Posts Tagged ‘Ισπανία

18
Ιον.
14

Το καταλανικό ντοκιμαντέρ «Η σιωπή του Jonc»

Ένα ντοκιμαντέρ από την Καταλονία για να θυμηθούμε τι είναι αυτό που μας κάνει σπουδαίους

Τους Vetusta Morla τους αγαπούσα από καιρό. Κάθε τόσο όμως μου δίνουν κι ένα νέο λόγο να τους λατρεύω. Πριν από λίγες μέρες είδα ένα βίντεο στο οποίο συμμετείχαν. Επρόκειτο για απόσπασμα από ένα ντοκιμαντέρ.

El_silenci_del _Jonc1

Το “El silenci del Jonc” σκηνοθετήθηκε από τη Susanna Barranco και εξερευνά τη ζωή ανθρώπων διαφόρων ηλικιών με νοητική υστέρηση. Μας επιτρέπει να δούμε πώς κυλά η καθημερινότητά τους μέρα με τη μέρα. Συμμετέχουν διάφοροι ειδικοί οι οποίοι δίνουν τόσο την ανθρώπινη όσο και την επαγγελματική τους ματιά σχετικά με τη νοητική υστέρηση. Το ντοκιμαντέρ ολοκληρώνεται με καλλιτεχνικές παραστάσεις, στις οποίες συνεργάζονται προσωπικότητες όπως η χορεύτρια Sol Picó, ο ηθοποιός Ferran Carvajal, ο κλόουν Jango Edwards και τα συγκροτήματα Fundación Tony Manero και Vetusta Morla.

Το ντοκιμαντέρ προβάλλεται σε κινηματογράφους της Βαρκελώνης τόσο στα καταλανικά όσο και στα ισπανικά και η διάρκειά του είναι 90 λεπτά.

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε το τρέιλερ του ντοκιμαντέρ. Στο 2:50 του βίντεο ξεκινά η ακουστική εκτέλεση του τραγουδιού “Lo que te hace grande” των Vetusta Morla με την παρέα ενός υπέροχου πιτσιρικά.

Με λίγα λόγια, αυτό που λέει το τραγούδι είναι:

Ίσως αυτό που σε κάνει σπουδαίο να μην είναι δύσκολο να το δει κανείς.
Ίσως κάθε κλείσιμο του ματιού να κρύβει το κλειδί που προσπαθείς να εντοπίσεις.
Δεν ξέρω τι είναι αυτό που σε κάνει σπουδαίο. Δεν καταλαβαίνω το πώς και το γιατί. Δεν υπάρχει κάποια μαγική φόρμουλα για να σε βοηθήσει να αντιληφθείς αυτό που κρύβεται μέσα στον καθένα μας.

El_silenci_del _Jonc2

Η σελίδα της δημιουργού του ντοκιμαντέρ Susanna Barranco:
http://www.susannabarranco.com/

Η επίσημη σελίδα του ντοκιμαντέρ “El silenci del Jonc” στο facebook:
https://www.facebook.com/elsilencideljonc

25
Ιολ.
13

Letras españolas: Ο ήχος της κορυφής

Τα Letras españolas, παρότι αποχαιρέτησαν, θα επιστρέφουν όποτε έχουν να μοιραστούν κάποια όμορφη εικόνα, μελωδία ή σκέψη. Ξεκίνημα σε αυτό το απρογραμμάτιστο ξαναντάμωμα, που τελικά δεν άργησε πολύ, με ένα από τα διαμάντια που ανακάλυψε και μοιράστηκε ο γνωστός και μη εξαιρετέος Viajero. Η μουσική επιλογή και τα λόγια είναι δικά του.

1790: Ο Γερμανός φιλόσοφος Immanuel Kant αναφέρει πως υπάρχουν πράγματα που ποτέ δε θα γνωρίσουμε, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν είναι αληθινά. «Πράγματα» όπως ο κόσμος, ο Θεός και η αθανασία της ψυχής…

Δυο αιώνες αργότερα, στο Königsberg, την πόλη που έζησε ο Kant, ίσως και στον ίδιο δρόμο που φιλοσοφούσε, γεννιέται μια γυναίκα με το ίδιο επίθετο, που έδωσε το όνομα της σε μια μπάντα από την Βαρκελώνη. Το 1939 η μοίρα τη φέρνει στην πατρίδα του Gaudí, όπου αλλάζει το όνομα της σε Manuela που πάντα της άρεσε και βγάζει τη φωτογραφία που έγινε εξώφυλλο στο δίσκο.

manuela-kant

Οι Aina, Longa, Alba, Nat και Aimar, οι κοπέλες που βρίσκονται πίσω από το όνομα της μπάντας, δε γνώρισαν ποτέ την Manuela Kant, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν υπήρξε.

Τα στοιχεία προέρχονται από το βιογραφικό σημείωμα της μπάντας στη σελίδα της στο facebook.

13
Ιολ.
13

Musikträume: Οι Radiohead και η θεϊκή βροχή

Μέρα κι η σημερινή…. Για την ακρίβεια το όνειρο που της αντιστοιχεί είναι περασμένο, μα κάθε άλλο παρά ξεχασμένο. Προέρχεται από το περσινό αντάμωμα με τους Radiohead στο Μπιλμπάο.

Οι εικόνες που έχω κρατήσει μέσα μου παραμένουν ολοκάθαρες και καθρεφτίζουν όλα όσα μπορεί να εκφράσει η μουσική: πάθος, πρωτοπορία, συλλογικότητα, ταξίδι…

Οι εικόνες που καταγράφηκαν από τη συναυλία προσπάθησαν να αποδώσουν λεκτικά εμπειρίες που υπερβαίνουν τα πλαίσια μιας απλής μουσικής βραδιάς. Και τα λόγια αυτά πήγαιναν κάπως έτσι…

Τόπος: Μπιλμπάο, Χώρα των Βάσκων, Ισπανία
Χρόνος: 13 Ιουλίου 2012
Στόχος: Μουσικό φεστιβάλ Bilbao BBK Live 2012

Τη δεύτερη αυτή μέρα του φεστιβάλ δέσποζε το όνομα των Radiohead. Από νωρίς το μεσημέρι στην πόλη βλέπαμε αρκετό κόσμο να κυκλοφορεί με μπλουζάκια τους, χωρίς να φορούν το κλασικό βραχιολάκι, από το οποίο ξεχωρίζαμε οι υπόλοιποι με εισιτήριο τριημέρου. Και μάλιστα ήταν τόσοι πολλοί και στο φεστιβάλ αργότερα που ανέτρεψαν τις ισορροπίες της προηγούμενης ημέρας και πήραν προβάδισμα από αυτούς με μπλουζάκια, όχι Cure όπως λανθασμένα ίσως προτρέξατε αλλά Joy Division. Ειδικά αυτό το εξώφυλλο του Unknown Pleasures κουράστηκα να το μετράω σε T-shirt, φούτερ και τιραντάκια… Οι Radiohead θα είχαν το κοινό τους αυτό το βράδυ, που θα προσθέτονταν στις παρέες που έρχονταν κάθε χρόνο στο φεστιβάλ και σε αυτές που ήρθαν πρώτη φορά για να απολαύσουν ίσως το πιο εμπορικό και indie προσανατολισμένο line up που είχε ποτέ το Bilbao BBK Live.

[…]

23:30 Τοπική ώρα

Η καταιγίδα των Radiohead

radiohead1
Η φωτογραφία προέρχεται από το eastlink.tumblr.com.

Πέρασαν ήδη κάμποσες ημέρες από τη συναυλία των Radiohead. Έψαχνα από την αρχή και ψάχνω ακόμα να βρω τρόπο να καταγράψω και να μεταφέρω αυτή τη μοναδική εμπειρία. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο είναι εύκολο. Πέρασαν ήδη κάμποσες ημέρες αλλά τα συναισθήματα δεν έχουν καταλαγιάσει. Σαν άγρια κι ατίθασα άλογα με παρασέρνουν κάθε φορά που προσπαθώ να ταξινομήσω τις σκέψεις μου. Είναι προφανές ότι θα αποτύχω να γράψω μια «σωστή» και «ορθολογική» κριτική, μα μικρή σημασία έχει, γιατί γράφοντας αυτές τις γραμμές θα ξαναβρεθώ για κάποια λεπτά στο λόφο του Kobetamendi, εκεί καθιστός στο γρασίδι με τον αέρα και την υγρασία να μου τρυπούν τα κόκκαλα και την ανυπομονησία να δυναμώνει σε κάθε μου παλμό.

Οι Radiohead ήταν η αιτία και η αφορμή που βρέθηκα στο Μπιλμπάο. Δεν είναι λίγο πράγμα να σου δίνεται η ευκαιρία να παρακολουθήσεις ζωντανά ένα συγκρότημα που έντυσε με τις μουσικές του στιγμές της πιο πρόσφατης δεκαετίας σου. Στιγμές χαράς και λύπης. Στιγμές απελπισίας και έκστασης. Και να που έφτασα ακούγοντας τον Four Tet να μιξάρει να αναρωτιέμαι: θα αξίζει άραγε τον κόπο ή θα απομυθοποιηθεί η εικόνα που είχα πλάσει στο μυαλό μου; Η απάντηση δεν άργησε να δοθεί. Ίσως να ήταν η φόρα που βγήκε η μπάντα στη σκηνή μετά το σαραντάλεπτο πρόγραμμα του καθόλα συμπαθή Kieran Hebden, ίσως να ήταν ο συγχρονισμός με τον οποίο όλα τα παρεάκια σηκώθηκαν μεμιάς σαν από σεβασμό για να την υποδεχθούν, ίσως να ήταν απλώς ότι η ερώτηση σχηματίστηκε για να διαψευστεί ελάχιστες στιγμές αργότερα.

Οι Radiohead το βράδυ της Παρασκευής 13 Ιουλίου (γρουσούζικες ημέρες δεν υπάρχουν, μονάχα άνθρωποι) έδωσαν μια αποθεωτική συναυλία. Με ένα πρόγραμμα εξαιρετικά προσεγμένο που έδενε αρμονικά τραγούδια κυρίως από το Kid A (2000) και μετά, με ενιαίο υφολογικό χαρακτήρα σαφώς προσανατολισμένο στον ηλεκτρονικό ήχο και με μια δυο δόσεις ακουστικής μαγείας (όπως η εκτέλεση του Karma Police).

radiohead2
Η φωτογραφία είναι η συμμετοχή της Cristina Salmerón στο διαγωνισμό φωτογραφίας της διοργάνωσης.

Ο Thom Yorke ήταν απολαυστικός. Χόρευε από το πρώτο λεπτό σαν να βρισκόταν μόνος στο δωμάτιό του, επικοινωνούσε με τον κόσμο, έψαχνε τον παλμό του και του τον έδινε συνάμα. Τι κι αν ήμασταν κάπως μακριά από τη σκηνή, τι κι αν οι Radiohead επέλεξαν να μην κινηματογραφείται η εμφάνισή τους (όπως συνέβη με όλες τις συναυλίες στην κεντρική σκηνή και με ορισμένες στη δεύτερη), πράγμα που σήμαινε ότι από τα δύο video wall προβάλλονταν μαγνητοσκοπημένα βίντεο της μπάντας. Τα κύματα της μουσικής ενέργειας και οι δονήσεις απλώνονταν παντού στο χώρο και άγγιζαν το σύνολο των περίπου 40.000 παρευρισκομένων (39.476 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των διοργανωτών). Αργότερα θα σχολιάζαμε ότι ενδεχομένως οι αντιδράσεις του κοινού να ήταν από μετριοπαθείς ως ξενέρωτες. Ποιος ειδικός θα μας πει όμως ποια είναι η ενδεδειγμένη αντίδραση μπροστά στο μεγαλείο;

Μια τέτοια στιγμή αποτέλεσε η τριάδα τραγουδιών The Daily Mail, Myxomatosis και The Gloaming. Μετά το πρώτο, ο Yorke απευθύνθηκε στο κοινό και κυρίως στους Ισπανούς ανάμεσά μας και μίλησε για την πρόσφατη οικονομική κατάσταση της χώρας: “We know in Spain you’re having a lot of trouble. Cuts cuts, no money no money. Well we think you should be taking it to the streets. Someone stole that money off you… The banks.” Τόσο απλά. Με δυο λόγια. Δε χρειάζεται άλλωστε ιδιαίτερη φιλοσοφία. Και πιθανότατα οι άνθρωποι της BBK (Bilbao Bizkaia Kutxa), της μεγαλύτερης τράπεζας της Χώρας των Βάσκων και μεγάλου χορηγού του φεστιβάλ (εξού και τα βαφτίσια), έμειναν σε αυτό ακριβώς το σημείο με το στόμα ανοιχτό.

Ο φωτισμός πρέπει να προστεθεί στα υπέρ καθώς ήταν άψογα συντονισμένος με τις διακυμάνσεις της μελωδίας και χρησιμοποιήθηκαν εναλλασσόμενα χρώματα που πρόσθεταν ποικιλία και διόλου κούραζαν. Υπήρξαν βέβαια κάποιες μικρές ή μεγαλύτερες παύσεις ανάμεσα στα τραγούδια λόγω της αλλαγής των οργάνων του Yorke και του J. Greenwood.

radiohead3
 
Από τις εκτελέσεις που σημειώσαμε αξίζει να αναφέρουμε το Pyramid Song στο οποίο ο Thom Yorke έκατσε στο πιάνο και ο Jonny Greenwood έπαιξε την κιθάρα του με δοξάρι, το There There με μια πολύ δυναμική ενορχήστρωση με τύμπανα και το Karma Police που ακολούθησε αμέσως με θερμότατη αποδοχή από το κοινό (αν και θα έλεγα ότι αποτέλεσε το μοναδικό ίσως τραγούδι που φάνηκε κάπως παράταιρο από ολόκληρο το πρόγραμμα). Μάλιστα η συγκεκριμένη στιγμή θύμισε μια αγαπημένη αλλά τόσο παραμελημένη πια συνήθεια του συναυλιακού κοινού. Το μάτι μου πήρε τουλάχιστον δύο αναπτήρες να σηκώνονται ψηλά για να χαιρετήσουν την επιλογή του τραγουδιού και να ζεστάνουν με τη φλόγα τους το άχρωμο λευκό φως από τις δεκάδες φωτογραφικές μηχανές και κινητά.
 
 
Η φωτογραφία είναι η συμμετοχή του Rubén Bernabé στο διαγωνισμό φωτογραφίας της διοργάνωσης.

Δείτε ακόμα βίντεο από την εκτέλεση του Idioteque.

Βγαίνοντας για το πρώτο encore ο Yorke μας καλησπέρισε και πάλι: “Hi. Good evening. We are Radiohead”. Μα πόσο γαμάτος τύπος!

Το τελευταίο τραγούδι του encore ήταν το Everything In Its Right Place με εισαγωγή από το After the Gold Rush του θεού Neil Young.

I was lying in a burned out basement
With a full moon in my eyes
I was hoping for a replacement
When the sun burst through the sky
There was a band playing in my head
And I felt like getting high
I was thinking about what a friend had said,
I was hoping it was a lie
Thinking about what a friend had said,
I was hoping it was a lie

Rain down on me

Έμελλε να βγουν και για δεύτερο encore. Και αυτοί, όπως οι Cure την προηγούμενη, κρατούσαν το καλύτερο για το τέλος. Σε αυτό έβαλε βέβαια κι ο καιρός το χεράκι του. Η απειλή της βροχής κρεμόταν μονίμως πάνω από τα κεφάλια μας καθ’όλη τη διάρκεια της ημέρας και μάλιστα είχε αρχίσει να προειδοποιεί κάπου στη μέση του προγράμματος. Ήξερα θα είναι το τελευταίο τραγούδι που θα έλεγαν. Και ήθελα να κρατήσει. Ήταν το Paranoid Android. Και ήξερα ότι αυτή τη στιγμή ήθελα να την κρατήσω. Φτάνοντας το τραγούδι κάπου στη μέση στρέφω το βλέμμα μου στο μαύρο ουρανό και νιώθοντας τις σταγόνες της βροχής να δροσίζουν το πρόσωπό μου τραγουδώ μαζί με χιλιάδες ανθρώπους… Rain down, rain down. Come on rain down on me. Ο Θεός αγαπά στ’ αλήθεια τα παιδιά του.

Αποφώνηση. “Goodnight. Thanks for loving us.” Πράγματι, σας αγαπάμε. Κι όσοι σας είδαν εκείνο το βράδυ Παρασκευής σας αγάπησαν ακόμη περισσότερο.

Είναι δύσκολο να προσδιορίσει κανείς σε τι είδους μονοπάτια θα χαθούν προσεχώς οι Radiohead. Άλλωστε καθ’όλη τη διάρκεια της καριέρας τους δε τους άρεσε απλώς ο πειραματισμός. Τον λάτρευαν. Και έκαναν και πολλούς από τους θαυμαστές τους να τον λατρέψουμε. Ίσως πάλι να τους λατρεύουμε ακριβώς για αυτό το λόγο. Το σίγουρο είναι ότι τώρα είναι σε μεγάλη φόρμα, γουστάρουν πολύ αυτό που κάνουν και – το σημαντικότερο – έχουν βρει τον τρόπο να το επικοινωνήσουν.

Setlist (Η φωτογραφία προέρχεται από το χρήστη Shodood του twitter)

Bloom
15 Step
Bodysnatchers
radiohead4The Daily Mail
Myxomatosis
The Gloaming
Morning Mr. Magpie
Pyramid Song
Reckoner
I Might Be Wrong
Nude
Lotus Flower
There There
Karma Police
Feral
Idioteque

Encore:
Give Up the Ghost
Kid A
Everything In Its Right Place

Encore 2:
Paranoid Android

Απόσπασμα από το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Mixgrill, 22.07.2012

22
Μάι.
13

Letras españolas.2: Τρία φεστιβάλ για ένα καλοκαίρι

Barcelona-Metro

Το καλοκαιράκι πλησιάζει απειλητικά και όλοι προσπαθούμε να προγραμματίσουμε επισκέψεις σε φεστιβάλ και συναυλίες σε ανοιχτούς χώρους. Για διάφορους λόγους, στην αναζήτηση αυτή το βλέμμα μου ξεκινά πάντα την πορεία του από την Ισπανία και συγκεκριμένα από τη Βαρκελώνη. Σε αυτό το άρθρο λοιπόν θα πάμε μια βόλτα στα τρία μεγάλα φεστιβάλ που θα φιλοξενήσει η πρωτεύουσα της Καταλονίας από το Μάιο ως τον Ιούλιο και θα σταθούμε σε κάποιους από τους Ισπανούς καλλιτέχνες που εμφανίζονται σε αυτά.

Primavera-Sound-2013

Ξεκίνημα από το Primavera Sound 2013 που διεξάγεται αυτή την εβδομάδα, 22-26 Μαΐου, στο Parc del Fòrum. Το φετινό line-up είναι η χαρά του εναλλακτικού, με δεκάδες πρωτοκλασάτα ονόματα μαζεμένα σε μόλις τέσσερις ημέρες. Βέβαια, όπως και σε κάθε αντίστοιχο φεστιβάλ, το πρόγραμμα δύσκολα επιτρέπει στους επισκέπτες του να ακούσουν όλους τους καλλιτέχνες που τους ενδιαφέρουν. Από την άλλη, κάποιες φορές ακόμα κι ένα πέρασμα από μια συναυλία αρκεί για να ανακαλύψεις κάτι καινούργιο. Όσοι δε θα είμαστε εκεί μπορούμε να περιμένουμε τα κοκκαλάκια που θα μας πετάξουν οι διοργανωτές ως live streaming στο Youtube.

Τα ισπανικά ονόματα του φεστιβάλ δε θεωρούνται «πρώτης γραμμής». Παρόλα αυτά εμφανίζονται ελπιδοφόροι νέοι καλλιτέχνες και υπάρχει μεγάλη υφολογική ποικιλία. Ορισμένοι από όσους ξεχωρίσαμε:

Οι Καταλανοί La Brigada που ανοίγουν τα κύριο τμήμα του φεστιβάλ,

οι Antònia Font από τη Μαγιόρκα,

οι El Inquilino comunista από τη Χώρα των Βάσκων,

οι γνωστοί μας από παλαιότερο άρθρο Βαρκελωνέζοι Manel με νέο υλικό («Atletes, baixin de l’escenari«)

και τέλος ο εξαιρετικός John Talabot, ο οποίος θα περάσει μια βόλτα και από την Αθήνα το καλοκαίρι (διαβάστε την παρουσίαση του δίσκου του fin).

Από τα υπόλοιπα ισπανικά ονόματα καταγράψαμε τους: Toundra (θα τους ακούσουμε παρακάτω), Los Planetas, La Bien Querida (θα την ακούσουμε επίσης παρακάτω), Miquel Serra, Sr. Chinarro, Guadalupe Plata, The Suicide of Western Culture, Pony Bravo, Tarántula, Dulce Pájara De Juventud.

sonar-2013

Επόμενη στάση το Sónar 2013, το 20ο κατά σειρά Διεθνές Φεστιβάλ «προηγμένης μουσικής» που θα διεξαχθεί σε διάφορα σημεία της πόλης το τριήμερο 13 με 15 Ιουνίου. Όπως δηλώνει και ο απόλυτα περιγραφικός τίτλος, πρόκειται κυρίως για συναυλίες ηλεκτρονικής μουσικής και Dj-sets. Εκτός από το 3D show που θα παρουσιάσουν οι Kraftwerk και θαρρώ ότι θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον, στο πρόγραμμα συμμετέχουν και ορισμένοι Ισπανοί καλλιτέχνες. Για παράδειγμα:

οι (ή, αν προτιμάτε, η) La Bien Querida από το Μπιλμπάο με έναν πολύ ενδιαφέροντα περσινό δίσκο («Ceremonia«)

και οι Coyu & Edu Imbernon.

Κάποιες ακόμα από τις ισπανικές συμμετοχές: Angel Molina, Barcelona Laptop Orchestra, Tiger Menja Zebra και César de Melero.

Cruïlla-Barcelona-2013

Τελευταίος σταθμός το Cruïlla Barcelona 2013 που θα διεξαχθεί 5 και 6 Ιουλίου επίσης στο Parc del Fòrum. Όπως λέγαμε και πέρσι, μπορεί να ξεκίνησε ως «φτωχός συγγενής» του Primavera, αλλά στοχεύει πλέον αν όχι στον τίτλο του, σίγουρα σε ένα μεγάλο κομμάτι του κοινού του. Με (πολύ) φθηνότερο εισιτήριο, πιο συμπαγές πρόγραμμα και πολύ δυνατά ονόματα (ενδεικτικά φέτος εμφανίζονται οι Suede, Cat Power, James Morrison, Rufus Wainwright, Billy Bragg, Morcheeba και ο Goran Bregović με τη Funeral Orchestra). Ας επικεντρωθούμε όμως και πάλι στους Ισπανούς καλλιτέχνες. Ξεχωρίζουν:

οι, ας μου επιτραπεί, «Μαδριλένοι Toll» Toundra με έναν επικό περσινό δίσκο (III, μπορείτε να τον ακούσετε ολόκληρο εδώ)

η πολιτογραφημένη πλέον Ισπανίδα Maïa Vidal που αφού κατέκτησε και κατέκλυσε το ελληνικό ραδιόφωνο με το Follow me κυκλοφόρησε φέτος καινούργιο δίσκο («Spaces»)

ο ανερχόμενος Ramón Mirabet με τις ευτυχισμένες μέρες του («HappyDays«)

και οι Καταλανοί Els Catarres με την κεφάτη ποπ τους.

Παράλειψα πολλούς και μάλλον ξέχασα ακόμα περισσότερους. Ελπίζω βέβαια να πήρατε μια ικανοποιητική γεύση, έστω κι αν το φετινό καλοκαίρι δεν καταφέρετε να βρεθείτε στη Βαρκελώνη. Αν πάλι ο δρόμος σας σας φέρει στις Rablas ή τη Raval, στείλτε μας μια εικόνα από τη βόλτα σας. Και μην ξεχάσετε να δώσετε τα χαιρετίσματά μας!

Μπορείτε να ακούσετε περισσότερα τραγούδια από Ισπανούς καλλιτέχνες που συμμετέχουν στα μεγάλα φεστιβάλ της Βαρκελώνης σε λίστα στο Youtube.

Viajeros Banner 
 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά με τους Viajeros του ispania.gr.
 

Για το Mixgrill, 15.05.2013

25
Απρ.
13

Letras españolas.2: Yasmin Levy

Η Yasmin Levy είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στη μουσική. Γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ από Εβραίους γονείς με καταγωγή από την Τουρκία και ρίζες από την Ισπανία. Αυτό το πολυπολιτισμικό χαλί έχει εμπλουτίσει το έργο της και της επιτρέπει να εκφράζει με σιγουριά το όραμα για την αρμονική συνύπαρξη μεταξύ των διάφορων πολιτισμών. Στα τέλη του 2012 κυκλοφόρησε τον πέμπτο στούντιο δίσκο της με τίτλο «Libertad» και ξεκίνησε την ομώνυμη περιοδεία, η οποία την έφερε στην Ελλάδα το Σάββατο 20 Απριλίου για μια μοναδική εμφάνιση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Στη συναυλία συμμετείχε και ο Γιάννης Χαρούλης.

Εμείς ήταν κάπως δύσκολο να βρεθούμε εκεί. Αδράχνουμε ωστόσο την ευκαιρία για να (ξαν)ακούσουμε ένα από τα πολύ αγαπημένα τραγούδια της Yasmin Levy και να διαβάσουμε μια συνέντευξή της.

Yasmin Levy – Una Noche Más

Θυμάμαι τη μορφή σου να απομακρύνεται.
Η γη χανόταν κάτω από τα πόδια μου.
Έπεφτα στο κενό
χωρίς να μπορώ να κρατηθώ από τη ζωή.

Πώς μπόρεσα να φανταστώ
ότι είχα κάτι για να σου δώσω;
Εγώ στην ωριμότητα μου
κι εσύ στην πλήρη σου νεότητα.
Τα χρόνια δε συγχωρούν.

Σε ικετεύω μόνο να μου δώσεις
μία νύχτα έρωτα.
Ζητώ μόνο μία νύχτα ακόμα
που θα με ξεγελάσεις και πάλι.

Σε καταριέμαι να μην μπορείς να κλάψεις,
η καρδιά σου να γίνει πέτρα,
η ψυχή σου να χάσει τη χαρά της,
την ίδια στιγμή που το σώμα μου γερνάει.

Σε ικετεύω μόνο να μου δώσεις
μία νύχτα έρωτα.
Ζητώ μόνο μία νύχτα ακόμα
που θα με ξεγελάσεις και πάλι.

***
Στίχοι: Yasmin Levy
Μουσική: Yasmin Levy & Yechiel Hasson
από το δίσκο της Yasmin Levy «Mano Suave» (2008)
Μετάφραση: clandestino

Yasmin-Levy-1

Η Yasmin Levy έδωσε μια αποκλειστική συνέντευξη στο ispania.gr, στην οποία δήλωσε ενθουσιασμένη που έρχεται ξανά στην Ελλάδα και δη στην Αθήνα όπου νιώθει σαν στο σπίτι της. Κάποια ακόμα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη συνέντευξη που μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη εδώ:

για το φόβο και την ελευθερία (Libertad) του τίτλου του δίσκου της
Όλοι έχουμε φοβίες και δαίμονες που ταξιδεύουν μαζί μας και μας κυνηγούν σε όλη μας τη ζωή. Και εγώ είχα πολλούς από αυτούς και παραλίγο να σταματήσω το τραγούδι. […] Όταν γεννήθηκε ο γιος μου, αντιλήφθηκα ότι άξιζε μια δυνατή μητέρα και έτσι ξεκίνησα μια ψυχολογική διαδικασία, όπως πολλοί άνθρωποι κάνουν, και έτσι τώρα νιώθω δυνατότερη από ποτέ και ελεύθερη από όλες τις φοβίες που με κυνηγούσαν και αυτό το ονομάζω Libertad, είναι η προσωπική μου ελευθερία.

για τη γλώσσα στην οποία επέλεξε να τραγουδά
Οι Πέρσες μου ζητούν να τραγουδήσω περσικά, οι Αιγύπτιοι αραβικά. Πιστεύω ότι αν κάνεις κάτι πρέπει να κάνεις το καλύτερό σου, διαφορετικά κάποιοι άλλοι μπορεί να το κάνουν. Θα μου άρεσε να τραγουδήσω στα ελληνικά, αλλά γνωρίζω ότι θα ακούγομαι γελοία, οπότε δεν τολμώ καν! […] Πάντα ήθελα να με ακούνε για το ποια είμαι, για την ερμηνεία μου και για αυτά που φέρνω ως καλλιτέχνης.

για το διαπολιτισμικό διάλογο των μουσικών
Η μίξη πολιτισμών και μουσικών ειδών υπάρχει ήδη εδώ και δεκαετίες. Αυτό συμβαίνει όλο και περισσότερο γιατί ο κόσμος μικραίνει και υπάρχει πολύ μουσική προσφορά και οι ίδιοι οι μουσικοί θέλουν να επεκτείνουν το μουσικό τους κόσμο.
Οπότε συνεργάζονται ολοένα και περισσότερο, η μουσική γίνεται περισσότερο ανοικτή, πολιτισμοί έρχονται πιο κοντά, οπότε δεν πιστεύω ότι αυτό είναι το μέλλον της μουσικής, αλλά είναι η ίδια η μουσική. Αυτό σημαίνει μουσική, το να μοιράζεσαι, να μοιράζεσαι διαφορετικές παραδόσεις, διαφορετικά στυλ, αυτή είναι η ομορφιά στη ζωή των μουσικών. […] Είμαστε τυχεροί που υπάρχει η μουσική στη ζωή μας, γιατί οι άνθρωποι μπορεί να είναι τόσο ηλίθιοι (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου), πολεμάμε, σκοτώνουμε, μισούμε και δεν βλέπουμε το παρόν, τον άνθρωπο, βλέπουμε μεγάλες ιδέες, θρησκεία. Μέσω της μουσικής μπορούμε να δούμε τον άνθρωπο.

Yasmin-Levy-2

Οι φωτογραφίες προέρχονται από την επίσημη σελίδα της Yasmin Levy.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά με τους Viajeros του ispania.gr.
 

Για το Mixgrill, 17.04.2013

11
Απρ.
13

Letras españolas.2: El Canto Del Loco – Puede Ser

ALICE Experiment 2Μεγάλωσα. Δεν ξέρω πια σε τι ελπίζω, σε τι πιστεύω. Μεγάλωσα με αγάπη και αυταπάρνηση. Δεν ξέρω πώς βρίσκουν θέση πια στο σημερινό κόσμο. Γεννήθηκα μόνος και συνεχίζω να ζω μόνος. Μέσα στα χρόνια άνθρωποι πάνε κι άνθρωποι έρχονται. Και μένω μονάχα εγώ σταθερός πρωταγωνιστής της ζωής μου. Αν είναι στ’ αλήθεια τόσο ενδιαφέρουσα, γιατί έχει μονάχα ένα σταθερό θεατή; Ώρες-ώρες βομβαρδίζομαι με κακό από παντού. Πριν βιαστείς να χλευάσεις αυτή την αρνητική ενέργεια, είμαι σίγουρος ότι την έχεις νιώσει κι εσύ κι ας μην είχες το θάρρος ή την προνοητικότητα να ζητήσεις να σε ξεματιάσουν.

Πηγαινοέρχομαι στη ζωή ψάχνοντας το ρόλο μου. Το σενάριο είναι τόσο ασαφές που μάλλον ο Γκοντάρ γυρίζει νέα ταινία και κάνω δοκιμαστικό. Θα πόνταρα ότι θα με πάρει χωρίς δεύτερη σκέψη. Μιλάμε για πολύ ρεαλισμό!

ALICE ExperimentΣε αυτή τη ζωή τελικά, ακόμα κι αν γεννιόμαστε και πεθαίνουμε μονάχοι μας, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία δεν είναι τα διάφορα μέρη που θα δούμε. ούτε οι πόλεις που θα ζήσουμε. Δεν είναι οι σπουδές και τα πτυχία που θα γεμίσουν τους τοίχους του γραφείου μας. Δεν είναι προφανώς τα χρήματα και η καριέρα, αλλά αυτό μάλλον το ξέρεις ήδη. Στη ζωή αυτό που αξίζει είναι ο κάθε ένας άνθρωπος που περνάει από αυτή, έστω κι αν είναι να μείνει για μια μικρή στιγμή μέσα στην αιωνιότητα. Ίσως αυτό το απειροστό κλάσμα του χρόνου να του είναι αρκετό. Ψάξου βαθιά. Σίγουρα έχεις ένα ξεχωριστό χώρο στην καρδιά σου για ανθρώπους που κατάφεραν να ξεπεράσουν τις συμβάσεις και να αποδείξουν με τον πλέον πρόδηλο τρόπο την καμπυλότητα του χρόνου. Η φυσική άλλωστε δεν είναι μια απλή εξίσωση. Πολύ συχνά μάλιστα είναι απλώς μια πιθανοτική κατανομή.

Στις επόμενες λοιπόν στιγμές σκοτεινιάς θα κάτσω να μετρήσω αυτούς τους ανθρώπους. Κι αν τους βγάλω περισσότερους από τις στάλες της ανοιξιάτικης βροχής που μαστιγώνουν το τζάμι μου, θα σημαίνει ότι είμαι πλούσιος. Θα σημαίνει ότι κάτι έμαθα, μαμά.

Οι El Canto Del Loco (μτφ. Το τραγούδι του τρελού) ήταν ένα από τα πιο γνωστά σύγχρονα ισπανικά ροκ συγκροτήματα με καταγωγή από τη Μαδρίτη. Πρόλαβαν να ζήσουν λιγότερο από δύο δεκαετίες (1994-2010) αλλά έδωσαν πλούσιο υλικό, σε ποσότητα και περιεχόμενο. Το Puede Ser (μτφ. ίσως) προέρχεται από το δεύτερό τους δίσκο (A contracorriente, 2002) και είναι ντουέτο με την Amaia Montero, τραγουδίστρια ως το 2007 των Βάσκων La Oreja de Van Gogh. Το τραγούδι μιλάει για αυτό το κάτι που μπορεί να συναντήσουμε στη ζωή μας και να μας βοηθήσει να τη βελτιώσουμε. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν βέβαια. Ποτέ δεν υπήρξαν και ποτέ δε θα υπάρξουν. Ίσως όμως να αρκεί να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και την καρδιά πάνω από το πρόσκαιρο προσωπικό συμφέρον. Ίσως…

El_Canto_Del_Loco_by_dorka3
Μια φωτογραφία του συγκροτήματος πειραγμένη από την Dóri Xyz (dorka3.deviantart.com).

Οι αρχικές εικόνες ανήκουν στο CERN και πιο συγκεκριμένα στο πρόγραμμα ALICE. Πληροφορίες για το πρόγραμμα μπορείτε να βρείτε εδώ.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά με τους Viajeros του ispania.gr. Πιθανόν να ακούσουμε τους El Canto del Loco. Ίσως πάλι τους καινούργιους δίσκους των Delafe y Las Flores Azules και της Julieta Venegas. Ανάλογα με τα κέφια του οικοδεσπότη!
 

Για το Mixgrill, 03.04.2013

22
Μαρ.
13

Letras españolas.2: SKA-P – Se acabó

Μια από τις κάρτες που σέρνω μαζί μου τα τελευταία χρόνια φέρει τη φράση «Διαρκεί όσο εσύ θέλεις». Γύρω της χτίζει έναν ολόκληρο κόσμο με λέξεις και έννοιες από τη συναισθηματική, πρωτίστως, και κοινωνική, δευτερευόντως, ζωή, όπως φιλία, χορός, συζήτηση, σχέση. Θα ήταν άραγε τελείως ανεδαφικό να υποστηρίξει κανείς ότι το ίδιο ισχύει σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και – γιατί όχι; – της πολιτικής ζωής; Δε χρειάζεται να πιστέψουμε στην πεταλούδα και τη θεωρία του Χάους για να αντιληφθούμε ότι η συμπεριφορά και η αντιμετώπιση καθενός και όλων μας επηρεάζουν τα δρώμενα σε βαθμό που συχνά δεν κατανοούμε.

kanapes

Ενδεχομένως κάτι τέτοιο να είχαν στο μυαλό τους οι SKA-P όταν προετοίμαζαν το τραγούδι «Se acabó» (μτφ. τελείωσε) για τον πιο πρόσφατο δίσκο τους. Ο δίσκος ονομάζεται «99%», φέρει δηλαδή το κύριο σύνθημα των κινημάτων Occupy που διαμορφώθηκαν από το 2011 και μετά σε χώρες του ανεπτυγμένου δυτικού πολιτισμού. Αναφέρεται στο ποσοστό των ανθρώπων που υπόκεινται λιτότητα και ανεργία για να απολαμβάνει την ευημερία του το υπόλοιπο 100%-99%=1%. Για να μην κάνουμε όμως άλλες υποθέσεις, ας διαβάσουμε τι γράφουν οι ίδιοι οι SKA-P:

Θέλουν το μήνυμά τους να ακουστεί πιο δυνατά και για το λόγο αυτό στα δύο πρώτα τραγούδια από το νέο δίσκο τους (το έτερο είναι το «Canto A La Rebelión», δλδ. τραγούδι για την εξέγερση) δείχνουν τη δυσφορία τους, δυσφορία για έναν λαό που καταπιέζεται από ένα οικονομικό σύστημα, δυσφορία για ένα λαό που αγανακτεί μέρα με τη μέρα.

Οι SKA-P δε θέλουν να σωπάσουν μπροστά στην οικονομική βαρβαρότητα και τη λεηλασία του λαού που ζούμε αυτόν τον καιρό από όσους μας κυβερνούν. Στίχοι πιο οξείς που λένε έξω από τα δόντια προφανείς αλήθειες.

Το επίσημο βίντεο για το «Se acabó» κυκλοφόρησε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα και μπορείτε να το δείτε παρακάτω:

Επειδή οι SKA-P είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στην Ελλάδα, ένας συνονόματός μου ετοίμασε ήδη στο youtube τη μετάφραση των στίχων για τους μη ισπανόφωνους. Ακούστε το τραγούδι υποτιτλισμένο εδώ.

Ο δίσκος «99%» κυκλοφόρησε στις αρχές Μαρτίου σε παραγωγή του Tony López. Ακολουθεί το πρόγραμμα των ευρωπαϊκών συναυλιών των SKA-P για την άνοιξη και το καλοκαίρι:

29/03    PARÍS. FRANCE. ZENITH
13/04    MILÁN. ITALY. MEDIOLANUM FORUM
SKA-P-9919/04    MUNICH. GERMANY. ZENITH
20/04    PRAGA. CZECH REPUBLIC. TIP SPORT ARENA
27/04    BERLÍN. GERMANY. MONSTER BASH FESTIVAL
04/05    ALBACETE. SPAIN. FESTIVAL VIÑAROCK
19/05    BOTTROP. GERMANY. FESTIVAL: Ruhrpott Rodeo
15/06    INTERLAKEN. SWITZERLAND. GREENFIELD FESTIVAL
22/06    SCHEESSEL. GERMANY. HURRICANE FESTIVAL
23/06    NEUHAUSEN OB ECK. GERMANY. SOUTHSIDE FESTIVAL
28/06    PIEŠŤANY. SLOVAKIA. FESTIVAL: TOPFEST
05/07    ST PROUANT. FRANCE. FESTIVAL: LES FEUX DE L‘ETE
20/07    CLUJ NAPOCA. ROMANIA. Peninsula-Felsziget Festival
06/08    ANAPA. RUSSIA. KUBANA FESTIVAL
31/08    WIESEN. AUSTRIA. FESTIVAL: TWO DAYS A WEEK

Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε το επίσημο site των SKA-P.

Η αρχική φωτογραφία προέρχεται από το karavaki69.blogspot.gr.

Viajeros Banner

Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά από τη Γρανάδα ως την Κούβα κι από την Αργεντινή ως το Βίγκο με τους Viajeros του ispania.gr.
 

Για το Mixgrill, 13.03.2013

12
Μαρ.
13

Letras españolas.2: ¡Visca el Barça!

Με αφορμή το σημερινό δεύτερο αγώνα για τη φάση των 16 του Champions League Μπαρτσελόνα-Μίλαν εξετάζουμε αν το ποδοσφαιρικό παραμύθι της Μπάρτσα έφτασε στο τέλος του.

Τα περισσότερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα οδεύουν προς το τέλος τους και οι διασυλλογικές ευρωπαϊκές διοργανώσεις γεμίζουν ποδοσφαιρικά την εβδομάδα. Η Μπαρτσελόνα εισβάλλει στο χορτάρι του Letras españolas για να υπερασπιστεί τον τίτλο της.

Η ποδοσφαιρική ομάδα της Μπαρτσελόνα είναι το κόσμημα της Καταλονίας. Παρότι στην ίδια τη Βαρκελώνη πολλοί ντόπιοι υποστηρίζουν την έτερη ομάδα της πόλης, την Εσπανιόλ, η Μπαρτσελόνα αποτελεί την καλύτερη διαφήμισή της και μια από της μεγαλύτερες ατρακτιόν, μαζί με τις δημιουργίες του Γκαουντί. Η πορεία των τελευταίων ετών τής έχει διασφαλίσει μια θέση στο πάνθεον της ποδοσφαιρικής, αν όχι της αθλητικής, ιστορίας. Η συγκεκριμένη φουρνιά έχει ως προεξέχοντα το Μέσι και για συμπαραστάτες δεκάδες Ισπανούς ποδοσφαιριστές που έχουν, εκτός των άλλων, καταφέρει να αποτινάξουν τη ρετσινιά των λούζερ από την εθνική ομάδα της χώρας και να την καταστήσουν πολυνίκη σε κάθε επίπεδο. Όμως σαν κάτι να έχει αλλάξει στην Μπαρτσελόνα φέτος. Ή μήπως όχι;

Όταν αποχώρησε με κλάματα το καλοκαίρι ο Γκουαρντιόλα άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα συννεφάκια. Λίγους μήνες αργότερα μάθαμε ότι από το καλοκαίρι του 2013 θα αναλάβει τη νέα λούζερ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, Μπάγερν Μονάχου. Η Μπαρτσελόνα βασικά αποφάσισε να μην αλλάξει τίποτα, στηριζόμενη στο μέχρι πρότινος βοηθό του Πεπ. Στο πρωτάθλημα φαίνεται ότι επιβραβεύεται αφού απομένουν μόνο τα τυπικά για να το κατακτήσει ήδη από το Μάρτιο, σε μια χώρα, όπου ο ανταγωνισμός όπως και να το κάνουμε είναι ελαφρώς εντονότερος από το ελληνικό πρωτάθλημα. Τα σύννεφα ωστόσο για τη Μπαρτσελόνα πύκνωσαν τις τελευταίες εβδομάδες: αποκλεισμός από το κύπελλο Ισπανίας μέσα στο Καμπ Νου από μια ανώτερη Ρεάλ Μαδρίτης, ήττα-μισός αποκλεισμός από το Champions League στο Μιλάνο (2-0 η Μίλαν) και νέα ήττα, αν και άνευ βαθμολογικής σημασίας, από τη Ρεάλ για το πρωτάθλημα. Πρόκειται για μια αποτυχημένη χρονιά ή απλώς για μια μεταβατική περίοδο; Μπορεί να θεωρηθεί στ’ αλήθεια αποτυχημένη μια χρονιά που δε συνοδεύεται με κάτι περισσότερο από την κατάκτηση του πρωταθλήματος;

fc-barcelona

Δεκάδες «έγκριτοι» ποδοσφαιρικοί αναλυτές άρχισαν ήδη να κουνούν μαντήλι στη «Μπαρτσελόνα των θαυμάτων», στην ομάδα που σε έκανε να μένεις με ανοιχτό το στόμα και να χειροκροτάς ανεξάρτητα από το αν την υποστηρίζεις ή όχι˙ στην ομάδα που σε έκανε να λυπάσαι τόσο τους άμοιρους τους αντιπάλους της, που έμοιαζαν σαν ομάδα της γειτονιάς˙ στην ομάδα που έφερε νέους φιλάθλους στο άθλημα και επαναπροσδιόρισε την έννοια του ποδοσφαίρου. Είναι όμως έτσι;

Στο ποδόσφαιρο όπως και σε πολλές από τις εκφάνσεις της κοινωνικής μας ζωής ψάχνουμε εναγωνίως για πρότυπα. Η Μπαρτσελόνα κατόρθωσε με το δικό της ιδιαίτερο τρόπο να αποτελέσει την εξαίρεση στο ρητό «στο ποδόσφαιρο δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος» και να καταδείξει την αλήθεια των στατιστικών (όταν για παράδειγμα η κατοχή της μπάλας προσεγγίζει το απόλυτο). Η Μπαρτσελόνα ήταν το απόλυτο. Ακόμα κι αν υπήρξαν φορές που ευνοήθηκε από τη διαιτησία και οι παίκτες της δεν ήταν πάντα τα καλόπαιδα που παρουσιάζονταν, η συνολική εικόνα της ομάδας αποτέλεσε και σίγουρα θα αποτελέσει και στο μέλλον πηγή έμπνευσης. Αρκούν λοιπόν δύο ήττες από τη Ρεάλ και ένας αποκλεισμός από τη Μίλαν για να πούμε ότι ο κύκλος έκλεισε;

Ο κύκλος που άνοιξαν οι αθλητικές εφημερίδες και τα sites ας κλείσει όπως άνοιξε. Άλλωστε έχουν αποδείξει ότι έχουν τη δυνατότητα να αποκαθηλώνουν τα είδωλα με την ίδια ευκολία που τα δημιουργούν. Όλοι εμείς οι υπόλοιποι μπορούμε να συνεχίσουμε να αναζητούμε τους ήρωες σε χώρους εκτός του ποδοσφαίρου. Στο γήπεδο όμως ο Μέσι, ο Πέδρο, ο Πικέ, ο Βίγια, ο Ινιέστα, ο Φάμπρεγας και η πληθώρα νέων παίκτών που προωθούνται από τις ακαδημίες υπόσχονται ότι το παραμύθι που γράφουν δεν τελείωσε ακόμα. Κι ας είναι να μην κερδίζουν πάντα. Θα συνεχίζουμε να τους χαζεύουμε καθώς χαζεύουν τον Πέπε ή τον Μεξές. Θα συνεχίζουμε να τους χειροκροτούμε ακόμα και σε χρονιές που δε θα πάρουν κανένα τίτλο. Γιατί αυτό που τελικά έχει σημασία και στο ποδόσφαιρο δεν είναι ο προορισμός αλλά το ταξίδι…

Viajeros Banner

Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά από τη Γρανάδα ως την Κούβα κι από την Αργεντινή ως το Βίγκο με τους «Ταξιδευτές» (Viajeros) του ispania.gr με ξεναγό το Στέλιο.

Για το Mixgrill, 06.03.2013

07
Μαρ.
13

Letras españolas.2: Reina Republicana – Qué nos va a pasar

Reina-republicanaΑυτή την εβδομάδα θα περάσουμε κατευθείαν στο κύριο πιάτο που, όλως παραδόξως, θα είναι καθαρά μουσικό. Δέκα λεπτά από το χρόνο σας ζητά. Ούτε ένα παραπάνω. Θα είναι αρκετά να διαβάσετε το βαρετό αυτό κείμενο και να ακούσετε το τραγούδι που προτείνουμε. Αν τα συνδυάσετε μάλιστα, μπορείτε να μειώσετε το χρόνο στο μισό. Δε χρειάζεται περισσότερο. Να πατήσετε το play και να αφεθείτε στη γοητεία της μουσικής. Ακόμα κι αν η ισπανική γλώσσα δε σας αρέσει, ακόμα κι αν όλο το hype και το πανηγυράκι που περιβάλλει καθετί με ισπανικές ρίζες σάς απωθεί, ακόμα κι αν τα μουσικά σας γούστα δε συνάδουν με τα ανοσιουργήματα που προβάλει ο συντάκτης τούτης εδώ της στήλης, αφιερώστε πέντε λεπτά και δε θα χάσετε! Πρόκειται για μια από εκείνες τις στιγμές υπέρβασης της στενής πραγματικότητας, για την οποία αρκούν δυο τρία καλοσυγχρονισμένα όργανα και μια αιθέρια γυναικεία φωνή. Τα λόγια περισσεύουν και περιττεύουν. Σας αφήνω στη γοητεία της μουσικής.

Το τραγούδι “Qué nos va a pasar” προέρχεται από το δίσκο Hallelujah! του βασκικού συγκροτήματος La Buena Vida και ψηφίστηκε από τους συντάκτες και τους αναγνώστες του περιοδικού Rockdelux ως καλύτερο ισπανικό τραγούδι για το 2001. Ακούστε την πρωτότυπη εκτέλεση εδώ. Στα πλαίσια του περσινού φεστιβάλ Contempopránea διοργανώθηκε ένα αφιέρωμα στους La Buena Vida με διασκευές σε τραγούδια τους από διάφορα ισπανικά συγκροτήματα (ανάμεσά τους για οι γνωστοί μας La Habitación Roja). Οι Reina Republicana από την Pamplona επέλεξαν το “Qué nos va a pasar” και δεν αρκέστηκαν στη ζωντανή του εκτέλεση. Το ηχογράφησαν και το διαθέτουν πλέον δωρεάν μέσα από το bandcamp. Το τραγούδι γνώρισε επανεκτέλεση και από τους αγαπημένους μας Pumuky (θυμηθείτε τους εδώ) στο πρώτο demo που κυκλοφόρησαν το 2003 και επελέγη ως καλύτερο demo του 2003 από το Ράδιο 3 της Ισπανίας.

Οι Reina Republicana αποτελούνται από τους Amaia: φωνή και κιθάρες, Apeto: μπάσο, Iñigo: κρουστά και φωνητικά, Israel: κιθάρες, Ivan: προγραμματισμός και κιθάρες. Βρείτε τους στο facebook.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά από τη Γρανάδα ως την Κούβα κι από την Αργεντινή ως το Βίγκο με τους «Ταξιδευτές» (Viajeros) του ispania.gr με ξεναγό το Στέλιο. 
 

Για το Mixgrill, 27.02.2013

01
Μαρ.
13

Letras españolas.2: Η ανεργία στα χρόνια της κρίσης

Καλημέρα σας! Σήμερα θα ακούσουμε ένα τραγούδι από τους…

Έκτακτη επικαιρότητα: Πορτογάλοι “Αγανακτισμένοι” διέκοψαν ομιλία του πρωθυπουργού της χώρας τραγουδώντας το δικό τους «Πότε θα κάνει ξαστεριά».
Τελικά ούτε σε αυτό θα σταθούμε σήμερα, γιατί νέα έκτακτη επικαιρότητα μάς αποτρέπει από το πορτογαλικό “παραστράτημα”. Τελικώς θα παραμείνουμε españolas!

Την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου απονεμήθηκαν τα κινηματογραφικά βραβεία Goya, τα ισπανικά Όσκαρ. Μεγάλη νικήτρια ανακηρύχθηκε η ταινία «Blancanieves» (Χιονάτη) του Pablo Berger, μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή του γνωστού παραμυθιού – που θα δούμε κατά πάσα πιθανότητα στην Ελλάδα στο Gazarte σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Viajero, φίλου της στήλης – λαμβάνοντας 10 από τα 18 βραβεία για τα οποία προτάθηκε. Δείτε αναλυτικά τα βραβεία στο ispania.gr.

Candela-Pena-GoyaΟ κύριος όμως λόγος που ανατράπηκε τελευταία στιγμή ο αρχικός προγραμματισμός είναι η νικήτρια του Β’ Γυναικείου ρόλου, Candela Peña, για την ταινία «Una pistola en cada mano» (Ένα πιστόλι σε κάθε χέρι). Η ηθοποιός από τη Βαρκελώνη κάθε άλλο παρά δευτεροκλασάτη είναι. Έπαιξε στο «Όλα για τη Μητέρα μου» του Αλμοδόβαρ, ενώ είχε ήδη κερδίσει δύο Goya στο παρελθόν (το 2006 Α’ Γυναικείου ρόλου για το «Princesas» και το 2004 Β’ Γυναικείου ρόλου για το «Te doy mis ojos»). Κατά τη διάρκεια της απονομής η Peña περιέγραψε σύντομα και γλαφυρά την ισπανική κοινωνία της κρίσης:

«Ευχαριστώ πολύ! Αυτό σίγουρα δεν το περίμενα. Δε ξέρω αν θα πρέπει να το παραλάβω στα καταλανικά, ως Καταλανή ηθοποιός ή να πω “Thank you very much. I am very very happy”. Θέλω να πω ότι πάνε τρία χρόνια που δε δούλευα (Σημ: πριν το «Una pistola en cada mano» του 2012 είχε παίξει στο «The Island Inside» του 2009). Αυτά τα τρία χρόνια είδα τον πατέρα μου να πεθαίνει σ’ ένα δημόσιο νοσοκομείο όπου δεν υπήρχαν κουβέρτες για να τον σκεπάσουμε, όπου δεν υπήρχε νερό για να πιει κι έπρεπε να του το φέρνουμε εμείς. Αυτά τα τρία χρόνια που δε δούλευα βγήκε από τα σπλάχνα μου ένα παιδί που δεν ξέρω τι είδους δημόσια εκπαίδευση το περιμένει. Αυτά τα τρία χρόνια χωρίς δουλειά είδα πώς ο κόσμος αυτοκτονεί επειδή δεν έχει σπίτι. Γι’ αυτό και τη χαρά αυτής της βραδιάς δε θα μου τη χαλάσει κανείς. Σε όποια γλώσσα κι αν είναι, από εδώ σας ζητώ δουλειά. Έχω ένα παιδί να θρέψω. Ευχαριστώ. Καλό βράδυ.»

anergoume

Η απονομή είχε κι άλλες στιγμές αποδοκιμασίας της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Ραχόι, το κόμμα του οποίου παρεμπιπτόντως αντιμετωπίζει προβλήματα και λόγω της πρόσφατης δημοσιοποίησης σημαντικών κρουσμάτων διαφθοράς. Μια πολιτική που περιορίζεται σε δύο βασικούς άξονες ακολουθώντας τις δοκιμασμένες ελληνικές συνταγές για περικοπές σε μισθούς και αύξηση της φορολογίας των μισθωτών και των συνταξιούχων.  Τον τελευταίο καιρό αναπτύσσεται μια έντονη πολεμική στην Ισπανία σχετικά με τη θέση των καλλιτεχνών απέναντι στην κρίση. Η Peña αρκέστηκε να περιγράψει την κατάσταση και διεκδίκησε δημοσίως το δικαίωμά της στην εργασία. Τα προσεχή βήματα θα είναι η αμφισβήτηση των χειρισμών που οδήγησαν σε αυτό το τέλμα, η απόρριψη των πολιτικών που οξύνουν το πρόβλημα που ευαγγελίζονται ότι καταπολεμούν και η υιοθέτηση νέων στρατηγικών ανάπτυξης και κοινωνικής ανασυγκρότησης εις όφελος των πολλών. Είναι νομοτελειακό!

Και παρότι οι αριθμοί αποτελούν τον καλύτερο τρόπο για να πεις ψέματα, η Ελλάδα ανακοίνωσε ότι τον Οκτώβριο του 2012 η ανεργία έφτασε το 26,8%, που είναι το υψηλότερο στην Ευρωζώνη. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat [πηγή] το πιο πρόσφατα καταγεγραμμένο ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα είναι 26% (από το Σεπτέμβριο του 2012). Αντίστοιχα στην Ισπανία είναι 26,6% για το Νοέμβριο του 2012. Αυτός ο άτυπος συναγωνισμός στον κατήφορο θα συνεχίζεται με μεγάλους χορηγούς τις εθνικές κυβερνήσεις, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμεία και τα μνημόνιά τους και τη (φιλική) συμμετοχή πολλών εκατομμυρίων ψηφοφόρων στις δύο χώρες.

Για κλείσιμο, ας κάνουμε την παρασπονδία κι ας ακούσουμε τελικά εκείνο το πορτογαλικό τραγούδι. Το όνομα αυτού Grândola Vila Morena και μπορείτε να βρείτε τους στίχους μεταφρασμένους στα αγγλικά στη wikipedia.

Η κύρια φωτογραφία του άρθρου προέρχεται από το Σύνταγμα στη συγκέντρωση της απεργίας στις 26 Σεπτεμβρίου 2012. Στην αρχική φωτογραφία του άρθρου η Candela Peña παραλαμβάνει το βραβείο της.

Viajeros Banner

Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά από τη Γρανάδα ως την Κούβα κι από την Αργεντινή ως το Βίγκο με τους «Ταξιδευτές» (Viajeros) του ispania.gr με ξεναγό το Στέλιο.
 
 

Για το Mixgrill, 30.01.2013




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: