Posts Tagged ‘ισπανικά

29
Μάι.
13

Letras españolas.2: Ο γιος της Σελήνης

Η μουσική έχει την ικανότητα να προσφέρει ορισμένες φορές τα ομορφότερα παραμύθια. Ένα από αυτά, το «Hijo de la Luna«, επηρεασμένο βαθιά από λαϊκούς μύθους και δοξασίες, συνέθεσε ο José María Cano για τους Mecano στο δίσκο «Entre el cielo y el suelo» που κυκλοφόρησε το 1986. Το τραγούδι αγαπήθηκε παγκοσμίως και αποδόθηκε σε πολλές διαφορετικές γλώσσες. Ανάμεσά τους και στα ελληνικά, έστω κι αν το φεγγάρι που «πέφτει» της Ελένης Δήμου δεν κάνει ούτε νύξη στο γιο της Σελήνης. Εμείς διαβάζουμε το θρύλο περίπου όπως γράφτηκε και τον ακούμε τραγουδισμένο από τη μαγευτική φωνή της Montserrat Caballé.

Bathing-Woman

Ένας μύθος διηγείται ότι μια τσιγγάνα
έκανε ένα ξόρκι στο φεγγάρι
και παρακαλούσε κλαίγοντας ως το ξημέρωμα
να έρθει η μέρα που θα παντρευτεί κι αυτή.

«Θα έχεις σύντομα τον άντρα που ζητάς», αποκρίθηκε το ολόγιομο φεγγάρι,
«σε αντάλλαγμα όμως θέλω τον πρωτότοκο γιο που θα του χαρίσεις.
Άλλωστε όποια θυσιάζει το γιο της για να μην είναι μόνη
δε θα τον αγαπούσε και πολύ».

Η Σελήνη θέλει να γίνει μητέρα
και δε βρίσκει την αγάπη που θα την κάνει γυναίκα.
«Πες μου, ασημόλουστο φεγγάρι,
τι ποθείς να κάνεις με ένα παιδί με σάρκα και οστά;»

Από σκούρο πατέρα γεννήθηκε ένα παιδί λευκό σαν το χιόνι.
Με γκρίζα μάτια αντί για μαύρα.
Ο μικρός αλμπίνος της σελήνης.
Καταραμένη είναι η μορφή του.

Ο τσιγγάνος θαρρώντας πως ατιμάστηκε,
πήγε στη γυναίκα του με μαχαίρι στο χέρι
«Τίνος είναι, γυναίκα, το παιδί; Στα σίγουρα με πλάνεψες».
Και την πλήγωσε θανάσιμα.

Έφυγε έπειτα για το βουνό με το παιδί στην αγκαλιά
και εκεί το εγκατέλειψε.

Κι έτσι οι νυχτιές έχουν ολόγιομο φεγγάρι, όποτε το παιδί χαίρεται.
Κι όταν κλαίει το παιδί, χαμηλώνει η Σελήνη για να το πάρει στην αγκαλιά της.

Αυτή είναι η προτελευταία δημοσίευση για τη στήλη. Ο αποχαιρετισμός θα γίνει την επόμενη Τετάρτη. Το ξαναντάμωμα σε κάποιο – κοντινό ή μακρινό, μα σίγουρα αλλιώτικο – μέλλον.

Ο πίνακας του άρθρου (Η Λουόμενη Γυναίκα) είναι του Joan Miró και προέρχεται από το www.joan-miro.info.

Viajeros Banner 
 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά με τους Viajeros του ispania.gr.
 

Για το Mixgrill, 22.05.2013

09
Μάι.
13

Letras españolas.2: Ο χορός όσων περισσεύουν

Κείμενο γραμμένο για την Πρωτομαγιά των εργατών και των ανέργων

Ανήμερα της εργατικής Πρωτομαγιάς πάμε μια βόλτα στη Χιλή και θυμόμαστε όσους τρώνε τα χρόνια τους στα θρανία για να καταλήξουν να γίνουν ένας αριθμός στα τεφτέρια ενός υπαλληλάκου της τρόικας.

Η Πρωτομαγιά ανήκει στους ανέργους όσο ανήκει και στους εργαζόμενους.

Los Prisioneros – El Baile de los que sobran

Είναι άλλη μια νύχτα μόχθου.
Είναι άλλο ένα τέλος του μήνα χωρίς νεώτερα.

Οι φίλοι μου έμειναν, όπως κι εσύ.
Αυτή τη χρονιά τούς τελείωσαν τα παιχνίδια, τα 12 παιχνίδια.

Ενωθείτε στο χορό όσων περισσεύουν
Κανείς δε θα μας παραγκωνίσει ποτέ.
Κανείς δεν ήθελε στ’ αλήθεια να μας βοηθήσει.

Μας είπαν όταν ήμαστε παιδιά,
παίξτε αντί να διαβάσετε.
Οι άνθρωποι είναι αδέρφια και πρέπει να δουλεύουν μαζί.
Άκουγες τις συμβουλές,
τα μάτια στον καθηγητή,
είχε τόσο ήλιο,
πάνω στα κεφάλια,
και δεν ήταν τόσο αλήθεια, γιατί αυτά τα παιχνίδια τελικά
κατέληξαν για άλλους με δάφνες και μέλλον
και άφησαν τους φίλους μου να βαράνε μύγες.Unemployment-is-chasing-you-Madrid

Ενωθείτε στο χορό όσων περισσεύουν
Κανείς δε θα μας παραγκωνίσει ποτέ.
Κανείς δεν ήθελε στ’ αλήθεια να μας βοηθήσει.

Ξέρω κάποια παραμύθια για το μέλλον.
Ο καιρός που τα έμαθα ήταν πιο ασφαλής.

Κάτω από τα παπούτσια
λάσπη για τσιμέντο.
Το μέλλον δεν ήταν κανένα
από όσα μας υποσχέθηκαν στα 12 παιχνίδια.
Σε άλλους, τους μαρτύρησαν
μυστικά που δεν είπαν σ’ εσένα.
Σε άλλους έδωσαν στ’ αλήθεια
αυτό το πράγμα που ονομάζεται εκπαίδευση.
Εκείνοι ζητούσαν προσπάθεια. Εκείνοι ζητούσαν αφοσίωση.
Και για τι;
Για να καταλήξουν να χορεύουν και να βαράνε μύγες.

Ενωθείτε στο χορό όσων περισσεύουν
Κανείς δε θα μας παραγκωνίσει ποτέ.
Κανείς δεν ήθελε στ’ αλήθεια να μας βοηθήσει.

***
Μουσική, στίχοι: Jorge González
Μετάφραση από το συντάκτη

Los-Prisioneros

Οι Los Prisioneros υπήρξαν ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα του νέου κύματος στη Χιλή. Το «El baile de los que sobran» (μτφ. Ο χορός όσων περισσεύουν) προέρχεται από το δεύτερό τους δίσκο με τίτλο «Pateando Piedras» που κυκλοφόρησε το 1986. Πρόκειται για ένα από τα πιο εμβληματικά χιλιανά τραγούδια όλων των εποχών. Όπως και ολόκληρος ο δίσκος, ασκεί αυστηρή κριτική στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας που είχε-έχει καταντήσει να λειτουργεί ως μία μηχανή παραγωγής ανέργων. Τα 12 παιχνίδια που αναφέρονται στο τραγούδι αντιστοιχούν στα 12 χρόνια της εκπαίδευσης.

Όλα αυτά ακούγονται σκανδαλωδώς επίκαιρα, σε μια εποχή που οι φοιτητές και οι μαθητές στη Χιλή εξακολουθούν να βρίσκονται σε αναβρασμό διεκδικώντας ίσες ευκαιρίες για όλους. Και μάλλον ταιριάζουν γάντι και στη χώρα μας όπου, αν και το πρόβλημα της ανεργίας διογκώνεται πρωτίστως λόγω της δυσλειτουργίας της αγοράς εργασίας, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα εδράζεται σε στέρεες βάσεις.

Desempleo-Espana
Οι φωτογραφίες των γκράφιτι προέρχονται από το Reuters και αυτή του συγκροτήματος από τον lastfm.es.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί με τους Viajeros του ispania.gr. σε ταξίδια στο χωροχρόνο, από αυτά που μονάχα η μουσική μπορεί να προσφέρει.
 

Για το Mixgrill, 01.05.2013

25
Απρ.
13

Letras españolas.2: Yasmin Levy

Η Yasmin Levy είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στη μουσική. Γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ από Εβραίους γονείς με καταγωγή από την Τουρκία και ρίζες από την Ισπανία. Αυτό το πολυπολιτισμικό χαλί έχει εμπλουτίσει το έργο της και της επιτρέπει να εκφράζει με σιγουριά το όραμα για την αρμονική συνύπαρξη μεταξύ των διάφορων πολιτισμών. Στα τέλη του 2012 κυκλοφόρησε τον πέμπτο στούντιο δίσκο της με τίτλο «Libertad» και ξεκίνησε την ομώνυμη περιοδεία, η οποία την έφερε στην Ελλάδα το Σάββατο 20 Απριλίου για μια μοναδική εμφάνιση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Στη συναυλία συμμετείχε και ο Γιάννης Χαρούλης.

Εμείς ήταν κάπως δύσκολο να βρεθούμε εκεί. Αδράχνουμε ωστόσο την ευκαιρία για να (ξαν)ακούσουμε ένα από τα πολύ αγαπημένα τραγούδια της Yasmin Levy και να διαβάσουμε μια συνέντευξή της.

Yasmin Levy – Una Noche Más

Θυμάμαι τη μορφή σου να απομακρύνεται.
Η γη χανόταν κάτω από τα πόδια μου.
Έπεφτα στο κενό
χωρίς να μπορώ να κρατηθώ από τη ζωή.

Πώς μπόρεσα να φανταστώ
ότι είχα κάτι για να σου δώσω;
Εγώ στην ωριμότητα μου
κι εσύ στην πλήρη σου νεότητα.
Τα χρόνια δε συγχωρούν.

Σε ικετεύω μόνο να μου δώσεις
μία νύχτα έρωτα.
Ζητώ μόνο μία νύχτα ακόμα
που θα με ξεγελάσεις και πάλι.

Σε καταριέμαι να μην μπορείς να κλάψεις,
η καρδιά σου να γίνει πέτρα,
η ψυχή σου να χάσει τη χαρά της,
την ίδια στιγμή που το σώμα μου γερνάει.

Σε ικετεύω μόνο να μου δώσεις
μία νύχτα έρωτα.
Ζητώ μόνο μία νύχτα ακόμα
που θα με ξεγελάσεις και πάλι.

***
Στίχοι: Yasmin Levy
Μουσική: Yasmin Levy & Yechiel Hasson
από το δίσκο της Yasmin Levy «Mano Suave» (2008)
Μετάφραση: clandestino

Yasmin-Levy-1

Η Yasmin Levy έδωσε μια αποκλειστική συνέντευξη στο ispania.gr, στην οποία δήλωσε ενθουσιασμένη που έρχεται ξανά στην Ελλάδα και δη στην Αθήνα όπου νιώθει σαν στο σπίτι της. Κάποια ακόμα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη συνέντευξη που μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη εδώ:

για το φόβο και την ελευθερία (Libertad) του τίτλου του δίσκου της
Όλοι έχουμε φοβίες και δαίμονες που ταξιδεύουν μαζί μας και μας κυνηγούν σε όλη μας τη ζωή. Και εγώ είχα πολλούς από αυτούς και παραλίγο να σταματήσω το τραγούδι. […] Όταν γεννήθηκε ο γιος μου, αντιλήφθηκα ότι άξιζε μια δυνατή μητέρα και έτσι ξεκίνησα μια ψυχολογική διαδικασία, όπως πολλοί άνθρωποι κάνουν, και έτσι τώρα νιώθω δυνατότερη από ποτέ και ελεύθερη από όλες τις φοβίες που με κυνηγούσαν και αυτό το ονομάζω Libertad, είναι η προσωπική μου ελευθερία.

για τη γλώσσα στην οποία επέλεξε να τραγουδά
Οι Πέρσες μου ζητούν να τραγουδήσω περσικά, οι Αιγύπτιοι αραβικά. Πιστεύω ότι αν κάνεις κάτι πρέπει να κάνεις το καλύτερό σου, διαφορετικά κάποιοι άλλοι μπορεί να το κάνουν. Θα μου άρεσε να τραγουδήσω στα ελληνικά, αλλά γνωρίζω ότι θα ακούγομαι γελοία, οπότε δεν τολμώ καν! […] Πάντα ήθελα να με ακούνε για το ποια είμαι, για την ερμηνεία μου και για αυτά που φέρνω ως καλλιτέχνης.

για το διαπολιτισμικό διάλογο των μουσικών
Η μίξη πολιτισμών και μουσικών ειδών υπάρχει ήδη εδώ και δεκαετίες. Αυτό συμβαίνει όλο και περισσότερο γιατί ο κόσμος μικραίνει και υπάρχει πολύ μουσική προσφορά και οι ίδιοι οι μουσικοί θέλουν να επεκτείνουν το μουσικό τους κόσμο.
Οπότε συνεργάζονται ολοένα και περισσότερο, η μουσική γίνεται περισσότερο ανοικτή, πολιτισμοί έρχονται πιο κοντά, οπότε δεν πιστεύω ότι αυτό είναι το μέλλον της μουσικής, αλλά είναι η ίδια η μουσική. Αυτό σημαίνει μουσική, το να μοιράζεσαι, να μοιράζεσαι διαφορετικές παραδόσεις, διαφορετικά στυλ, αυτή είναι η ομορφιά στη ζωή των μουσικών. […] Είμαστε τυχεροί που υπάρχει η μουσική στη ζωή μας, γιατί οι άνθρωποι μπορεί να είναι τόσο ηλίθιοι (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου), πολεμάμε, σκοτώνουμε, μισούμε και δεν βλέπουμε το παρόν, τον άνθρωπο, βλέπουμε μεγάλες ιδέες, θρησκεία. Μέσω της μουσικής μπορούμε να δούμε τον άνθρωπο.

Yasmin-Levy-2

Οι φωτογραφίες προέρχονται από την επίσημη σελίδα της Yasmin Levy.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά με τους Viajeros του ispania.gr.
 

Για το Mixgrill, 17.04.2013

28
Μαρ.
13

Letras españolas.2: Pedro Salinas – Ερωτικό

Η 21η Μαρτίου γιορτάζεται από το 1999 ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης από την UNESCO. Επιλέχθηκε η ημέρα της εαρινής ισημερίας, καθώς συνδυάζει το φως με το σκοτάδι, όπως η ποίηση συνδυάζει την αισιοδοξία με το πένθος (Πηγή και περισσότερα ενδιαφέροντα στοιχεία στο sansimera.gr).

Την ημέρα αυτή γιόρτασε το Ινστιτούτο Cervantes της Αθήνας μια ημέρα νωρίτερα με μια μουσική βραδιά με τον Antonio Chincoa, συνθέτη και τραγουδιστή από τη Σεβίλλη, που είναι κάτοικος Ελλάδας από το 1997. Ο Chincoa μελοποίησε ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη σε ένα δίσκο που κυκλοφόρησε το 2007 με τον τίτλο «Τραγούδια για τον έρωτα και το θάνατο«. Στη βραδιά αυτή το ρεπερτόριό του βασίστηκε σε ποιήματα των Mario Benedetti, Antonio Machado, Pablo Neruda, Jose Agustín Goytisolo, José Martí, Nicolás Guillén και βέβαια του Κώστα Καρυωτάκη. Περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση μπορείτε να βρείτε εδώ.

erotic poems

Για να τιμήσουμε κι εμείς την ημέρα αυτή, παραθέτουμε ένα αγαπημένο ποίημα από το Μαδριλένο λογοτέχνη Pedro Salinas (1891-1951). Το “Pensar en ti esta noche” (Το να σε σκέφτομαι απόψε) ανήκει στη συλλογή “Razón de amor” (Αιτία αγάπης) που κυκλοφόρησε το 1936. Το ποίημα παρατίθεται στο πρωτότυπο και ακολουθεί μετάφρασή του στα ελληνικά από τη Virginia López Recio. Βιογραφικά στοιχεία για το Salinas και δύο ακόμα (ερωτικά) ποιήματά του μπορείτε να βρείτε στο e-poema.

PENSAR EN TI ESTA NOCHE

Pensar en ti esta noche
no era pensarte con mi pensamiento,
yo solo, desde mí. Te iba pensando
conmigo extensamente, el ancho mundo.

El gran sueño del campo, las estrellas,
callado el mar, las hierbas invisibles,
solo presentes en perfumes secos,
todo,
de Aldebarán al grillo te pensaba.

¡qué sosegadamente
se hacía la concordia
entre las piedras, los luceros,
el agua muda, la arboleda tremula,
todo lo inanimado,
y el alma mía
dedicándolo a ti! Todo acudia
dócil a mi Ilamada, a tu servicio,
ascendido a intención y a fuerza amante.
razon_de_amor
Concurrían las luces y las sombras
a la luz de quererte; concurrian
el gran silencio, por la tierra, plano,
suaves voces de nube, por el cielo,
al cántico hacia ti que en mi cantaba.
Una conformidad de mundo y ser,
de afán y tiempo, inverosímil tregua,
se entraba en mí, como la dicha entra
cuando llega sin prisa, beso a beso.
Y casi
dejé de amarte por amarte más,
en más que en mí, confiando inmensamente
ese empleo de amar a la gran noche
errante por el tiempo y ya cargaga
de misión, misionera
de un amor vuelto estrellas, calma, mundo,
salvado ya del miedo
al cadáver que queda si se olvida.

[Το να σε σκέφτομαι απόψε]
μετάφραση: Virginia López Recio

Το να σε σκέφτομαι απόψε
δεν σήμαινε να σε σκέφτομαι με τη σκέψη μου,
εγώ μόνο, μέσα μου. Σε σκεφτόμουν
διεξοδικά μ’ εμένα, τον πλατύ κόσμο.
Το μεγάλο ονειροπόλημα του κάμπου, τ’ αστέρια,
η θάλασσα σιωπηλή, τα χορτάρια αόρατα,
παρόντα μόνο με τα ξηρά τους αρώματα,
σε όλα αυτά,
απ’ τον Αλδεβαράν ως τον γρύλλο σε σκεφτόμουν.
Πόσο ήρεμα
επικρατούσε η ομόνοια
ανάμεσα στις πέτρες, τα περίλαμπρα άστρα,
το μουγγό νερό, την τρεμουλιαστή συστάδα των δέντρων,
σ’ όλα τ’ άψυχα,
κι η δικιά μου ψυχή
τ’ αφιέρωνε όλα σ’ εσένα! Όλα να προστρέχουν
πειθήνια στο κάλεσμά μου, στην υπηρεσία σου,
ανυψωμένα σε πρόθεση και δύναμη αγάπης.
Έσμιγαν τα φώτα κι οι σκιές
στο φως της αγάπης μου, έσμιγε
η μεγάλη σιωπή πάνω στην επίπεδη γη,
φωνές απαλές απ’ τα σύννεφα, από τον ουρανό,
στο τραγούδι προς εσένα που τραγουδούσε μέσα μου.
Μια συμφωνία κόσμου και ύπαρξης,
βιασύνης και χρόνου, μια εκεχειρία απίθανη
απλωνόταν μέσα μου, όπως μπαίνει η ευτυχία
όταν έρχεται αβίαστα, φιλί με φιλί.
Και σχεδόν
σταμάτησα να σ’ αγαπώ για να σ’ αγαπήσω
μ’ άπειρη εμπιστοσύνη, περισσότερο απ’ αυτήν που έχω σ’ εμένα,
σ’ αυτήν την πράξη αγάπης προς τη μεγάλη νύχτα
που πλανιέται στον χρόνο κι επιφορτισμένη ήδη
με ιερή αποστολή, ιεραπόστολος αποδείχτηκε
μιας αγάπης που έγινε αστέρια, γαλήνη, κόσμος,
που σώθηκε πια απ’ τον φόβο
εκείνου του πτώματος που απομένει σαν ξεχαστεί.

Pedro_Salinas_by_Anselo
Ο Pedro Salinas σε γελοιογραφία του Anselo.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά από τη Γρανάδα ως την Κούβα κι από την Αργεντινή ως το Βίγκο με τους Viajeros του ispania.gr.
 

Για το Mixgrill, 20.03.2013

20
Ιαν.
13

Ο γκουρού του… έρωτα (Παρτ Φορ)

Ένα γράμμα κάνει τόσο μεγάλη διαφορά… Το «φοβάμαι» γίνεται «σ’ αγαπάω«.

Από το El secreto de sus ojos του 2009.

Διαβάστε ακόμα:

Ο γκουρού του… έρωτα, με τον Κόρτο Μαλτέζε
Ο γκουρού του… έρωτα (Παρτ Του), τραγουδώντας Marvin Gaye στα αλαμπουρνέζικα
Ο γκουρού του… έρωτα (Παρτ Θρι), Ένα τραγούδι αγάπης

18
Ιαν.
13

Letras españolas.2 Αντιφασιστικό: Angelitos negros

Τα μαύρα αγγελούδια του Andrés Eloy Blanco για την πολυπολιτισμική γιορτή 19 Γενάρη – Αθήνα πόλη αντιφασιστική

Τούτο το site δεν είναι πολιτικό, ούτε η στήλη αποφάσισε ξαφνικά να χρωματιστεί. Ωστόσο η ιδεολογία δε λείπει και συνάμα η πολιτική στάση που εκπορεύεται από αυτή. Ο πολιτισμός και η τέχνη σε κάθε τους μορφή πρέπει να ασκούν κοινωνική κριτική και πολύ περισσότερο επιβάλλεται να τοποθετούνται δημοσίως και με σαφήνεια απέναντι σε καίρια κοινωνικά προβλήματα με έντονη πολιτική χροιά. Σήμερα κάνουμε μια στάση στο φασισμό.

mural en la plaza andres eloy blancoΦασισμός, ρατσισμός, ναζισμός, εθνικισμός. Λόγια, λέξεις και έννοιες που μπλέκονται. Όσο κι αν ετυμολογικά διαφέρουν, οι ουσίες τους ειδικότερα σε τέτοιες εποχές αλληλοκαλύπτονται σε τέτοιο βαθμό που καθιστά περιττό έως ανούσιο το διαχωρισμό τους. Το Σάββατο 19 Ιανουαρίου η Αθήνα δείχνει ότι είναι πόλη αντιφασιστική, ντύνεται την πολύχρωμη φορεσιά της πολυπολιτισμικότητας και στέλνει το φίδι πίσω στ’ αυγό του. Το αρχικό κάλεσμα που υπογράφουν ήδη διάφοροι φορείς και οργανώσεις μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Το Letras españolas, ως ελάχιστη συμμετοχή, παρουσιάζει σήμερα το ποίημα του Βενεζουελάνου ποιητή Andrés Eloy Blanco (1896-1955) με τίτλο Angelitos Negros (μτφ. Μαύρα αγγελάκια). Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο ποίημα εδώ.

 

Παρακάτω επιχειρούμε ως συνήθως μια απόδοσή του στα ελληνικά και το ακούμε τραγουδισμένο σε διάφορες εκτελέσεις.

Αχ κόσμε! Η άμοιρη η Juana.
Τι συμφορά τη βρήκε!
Της πέθανε ο μαυρούλης της,
στ’ αλήθεια, κύριε.


– Αχ, σύντροφε της ψυχής μου,
τόσο υγιής που ήταν ο μαύρος!
Δεν αφουγκράστηκα τις πληγές του,
δεν αφουγκράστηκα τα κόκκαλά του˙
όπως έμενα ισχνός,


τον μετρούσα με το κορμί μου,
μου σκελετωνόταν
όπως κι εγώ σκελετωνόμουν.

Μου πέθανε ο μαυρούλης μου˙
ο Θεός θα τον έχει στις υπηρεσίες του˙
ήδη θα τον όρισε
αγγελούδι στον Ουρανό.

– Γελιέσαι, συντρόφισσα, αν νομίζεις
ότι δεν υπάρχουν μαύρα αγγελούδια.

Ζωγράφε των αγίων της κρεβατοκάμαρας,
ζωγράφε χωρίς γη στο πετσί σου,
που όταν ζωγραφίζεις τους αγίους σου,
λησμονείς το χωριό σου,
που όταν ζωγραφίζεις τις Παρθένες σου
ζωγραφίζεις όμορφα αγγελάκια,
αλλά ποτέ δε θυμήθηκες
να ζωγραφίσεις έναν άγγελο μαύρο.

Ζωγράφε που γεννήθηκες στη γη μου,
με το ξένο πινέλο,
ζωγράφε που συνεχίζεις στα βήματα
τόσων παλιών ζωγράφων,
ακόμα κι αν η Παρθένος ήταν λευκή,
ζωγράφισέ μου μαύρα αγγελούδια.

Στο χωριό μου δεν υπάρχει ζωγράφος
που να ζωγραφίζει αγγελάκια.
Εγώ θέλω αγγελάκια λευκά
μαζί με αγγελάκια μελαχρινά.
Οι άγγελοι από καλή οικογένεια
δεν είναι αρκετοί για τον ουρανό μου.

Αν μένει ένας ζωγράφος αγίων,
αν μένει ένας ζωγράφος ουρανών,
που να φτιάξει ουρανό από τη γη μου,
με τους τόνους του χωριού μου,

με τον άγγελό του με άψογες χάντρες,
με τον άγγελό του με συνηθισμένο χτένισμα,
με τους ξανθούς αγγέλους,
με τα λευκά αγγελάκια,
με τα ερυθρόδερμα αγγελάκια,
με τα μαύρα αγγελάκια,
που γυρνούν στις γειτονιές τ’ ουρανού
τρώγοντας μάνγκο.

Αν μια μέρα ανέβω στον ουρανό,
πρέπει να σε συναντήσω
άγγελε του διαβόλου,
κατάμαυρο σεραφείμ.

Αν ξέρεις να ζωγραφίζεις τη γη σου,
έτσι πρέπει να ζωγραφίζεις τον ουρανό,
με τον ήλιο του να καβουρδίζει τους λευκούς,
με τον ήλιο του να κάνει τους μαύρους να ιδρώνουν,

γιατί γι’ αυτό τον έχεις
ζεστό και όμορφο.
Ακόμα κι αν η Παρθένος ήταν λευκή,
ζωγράφισέ μου μαύρα αγγελούδια.

Δεν υπάρχει ξωκλήσι,
δεν υπάρχει εκκλησία σε χωριό,
που να άφησαν αγγελάκια μαύρα
να μπουν στο κάδρο.

Και λοιπόν, που πάνε
τ’ αγγελάκια του χωριού μου,
τ’ αετόπουλα του Guaribe,
τα σπουργιτάκια του Barlovento;

Ζωγράφε, που ζωγραφίζεις τη γη σου,
αν θέλεις να ζωγραφίσεις τον ουρανό,
όταν ζωγραφίσεις αγγελάκια,
θυμήσου το χωριό σου

και πλάι στον ξανθό άγγελο
και μαζί με το λευκό άγγελο,
ακόμα κι αν η Παρθένος ήταν λευκή,
ζωγράφισέ μου μαύρα αγγελούδια.

«Angelitos Negros» είναι ο τίτλος μιας μεξικάνικης ταινίας που γυρίστηκε το 1946 με σενάριο βασισμένο στην αμερικάνικη ταινία Imitation of Life (1934, από την ομώνυμη νουβέλα της Fannie Hurst) και το ποίημα του Andrés Eloy Blanco. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ο Joselito Rodríguez και ο πρωταγωνιστικός ρόλος στον Pedro Infante, ο οποίος τραγουδά σε μια πολύ συγκινητική σκηνή της ταινίας το ομώνυμο τραγούδι που περιέχει μεγάλο μέρος του ποιήματος του Eloy Blanco σε μουσική του Manuel Álvarez Maciste.

Το τραγούδι γνώρισε διάφορες εκτελέσεις από τις οποίες ξεχωρίζουν οι εξής:
Roberta Flack (First Take, 1969)
Νανά Μούσχουρη (Un Bolero Por Favor, 2002)
Cat Power (Jukebox, 2008, Mexican bonus track)

Όπως λέει κι ένα εύστοχο γερμανικό σύνθημα «Ούτε μέτρο στους φασίστες» και τις ιδέες τους. Ούτε σήμερα, ούτε στις 19 Ιανουαρίου, ούτε ποτέ!

Οι εκδηλώσεις της ημέρας στην Αθήνα, το Σικάγο, το Λονδίνο, τη Βαρκελώνη και… σε κάθε γειτονιά. Και η σελίδα της διοργάνωσης στο facebook.

Το τραγούδι ως απάντηση στο φασισμό: Πρωτοβουλία ενάντια στο φασισμό από τους KollektivA και την «Ελληνοφρένεια»

Η ταινία «Angelitos Negros» στο youtube.

Το γκράφιτι της αρχικής εικόνας βρίσκεται στην πλατεία Andrés Eloy Blanco, στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, το Καράκας. (Πηγή)

Στις εικόνες του άρθρου η Karah Abiog χορεύει στην παράσταση «Angelitos Negros» του Donald McKayle. (Πηγή)

Για το Mixgrill, 16.01.2013

16
Ιαν.
13

Letras españolas.2: Moby & Amaral – Escapar

Καλημέρα σας και καλή χρονιά. Η ισπανική γωνιά του Mixgrill ξεκινά το 2013 δυναμικά και αποφασισμένα. Θα είμαστε μαζί κάθε Τετάρτη – εκτός απροόπτου – για να ανακαλύπτουμε παρέα μουσικές με ισπανική ή ισπανόφωνη σφραγίδα. Εκτός από τα νέα τραγούδια που θα παρουσιάσουμε και τις δισκοκριτικές, σκοπεύουμε να παρακολουθούμε από πιο κοντά τα κοινωνικά και πολιτιστικά δρώμενα και να τα συνδυάζουμε με τους κατάλληλους ήχους και λόγια. Σκεφτήκαμε να κάνουμε μια μετατροπή στον τίτλο λόγω της νέας χρονιάς. Στο τραπέζι έπεσαν διάφορες ιδέες: από Reloaded ως Volume II κ.ά. Τελικά αποφασίστηκε να προστεθεί απλώς το αναγνωριστικό .2. Δεν περίμενα να αντέξει, μα έγινε. Προς τέρψη μου. Ελπίζω και δικής σας!

aunque no puedas mirar hacia el sol

Ποδαρικό για τη νέα χρονιά θα κάνουμε με ένα από τα πιο αγαπημένα μου (απαραίτητος πλεονασμός!!) ισπανόφωνα τραγούδια. Ο γνωστός και μη εξαιρετέος Moby συναντά τη γλυκύτατη τραγουδοποιό από τη Σαραγόσα Eva Amaral στην υπέροχη διασκευή του Slipping Away (από το Hotel του 2005) στα ισπανικά βεβαίως-βεβαίως με τίτλο Escapar (μτφ. δραπετεύω) που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2006 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ιβηρική. Προσπαθήσαμε να αποδώσουμε τους στίχους στα ελληνικά για να το βιώσουμε πιο έντονα. Καλό μας (νέο) ξεκίνημα!

Είναι το ξεκίνημα και το τέλος,
έτσι αισθάνομαι σήμερα.

Άνοιξε τις πόρτες της αντίληψης,
χρησιμοποίησε τη δύναμη της φαντασίας σου,
παρότι η ματιά σου δε φτάνει ως τον ήλιο,
ξέρεις ότι συνεχίζει να λάμπει.

Σκέψου τα πράγματα που σε αγγίζουν,
κάθε στιγμή που ζεις δραπέτευσε,
αυτή η στιγμή και ο κόσμος περνούν,
νιώθεις μέσα σου πως όλα θα περάσουν.

Από το ξεκίνημα ως τέλος,
θέλαμε μονάχα να ζήσουμε.

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να πιστέψουμε
ότι δε θα υπάρχει αύριο ποτέ πια;

Άνοιξε τις πόρτες της αντίληψης,
χρησιμοποίησε τη δύναμη της φαντασίας σου,
παρότι η ματιά σου δε φτάνει ως τον ήλιο,
ξέρεις ότι συνεχίζει να λάμπει για σένα.

Σκέψου τα πράγματα που σε αγγίζουν,
κάθε στιγμή που ζεις δραπέτευσε,
αυτή η στιγμή και ο κόσμος περνούν,
νιώθεις μέσα σου πως όλα θα περάσουν.

Προς τον ήλιο.

Νιώθεις την ψυχή σου να θέλει να δραπετεύσει…

Για το Mixgrill, 09.01.2013

13
Νοέ.
12

Letras españolas: Molotov – Gimme The Power

Το άρθρο γράφηκε και δημοσιεύτηκε στο Mixgrill κατά τη διήμερη απεργία 6 και 7 Νοεμβρίου κατά της ψήφισης του τρίτου Μνημονίου.

Εδώ είμαστε και σήμερα, παρά τα προβλήματα και τις αντιξοότητες. Σε μια ακόμα απεργιακή Τετάρτη, κατά την οποία ο κόσμος της εργασίας δίνει σκληρή μάχη να παραμείνει εργαζόμενος. Παρότι εδώ δεν απεργούμε, παρότι κάμποσα χιλιόμετρα μακριά, δεν μπορώ παρά να ενώσω τη φωνή μου με όσους θα αγωνιστούν και σήμερα να ακουστούν… Με όσους συνεχίζουν όχι πια να διεκδικούν ένα καλύτερο αύριο (είναι ήδη πολύ μακριά) αλλά να απαιτούν εδώ και τώρα Ισότητα και, πάνω απ’ όλα, Δικαιοσύνη. Άλλωστε οι περισσότεροι έχουμε πλέον αντιληφθεί ότι το διακύβευμα δεν είναι η σωτηρία ή μη της ελληνικής οικονομίας (ούτε καν της ελληνικής κοινωνίας!), μα αν το νέο ανοσιούργημα του νεοφιλελευθερισμού που γέννησε η κρίση θα κατορθώσει να επικρατήσει. Ωστόσο η στήριξη μιας κάποιας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας (αν και εφόσον δοθεί) απέχει πολύ από τη στήριξη του λαού, όποια κι αν θεωρήσουμε ότι είναι η πραγματική βούληση του τελευταίου.

Κλείνω το λογύδριο κάπου εδώ γιατί παρασύρθηκα και προχωρώ στο σημερινό τραγούδι. Το συγκρότημα ονομάζεται Molotov και προέρχεται από το Μεξικό. Προς το παρόν θα αρκεστώ να παραθέσω το τραγούδι τους Gimme The Power (από το δίσκο ¿Dónde Jugarán las Niñas? του 1997, μτφ. Πού θα παίζουν τα κορίτσια;) και μια προσπάθεια απόδοσης των στίχων του και να το αφιερώσω σε όσους συνεχίζουν να βρίσκονται ναρκωμένοι στη «γλυκιά» αγκαλιά του προσωπικού τους συμφέροντος.

Η αστυνομία σού αποσπά εκβιαστικά χρήματα
κι όμως όλοι αυτοί ζουν με όσα εσύ πληρώνεις.
Κι αν σου φέρονται σαν σε κακοποιό (κλέφτη)
δε φταις εσύ να ευχαριστείς τους κυβερνώντες.

Πρέπει να ξεριζώσουμε το πρόβλημα από τη ρίζα
και να αλλάξουμε την κυβέρνηση της χώρας μας.
Τους ανθρώπους που είναι στη γραφειοκρατία
και τους ανθρώπους που τους αρέσουν τα ψίχουλα.

Εγώ γι’ αυτό διαμαρτύρομαι και διαμαρτύρομαι.
Γιατί ζω εδώ και δε φοβάμαι πια
να παρακολουθώ τις κυβερνητικές θέσεις,
όπου υπάρχουν ακόμα κάποιοι που πλουτίζουν.
Κόσμος που ζει μέσα στη φτώχεια.
Κανείς δεν κάνει τίποτα
γιατί κανέναν δεν τον ενδιαφέρει.

Οι άνθρωποι που είναι από πάνω σε απεχθάνονται.
Υπάρχει κόσμος που θέλει να πέσουν τα κεφάλια τους.
Αν δώσεις περισσότερη δύναμη στη δύναμη,
θα γυρίσουν να σε αντιμετωπίσουν πιο σκληρά.

Γιατί κάποτε ήμασταν παγκόσμια δύναμη,
μα τώρα είμαστε φτωχοί.
Μας κυβερνούν άσχημα.

Δώσε μου, δώσε μου όλη τη δύναμη

για να σε γκρεμίσω.
Δώσε μου, δώσε μου όλη τη δύναμη
για να γυρίσω και να σε τσακίσω.

Γιατί δε γεννηθήκαμε κάπου που δεν υπάρχει φαγητό.
Δε χρειάζεται να αναρωτιόμαστε πώς μπορούμε να το κάνουμε.
Κι αν μας θεωρούν κουτούς, δεν είμαστε.
Ζήτω τα παλικάρια του Μεξικού!
Να νιώσουμε τη μεξικάνικη δύναμη!
Να νιώσουμε όλοι μαζί, σαν αδέρφια!
Γιατί είμαστε περισσότεροι.
Καταφέρνουμε περισσότερα ενωμένοι.
Γιατί ακολουθούμε αυτή τη συμμορία ανίκανων
που μας οδηγεί όπου τους συμφέρει;
Είναι ο δικός μας ιδρώτας που τους συντηρεί.
Τους αφήνει να τρώνε ακόμα ζεστό ψωμί.
Αυτό το ψωμί είναι το ψωμί του λαού μας.

Δώσε μου, δώσε μου όλη τη δύναμη
για να σε γκρεμίσω.
Δώσε μου, δώσε μου όλη τη δύναμη
για να γυρίσω και να σε τσακίσω.

Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος!

Κάποια άλλη στιγμή θα πούμε δυο λόγια παραπάνω για τους Molotov. Μέχρι τότε ακούστε και το τραγούδι που γράφτηκε ως συνέχεια του Gimme The PowerHit me από το δίσκο Dance and Dense Denso (2003).

Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος!

Για το Mixgrill,  07.11.2012

14
Αυγ.
12

Letras españolas: Pumuky – Quinta da Regaleira

Πού θα ταξιδέψουμε αυτή την εβδομάδα; Η αναζήτηση προορισμού δεν είναι ποτέ εύκολη διαδικασία. Τελικά το μονοπάτι μάς οδηγεί στην Τενερίφη, εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν οι Pumuky. Το όνομά τους προέρχεται από το σκανταλιάρικο ξωτικό ονόματι Pumuckl (το γερμανικό πρωτότυπο όνομά του, στα ισπανικά ονομάζεται Pumuki) που στα ελληνικά μάθαμε ως Φρου Φρου.

Το 2002 ο Jaír Ramírez ξεκίνησε ως Alex Kid τη μουσική του καριέρα με μελωδική indie pop και κατάφερε να δει τραγούδια του ψηλά στις ραδιοφωνικές λίστες. Από το 2003 και μετά με τη συνεισφορά του αδερφού του Noé και διαφόρων φίλων τους ξεκινούν και τις ζωντανές εμφανίσεις χωρίς να διαφοροποιηθεί ωστόσο το ηχητικό τοπίο που είχε ήδη δημιουργήσει ο Jaír. Οι Pumuky είναι πλέον πραγματικότητα. Το συγκρότημα έχει να παρουσιάσει πέντε δισκογραφικές προσπάθειες με πιο πρόσφατη το δίσκο “Plus ultra” που κυκλοφόρησε το 2011 από την Jabalina Música.

Σήμερα τα μέλη των Pumuky που μοιράζονται ανάμεσα στα Κανάρια Νησιά και τη Βαρκελώνη είναι Jaír Ramírez (φωνή, κιθαρες, πλήκτρα), Noé Ramírez (ηλεκτρική κιθάρα), Nacho Yoldi (μπάσο), Vicente Rosati (κρουστά), Edu Martínez (πλήκτρα, συνθεσάιζερ) και Arturo Rodríguez.

Στο επίσημο blog τους μπορείτε να πάρετε μια γεύση από όλη την έως τώρα πορεία τους.

Από το “Plus ultra” ακούμε παρακάτω το «Quinta da Regaleira«. Το βίντεο κλιπ σκηνοθέτησε ο Nacho R. Piedra και συμμετέχουν οι ηθοποιοί Anna Gross και Ángel Redondo.

Αγάπη / συγγνώμη που ήμουν εδώ / δεν ξέρω ούτε πότε ούτε γιατί / Ίσως μπορείς να με σώσεις / Το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι είναι η θάλασσα να με καταπίνει και εσύ να κολυμπάς προς το μέρος μου / κι έπειτα τίποτα πια

Αγάπη / θύμησέ μου ό,τι ήμουν ικανός να κάνω αν σε ένιωθα στο πλάι μου / Και πες μου πως σ’ αγάπησα μια φορά τόσο που τρόμαξες κι εξερράγης / Γνώρισέ με ξανά στη λατρεία του κορμιού σου που ταπεινώνει τη λατρεία για οποιοδήποτε θεό / Δώσε και πάλι ζωή σε αυτά τα μέλη με τη θέρμη σου / Σώσε με από το κρύο που με κυκλώνει

Οι Pumuky θα εμφανιστούν στις 21 Σεπτεμβρίου στο Φεστιβάλ BOREAL στην Τενερίφη.
Παρακολουθήστε τη ζωντανή εμφάνισή τους τον περασμένο Μάιο στα στούντιο του τρίτου προγράμματος της ισπανικής ραδιοτηλεόρασης (Radio 3 RTVE) όπου παρουσίασαν τον τελευταίο τους δίσκο “Plus ultra”.

Πηγές και επιπλέον υλικό

1.    pumuky.bandcamp.com
2.    www.myspace.com/pumuky
3.    www.facebook.com/nonpumukyplusultra
4.    www.last.fm/music/Pumuky
5.    jabalinamusica.com
6.    waaau.tv

Η μετάφραση-απόδοση των στίχων του τραγουδιού είναι προσπάθεια του ίδιου του συντάκτη του άρθρου.

Η φωτογραφία προέρχεται από την επίσημη σελίδα των Pumuky στο facebook και ανήκει στον Esteban Gonzalez.

Για το Mixgrill,  08.08.2012

12
Ιολ.
12

Letras españolas: La Habitación Roja – La segunda oportunidad

Καλώς ήρθατε και αυτή την εβδομάδα στην ισπανική γωνιά του Mixgrill. Το ταξίδι μας θα είναι και πάλι στην ανατολική ακτή της Ιβηρικής. Τυχαίο και μοιραίο ταυτόχρονα. Πάντως το συγκρότημα επελέγη κυρίως λόγω της παρουσίας του στο Bilbao BBK Live, το μουσικό φεστιβάλ που θα πραγματοποιηθεί 12-14 Ιουλίου στο Μπιλμπάο, τη μεγαλύτερη πόλη (αλλά όχι πρωτεύουσα) της Χώρας των Βάσκων, και στο οποίο το Mixgrill θα δώσει το παρόν με δύο συντάκτες.

Ονομάζονται “La Habitación Roja” που σημαίνει “Το Κόκκινο Δωμάτιο” (οι φήμες για οποιαδήποτε σχέση με το ελληνικό σήριαλ ελέγχονται ως απολύτως αναληθείς). Το συγκρότημα δημιουργήθηκε στην L’Eliana της Βαλένθια το 1995 από τους Jorge Martí (κιθάρα, φωνή) και Jose Marco (τύμπανα) και η δημιουργική τους περίοδος μπορεί να χωριστεί σε δύο φάσεις με ορόσημο το 2001, χρονιά που ο Marc Greenwood (κανένα αποτέλεσμα δεν έδωσαν οι έρευνες για πιθανή σχέση με τους αδερφούς Greenwood των Radiohead) αντικατέστησε τον Juanjo Espinosa στο μπάσο. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως indie pop, αλλά καλύτερα να αφήσουμε τους χαρακτηρισμούς κατά μέρος κι να επικεντρωθούμε στην ουσία της μουσικής. Οι επιρροές τους είναι από συγκροτήματα όπως οι The Go-Betweens, οι Teenage Fanclub και οι Magnetic Fields.

Οι “La Habitación Roja” γράφουν κυρίως στα castellano. Εδώ αξίζει να τονίσουμε-υπενθυμίσουμε ότι η γλώσσα που γνωρίζουμε ως «ισπανικά» ονομάζεται castellano (καστιγιάνικα) και δεν είναι η μοναδική επίσημη της Ισπανίας. Οι περισσότερες επαρχίες (αυτόνομες κοινότητες) έχουν και τη δική τους γλώσσα ως επίσημη η οποία μάλιστα διδάσκεται στα σχολεία, χρησιμοποιείται από τον πληθυσμό και διατηρείται ζωντανή ακόμα και μέσω της τέχνης. Πιο γνωστές από αυτές τις «τοπικές» γλώσσες είναι τα καταλανικά (català, στην Καταλονία, τις Βαλεαρίδες και -ελαφρώς παραλλαγμένη- στη Βαλένθια), τα γαλικιακά (galego, στην Γαλικία) και τα βάσκικα (euskara, στη Χώρα των Βάσκων).

Επιστρέφοντας στο κόκκινο δωμάτιο, να συμπληρώσουμε ότι μέχρι το 2010 παρουσίασαν επτά δίσκους και έφτασαν στο φετινό «Fue eléctrico» που κυκλοφόρησε από την ισπανική Mushroom Pillow, εταιρεία που αξίζει να συγκρατήσουμε καθώς από το 2001 που δραστηριοποιείται έχει αναλάβει συγκροτήματα όπως οι “The Sunday Drivers” που έγιναν γνωστοί και στην Ελλάδα (“On my mind”, Rockwave 2006)

Θέλαμε να φτιάξουμε ένα δίσκο από όπου κάθε τραγούδι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να ανοίξει μια συναυλία”.

Η σημερινή σύνθεση του συγκροτήματος είναι: Jorge Martí (κιθάρα, φωνή), Pau Roca (κιθάρα), Marc Greenwood (μπάσο), Jose Marco (τύμπανα) και Jordi Sapena (κιθάρα, πλήκτρα).

Το τραγούδι που ακούμε παρακάτω ονομάζεται “La segunda oportunidad” (Η δεύτερη ευκαιρία) και εξετάζει το σενάριο που όλοι λίγο ή πολύ έχουμε σκεφτεί: πώς θα ξαναζούσαμε τη ζωή μας αν ξεκινούσαμε από την αρχή.

Μια πολύ όμορφη ακουστική εκτέλεση στους δρόμους της Βαρκελώνης θα βρείτε εδώ.

Αν μπορούσα να επιλέξω
Αν είχα άλλη μια ευκαιρία
να ξεκινήσω πάλι από το μηδέν
να ζήσω μια νέα ζωή ακόμη

Θα το επαναλάμβανα
και θα γεννιόμουν
σε αυτή την ίδια τη γη
που σήμερα με κοιτάζει και μου γνέφει αντίο

Και θα αποτύγχανα ξανά
δε θα σπούδαζα ό,τι ήθελα να σπουδάσω
θα παραμελούσα τον αθλητισμό
θα δοκίμαζα όλα όσα μπορούσα να δοκιμάσω

Θα αποχωριζόμουν την αγάπη
το τριαντάφυλλο, το βιβλίο και το αντίο
για να φτάσω να ξαναγεννηθώ
όταν όλα πια θα τα είχα χάσει

Κι αν μπορούσα να επιλέξω
και αν είχα άλλη μια ευκαιρία
θα έκανα τα πάντα μόνο και μόνο για να επιστρέψω
στη νύχτα που σε γνώρισα

Που σου είπα αυτό που σήμερα
ακόμα χωρίς όρους πιστεύω
τα πάντα θα έκανα και πάλι
για να σε συναντήσω ξανά …

Για το Mixgrill, 05.07.2012




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: