Posts Tagged ‘ζωή

25
Απρ.
14

Η ζωή προς τα μπροστά

Δεν πρόκαμε να τελειώσει και κάτι νέο ξεκίνησε. Πάνω που έλεγες ότι θες να ξεκουραστείς και να αδειάσεις μια στιγμή το κεφάλι από τις έγνοιες. Πάνω που ένιωσες ότι η απραξία γίνεται ο χειρότερος εχθρός σου -πιο επικίνδυνος κι από το άγχος το ίδιο.

Μάλλον δεν τέλειωσε ποτέ. Μάλλον ποτέ και τίποτα δεν τελειώνει. Μονάχα αναδιαμορφώνεται. Κι όταν πια έχει μεταλλαχθεί σε έναν ορισμένο βαθμό, ξεγελιέσαι. Κάθε νέα μέρα είναι τόσο στενά συνδεδεμένη με τη χθεσινή νύχτα που ακόμα κι αυτή η σύμβαση φαντάζει βάσιμα αστήριχτη. Και το μοναδικό που διαχωρίζει δυο μέρες φτάνει να είναι ο ύπνος σου. Όσα διαχωριστικά όμως και να εντοπίσεις, όσα διακριτά τμήματα κι αν ορίσεις, θα δεις ότι η ζωή σου έχει μια απόλυτη συνέχεια. Χρησιμοποιώντας μαθηματικούς όρους, η βηματική συνάρτηση έχει κενό πεδίο ορισμού.

Κάπου εδώ δε θα αντισταθώ στον πειρασμό να αναφέρω μια φράση από την ταινία «13 Απόψεις για την Ευτυχία» (Thirteen Conversations About One Thing, 2001), ίσως αυτή με τη μεγαλύτερη και διαχρονικότερη επίδραση πάνω μου:

Εύχομαι μερικές φορές να μπορούσαμε να δούμε το μέλλον. Αυτό είναι το πρόβλημα, έτσι δεν είναι; Εννοώ ότι η ζωή έχει νόημα μόνο όταν την κοιτάζεις προς τα πίσω. Τι κρίμα που πρέπει να τη ζήσουμε προς τα μπροστά.

I wish we could see into the future sometimes. That’s the problem, isn’t it? I mean, life – it only makes sense when you look at it backwards. Too bad we gotta live it forwards.

Αυτό το «κρίμα» νιώθω πια έτοιμος να το αποτινάξω από πάνω μου.
 
 

 
Το τραγούδι δε συνδέεται απαραίτητα με το κείμενο. Κάθε δημοσίευση όμως είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ακούμε τους υπέροχους Get Well Soon. Κι επειδή δεν ξέρω τι άσχετα-σχετικά θέματα θα σας βγάλει από κάτω, διαβάστε ακόμα για τη «μέρα της μαρμότας«.

02
Μάι.
13

Letras españolas.2: Είμαστε ΟΛΟΙ μετανάστες

Το να χαρακτηρίσω σοκαριστική την είδηση που εμφανίστηκε το πρωινό της Πέμπτης 18 Απριλίου είναι μάλλον λίγο. Στην αρχή θεώρησα ότι απλώς αφορούσε τον ιό της ετεροχρονισμένης ευαισθησίας για τα θύματα βίας που χτυπάει τα τελευταία χρόνια το διαδίκτυο. Άλλωστε στην Ηλεία και δη στη Νέα Μανωλάδα τα κρούσματα σοβαρών επιθέσεων σε μετανάστες πολλαπλασιάζονται διαρκώς. Σύντομα αντιλήφθηκα ότι επρόκειτο για κάποιο καινούργιο περιστατικό και μάλιστα καινοφανές και ιδιαίτερα επικίνδυνο. Η είδηση είναι γνωστή και δε χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες. Διαβάστε μια σύνοψη εδώ.

Μέσα σε ελάχιστες ώρες το συγκεκριμένο γεγονός έλαβε δύο σημαντικές προεκτάσεις. Από τη μία, η ενασχόληση των ξένων ΜΜΕ επιβεβαίωσε ότι οι ελληναράδες τσιφλικάδες και τα σκυλιά τους μπορούν να πλήξουν πολύ περισσότερο τον ελληνικό τουρισμό από μια διαδήλωση σωματείων και συνδικάτων. Από την άλλη, τα αντανακλαστικά των Ελλήνων χρηστών των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (για παράδειγμα) απέδειξαν περίτρανα ότι ο μόνος λόγος που δεν υπάρχει σοβαρή αντίδραση στην Ελλάδα είναι επειδή δε θέλουμε – καθότι οι επαναστάσεις του καναπέ είναι το φόρτε μας. Το μποϊκοτάζ των προϊόντων της εταιρείας του δουλεμπόρου «Βαγγελάτος Α.Ε.» όπως και κάθε αντίστοιχη κίνηση καταναλωτών έχει μόνο έμμεσο ιδεολογικό υπόβαθρο και μάλλον δεν απειλεί σοβαρά το κατεστημένο αφού περιορίζεται σε μεμονωμένα περιστατικά.

manolada-2013
Η πιο σημαντική παράμετρος της δολοφονικής αυτής επίθεσης είναι ότι έγινε εναντίον εργαζομένων. Σε μια περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη και φορτισμένη στην Ελλάδα, με την ανεργία να σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο και τα εργασιακά δικαιώματα να συρρικνώνονται, κάποιοι εργαζόμενοι αποφάσισαν να αντιδράσουν και το πλήρωσαν ακριβά. Δε θα ήταν άστοχος ο ισχυρισμός ότι το πλήθος μεταναστών που βρίσκεται στο γεωγραφικό χώρου του ελληνικού κράτους σε αυτή τη συγκυρία είναι πραγματική ευλογία. Υπάρχει έτσι ρεαλιστική πιθανότητα να ξεκινήσει επιτέλους κάποια σοβαρή αντίδραση ενάντια στον εργασιακό Μεσαίωνα που διαμορφώνουν η τρόικα και οι φίλοι της, εντός και εκτός. Εμείς οι Έλληνες, τα «γνήσια τέκνα των προγόνων μας», αποδεικνυόμαστε ανίκανοι, όντας ιδιαίτερα απασχολημένοι να μεμψιμοιρούμε για την κρίση και την κακή μας τύχη.

Δεν είναι λοιπόν μονάχα το δολοφονικό χέρι των επιστατών των εργατών που πρέπει να κοπεί. Οι βάσεις για ανάλογες επιθέσεις έχουν μπει από τις κυβερνήσεις και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές στον τομέα της εργασίας και της οικονομίας. Για παράδειγμα, εργοδότες οδηγούνται στον εισαγγελέα για τη μη καταβολή φόρων στο δημόσιο αλλά οι απλήρωτοι εργαζόμενοι αφήνουν παγερά αδιάφορες τις οικονομικές διωκτικές αρχές και την επιθεώρηση εργασίας.


Κι αν η παράμετρος της εργασίας είναι αυτή που πρέπει να προβληθεί περισσότερο, για ορισμένους αυτοαποκαλούμενους «πατριώτες» το στοιχείο που ξεχωρίζει είναι η χώρα καταγωγής των εργαζομένων και η υπόνοια ότι «ζούσαν και εργάζονταν παράνομα στην Ελλάδα». Θα προσπαθήσω να το γράψω όσο πιο πολιτισμένα μπορώ:

Σκατά στα μούτρα των πατριωτών,
των ιδεολογικών ταγών τους και των άβουλων ακολούθων τους.

Δεν υπάρχει παράνομη ζωή. Δεν υπάρχει παράνομη ανθρώπινη ύπαρξη και παρουσία σε οποιαδήποτε γωνιά αυτού του κόσμου – και πέρα από αυτόν. Οι νομοθεσίες των κρατών, η αστυνόμευση των συνόρων και η επινόηση λέξεων όπως «πρόσφυγας», «μετανάστης» και «αλλοδαπός» επιχειρούν να οριοθετήσουν γεωγραφικά τις ζωές των ανθρώπων. Κάπως έτσι η ελεύθερη μετακίνηση πολιτών της Ε.Ε. εντός των χωρών της έφτασε να θεωρείται μεγάλη παραχώρηση, ενώ θα έπρεπε να είναι αυτονόητη και να έχει καθολική εφαρμογή.

Όσα νομοθετικά τερατουργήματα κι αν δημιουργηθούν, καταρρέουν μπροστά σε θεμελιώδεις ανθρώπινες αξίες. Η ανθρώπινη ζωή, το «δικαίωμα του ζην» κατά κάποιο τρόπο, είναι εγγενής και δε μπορεί να ξηλωθεί παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των εξουσιών να το προσδιορίσουν τοπικά και χρονικά.

Η φωτογραφίες προέρχονται από το Ηλεία-live και το twitter (#Bloodstrawberries).

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά με τους Viajeros του ispania.gr σε τόπους μακρινούς, χωρίς ανάγκη για ταυτότητες, διαβατήρια και σφραγίδες.
 

Για το Mixgrill, 24.04.2013

23
Ιαν.
13

Χωρίς μουσική…

Ohne Musik wäre das Leben ein Irrtum.

Friedrich Nietzsche

Αφίσα της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών.

15
Μάι.
12

Γαμώ τα λεφτά σας

Αυτό ακριβώς!

Η φωτογραφία αλιεύθηκε από το facebook το Φεβρουάριο του 2012
και προέρχεται από την οδό Ερμού στην Αθήνα.

07
Απρ.
12

Ερμηνεύεται πολιτικά ο θάνατος;

Για άλλα πράγματα ήθελα να γράψω και άλλα τελικά γράφω. Όμως έτσι είναι η ζωή, απρόβλεπτη και απρογραμμάτιστη. Όπως λέει και μια ρήση «όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει» το οποίο είναι πνευματώδες είτε πιστεύεις στην ύπαρξη του Θεού είτε όχι.

Πριν λίγο καιρό είχα διατυπώσει την εκτίμηση ότι όλα είναι πολιτική. Κάθε μας πράξη, συνειδητή ή ασυνείδητη, κάθε απόφαση ξεκινά και εκφράζει τελικά την άποψή μας περί ζωής, την ουσία δηλαδή της πολιτικής. Οι επιδιώξεις, τα όνειρά μας και τα μέσα που διαχειριζόμαστε για να τα πετύχουμε εκπορεύονται και (συν)διαμορφώνουν την πολιτική μας στάση και μας καθιστούν πολιτικά όντα σε μια κοινωνία πολιτικών όντων.
Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, έρχομαι να προσθέσω μια εξαίρεση, που ενδεχομένως στο βάθος απλώς να ενισχύει τον παραπάνω συλλογισμό. Το θάνατο. Είτε είναι από ασθένεια, από ατύχημα, από δολοφονία, από επιλογή, είτε από «φυσικά» αίτια (τα εισαγωγικά γιατί συνήθως εντάσσουμε σε αυτά ό,τι δεν εμπίπτει σε καμία από τις υπόλοιπες κατηγορίες και γιατί αμφιβάλλω ζωηρά για το ποια αίτια μπορεί να θεωρηθούν φυσικά ή αφύσικα), ο θάνατος ρίχνει ένα ιδιαίτερα βαρύ πέπλο στο περιβάλλον όπου συνέβη – παρότι ο άνθρωπος γεννιέται με τη συνειδητότητά του και ελάχιστες αυταπάτες τρέφει πως μπορεί να την ανατρέψει. Αγωνίζεται, κοπιάζει, στην ουσία του ζεί και αναπνέει, και κάθε του βήμα τον φέρνει πιο κοντά. Ο θάνατος αποτελεί βασικό άξονα των περισσότερων θρησκειών που κυριαρχούν τούτην τη στιγμή στη Γη, και ο φόβος και το αναπόφευκτό του γίνονται μηχανισμοί προσέλκυσης πιστών. Ωστόσο, είναι διαφορετικό πράγμα η θεώρηση περί θανάτου, που μπορεί να είναι θρησκευτική, κοινωνική ή ψυχολογική, και διαφορετικό το ίδιο το γεγονός του. Ακόμα και αν στηριχθούμε στα «αισιόδοξα» σενάρια περί μετά θάνατον ζωής ή μετεμψύχωσης, ο θάνατος συμβολίζει το πέρασμα στη λήθη για τη ζωή όπως την ξέρουμε και παραμένει το ίδιο ντετερμινιστικός με αυτή.
Πριν δυο εβδομάδες περίπου πέθανε ένας από τους βασικούς συντάκτες του Mixgrill, site με το οποίο συνεργάζομαι τελευταία. Το πρωί της 4ης Απριλίου ο Δημήτρης Χριστούλας αυτοκτονεί στο Σύνταγμα. Γεγονότα άσχετα μεταξύ τους με μοναδικό συνδετικό στοιχείο το θάνατο. Η αυτοκτονία του Δ. Χριστούλα βέβαια θέτει πολλαπλά πολιτικά ερωτήματα, όμως ο σκοπός μου επί του παρόντος δεν είναι να ασκήσω πολιτική. Ήθελα να μιλήσω για το φαινόμενο του θανάτου από τις 20 Οκτωβρίου και το θάνατο του διαδηλωτή Δημήτρη Κοτσαρίδη μετά από επεισόδια σε πορεία. Πλέον μαζεύτηκαν πολλά. Θυμάμαι τη φρίκη που είχα νιώσει το Μάιο του 2010 με τους νεκρούς της Μαρφίν. Αλήθεια πώς νιώθετε στο άκουσμα της είδησης κάποιου θανάτου; Σίγουρα ρωτάτε πώς έγινε, λες και έχει μεγάλη σημασία. Εν συνεχεία, αν όχι νωρίτερα, αναρωτιέστε πόσο χρονών να ήταν, λες και αυτό θα προσφέρει κάποιου είδους ανακούφιση. Είναι απλώς μια αδέξια προσπάθεια να αποτινάξουμε από πάνω μας την απειλή του θανάτου και το φόβο μας. Σπάνια τα καταφέρνουμε. Κι όταν ακόμα γίνεται, φτάνει περισσότερο στο σημείο να απαξιώνει την έννοια της ζωής παρά να υποβαθμίζει το θάνατο.
Ίσως η πράξη της γέννησης, της δημιουργίας δηλαδή ζωής, να είναι η μοναδική νικηφόρος μάχη (κι όχι πύρρειος νίκη) στην αέναη διαμάχη με το θάνατο. Πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο. Κι αυτή η προσπάθεια μόνο πολιτική μπορεί να είναι. Όσο η ιατρική δεν ανακτά τον ανθρωποκεντρικό της χαρακτήρα (αν είχε ποτέ) και όσο μαίνονται πόλεμοι, μεγάλοι και μικροί, με όπλα ή οικονομικοί, ο θάνατος θα επικρατεί. Εν τέλει, η διαφύλαξη του πολύτιμου αγαθού της ζωής περνά μέσα από κάθε καθημερινή μας πράξη.
Για να φτάσουμε στο μετά όπου, παραφράζοντας τον Καβάφη, κι αν δεν μπορούμε να κάμουμε την ζωή μας όπως την θέλουμε, θα έχουμε τουλάχιστον καταφέρει να μην την εξευτελίζουμε.
Καλό ταξίδι Στέργιο.
Μέχρι να αποχωρήσει και ο τελευταίος, ξένος ή μη, εκπρόσωπος
της κάθε τρόικας η Ελλάδα είναι μια χώρα υπό κατοχή.



indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


griechenlandsolidarität

Aktuelle Informationen über Griechenland und Vernetzung deutschsprachiger Solidaritätsgruppen

Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: