Posts Tagged ‘κρίση

18
Ιολ.
13

Τοπία Γερμανίας: Ευρω-αγωνία

Τοπίο δεύτερο: Münster, Πανεπιστημιακό μάθημα Γερμανικών ως ξένης γλώσσας

Sollte der Euro wieder abgeschafft werden? ja/nein

[Τα καινούργια χαρτονομίσματα των 5 ευρώ κυκλοφόρησαν ήδη στην Κεντρικη Ευρώπη, ενώ σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες ετοιμάζονται και των 10 ευρώ. Περιλαμβάνουν την ελληνική γραφή, γεγονός που ίσως αξίζει να έχουμε κατά νου όταν ξεκινήσουν οι νέες απειλές από την τρόικα κατά φθινόπωρο μεριά.]
new5euro

Ξαφνικά έγινα ιδιαίτερα δημοφιλής. Η καθηγήτρια απομνημονεύει το όνομά μου κατευθείαν, ενώ οι υπόλοιποι πρέπει να εξακολουθούν να τοποθετούν τα καρτελάκια τους. Οι συμμαθητές μου ενδιαφέρονται ακόμα και εκτός μαθήματος να μάθουν τι γίνεται σε αυτή την «εξωτική» χώρα. «Θα σωθείτε ή να σταματήσουμε να σας δανείζουμε;», «Πότε θα βγείτε επιτέλους από το ευρώ να γλιτώσουμε όλοι;» λένε οι πιο ακραίες απόψεις. Ο τόπος καταγωγής μου γίνεται αντικείμενο συζήτησης. Ευτυχώς η πρωτεύουσα διευκολύνει τη συνέχισή της.

Πόσο εύκολο όμως είναι να μιλήσεις σε ανθρώπους που έχουν ακούσει μόνο για τους αριθμούς; Κι αυτό με αμφίβολη εγκυρότητα… Πώς να τους ξεκολλήσεις τον εγκέφαλο από τα χρέη, τα δανεικά, τους φόρους, τα ευρώ (είναι πολλά ρε γαμώτο), τα «φακελάκια» και να τους πείσεις ότι οι άνθρωποι και οι ζωές τους δεν είναι νούμερα σε μια στατιστική;

Γίνεται δυσκολότερο κάθε φορά που διαπιστώνω ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι, κάθε προέλευσης, δεν έχουν πεισθεί ότι είναι – ότι μπορούν να γίνουν – κάτι περισσότερο αν όχι διαφορετικό από ένα νούμερο.

Ζω ήδη δυο χρόνια στη Γερμανία και μπορώ πλέον να ξεχωρίσω και να καταγράψω το μεγαλύτερο προτέρημα της εδώ ζωής μου: δε φοβάμαι. Δε φοβάμαι την ελληνική χρεοκοπία και τα επακόλουθά της, όχι επειδή είμαι μακριά και δε με νοιάζει (άλλωστε ανά πάσα στιγμή μπορώ να βρεθώ πίσω), αλλά διότι έχω πάψει να την περιμένω στο λιμάνι.

Η αγωνία αυτής της αναμονής είναι φριχτή, όπως έλεγε προφητικά και ο Βέγγος για μια ιδέα βέβαια που ξεπερνά τους στενούς οικονομοτεχνικούς υπολογισμούς.

Αν είναι να χρεοκοπήσει η Ελλάδα,
αν είναι να διαλυθεί το ευρώ, η Ε.Ε. και ο κόσμος ολάκερος όπως τον ξέρουμε,
ας γίνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο.


«Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε το κύκλο μας. Δε ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα… Και πεθαίνουμε… Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα, γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο…»

Διαβάστε ακόμα:
Musikträume: Τοπία Γερμανίας (ένας πρόλογος)
Τοπία Γερμανίας: East Side Gallery

14
Ιον.
13

Ποια (απεργιακή) ΕΡΤ θέλουμε;

Από αύριο το blog θα επανέλθει στο «κανονικό» του πρόγραμμα που ανατράπηκε λόγω της έκτακτης κατάστασης στην ΕΡΤ. Όπως κρίθηκε ότι οι πρώτες ημέρες απαιτούν την πλήρη προσήλωσή μας στο θέμα του κλεισίματος της ΕΡΤ, παρότι αυτό είναι απλώς μια αφορμή για να δούμε ίσως καθαρότερα κάποια πράγματα που πολλοί αρνούνται ακόμα να δουν, έτσι τώρα θεωρείται απαραίτητο να συνεχίσουμε. Το βλέμμα θα είναι πάντα στραμμένο προς την ΕΡΤ και το live θα συνεχίσει όσο είναι ενεργό το link της EBU, έστω κι αν δεν είμαστε κανονικό site ώστε να έχουμε τον player πάντα πρώτη μούρη. Άλλωστε πλέον έχει κατακλυστεί το ελληνικό internet. Ακόμα και sites βασιλικότερα του βασιλέως έχουν κάνει στροφή (;) αναμεταδίδοντας το πρόγραμμα των απολυμένων εργαζομένων της ΕΡΤ.

Πριν επανέλθουμε όμως, θα σταθούμε σε δυο δημοσιεύσεις που αξίζουν της προσοχής μας και μπόρεσαν να περιγράψουν με λόγια πράγματα που άρχισα να αισθάνομαι από τις πρώτες ώρες της Τετάρτης, της μέρας μετά την κυβερνητική επέμβαση στην ΕΡΤ. Οι υπογραμμίσεις είναι του clandestino, δηλαδή εμού του ιδίου.

Για να μας δω τώρα… του χρήστη ypoptomousi

Καιρό τώρα πολλοί (μεταξύ αυτών και εγώ) σκεφτόμαστε με ποιο τρόπο θα μπορούσε ένα μεγάλο ριζοσπαστικό και προοδευτικό μέρος της κοινωνίας, το οποίο είναι χωρισμένο σε διάφορα κομμάτια που όμως επικοινωνούν μεταξύ τους, θα μπορούσε να ενωθεί κάτω από ένα πρόταγμα ικανό να δημιουργήσει προϋποθέσεις ανατροπής της υπάρχουσας κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής κατάστασης.

Με έκπληξη, δεν το κρύβω, παρακολουθώ να συμβαίνει ακριβώς αυτό. Με πρόταγμα την πραξικοπηματική πράξη της κυβέρνησης των τριών φωστήρων, δυνάμεις που μέχρι και στην συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους αγωνιζόμενους Τούρκους “άλλαξαν βάρδια” χωρίς να μπορούν να βρίσκονται στον ίδιο χώρο, τις τελευταίες δύο μέρες δείχνουν να κάνουν κάποια βήματα πίσω, να κάνουν κάποιες συνεννοήσεις και να δημιουργούν ένα σχετικά κοινό μέτωπο.

Η εύθραυστη αυτή ισορροπία που έχει επιτευχθεί μπορεί να είναι ευκαιρία και απειλή. Όπως και όλη η υπόθεση ΕΡΤ. Η κατάσταση είναι περίπου ίδια και μέσα και έξω απ΄τις εγκαταστάσεις τις. Στο εσωτερικό τα διάφορα σωματεία προσπαθούν να συντονιστούν, οι εργαζόμενοι της εκπαιδευμένοι στην συνδικαλιστική ιεραρχία αδυνατούν, προς ώρας, να πάρουν πρωτοβουλίες και να λειτουργήσουν κινηματικά μια που δεν το ξέρουν το παιχνίδι και ιδιαίτερα, ενώ στον προαύλιο χώρο κινηματικές και κομματικές δυνάμεις στριμώχνονται δίπλα δίπλα για να κατοχυρώσουν χώρο για τα πανό τους στα πλάνα.

Το μέσα και το έξω προς το παρόν δεν επικοινωνούν. Από μεγάλη μερίδα του κόσμου υπάρχει η ανάγκη να γίνει άνοιγμα στα προβλήματα της κοινωνίας και του ίδιου του συστήματος, την οποία και εκφράζει από την αρχή, ενώ στο εσωτερικό του μεγάρου κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ότι πρακτικά είναι απολυμένοι, που σημαίνει πως δεν έχουν τίποτα να χάσουν (ή κάποιοι έχουν; άλλη συζήτηση). Η αυτοαναφορικότητα των ανθρώπων της ΕΡΤ (καθόλου τυχαία-καθρέφτης της ίδιας τη κοινωνίας που ο καθένας κοιτάει την πάρτη του) έχει ήδη γίνει μεγάλο θέμα ενώ από την άλλη πλευρά παρατηρείται η κλασσική κινηματική διαλεκτική “να κάνουμε συνέλευση” με αντικείμενο που κανείς πραγματικά δεν ξέρει. Αυτό ξέρουμε αυτό εμπιστευόμαστε.

Άλλη μια μικρογραφία της κοινωνίας σχηματίζεται στο προαύλιο του κτιρίου της Μεσογείων και το ερώτημα είναι αν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε το άλμα, να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας, την αυτοαναφορικότητα, τις πρακτικές που είχαμε συνηθίσει και τελικά μας οδήγησαν εδώ, ώστε να αξιοποιήσουμε αυτή την (άλλη μια) ευκαιρία που μας έδωσε απλόχερα ο πρωθυπουργικός μας πιτσαδόρος. Όλες οι πλευρές.

Πηγή

ανοιχτή επιστολή προς τους εργαζόμενους της ΕΡΤ: οι περιστάσεις είναι ψηλά, ας σκαρφαλώσουμε μαζί του χρήστη risinggalaxy

Εδώ και δύο μέρες η “ζωντανή ΕΡΤ” -τουλάχιστον το κοντρόλ της παραγωγής και οι παρουσιαστές- παρουσιάζει μια εξεζητημένη αυτοαναφορικότητα χωρίς να δίνει δεκάρα τσακιστή για το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ των εκπομπών που βγαίνουν.

Αγαπητοί φίλοι-ες της ΕΡΤ, δεν μας αφορά καθόλου αν η ΕΡΤ ως εταιρία μπορεί να είναι “ανταγωνιστική” με τα ιδιωτικά κανάλια, όπως ακριβώς δεν μας αφορά αν τα δημόσια νοσοκομεία είναι “ανταγωνιστικά” απέναντι στα ιδιωτικά. Μας αφορά το περιεχόμενο των εκπομπών της να αφορά την πραγματικότητα που βιώνουμε κάθε μέρα σε όλη τη χώρα. Μας αφορούν τα ρεπορτάζ που μπορείτε να κάνετε για την υπόθεση της διαπόμπευσης των οροθετικών γυναικών, για τις υποθέσεις των πολιτικών κρατουμένων, για τα σχολεία που κλείνουν, για τα υπολειτουργούντα νοσοκομεία, για την υπόθεση της κρατικής τρομοκρατίας στις Σκουριές και τα μεταλλεία, για χιλιάδες ενεχυροδανειστήρια και τους γνωστούς-άγνωστους ιδιοκτήτες τους, για τις υποθέσεις που θάφτηκαν από τα στελέχη της εταιρίας ΕΡΤ και δεν μεταδόθηκαν ποτέ, για τους χρηματοδότες της Χρυσής Αυγής, για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και τον κόσμο που πεθαίνει και τρελαίνεται εκεί, για τα βασανιστήρια -πλέον και σε τουρίστες- των μπάτσων σε όλη τη χώρα, για τη μαφία των νυχτερινών κέντρων που προσπαθεί να βάλει χέρι και στα θέατρα της Αθήνας και τόσα πολλά άλλα. Είναι τόσα πολλά που είναι να αισθάνεται ενοχές κανένας που μπορεί να ξεχνά κάποια υπόθεση…

Δεν μας ενδιαφέρει να ξεφτιλίσετε τον κάθε Άδωνη και τον κάθε Ντινόπουλο, πολύ απλά γιατί αυτό είναι το εύκολο. Τηλεμετριότητες είναι. Αυτό που θα ενδιέφερε τους ακροατές και τηλεθεατές σας είναι το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ και η ποιότητα της ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ σας, τα οποία έχουν ως ελάχιστο μέτρο και εγγύηση τον κατακαημένο κώδικα δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ.

Δεν περιμένουμε και τόσα πολλά γιατί όλοι μας ξέρουμε τι εστί “δημοσιογραφία” στον καπιταλισμό και τις εταιρίες του. Επίσης δεν περιμένουμε τόσα πολλά γιατί ξέρουμε τι θηλιά μπορεί να σου περάσει στο λαιμό όχι μόνο το αφεντικό αλλά και η “συνδικαλιστική” γραφειοκρατία -που μόνο συνδικαλιστική δεν είναι.
Αυτό που περιμένουμε -και χωρίς αυταπάτες- είναι να αποδείξετε ότι δεν είστε “στελέχη εταιριών” σαν αυτά που κατασπατάλησαν τους μισθούς των εργαζομένων τόσα χρόνια, αλλά ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ.

Για αυτό, όσοι εδώ και δύο μέρες βρισκόμαστε στο πλάι σας, περιμένοντας να υπερασπιστούμε τον κοινωνικό χαρακτήρα της ΕΡΤ όσο και τα τσιμέντα του κτηρίου της, από τα ΜΑΤ του Σαμαρά και του Δένδια, είμαστε εκεί. Δεν παρακαλάμε για οτιδήποτε, αλλά απαιτούμε να μην κλείσει η ΕΡΤ, να μην μείνουν οι εργαζόμενοι στο δρόμο. Είμαστε εκεί μαζί σας.

Οι περιστάσεις είναι ψηλά… ας σκαρφαλώσουμε μαζί.

risinggalaxy, αλληλέγγυος εργαζόμενος

υ.γ. Αν η ΕΡΤ είναι δημόσια -προσωπικά προτιμώ τον όρο “κοινωνική”- τότε τα μικρόφωνα ανήκουν σε όλους και πρέπει να έχουν πρόσβαση σε αυτά, ΟΛΟΙ.

Πηγή

Έτσι και διανοηθώ ότι ένας μετανοημένος Σαμαράς θα βρει τρόπο να ανοίξει την ΕΡΤ και θα γυρίσουμε όλοι σπίτια μας σαν να μην τρέχει τίποτα, θα φάω τις κοτσίδες μου.

06
Ιον.
13

Βραστά καρότα αντί για… σκατά

Β-ολική ΑναισθησίαΦαντάσου μια φυλακή, όπου οι κρατούμενοι τρώνε κάθε μέρα διαφορετικό φαγητό, μακαρόνια τη Δευτέρα, τυρόπιτα την Τρίτη, φασόλια την Τετάρτη και ούτω καθεξής. Επιπλέον, κάθε Κυριακή, τους φέρνουνε μπουζούκια και γίνεται στο προαύλιο της φυλακής γλέντι μέχρι πρωίας. Μέχρι που μια μέρα, η διοίκηση της φυλακής συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει σάλιο, τα λεφτά έχουν τελειώσει, και ο μόνος τρόπος για να συνεχίσει να υπάρχει η φυλακή είναι να ταΐζουν τους κρατούμενους βραστά καρότα κάθε μέρα, πρωί-μεσημέρι-βράδυ. “Μα θα γίνει εξέγερση, κύριε διευθυντά, θα μας λιντσάρουν οι τρόφιμοι, και με το δίκιο τους”, λέει ένα τσιράκι στο διευθυντή. Οπότε τι κάνει ο τελευταίος; Φωνάζει στο γραφείο του δέκα τσάτσους κρατούμενους και τους λέει να αρχίσουν να διαδίδουν ότι η κατάσταση είναι τόσο τραγική, που από την άλλη βδομάδα όλοι οι κρατούμενοι θα τρώνε σκατά, κυριολεκτικά όμως. Και ότι δεν είναι απλά φήμη, αλλά αναπόφευκτο και δεδομένο, θα ακουμπάς το δίσκο σου στον πάγκο και ο μάγειρας θα σου βάζει μέσα κουράδες, τέλος.

Οι τσάτσοι αρχίζουν λοιπόν να κάνουν την δουλειά τους, το νέο κυκλοφορεί αμέσως παντού και το σοκ φυσικά είναι τεράστιο. Υπάρχουν βέβαια αντιδράσεις, όχι όμως σε πολύ μεγάλο βαθμό, γιατί όσο ο άλλος δεν βλέπει ακόμα τη σβουνιά στο πιάτο του, κάπου μέσα ελπίζει ότι μπορεί και να τη γλιτώσει.

Όσο οι μέρες περνάνε και οι αντιδράσεις ψιλοφουντώνουν, οι τσάτσοι αρχίζουν να παίζουν τεχνηέντως το παιγνίδι της ενοχής: “Εδώ που τα λέμε, βέβαια, καλά να πάθουμε, που θέλαμε και μπουζούκια κάθε Κυριακή, να τα λέμε και όλα”.

Κάποιοι λίγοι τρόφιμοι αντιδρούν και λένε ότι εμείς ρε παιδιά δεν γουστάραμε ποτέ μπουζούκια, ούτε ποτέ συμμετείχαμε στο γλέντι. Δεν φτάνει που ανεχόμασταν κάθε Κυριακή βράδυ τα σκυλάδικα σας, πρέπει τώρα να την πληρώσουμε και εμείς μαζί με όλους; Φυσικά, κανείς δεν τους δίνει σημασία.

Προς το τέλος της εβδομάδας, έχει πια επικρατήσει κλίμα μοιρολατρίας, την αντίδραση έχει διαδεχθεί η απάθεια και την απείθεια η αδράνεια. Ο ξεθωριασμένος από τις συνεχείς πλύσεις εγκέφαλος των κρατουμένων είναι έτοιμος πλέον να δεχθεί το χειρότερο, ως δικαιολογημένα αναπόφευκτο.

Και έτσι φτάνει η Κυριακή, και αργά το απόγευμα παίρνει το μικρόφωνο ο διευθυντής και ανακοινώνει: “Κύριοι, σας έχω ευχάριστα νέα. Ύστερα από κοπιώδεις προσπάθειες της διεύθυνσης και εμού προσωπικά, το μενού από αύριο δεν θα είναι σκατά, αλλά βραστά καρότα!!!” Και από κάτω φυσικά γίνεται της πουτάνας, αγκαλιασμένοι οι κρατούμενοι κλαίνε από χαρά, οι τσάτσοι ξελαρυγγιάζονται “ζήτω ο διευθυντής!”, το πλήθος αγάλλεται για το θαύμα της τελευταίας στιγμής.

Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς χειρότερα.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Κωστάκη Ανάν “Β-ολική Αναισθησία”

Καλή μας όρεξη!

09
Μάι.
13

Letras españolas.2: Ο χορός όσων περισσεύουν

Κείμενο γραμμένο για την Πρωτομαγιά των εργατών και των ανέργων

Ανήμερα της εργατικής Πρωτομαγιάς πάμε μια βόλτα στη Χιλή και θυμόμαστε όσους τρώνε τα χρόνια τους στα θρανία για να καταλήξουν να γίνουν ένας αριθμός στα τεφτέρια ενός υπαλληλάκου της τρόικας.

Η Πρωτομαγιά ανήκει στους ανέργους όσο ανήκει και στους εργαζόμενους.

Los Prisioneros – El Baile de los que sobran

Είναι άλλη μια νύχτα μόχθου.
Είναι άλλο ένα τέλος του μήνα χωρίς νεώτερα.

Οι φίλοι μου έμειναν, όπως κι εσύ.
Αυτή τη χρονιά τούς τελείωσαν τα παιχνίδια, τα 12 παιχνίδια.

Ενωθείτε στο χορό όσων περισσεύουν
Κανείς δε θα μας παραγκωνίσει ποτέ.
Κανείς δεν ήθελε στ’ αλήθεια να μας βοηθήσει.

Μας είπαν όταν ήμαστε παιδιά,
παίξτε αντί να διαβάσετε.
Οι άνθρωποι είναι αδέρφια και πρέπει να δουλεύουν μαζί.
Άκουγες τις συμβουλές,
τα μάτια στον καθηγητή,
είχε τόσο ήλιο,
πάνω στα κεφάλια,
και δεν ήταν τόσο αλήθεια, γιατί αυτά τα παιχνίδια τελικά
κατέληξαν για άλλους με δάφνες και μέλλον
και άφησαν τους φίλους μου να βαράνε μύγες.Unemployment-is-chasing-you-Madrid

Ενωθείτε στο χορό όσων περισσεύουν
Κανείς δε θα μας παραγκωνίσει ποτέ.
Κανείς δεν ήθελε στ’ αλήθεια να μας βοηθήσει.

Ξέρω κάποια παραμύθια για το μέλλον.
Ο καιρός που τα έμαθα ήταν πιο ασφαλής.

Κάτω από τα παπούτσια
λάσπη για τσιμέντο.
Το μέλλον δεν ήταν κανένα
από όσα μας υποσχέθηκαν στα 12 παιχνίδια.
Σε άλλους, τους μαρτύρησαν
μυστικά που δεν είπαν σ’ εσένα.
Σε άλλους έδωσαν στ’ αλήθεια
αυτό το πράγμα που ονομάζεται εκπαίδευση.
Εκείνοι ζητούσαν προσπάθεια. Εκείνοι ζητούσαν αφοσίωση.
Και για τι;
Για να καταλήξουν να χορεύουν και να βαράνε μύγες.

Ενωθείτε στο χορό όσων περισσεύουν
Κανείς δε θα μας παραγκωνίσει ποτέ.
Κανείς δεν ήθελε στ’ αλήθεια να μας βοηθήσει.

***
Μουσική, στίχοι: Jorge González
Μετάφραση από το συντάκτη

Los-Prisioneros

Οι Los Prisioneros υπήρξαν ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα του νέου κύματος στη Χιλή. Το «El baile de los que sobran» (μτφ. Ο χορός όσων περισσεύουν) προέρχεται από το δεύτερό τους δίσκο με τίτλο «Pateando Piedras» που κυκλοφόρησε το 1986. Πρόκειται για ένα από τα πιο εμβληματικά χιλιανά τραγούδια όλων των εποχών. Όπως και ολόκληρος ο δίσκος, ασκεί αυστηρή κριτική στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας που είχε-έχει καταντήσει να λειτουργεί ως μία μηχανή παραγωγής ανέργων. Τα 12 παιχνίδια που αναφέρονται στο τραγούδι αντιστοιχούν στα 12 χρόνια της εκπαίδευσης.

Όλα αυτά ακούγονται σκανδαλωδώς επίκαιρα, σε μια εποχή που οι φοιτητές και οι μαθητές στη Χιλή εξακολουθούν να βρίσκονται σε αναβρασμό διεκδικώντας ίσες ευκαιρίες για όλους. Και μάλλον ταιριάζουν γάντι και στη χώρα μας όπου, αν και το πρόβλημα της ανεργίας διογκώνεται πρωτίστως λόγω της δυσλειτουργίας της αγοράς εργασίας, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα εδράζεται σε στέρεες βάσεις.

Desempleo-Espana
Οι φωτογραφίες των γκράφιτι προέρχονται από το Reuters και αυτή του συγκροτήματος από τον lastfm.es.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί με τους Viajeros του ispania.gr. σε ταξίδια στο χωροχρόνο, από αυτά που μονάχα η μουσική μπορεί να προσφέρει.
 

Για το Mixgrill, 01.05.2013

29
Απρ.
13

Τα ελληνικά βράδια της κρίσης

Η μουσική μπορεί να έχει διάφορους ρόλους στη ζωή μας. Ως τώρα επικεντρωνόμασταν, δικαίως πιθανότατα, στο ονειρικό της κομμάτι. Ψάχναμε και αγαπούσαμε εκείνα τα τραγούδια που μιλούσαν για ταξίδια και μικρές ή μεγαλύτερες δραπετεύσεις. Με αυτόν τον τρόπο ξεχνούσαμε τι γινόταν γύρω μας. Κι αυτό θέριευε ώσπου τελικά εξερράγη.

Από ‘δω και πέρα πρέπει να κρατάμε το βλέμμα μας στη γη και ν’ αφήσουμε τ’ αστροφώτιστα διαστήματα στην ησυχία τους. Σε αυτό το δύσκολο ομολογουμένως εγχείρημα είναι ευλογία να βρούμε σύγχρονους καλλιτέχνες που μπορούν να περιγράψουν τον περίγυρό μας με δημοσιογραφική ακρίβεια και ποιητική ευχέρεια.

Έχω γκρινιάξει πολλάκις τον τελευταίο καιρό για το επίπεδο των καλλιτεχνών στην Ελλάδα. Συχνά δείχνουν εκτός τόπου και χρόνου, ενώ όποτε έγινε προσπάθεια για κοινωνικό σχολιασμό υπήρξε μάλλον δογματική ή – ακόμα χειρότερα – λαϊκίστικη.

Το παράδειγμα του Γιάννη Αγγελάκα και των Επισκεπτών ευτυχώς βρίσκει πλέον άξιους συμπαραστάτες. Από την Ελλάδα που ποτέ δεν πεθαίνει του Παύλου Παυλίδη και των B-Movies ως τα ωραία βράδια της κρίσης των Κόρε. Ύδρο ο πήχης ανεβαίνει επιτέλους επίπεδο. Αν ο κάθε λαός έχει τους καλλιτέχνες που του αξίζουν, θα τολμούσα να πω ότι ο ελληνικός δείχνει πλέον σημαντικά σημεία ανάκαμψης.

St-art

Παύλος Παυλίδης & B-Movies – Ελλάδα

Ορίζοντες και ουρανοί κι αυτή η απόκοσμη λιακάδα.
Μια άγνωστη χώρα μυθική κι αυτό που οι άλλοι λεν’ Ελλάδα.
Όσες φορές το προσπαθείς, πάντα διασχίζεις κάποια άλλη.
Η διαδρομή πάντα μικρή, η απόσταση πάντα μεγάλη.

paulidis-istoriesΣτο πλάι της Εθνικής Οδού κτίρια παλιά, παρατημένα,
γυρνάς το βλέμμα σου αλλού όμως αυτά κοιτάν’ εσένα.
Γύρω βουνά κι άλλα βουνά και πάντα η θάλασσα στο βάθος
να σου θυμίζει από μακριά πως την αγάπησες με πάθος.

Δωμάτιο 307 ή μήπως 302,
μονάχος ψάχνεις τα κλειδιά
σ’ ένα παλιό ξενοδοχείο.
Μέσα στον ύπνο σου διψάς και σε ξυπνάει ο καθρέφτης λιώμα,
σαν να σου λέει σιωπηλά: δε μ’ αναγνώρισες ακόμα.

Ορίζοντες και ουρανοί κι αυτή η απόκοσμη λιακάδα.
Μια άγνωστη χώρα μυθική κι αυτό που οι άλλοι λεν’ Ελλάδα.

Έξω στο δρόμο χαιρετάει χιτλερικά ένας μεθυσμένος
και αναρωτιέσαι όπως περνάει ποιος απ’ τους δυο σας είναι ο ξένος.
Κατά τη δόξα όπως τραβά παραπατάει πληγωμένη.
Δεν ανασταίνεται ποτέ, γιατί ποτέ της δεν πεθαίνει.

Κόρε. Ύδρο – Τα βράδια της κρίσης

Ήταν ωραία τα βράδια της κρίσης που έμενες εκεί
μέσα στα παραπήγματα κοιμόμαστε μαζί
και το κανάλι της Βουλής όλη νύχτα έπαιζε Παραφράσεις του Liszt
μέχρι ν’ αρχίσει το requiem της κυβέρνησης.

kore-ydro-askiseisΜαζί τα φάγαμε απ’ τον κώλο, μωρό μου, δεν έχεις παράπονο.
Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες μια μέρα, μα το χώμα θα ‘ναι άγονο…
Θα κλαίμε ακόμα τις αξίες της Δύσης μία-μία,
μα ο κύκλος είχε προ αιώνων κλείσει για τη δημοκρατία.

Ήταν βαρύς ο σταυρός του Υιού σου κι εσύ, Πατέρα, νεκρός
κι αν ήσουν υπεράνθρωπος, όχι, δεν ήσουνα θεός.
Κι αν, όπως φαίνεται, μέχρι το τέλος θα πλανηθούμε μοναχοί,
λεφτά υπάρχουν – δεν υπάρχουν, ποτέ δε θα ‘μαστε φτωχοί.

Ήταν ωραία τα βράδια της κρίσης που έμενες εκεί
στη διαπραγμάτευση του χρέους το μέτρο ήσουν εσύ.
Σιγά μην κλάψω τις αξίες της Δύσης, σιγά μη φοβηθώ,
κάτω από το πάπλωμα ο κόσμος σου είμαι εγώ…

Ο νέος δίσκος του Παύλου Παυλίδη και των B-Movies ονομάζεται «Ιστορίες που ίσως έχουν συμβεί» και των Κόρε. Ύδρο «Απλές ασκήσεις στον Υπαρξισμό«. Αμφότεροι κυκλοφορούν από την Inner Ear.

20
Απρ.
13

Musikträume: Οι μετανάστες θα μας σώσουν

Σε αυτή τη διόλου ευνοϊκή συγκυρία για το ελληνικό κράτος το πλήθος μεταναστών που βρίσκεται στο γεωγραφικό του χώρου είναι πραγματική ευλογία. Υπάρχει έτσι ρεαλιστική πιθανότητα να ξεκινήσει επιτέλους κάποια σοβαρή αντίδραση ενάντια στον εργασιακό Μεσαίωνα που διαμορφώνουν η τρόικα και οι φίλοι της, εντός και εκτός. Εμείς οι Έλληνες, τα «γνήσια τέκνα των προγόνων μας», αποδεικνυόμαστε ανίκανοι, όντας ιδιαίτερα απασχολημένοι να μεμψιμοιρούμε για την κρίση και την κακή μας τύχη.

Κάθε Σάββατο ο clandestino κάνει μουσικά όνειρα και ξεχωρίζει έναν ήχο που χαρακτήρισε την εβδομάδα του.

22
Μαρ.
13

Letras españolas.2: SKA-P – Se acabó

Μια από τις κάρτες που σέρνω μαζί μου τα τελευταία χρόνια φέρει τη φράση «Διαρκεί όσο εσύ θέλεις». Γύρω της χτίζει έναν ολόκληρο κόσμο με λέξεις και έννοιες από τη συναισθηματική, πρωτίστως, και κοινωνική, δευτερευόντως, ζωή, όπως φιλία, χορός, συζήτηση, σχέση. Θα ήταν άραγε τελείως ανεδαφικό να υποστηρίξει κανείς ότι το ίδιο ισχύει σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και – γιατί όχι; – της πολιτικής ζωής; Δε χρειάζεται να πιστέψουμε στην πεταλούδα και τη θεωρία του Χάους για να αντιληφθούμε ότι η συμπεριφορά και η αντιμετώπιση καθενός και όλων μας επηρεάζουν τα δρώμενα σε βαθμό που συχνά δεν κατανοούμε.

kanapes

Ενδεχομένως κάτι τέτοιο να είχαν στο μυαλό τους οι SKA-P όταν προετοίμαζαν το τραγούδι «Se acabó» (μτφ. τελείωσε) για τον πιο πρόσφατο δίσκο τους. Ο δίσκος ονομάζεται «99%», φέρει δηλαδή το κύριο σύνθημα των κινημάτων Occupy που διαμορφώθηκαν από το 2011 και μετά σε χώρες του ανεπτυγμένου δυτικού πολιτισμού. Αναφέρεται στο ποσοστό των ανθρώπων που υπόκεινται λιτότητα και ανεργία για να απολαμβάνει την ευημερία του το υπόλοιπο 100%-99%=1%. Για να μην κάνουμε όμως άλλες υποθέσεις, ας διαβάσουμε τι γράφουν οι ίδιοι οι SKA-P:

Θέλουν το μήνυμά τους να ακουστεί πιο δυνατά και για το λόγο αυτό στα δύο πρώτα τραγούδια από το νέο δίσκο τους (το έτερο είναι το «Canto A La Rebelión», δλδ. τραγούδι για την εξέγερση) δείχνουν τη δυσφορία τους, δυσφορία για έναν λαό που καταπιέζεται από ένα οικονομικό σύστημα, δυσφορία για ένα λαό που αγανακτεί μέρα με τη μέρα.

Οι SKA-P δε θέλουν να σωπάσουν μπροστά στην οικονομική βαρβαρότητα και τη λεηλασία του λαού που ζούμε αυτόν τον καιρό από όσους μας κυβερνούν. Στίχοι πιο οξείς που λένε έξω από τα δόντια προφανείς αλήθειες.

Το επίσημο βίντεο για το «Se acabó» κυκλοφόρησε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα και μπορείτε να το δείτε παρακάτω:

Επειδή οι SKA-P είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στην Ελλάδα, ένας συνονόματός μου ετοίμασε ήδη στο youtube τη μετάφραση των στίχων για τους μη ισπανόφωνους. Ακούστε το τραγούδι υποτιτλισμένο εδώ.

Ο δίσκος «99%» κυκλοφόρησε στις αρχές Μαρτίου σε παραγωγή του Tony López. Ακολουθεί το πρόγραμμα των ευρωπαϊκών συναυλιών των SKA-P για την άνοιξη και το καλοκαίρι:

29/03    PARÍS. FRANCE. ZENITH
13/04    MILÁN. ITALY. MEDIOLANUM FORUM
SKA-P-9919/04    MUNICH. GERMANY. ZENITH
20/04    PRAGA. CZECH REPUBLIC. TIP SPORT ARENA
27/04    BERLÍN. GERMANY. MONSTER BASH FESTIVAL
04/05    ALBACETE. SPAIN. FESTIVAL VIÑAROCK
19/05    BOTTROP. GERMANY. FESTIVAL: Ruhrpott Rodeo
15/06    INTERLAKEN. SWITZERLAND. GREENFIELD FESTIVAL
22/06    SCHEESSEL. GERMANY. HURRICANE FESTIVAL
23/06    NEUHAUSEN OB ECK. GERMANY. SOUTHSIDE FESTIVAL
28/06    PIEŠŤANY. SLOVAKIA. FESTIVAL: TOPFEST
05/07    ST PROUANT. FRANCE. FESTIVAL: LES FEUX DE L‘ETE
20/07    CLUJ NAPOCA. ROMANIA. Peninsula-Felsziget Festival
06/08    ANAPA. RUSSIA. KUBANA FESTIVAL
31/08    WIESEN. AUSTRIA. FESTIVAL: TWO DAYS A WEEK

Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε το επίσημο site των SKA-P.

Η αρχική φωτογραφία προέρχεται από το karavaki69.blogspot.gr.

Viajeros Banner

Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά από τη Γρανάδα ως την Κούβα κι από την Αργεντινή ως το Βίγκο με τους Viajeros του ispania.gr.
 

Για το Mixgrill, 13.03.2013

01
Μαρ.
13

Letras españolas.2: Η ανεργία στα χρόνια της κρίσης

Καλημέρα σας! Σήμερα θα ακούσουμε ένα τραγούδι από τους…

Έκτακτη επικαιρότητα: Πορτογάλοι “Αγανακτισμένοι” διέκοψαν ομιλία του πρωθυπουργού της χώρας τραγουδώντας το δικό τους «Πότε θα κάνει ξαστεριά».
Τελικά ούτε σε αυτό θα σταθούμε σήμερα, γιατί νέα έκτακτη επικαιρότητα μάς αποτρέπει από το πορτογαλικό “παραστράτημα”. Τελικώς θα παραμείνουμε españolas!

Την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου απονεμήθηκαν τα κινηματογραφικά βραβεία Goya, τα ισπανικά Όσκαρ. Μεγάλη νικήτρια ανακηρύχθηκε η ταινία «Blancanieves» (Χιονάτη) του Pablo Berger, μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή του γνωστού παραμυθιού – που θα δούμε κατά πάσα πιθανότητα στην Ελλάδα στο Gazarte σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Viajero, φίλου της στήλης – λαμβάνοντας 10 από τα 18 βραβεία για τα οποία προτάθηκε. Δείτε αναλυτικά τα βραβεία στο ispania.gr.

Candela-Pena-GoyaΟ κύριος όμως λόγος που ανατράπηκε τελευταία στιγμή ο αρχικός προγραμματισμός είναι η νικήτρια του Β’ Γυναικείου ρόλου, Candela Peña, για την ταινία «Una pistola en cada mano» (Ένα πιστόλι σε κάθε χέρι). Η ηθοποιός από τη Βαρκελώνη κάθε άλλο παρά δευτεροκλασάτη είναι. Έπαιξε στο «Όλα για τη Μητέρα μου» του Αλμοδόβαρ, ενώ είχε ήδη κερδίσει δύο Goya στο παρελθόν (το 2006 Α’ Γυναικείου ρόλου για το «Princesas» και το 2004 Β’ Γυναικείου ρόλου για το «Te doy mis ojos»). Κατά τη διάρκεια της απονομής η Peña περιέγραψε σύντομα και γλαφυρά την ισπανική κοινωνία της κρίσης:

«Ευχαριστώ πολύ! Αυτό σίγουρα δεν το περίμενα. Δε ξέρω αν θα πρέπει να το παραλάβω στα καταλανικά, ως Καταλανή ηθοποιός ή να πω “Thank you very much. I am very very happy”. Θέλω να πω ότι πάνε τρία χρόνια που δε δούλευα (Σημ: πριν το «Una pistola en cada mano» του 2012 είχε παίξει στο «The Island Inside» του 2009). Αυτά τα τρία χρόνια είδα τον πατέρα μου να πεθαίνει σ’ ένα δημόσιο νοσοκομείο όπου δεν υπήρχαν κουβέρτες για να τον σκεπάσουμε, όπου δεν υπήρχε νερό για να πιει κι έπρεπε να του το φέρνουμε εμείς. Αυτά τα τρία χρόνια που δε δούλευα βγήκε από τα σπλάχνα μου ένα παιδί που δεν ξέρω τι είδους δημόσια εκπαίδευση το περιμένει. Αυτά τα τρία χρόνια χωρίς δουλειά είδα πώς ο κόσμος αυτοκτονεί επειδή δεν έχει σπίτι. Γι’ αυτό και τη χαρά αυτής της βραδιάς δε θα μου τη χαλάσει κανείς. Σε όποια γλώσσα κι αν είναι, από εδώ σας ζητώ δουλειά. Έχω ένα παιδί να θρέψω. Ευχαριστώ. Καλό βράδυ.»

anergoume

Η απονομή είχε κι άλλες στιγμές αποδοκιμασίας της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Ραχόι, το κόμμα του οποίου παρεμπιπτόντως αντιμετωπίζει προβλήματα και λόγω της πρόσφατης δημοσιοποίησης σημαντικών κρουσμάτων διαφθοράς. Μια πολιτική που περιορίζεται σε δύο βασικούς άξονες ακολουθώντας τις δοκιμασμένες ελληνικές συνταγές για περικοπές σε μισθούς και αύξηση της φορολογίας των μισθωτών και των συνταξιούχων.  Τον τελευταίο καιρό αναπτύσσεται μια έντονη πολεμική στην Ισπανία σχετικά με τη θέση των καλλιτεχνών απέναντι στην κρίση. Η Peña αρκέστηκε να περιγράψει την κατάσταση και διεκδίκησε δημοσίως το δικαίωμά της στην εργασία. Τα προσεχή βήματα θα είναι η αμφισβήτηση των χειρισμών που οδήγησαν σε αυτό το τέλμα, η απόρριψη των πολιτικών που οξύνουν το πρόβλημα που ευαγγελίζονται ότι καταπολεμούν και η υιοθέτηση νέων στρατηγικών ανάπτυξης και κοινωνικής ανασυγκρότησης εις όφελος των πολλών. Είναι νομοτελειακό!

Και παρότι οι αριθμοί αποτελούν τον καλύτερο τρόπο για να πεις ψέματα, η Ελλάδα ανακοίνωσε ότι τον Οκτώβριο του 2012 η ανεργία έφτασε το 26,8%, που είναι το υψηλότερο στην Ευρωζώνη. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat [πηγή] το πιο πρόσφατα καταγεγραμμένο ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα είναι 26% (από το Σεπτέμβριο του 2012). Αντίστοιχα στην Ισπανία είναι 26,6% για το Νοέμβριο του 2012. Αυτός ο άτυπος συναγωνισμός στον κατήφορο θα συνεχίζεται με μεγάλους χορηγούς τις εθνικές κυβερνήσεις, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμεία και τα μνημόνιά τους και τη (φιλική) συμμετοχή πολλών εκατομμυρίων ψηφοφόρων στις δύο χώρες.

Για κλείσιμο, ας κάνουμε την παρασπονδία κι ας ακούσουμε τελικά εκείνο το πορτογαλικό τραγούδι. Το όνομα αυτού Grândola Vila Morena και μπορείτε να βρείτε τους στίχους μεταφρασμένους στα αγγλικά στη wikipedia.

Η κύρια φωτογραφία του άρθρου προέρχεται από το Σύνταγμα στη συγκέντρωση της απεργίας στις 26 Σεπτεμβρίου 2012. Στην αρχική φωτογραφία του άρθρου η Candela Peña παραλαμβάνει το βραβείο της.

Viajeros Banner

Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά από τη Γρανάδα ως την Κούβα κι από την Αργεντινή ως το Βίγκο με τους «Ταξιδευτές» (Viajeros) του ispania.gr με ξεναγό το Στέλιο.
 
 

Για το Mixgrill, 30.01.2013

28
Οκτ.
12

Στην Αθήνα της κρίσης

Ένα νέο ντοκιμαντέρ για την κρίση «Αθήνα: Κοινωνική κατάρρευση»

Athens: Social Meltdown – Greek subtitles from Ross Domoney on Vimeo.

Dr Dimitris Dalakoglou explains the social meltdown which took place in Greece between May 2010 & June 2012 that is on going. This film contains videos and photos shot on the streets, often containing violence and paints a portrait of widespread economic hardship endured by a cities inhabitants. This film is part of an ongoing research project, which looks at the rapid structural changes which Greece is undergoing.

Produced & Directed by Ross Domoney
Interview: Dimitris Dalakoglou
Filmed, Photographed & Edited by Ross Domoney

aletheiaphotos.com

10
Σεπτ.
12

Είσαι μόνος σου

Έστησαν, λέει, τις προάλλες κρεμάλες στο Σύνταγμα οι ένστολοι (πυροσβέστες, λιμενικοί και αστυνομικοί) για να διαμαρτυρηθούν για τις μειώσεις στους μισθούς τους. Αφήνοντας έξω τους μαχητικούς πυροσβέστες (όχι τους γραφιάδες τους) και τους λιμενικούς (τι ρόλο βαράνε αυτοί στ’ αλήθεια;) η απάντηση στους τελευταίους είναι κάτι παραπάνω από εύγλωτη…

Η φωτογραφία αλιεύτηκε από το ίντερνετ.




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: