιάς του ύπαρξης.

Κι αν πλάσουμε τη ζωή μας σύμφωνα με την αρχή πως πρέπει πάντα να αποζητάμε το δύσκολο – τότε όλα εκείνα, που σήμερα ακόμα μας φαίνονται τόσο ξένα, θα πλημμυρίσουν εμπιστοσύνη και πίστη.

Ίσως κάθε τι τρομαχτικό να ‘ναι, στο απώτατο βάθος του, έρημο και αβοήθητο και να προσμένει από μας βοήθεια».

Rainer Maria Rilke, Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή, μτφ. Μ. Πλωρίτης, Ίκαρος


 

clandestino

06. Edward Sharpe and the Magnetic Zeros – Edward Sharpe and the Magnetic Zeros

Edward_Sharpe_and_The_Magnetic_ZerosΉταν μια ακόμα δύσκολη μέρα. Μετά τη δουλειά δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι. Φοβόμουν τι θα αντιμετωπίσω. Περιπλανιόμουν για ώρες άσκοπα προσπαθώντας να αδειάσω το κεφάλι μου από τις σκέψεις, μα δεν κατάφερα παρά να εξαντληθώ σωματικά. Έκατσα στο πρώτο παγκάκι που βρήκα κι άρχισα να αναλογίζομαι πώς έφτασα σε αυτό το αδιέξοδο.

Μια μελωδία έφτασε στ’ αυτιά μου. Βρισκόμουν στο προαύλιο μιας εκκλησίας. Κάποιος τραγουδούσε… για τη ζωή, την επίγεια. Όχι πια για τα θεία και τον Παράδεισο, μα για το εδώ και το τώρα, για την καθημερινότητα που σε τσακίζει και σε απογοητεύει. Τραγουδούσε για μια ζωή που δεν αποτελεί απλώς πέρασμα για μια άλλη διάσταση, παρά είναι η μία και μοναδική διάσταση… ο στόχος και η ανταμοιβή συνάμα.

Άνοιξα την πόρτα και προχώρησα σιωπηλά. Δεν έβλεπα από πού προερχόταν η μουσική. Έψαξα ένα κέρμα στην τσέπη μου, άναψα ένα κερί στον Άγνωστο Θεό κι έπιασα να δοξολογώ τη ζωή και τις δυσκολίες της σ’ ένα ρυθμό που πήγαινε κάπως έτσι…

Στην αντίστοιχη θέση το 2012 ήταν…

Blogovision 2013 #20
Blogovision 2013 #19
Blogovision 2013 #18
Blogovision 2013 #17
Blogovision 2013 #16
Blogovision 2013 #15
Blogovision 2013 #14
Blogovision 2013 #13
Blogovision 2013 #12
Blogovision 2013 #11
Blogovision 2013 #10
Blogovision 2013 #09
Blogovision 2013 #08
Blogovision 2013 #07

Αναλυτικά η εξέλιξη της Blogovision




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: