Posts Tagged ‘ελληνικά

28
Μαρ.
13

Letras españolas.2: Pedro Salinas – Ερωτικό

Η 21η Μαρτίου γιορτάζεται από το 1999 ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης από την UNESCO. Επιλέχθηκε η ημέρα της εαρινής ισημερίας, καθώς συνδυάζει το φως με το σκοτάδι, όπως η ποίηση συνδυάζει την αισιοδοξία με το πένθος (Πηγή και περισσότερα ενδιαφέροντα στοιχεία στο sansimera.gr).

Την ημέρα αυτή γιόρτασε το Ινστιτούτο Cervantes της Αθήνας μια ημέρα νωρίτερα με μια μουσική βραδιά με τον Antonio Chincoa, συνθέτη και τραγουδιστή από τη Σεβίλλη, που είναι κάτοικος Ελλάδας από το 1997. Ο Chincoa μελοποίησε ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη σε ένα δίσκο που κυκλοφόρησε το 2007 με τον τίτλο «Τραγούδια για τον έρωτα και το θάνατο«. Στη βραδιά αυτή το ρεπερτόριό του βασίστηκε σε ποιήματα των Mario Benedetti, Antonio Machado, Pablo Neruda, Jose Agustín Goytisolo, José Martí, Nicolás Guillén και βέβαια του Κώστα Καρυωτάκη. Περισσότερες πληροφορίες για την εκδήλωση μπορείτε να βρείτε εδώ.

erotic poems

Για να τιμήσουμε κι εμείς την ημέρα αυτή, παραθέτουμε ένα αγαπημένο ποίημα από το Μαδριλένο λογοτέχνη Pedro Salinas (1891-1951). Το “Pensar en ti esta noche” (Το να σε σκέφτομαι απόψε) ανήκει στη συλλογή “Razón de amor” (Αιτία αγάπης) που κυκλοφόρησε το 1936. Το ποίημα παρατίθεται στο πρωτότυπο και ακολουθεί μετάφρασή του στα ελληνικά από τη Virginia López Recio. Βιογραφικά στοιχεία για το Salinas και δύο ακόμα (ερωτικά) ποιήματά του μπορείτε να βρείτε στο e-poema.

PENSAR EN TI ESTA NOCHE

Pensar en ti esta noche
no era pensarte con mi pensamiento,
yo solo, desde mí. Te iba pensando
conmigo extensamente, el ancho mundo.

El gran sueño del campo, las estrellas,
callado el mar, las hierbas invisibles,
solo presentes en perfumes secos,
todo,
de Aldebarán al grillo te pensaba.

¡qué sosegadamente
se hacía la concordia
entre las piedras, los luceros,
el agua muda, la arboleda tremula,
todo lo inanimado,
y el alma mía
dedicándolo a ti! Todo acudia
dócil a mi Ilamada, a tu servicio,
ascendido a intención y a fuerza amante.
razon_de_amor
Concurrían las luces y las sombras
a la luz de quererte; concurrian
el gran silencio, por la tierra, plano,
suaves voces de nube, por el cielo,
al cántico hacia ti que en mi cantaba.
Una conformidad de mundo y ser,
de afán y tiempo, inverosímil tregua,
se entraba en mí, como la dicha entra
cuando llega sin prisa, beso a beso.
Y casi
dejé de amarte por amarte más,
en más que en mí, confiando inmensamente
ese empleo de amar a la gran noche
errante por el tiempo y ya cargaga
de misión, misionera
de un amor vuelto estrellas, calma, mundo,
salvado ya del miedo
al cadáver que queda si se olvida.

[Το να σε σκέφτομαι απόψε]
μετάφραση: Virginia López Recio

Το να σε σκέφτομαι απόψε
δεν σήμαινε να σε σκέφτομαι με τη σκέψη μου,
εγώ μόνο, μέσα μου. Σε σκεφτόμουν
διεξοδικά μ’ εμένα, τον πλατύ κόσμο.
Το μεγάλο ονειροπόλημα του κάμπου, τ’ αστέρια,
η θάλασσα σιωπηλή, τα χορτάρια αόρατα,
παρόντα μόνο με τα ξηρά τους αρώματα,
σε όλα αυτά,
απ’ τον Αλδεβαράν ως τον γρύλλο σε σκεφτόμουν.
Πόσο ήρεμα
επικρατούσε η ομόνοια
ανάμεσα στις πέτρες, τα περίλαμπρα άστρα,
το μουγγό νερό, την τρεμουλιαστή συστάδα των δέντρων,
σ’ όλα τ’ άψυχα,
κι η δικιά μου ψυχή
τ’ αφιέρωνε όλα σ’ εσένα! Όλα να προστρέχουν
πειθήνια στο κάλεσμά μου, στην υπηρεσία σου,
ανυψωμένα σε πρόθεση και δύναμη αγάπης.
Έσμιγαν τα φώτα κι οι σκιές
στο φως της αγάπης μου, έσμιγε
η μεγάλη σιωπή πάνω στην επίπεδη γη,
φωνές απαλές απ’ τα σύννεφα, από τον ουρανό,
στο τραγούδι προς εσένα που τραγουδούσε μέσα μου.
Μια συμφωνία κόσμου και ύπαρξης,
βιασύνης και χρόνου, μια εκεχειρία απίθανη
απλωνόταν μέσα μου, όπως μπαίνει η ευτυχία
όταν έρχεται αβίαστα, φιλί με φιλί.
Και σχεδόν
σταμάτησα να σ’ αγαπώ για να σ’ αγαπήσω
μ’ άπειρη εμπιστοσύνη, περισσότερο απ’ αυτήν που έχω σ’ εμένα,
σ’ αυτήν την πράξη αγάπης προς τη μεγάλη νύχτα
που πλανιέται στον χρόνο κι επιφορτισμένη ήδη
με ιερή αποστολή, ιεραπόστολος αποδείχτηκε
μιας αγάπης που έγινε αστέρια, γαλήνη, κόσμος,
που σώθηκε πια απ’ τον φόβο
εκείνου του πτώματος που απομένει σαν ξεχαστεί.

Pedro_Salinas_by_Anselo
Ο Pedro Salinas σε γελοιογραφία του Anselo.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί μουσικά από τη Γρανάδα ως την Κούβα κι από την Αργεντινή ως το Βίγκο με τους Viajeros του ispania.gr.
 

Για το Mixgrill, 20.03.2013

Advertisements
18
Ιαν.
13

Letras españolas.2 Αντιφασιστικό: Angelitos negros

Τα μαύρα αγγελούδια του Andrés Eloy Blanco για την πολυπολιτισμική γιορτή 19 Γενάρη – Αθήνα πόλη αντιφασιστική

Τούτο το site δεν είναι πολιτικό, ούτε η στήλη αποφάσισε ξαφνικά να χρωματιστεί. Ωστόσο η ιδεολογία δε λείπει και συνάμα η πολιτική στάση που εκπορεύεται από αυτή. Ο πολιτισμός και η τέχνη σε κάθε τους μορφή πρέπει να ασκούν κοινωνική κριτική και πολύ περισσότερο επιβάλλεται να τοποθετούνται δημοσίως και με σαφήνεια απέναντι σε καίρια κοινωνικά προβλήματα με έντονη πολιτική χροιά. Σήμερα κάνουμε μια στάση στο φασισμό.

mural en la plaza andres eloy blancoΦασισμός, ρατσισμός, ναζισμός, εθνικισμός. Λόγια, λέξεις και έννοιες που μπλέκονται. Όσο κι αν ετυμολογικά διαφέρουν, οι ουσίες τους ειδικότερα σε τέτοιες εποχές αλληλοκαλύπτονται σε τέτοιο βαθμό που καθιστά περιττό έως ανούσιο το διαχωρισμό τους. Το Σάββατο 19 Ιανουαρίου η Αθήνα δείχνει ότι είναι πόλη αντιφασιστική, ντύνεται την πολύχρωμη φορεσιά της πολυπολιτισμικότητας και στέλνει το φίδι πίσω στ’ αυγό του. Το αρχικό κάλεσμα που υπογράφουν ήδη διάφοροι φορείς και οργανώσεις μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Το Letras españolas, ως ελάχιστη συμμετοχή, παρουσιάζει σήμερα το ποίημα του Βενεζουελάνου ποιητή Andrés Eloy Blanco (1896-1955) με τίτλο Angelitos Negros (μτφ. Μαύρα αγγελάκια). Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο ποίημα εδώ.

 

Παρακάτω επιχειρούμε ως συνήθως μια απόδοσή του στα ελληνικά και το ακούμε τραγουδισμένο σε διάφορες εκτελέσεις.

Αχ κόσμε! Η άμοιρη η Juana.
Τι συμφορά τη βρήκε!
Της πέθανε ο μαυρούλης της,
στ’ αλήθεια, κύριε.


– Αχ, σύντροφε της ψυχής μου,
τόσο υγιής που ήταν ο μαύρος!
Δεν αφουγκράστηκα τις πληγές του,
δεν αφουγκράστηκα τα κόκκαλά του˙
όπως έμενα ισχνός,


τον μετρούσα με το κορμί μου,
μου σκελετωνόταν
όπως κι εγώ σκελετωνόμουν.

Μου πέθανε ο μαυρούλης μου˙
ο Θεός θα τον έχει στις υπηρεσίες του˙
ήδη θα τον όρισε
αγγελούδι στον Ουρανό.

– Γελιέσαι, συντρόφισσα, αν νομίζεις
ότι δεν υπάρχουν μαύρα αγγελούδια.

Ζωγράφε των αγίων της κρεβατοκάμαρας,
ζωγράφε χωρίς γη στο πετσί σου,
που όταν ζωγραφίζεις τους αγίους σου,
λησμονείς το χωριό σου,
που όταν ζωγραφίζεις τις Παρθένες σου
ζωγραφίζεις όμορφα αγγελάκια,
αλλά ποτέ δε θυμήθηκες
να ζωγραφίσεις έναν άγγελο μαύρο.

Ζωγράφε που γεννήθηκες στη γη μου,
με το ξένο πινέλο,
ζωγράφε που συνεχίζεις στα βήματα
τόσων παλιών ζωγράφων,
ακόμα κι αν η Παρθένος ήταν λευκή,
ζωγράφισέ μου μαύρα αγγελούδια.

Στο χωριό μου δεν υπάρχει ζωγράφος
που να ζωγραφίζει αγγελάκια.
Εγώ θέλω αγγελάκια λευκά
μαζί με αγγελάκια μελαχρινά.
Οι άγγελοι από καλή οικογένεια
δεν είναι αρκετοί για τον ουρανό μου.

Αν μένει ένας ζωγράφος αγίων,
αν μένει ένας ζωγράφος ουρανών,
που να φτιάξει ουρανό από τη γη μου,
με τους τόνους του χωριού μου,

με τον άγγελό του με άψογες χάντρες,
με τον άγγελό του με συνηθισμένο χτένισμα,
με τους ξανθούς αγγέλους,
με τα λευκά αγγελάκια,
με τα ερυθρόδερμα αγγελάκια,
με τα μαύρα αγγελάκια,
που γυρνούν στις γειτονιές τ’ ουρανού
τρώγοντας μάνγκο.

Αν μια μέρα ανέβω στον ουρανό,
πρέπει να σε συναντήσω
άγγελε του διαβόλου,
κατάμαυρο σεραφείμ.

Αν ξέρεις να ζωγραφίζεις τη γη σου,
έτσι πρέπει να ζωγραφίζεις τον ουρανό,
με τον ήλιο του να καβουρδίζει τους λευκούς,
με τον ήλιο του να κάνει τους μαύρους να ιδρώνουν,

γιατί γι’ αυτό τον έχεις
ζεστό και όμορφο.
Ακόμα κι αν η Παρθένος ήταν λευκή,
ζωγράφισέ μου μαύρα αγγελούδια.

Δεν υπάρχει ξωκλήσι,
δεν υπάρχει εκκλησία σε χωριό,
που να άφησαν αγγελάκια μαύρα
να μπουν στο κάδρο.

Και λοιπόν, που πάνε
τ’ αγγελάκια του χωριού μου,
τ’ αετόπουλα του Guaribe,
τα σπουργιτάκια του Barlovento;

Ζωγράφε, που ζωγραφίζεις τη γη σου,
αν θέλεις να ζωγραφίσεις τον ουρανό,
όταν ζωγραφίσεις αγγελάκια,
θυμήσου το χωριό σου

και πλάι στον ξανθό άγγελο
και μαζί με το λευκό άγγελο,
ακόμα κι αν η Παρθένος ήταν λευκή,
ζωγράφισέ μου μαύρα αγγελούδια.

«Angelitos Negros» είναι ο τίτλος μιας μεξικάνικης ταινίας που γυρίστηκε το 1946 με σενάριο βασισμένο στην αμερικάνικη ταινία Imitation of Life (1934, από την ομώνυμη νουβέλα της Fannie Hurst) και το ποίημα του Andrés Eloy Blanco. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ο Joselito Rodríguez και ο πρωταγωνιστικός ρόλος στον Pedro Infante, ο οποίος τραγουδά σε μια πολύ συγκινητική σκηνή της ταινίας το ομώνυμο τραγούδι που περιέχει μεγάλο μέρος του ποιήματος του Eloy Blanco σε μουσική του Manuel Álvarez Maciste.

Το τραγούδι γνώρισε διάφορες εκτελέσεις από τις οποίες ξεχωρίζουν οι εξής:
Roberta Flack (First Take, 1969)
Νανά Μούσχουρη (Un Bolero Por Favor, 2002)
Cat Power (Jukebox, 2008, Mexican bonus track)

Όπως λέει κι ένα εύστοχο γερμανικό σύνθημα «Ούτε μέτρο στους φασίστες» και τις ιδέες τους. Ούτε σήμερα, ούτε στις 19 Ιανουαρίου, ούτε ποτέ!

Οι εκδηλώσεις της ημέρας στην Αθήνα, το Σικάγο, το Λονδίνο, τη Βαρκελώνη και… σε κάθε γειτονιά. Και η σελίδα της διοργάνωσης στο facebook.

Το τραγούδι ως απάντηση στο φασισμό: Πρωτοβουλία ενάντια στο φασισμό από τους KollektivA και την «Ελληνοφρένεια»

Η ταινία «Angelitos Negros» στο youtube.

Το γκράφιτι της αρχικής εικόνας βρίσκεται στην πλατεία Andrés Eloy Blanco, στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, το Καράκας. (Πηγή)

Στις εικόνες του άρθρου η Karah Abiog χορεύει στην παράσταση «Angelitos Negros» του Donald McKayle. (Πηγή)

Για το Mixgrill, 16.01.2013

13
Νοέ.
12

Letras españolas: Molotov – Gimme The Power

Το άρθρο γράφηκε και δημοσιεύτηκε στο Mixgrill κατά τη διήμερη απεργία 6 και 7 Νοεμβρίου κατά της ψήφισης του τρίτου Μνημονίου.

Εδώ είμαστε και σήμερα, παρά τα προβλήματα και τις αντιξοότητες. Σε μια ακόμα απεργιακή Τετάρτη, κατά την οποία ο κόσμος της εργασίας δίνει σκληρή μάχη να παραμείνει εργαζόμενος. Παρότι εδώ δεν απεργούμε, παρότι κάμποσα χιλιόμετρα μακριά, δεν μπορώ παρά να ενώσω τη φωνή μου με όσους θα αγωνιστούν και σήμερα να ακουστούν… Με όσους συνεχίζουν όχι πια να διεκδικούν ένα καλύτερο αύριο (είναι ήδη πολύ μακριά) αλλά να απαιτούν εδώ και τώρα Ισότητα και, πάνω απ’ όλα, Δικαιοσύνη. Άλλωστε οι περισσότεροι έχουμε πλέον αντιληφθεί ότι το διακύβευμα δεν είναι η σωτηρία ή μη της ελληνικής οικονομίας (ούτε καν της ελληνικής κοινωνίας!), μα αν το νέο ανοσιούργημα του νεοφιλελευθερισμού που γέννησε η κρίση θα κατορθώσει να επικρατήσει. Ωστόσο η στήριξη μιας κάποιας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας (αν και εφόσον δοθεί) απέχει πολύ από τη στήριξη του λαού, όποια κι αν θεωρήσουμε ότι είναι η πραγματική βούληση του τελευταίου.

Κλείνω το λογύδριο κάπου εδώ γιατί παρασύρθηκα και προχωρώ στο σημερινό τραγούδι. Το συγκρότημα ονομάζεται Molotov και προέρχεται από το Μεξικό. Προς το παρόν θα αρκεστώ να παραθέσω το τραγούδι τους Gimme The Power (από το δίσκο ¿Dónde Jugarán las Niñas? του 1997, μτφ. Πού θα παίζουν τα κορίτσια;) και μια προσπάθεια απόδοσης των στίχων του και να το αφιερώσω σε όσους συνεχίζουν να βρίσκονται ναρκωμένοι στη «γλυκιά» αγκαλιά του προσωπικού τους συμφέροντος.

Η αστυνομία σού αποσπά εκβιαστικά χρήματα
κι όμως όλοι αυτοί ζουν με όσα εσύ πληρώνεις.
Κι αν σου φέρονται σαν σε κακοποιό (κλέφτη)
δε φταις εσύ να ευχαριστείς τους κυβερνώντες.

Πρέπει να ξεριζώσουμε το πρόβλημα από τη ρίζα
και να αλλάξουμε την κυβέρνηση της χώρας μας.
Τους ανθρώπους που είναι στη γραφειοκρατία
και τους ανθρώπους που τους αρέσουν τα ψίχουλα.

Εγώ γι’ αυτό διαμαρτύρομαι και διαμαρτύρομαι.
Γιατί ζω εδώ και δε φοβάμαι πια
να παρακολουθώ τις κυβερνητικές θέσεις,
όπου υπάρχουν ακόμα κάποιοι που πλουτίζουν.
Κόσμος που ζει μέσα στη φτώχεια.
Κανείς δεν κάνει τίποτα
γιατί κανέναν δεν τον ενδιαφέρει.

Οι άνθρωποι που είναι από πάνω σε απεχθάνονται.
Υπάρχει κόσμος που θέλει να πέσουν τα κεφάλια τους.
Αν δώσεις περισσότερη δύναμη στη δύναμη,
θα γυρίσουν να σε αντιμετωπίσουν πιο σκληρά.

Γιατί κάποτε ήμασταν παγκόσμια δύναμη,
μα τώρα είμαστε φτωχοί.
Μας κυβερνούν άσχημα.

Δώσε μου, δώσε μου όλη τη δύναμη

για να σε γκρεμίσω.
Δώσε μου, δώσε μου όλη τη δύναμη
για να γυρίσω και να σε τσακίσω.

Γιατί δε γεννηθήκαμε κάπου που δεν υπάρχει φαγητό.
Δε χρειάζεται να αναρωτιόμαστε πώς μπορούμε να το κάνουμε.
Κι αν μας θεωρούν κουτούς, δεν είμαστε.
Ζήτω τα παλικάρια του Μεξικού!
Να νιώσουμε τη μεξικάνικη δύναμη!
Να νιώσουμε όλοι μαζί, σαν αδέρφια!
Γιατί είμαστε περισσότεροι.
Καταφέρνουμε περισσότερα ενωμένοι.
Γιατί ακολουθούμε αυτή τη συμμορία ανίκανων
που μας οδηγεί όπου τους συμφέρει;
Είναι ο δικός μας ιδρώτας που τους συντηρεί.
Τους αφήνει να τρώνε ακόμα ζεστό ψωμί.
Αυτό το ψωμί είναι το ψωμί του λαού μας.

Δώσε μου, δώσε μου όλη τη δύναμη
για να σε γκρεμίσω.
Δώσε μου, δώσε μου όλη τη δύναμη
για να γυρίσω και να σε τσακίσω.

Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος!

Κάποια άλλη στιγμή θα πούμε δυο λόγια παραπάνω για τους Molotov. Μέχρι τότε ακούστε και το τραγούδι που γράφτηκε ως συνέχεια του Gimme The PowerHit me από το δίσκο Dance and Dense Denso (2003).

Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος!

Για το Mixgrill,  07.11.2012

29
Οκτ.
12

Στο στόμα του λύκου…

Μετάφραση των στίχων του τραγουδιού Kein Zurück των Γερμανών Wolfsheim.

Δεν υπάρχει επιστροφή

Δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.

Ξέρεις ακόμα, πως ήταν;
Παιδική ηλικια, θαυμάσια:
Ο κόσμος είναι πολύχρωμος και όμορφος
Μέχρι να καταλάβεις κάποια στιγμή
πως δε σημαίνει κάθε αποχαιρετισμός
και μια αντάμωση

Πάντα μπροστά. Βήμα βήμα.
Δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.
Αυτό που είναι τώρα δεν ανατρέπεται πια.
Ο χρόνος μας ξεφεύγει.
Ό,τι έγινε, έγινε.
Και αυτό που είναι τώρα, δε θα ξαναγίνει ποτέ με τον ίδιο τρόπο.

Δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.

Μια λέξη παραπάνω εν βρασμώ ψυχής,
ένα τολμηρό βήμα προς το άγνωστο,
είναι ήδη περασμένο.
Ό,τι έχει γίνει ως τώρα,
ό,τι κι αν είπα, το είπα.
Και ό,τι φαινόταν παντοτινό είναι ήδη παρελθόν.

Αχ, και να μπορούσα μόνο
για μια και μόνη φορά
να γυρίσω το χρόνο πίσω.
Τότε, πόσα από αυτά
που σήμερα ξέρω
δε θα είχα δυστυχώς δει ποτέ!

Δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής.

Η ζωή σου γυρίζει μόνο σε κύκλους.
Τόσο μεγάλη σπατάλη χρόνου.
Αναβάλλεις διαρκώς τα όνειρα σου.
Θέλεις ακόμα να ζήσεις κάποτε.
Αλλά αν όχι σήμερα, τότε πότε;
Το κάποτε είναι ακόμα ένα όνειρο πολύ μακρινό.

(μετάφραση και απόδοση: clandestino)

Στην Άννα.

16
Σεπτ.
12

Ο clandestino στα ελληνικά

Μια παρέα παίρνει μια κιθάρα και με δυνατούς ελληνικούς στίχους διασκευάζει το πασίγνωστο τραγούδι του γαλλοϊσπανού τροβαδούρου.

Για λόγους πληρότητας να σημειώσουμε ότι clandestino είναι ο λαθραίος μετανάστης που δεν έχει χαρτιά. Μήπως όμως τελικά αυτό δεν είναι απλώς μια ασήμαντη λεπτομέρεια; Γιατί άπαξ και ξεχυθεί το ρατσιστικό μίσος, (θα) παρασύρει τους πάντες.

Κανείς δεν πάει να γίνει ξένος αλλού

αν δε νιώθει ήδη ξένος στον τόπο του ή ξένος στον εαυτό του…

Διασκευή στα ελληνικά, βασισμένη στο Clandestino του Manu Chao.
Ελληνικοί στίχοι, κάμερα: Σίσυφος Γενικός
Φωνή: Πένυ Δεληγιάννη
Κιθάρα: Ευθύμης Νικοζήσης
«Μετανάστες»: Osama Giasin, Μπάμπης Ραπτάκης

Μετανάστης
(Clandestino — Manu Chao)

Με λένε μετανάστη δε με θέλουν πουθενά
και με θεωρούν λαθραίο γιατί δεν έχω χαρτιά.
Στον τόπο μου πεθαίνουν απ’ την πείνα τα παιδιά
και στον τόπο που πηγαίνω λεν τους κλέβω τη δουλειά.

Για το νόμο είμαι βάρος και δε θα ‘πρεπε να ζω
μα εγώ υπάρχω παραπλεύρως κι απ’ το υπόγειο τραγουδώ.
Μετανάστης θα πει να ‘σαι ξένος παντού
και στον τόπο που αφήνεις και στον τόπο προορισμού.

Προορισμός ο χάρτης και πυξίδα η καρδιά
πορεύομαι μονάχος με τη θλίψη συντροφιά.
Με χρειάζονται όταν κάνω σχεδόν τζάμπα τη δουλειά
μα όταν προσπαθώ να ζήσω τότε δε με θέλουν πια.

Κανένας δε με νιώθει στο Βορρά της σιγουριάς
είμαι ο ξένος που θυμίζει πως είμ’ ένας από σας.
Μετανάστης θα πει να ‘σαι ξένος παντού
και στον τόπο που αφήνεις και στον τόπο προορισμού.

Προορισμός ο χάρτης και πυξίδα η καρδιά
πορεύομαι μονάχος με τη θλίψη συντροφιά.
Μετανάστης θα πει να ‘σαι ξένος παντού
και στον τόπο που αφήνεις και στον τόπο προορισμού.

Στην Αστόρια – μετανάστης
Αυστραλία – μετανάστης
Σουηδία – μετανάστης
κι όμως ήμουν άνθρωπος.

Με λένε μετανάστη δε με θέλουν πουθενά
και με θεωρούν λαθραίο γιατί δεν έχω χαρτιά.
Κι ας μην έχω χαρτιά, έχω όμως καρδιά
που αντέχει τον πόνο και βαστά την ανθρωπιά.

Στην Αθήνα – μετανάστης
στο Παρίσι – μετανάστης
στο Δουβλίνο (ΙΙ) – μετανάστης
κι όμως είμαι άνθρωπος.

Για το νόμο είμαι βάρος και δε θα ‘πρεπε να ζω
μα εγώ υπάρχω παραπλεύρως κι απ’ το υπόγειο τραγουδώ.
Μετανάστης θα πει να ‘σαι ξένος παντού
και στον τόπο που αφήνεις και στον τόπο προορισμού.

Αλβανός – μετανάστης
Αφρικανός – μετανάστης
Αφγανός – μετανάστης
κι όμως είμαι άνθρωπος.

Κανείς δεν πάει να γίνει ξένος αλλού αν δε νιώθει ήδη ξένος στον τόπο του ή ξένος στον εαυτό του…

12
Ιον.
11

Ταξιδιώτη, δρόμος δεν υπάρχει – Antonio Machado

Ταξιδιώτη, δρόμος δεν υπάρχει..

Ταξιδιώτη, τα βήματά σου

είναι ο δρόμος και τίποτ’ άλλο˙

Ταξιδιώτη, δρόμος δεν υπάρχει,

ο δρόμος δημιουργείται προχωρώντας.

Προχωρώντας δημιουργεί κανείς το δρόμο

και κοιτάζοντας προς τα πίσω

βλέπει το μονοπάτι που ποτέ

δε θα περπατήσει ξανά.

Ταξιδιώτη, δεν υπάρχει δρόμος

παρά μόνο κυματισμοί ενός πλοίου στη θάλασσα.

(μετάφραση και απόδοση: clandestino)

Το παραπάνω είναι το 29ο απόσπασμα από τη συλλογή «Proverbios y cantares» του ισπανού ποιητή Antonio Machado που δημοσιεύτηκε στην έκδοση «Campos de Castilla» το 1912. Ακολουθεί το πρωτότυπο:
Caminante, son tus huellas
el camino y nada más;
Caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.
Al andar se hace el camino,
y al volver la vista atrás
se ve la senda que nunca
se ha de volver a pisar.
Caminante no hay camino
sino estelas en la mar.

Extracto de Proverbios y cantares (XXIX)

05
Ιον.
11

Το οικείο μου όνειρο – Paul Verlaine

Πριν από κάποιους μήνες διαβάσαμε το «Mon rêve familier» του Paul Verlaine. Σήμερα επιχειρώ να το αποδώσω στα ελληνικά. Η προσπάθεια είναι τελείως ερασιτεχνική καθώς ούτε μεταφραστής είμαι, ούτε πολύ περισσότερο ποιητής…

Το οικείο μου όνειρο

Συχνά έχω τούτο το παράξενο και διαπεραστικό όνειρο

μιας γυναίκας άγνωστης που αγαπώ και με αγαπά

και που όμως δεν είναι κάθε φορά ούτε ακριβώς η ίδια

αλλά ούτε και κάποια άλλη, και με αγαπά και με καταλαβαίνει

Γιατί εκείνη με καταλαβαίνει και η καρδιά μου είναι διάφανη

για αυτή μονάχα˙ και τον ιδρώτα του χλωμού προσώπου μου

μονάχα αυτή ξέρει να δροσίζει με το κλάμα της

Να είναι άραγε καστανή, ξανθιά ή κοκκινομάλλα; Δε ξέρω

Το όνομά της; Θυμάμαι πως είναι γλυκό και εύηχο

σαν τα ονόματα των αγαπημένων που μας στέρησε η ζωή

Το βλέμμα της είναι όμοιο με το βλέμμα των αγαλμάτων

και όσον αφορά τη φωνή της, απόμακρη και ήρεμη και σοβαρή,

με τη χροιά αγαπημένων φωνών που σώπασαν.

(μετάφραση και απόδοση: clandestino)




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


griechenlandsolidarität

Aktuelle Informationen über Griechenland und Vernetzung deutschsprachiger Solidaritätsgruppen

Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: