Posts Tagged ‘δημοκρατία

01
Ιολ.
15

Ορισμένες σκέψεις για το δημοψήφισμα

Κείμενο του ηλεκτρολόγου μηχανικού Γιάννη Κοντοχριστόπουλου σχετικά με το δημοψήφισμα της προσεχούς Κυριακής 5 Ιουλίου

Ξεκινώ λέγοντας ότι γράφω τα παρακάτω γιατί βλέπω ότι η χώρα στην οποία μένω γίνεται κάθε μέρα λιγότερο κατάλληλη για να ζω. Γίνεται μια χώρα πολλών φτωχών σκλάβων και λίγων πλουσίων αρχηγών. Για όλα αυτά νιώθω την ανάγκη να μιλήσω.

Το ποιος φταίει είναι σχετικά ξεκάθαρο. Ως Έλληνες ψηφίζουμε και υποστηρίζουμε επί δεκαετίες πολιτικούς οι οποίοι ως μόνη σκέψη έχουν το προσωπικό τους συμφέρον και όχι αυτών που εκπροσωπούν. Αυτοί λειτούργησαν και λειτουργούν ως τα εργαλεία των σύγχρονων πλουτοκρατών στην προσπάθειά τους να φτωχοποιήσουν τη μέση τάξη και να συγκεντρώσουν στα χέρια τους ακόμη μεγαλύτερη ισχύ. Ο μηχανισμός για να γίνει αυτό είναι ο δανεισμός: Δανειζόμαστε χρήματα τα οποία (α) δε μπορούμε να αποπληρώσουμε και (β) δε χρησιμοποιούμε για την ανάπτυξη. Είναι και λογικό. Αν δεν κερδίζεις περισσότερο εσύ από τα δανεικά που πήρες (σε σχέση με το επιτόκιο δανεισμού), τότε χάνεις από το δάνειο.

Δείτε πόσο απλό είναι ως σκέψη: Στους δανειστές επιστρέφει σχεδόν το σύνολο των δανεικών που μας δίνουν. Δε μιλάω για τους τόκους, αλλά για την τεχνολογία και τα προϊόντα που εισάγουμε. Τα οποία παράγει ποιος; Αυτοί που μας δανείζουν! Για παράδειγμα: συμφωνούμε με την (φωτογραφική) οδηγία της ΕΕ για έξυπνους μετρητές σε κάθε σπίτι. Όμως τους μετρητές αυτούς μπορεί μόνο η SIEMENS να παράγει και τους πουλάει σε τιμή 150€ το κομμάτι. Άρα 150€*10,000,000 σπίτια = 1,5 δις ευρώ. Δανειστείτε για να αγοράσετε τα προϊόντα μας!

Τελικά σήμερα φτάνουμε (α) να δανειζόμαστε για να πληρώσουμε τους τόκους που χρωστάμε και (β) να φορολογούμε τη χώρα μέχρι θανάτου για να πληρώσουμε τους υπόλοιπους τόκους. Και γιατί; Για ένα χρέος για το οποίο ο μέσος Έλληνας δεν ευθύνεται.

Έρχεται λοιπόν η κυβέρνηση σήμερα και κηρύσσει δημοψήφισμα. ΟΧΙ γιατί είναι δειλή και ανεύθυνη, αλλά γιατί δεν έχει καμία άλλη επιλογή: Αν πάρει μόνη της την ευθύνη του ΝΑΙ, θα είναι αφερέγγυα και αναξιόπιστη ως προς τους ψηφοφόρους της. Αν πάρει μόνη της την ευθύνη του ΟΧΙ, η Ελλάδα δεν πληρώνει τη δόση που χρωστάει -> ο δανεισμός της Ελλάδας σταματάει -> καμία απολύτως υποστήριξη από ξένες τράπεζες -> πανικός των Ελλήνων -> χρεωκοπία Ελληνικών τραπεζών -> κραχ και καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας. Άρα η μόνη επιλογή μια τίμιας κυβέρνησης (γιατί, λαμβάνοντας υπόψη και τα deadlines, οι εκλογές δεν είναι λύση) είναι να κάνει αυτό που έκανε: Να θέσει το δίλημμα: Είναι αυτή η συμφωνία όντως αυτό που θέλουμε, ή πρέπει να ζητήσουμε κάτι καλύτερο; Δηλαδή ζητάει ψήφο εμπιστοσύνης από εμάς για να προχωρήσει στη διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας βιώσιμης για την οικονομία. Που η τωρινή ΔΕΝ είναι.

Συνεπώς το δημοψήφισμα αυτό είναι ΕΥΚΑΙΡΙΑ. Ευκαιρία για όλους μας να αποφασίσουμε αν είμαστε σκλάβοι ή ελεύθεροι. Αν δικαιούμαστε να ζούμε σε υγιές κράτος και με υγιείς συνθήκες ή όχι. Η ελευθερία έχει την τιμή της φυσικά, ως Έλληνες θα έπρεπε να το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Όσον αφορά το επιχείρημα πως η πρόταση της κυβέρνησης είναι πρακτικά ίδια με αυτή των δανειστών: Φυσικά και είναι ίδια! Γιατί η πρόταση είναι μια και αντιπροσωπεύει το καλύτερο που μπόρεσε να πετύχει η σημερινή μας κυβέρνηση με τη διαπραγμάτευση (αντίθετα με την προηγούμενη που δεν προσπάθησε καν). Ωστόσο, η κυβέρνηση είδε πως αυτή η πρόταση δε μπορεί να είναι αποδεκτή από την ίδια, γι’ αυτό, εφόσον η πρόταση οριστικοποιήθηκε, την έδωσε στο λαό για να την κρίνει. Δηλαδή για να γίνει ξεκάθαρο ότι ο Ελληνικός λαός συνεχίζει να στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ ώστε να σταματήσει την υφεσιακή πολιτική των δανειστών, με ότι συνεπάγεται αυτό. Αν αυτό δεν είναι δημοκρατικό, τότε τι είναι;

Στο δημοψήφισμα δε ψηφίζουμε ΝΑΙ στην πρόταση των δανειστών ή ΝΑΙ στην πρόταση της κυβέρνησης. Στην πραγματικότητα ψηφίζουμε ΝΑΙ στην υφεσιακή πολιτική ή ΟΧΙ στην υφεσιακή πολιτική.

Ας δούμε τα πιθανά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος:

Σενάριο ΝΑΙ:

Οικονομικά: Τρέχουμε πίσω στους δανειστές με την ουρά στα σκέλια. Τι γίνεται όταν ενδώσεις σε έναν εκβιαστή; Ο εκβιαστής συνεχίζει τον εκβιασμό μέχρι να σου πάρει τα πάντα, γιατί του δείχνεις ότι τον φοβάσαι! Έτσι και με εμάς, κάθε χρόνο θα έχουμε σκληρότερα μνημόνια (τα χρήματα που χρωστάμε μένουν ίδια, αλλά το ΑΕΠ αναγκαστικά συρρικνώνεται συνέχεια) μέχρι που τελικά η Ελλάδα δε θα έχει πια τίποτα να δώσει, αλλά και μηδενική πολιτική ισχύ. Τότε, τελείως αναίμακτα για την υπόλοιπη ΕΕ θα χρεοκοπήσουμε τελικά, και θα μας αγοράσουν τα ξένα και ελληνικά ιδιωτικά κεφάλαια για να γίνουμε τα φθηνά εργατικά χέρια των άλλων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση από αυτό μακροπρόθεσμα αποδυναμώνεται και αποσταθεροποιείται.
Πολιτικά: Ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάζεται να κάνει εκλογές τις οποίες αναγκαστικά χάνει, αφού απέτυχε στο στόχο που είχε (να σταματήσει τη μνημονιακή/υφεσιακή πολιτική). Την κυβέρνηση αποκτά η ΝΔ σε συνεργασία με μια πολύ ενισχυμένη Χρυσή Αυγή. Αυτό μπορεί να έχει προεκτάσεις καταστροφικές για τη δημοκρατία, φυσικά.

Σενάριο ΟΧΙ:
Οικονομικά: Στέλνουμε το μπαλάκι στην πλευρά των δανειστών και υπάρχουν δύο πιθανά ενδεχόμενα:
Θετικό ενδεχόμενο: Να προταθεί μια μη υφεσιακή συμφωνία. Αυτό σημαίνει ανάπτυξη πιο ομοιόμορφη μέσα στην ΕΕ και σταδιακή εξίσωση του βιοτικού επιπέδου και της παραγωγικής διαδικασίας εντός ΕΕ.
Αρνητικό ενδεχόμενο: Αθετούμε την υπόσχεσή μας για το χρέος προς την ΕΚΤ (60% του ολικού χρέους). Οι συνέπειες αυτού μπορεί να είναι χρεωκοπία ή/και έξοδος από την Ευρωζώνη. Όμως, κανένα κράτος της Ευρωζώνης δεν το συμφέρει η έξοδος της Ελλάδας, γιατί η ένωση είναι η μόνη ελπίδα της ΕΕ να ανταγωνιστεί οικονομίες όπως των ΗΠΑ και της Κίνας. Χωρίς ένωση, η ύφεση και η ανεργία θα ριζώσει σε ΟΛΑ τα κράτη της Ευρώπης (κανένα από αυτά δεν είναι αυτάρκες όπως ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, μόνο ενωμένη η Ευρώπη πλησιάζει στην αυτάρκεια).
Το αρνητικό ενδεχόμενο σημαίνει για την Ελλάδα: Χρεωκοπία, οικονομική απομόνωση. Δεν πιστεύω ότι η σημερινή κυβέρνηση θα βάλει χέρι σε καταθέσεις πολιτών (αντίθετα με την προηγούμενη) και δεν πιστεύω ότι θα γίνει έξοδος από το Ευρώ (δε συμφέρει την Ευρώπη και δε συμφέρει την Ελλάδα). Όμως θα γίνει το αυτονόητο: η Ελλάδα θα αναγκαστεί να ζήσει με τα χρήματα που παράγει η ίδια + να πληρώσει το υπόλοιπο 40% του χρέους μετά από διακανονισμό!
Αν σκεφτώ ότι (1) αυτή τη στιγμή η φορολογία δημιουργεί πλεόνασμα, άρα ο ισολογισμός του κράτους είναι θετικός, (2) ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με σημαντική αυτάρκεια (ενεργειακή, πρώτες ύλες, πρωτογενής παραγωγή) και (3) ότι ήδη έχουμε μάθει να ζούμε με 300€/μήνα: Το να ζήσουμε χωρίς δανεικά ως κράτος είναι κάτι εφικτό. Φυσικά πολλά που τώρα είναι εύκολα, σε αυτό το ενδεχόμενο θα είναι δύσκολα. Θα αναγκαστούμε να καλλιεργήσουμε τη γη μας. Θα αναγκαστούμε να παράγουμε βιομηχανικά προϊόντα μόνοι μας (τους απαραίτητους επιστήμονες και εργάτες τούς έχουμε σε περίσσεια αυτή τη στιγμή). Θα πρέπει να αντέξουμε ένα διάστημα ασφυκτικών πιέσεων από τα ξένα κεφάλαια για να επιβιώσουμε τελικά. Αλλά τα καλά κόποις κτώνται. Δε μπορείς να έχεις υγιές και ελεύθερο κράτος χωρίς προσπάθεια.

Συμπέρασμα, ένα ΟΧΙ, μακροπρόθεσμα ενισχύει και την Ελλάδα και την Ευρώπη. Αντίθετα, χάνουν μόνο οι δανειστές.
Αντίστοιχα, με το ΝΑΙ, μόνο οι δανειστές κερδίζουν.

Θεωρώ απόλυτα σημαντικό να συμμετέχουν όλοι σε αυτό το δημοψήφισμα, και να μη βασιστούν στην ψήφο των άλλων, ώστε το αποτέλεσμα να μας αντιπροσωπεύει όλους.

Θα ήταν καλό να μην επηρεαστούμε από το φόβο, που απλόχερα μας πουλάνε τα ΜΜΕ (γιατί άραγε;), αλλά με κριτική σκέψη να αποφασίσουμε το καλύτερο για τη χώρα μας (αντίθετα με τις κυβερνήσεις που είχαμε έως τώρα)./

Αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν έχει προηγούμενο, αλλά θα δημιουργήσει προηγούμενο για το μέλλον. Η επιλογή αυτή είναι κρίσιμη και το αποτέλεσμα αυτής δεν αναιρείται, αλλά θα υπάρχει για πάντα ως κομμάτι της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Θα κλείσω επαναλαμβάνοντας ότι το δημοψήφισμα αυτό είναι ευκαιρία και είναι επίσης ο απόλυτος δημοκρατικός τρόπος έκφρασής των θέλω των Ελλήνων. Προσωπικά εκτιμώ την κυβέρνηση που (αντίθετα με τις προηγούμενες) ζητάει τη γνώμη μας για το πιο σημαντικό θέμα των ημερών μας.

30/6/2015
Γιάννης Κοντοχριστόπουλος
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

19
Ιον.
13

Το χαμένο σήμα της Δημοκρατίας

Μήνυμα από το Γιώργο Αυγερόπουλο, δημιουργό της σειράς ντοκιμαντέρ Εξάντας, για το μίνι ντοκιμαντέρ «Το χαμένο σήμα της Δημοκρατίας».

Η πρωτοφανής απόφαση της κυβέρνησης να βάλει λουκέτο στην ΕΡΤ, και ο τρόπος με τον οποίο έγινε, μας συγκλόνισε. Τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου, δημοσιογράφοι και τεχνικοί βρεθήκαμε στο ραδιομέγαρο από την πρώτη στιγμή. Κάθε μέρα καταγράφουμε ότι βλέπουμε. Μοντάραμε γρήγορα 9 λεπτά για να μη σβηστούν από τη μνήμη μας όσα έγιναν την πρώτη μέρα. Αυτός είναι ο τρόπος αντίδρασής μας. Θα συνεχίσουμε όσο μπορούμε.

Η sequence αποτελεί προπομπό του μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ που γυρίζουμε από την αρχή της κρίσης, τα τελευταία τρία χρόνια. Λέγεται AGORÁ – From Democracy to the Market, και αποτελεί διεθνή συμπαραγωγή μεγάλων τηλεοπτικών δικτύων. Το AGORÁ θα είναι έτοιμο τον Απρίλιο του 2014.

Βασικοί Συντελεστές:

Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος
Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή
Εικόνα: Γιάννης Αυγερόπουλος, Άννα Πρόκου
Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης
Μοντάζ: Άννα Πρόκου, Βασίλης Μάγκος
Δημοσιογραφική Έρευνα: Γεωργία Ανάγνου, Αχιλλέας Κουρεμένος, Ανδρέας Βάγιας
Παραγωγή: Small Planet Documentary Production House smallplanet.gr

23
Οκτ.
12

Η συμμετοχική δημοκρατία… Το δημοψήφισμα του Münster

Το πρώτο άρθρο του ελληνικού Συντάγματος [1] είναι απολύτως σαφές:

1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Οι δύο έννοιες που κυριαρχούν σε αυτό είναι η Δημοκρατία και ο Λαός, τυραννισμένες αμφότερες μέσα στα χρόνια από πολιτικούς ανίκανους και ματαιόδοξους και από πολίτες ανεύθυνους και αδιάφορους. Σελίδες επί σελίδων θα μπορούσαν να γραφούν για την ερμηνεία και κυρίως την εφαρμογή των ανωτέρω σε μια σύγχρονη καπιταλιστική χώρα. Προτιμότερο λοιπόν είναι να επικεντρωθούμε σε ένα κομμάτι της Δημοκρατίας, το σημαντικότερο ενδεχομένως, σε εκείνο της λαϊκής συμμετοχής.

Για αρχή μια σύντομη είδηση από το εξωτερικό μας δελτίο:

Την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου διεξήχθη στο Münster της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας της Γερμανίας δημοψήφισμα σχετικά με το όνομα μιας εκ των κεντρικότερων πλατειών της πόλης. Το δημοτικό συμβούλιο της πόλης με απόφαση του περασμένου Μαΐου αποφάσισε με ψήφους 53-23 να μετονομάσει την πλατεία από Hinderbugplatz σε Schlossplatz. Η πλατεία μπροστά από το παλάτι (Schloss) του Münster, που τώρα στεγάζει υπηρεσίες του Πανεπιστημίου της πόλης, έφερε από το 1927 το όνομα του Γερμανού στρατηγού και πολιτικού Paul von Hindenburg (1847-1934). Ο τελευταίος δεν είχε διακριθεί για τις δημοκρατικές αντιλήψεις του, ωστόσο το στίγμα που συνοδεύει ακόμα και σήμερα το όνομά του ήρθε λίγα χρόνια πριν το θάνατό του όταν, παρόλη την πρωτιά και στις δεύτερες εκλογές του 1932 (ο Συνασπισμός της Βαϊμάρης (Weimarer Koalition) του Hindenburg έλαβε 53% έναντι 36% του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος (NSDAP) του Αδόλφου Χίτλερ), ανακήρυξε το Χίτλερ σε καγκελάριο, διανοίγοντας το δρόμο για τη “συνταγματική μεταρρύθμιση” του μέλλοντα Φύρερ [2]. Λαμβάνοντας υπόψη τις μαζικές μετονομασίες δρόμων, πλατειών και δημοσίων κτιρίων κατ’ εντολή των Αμερικάνων έπειτα από την πτώση του Τρίτου Ράιχ, αποτελεί ιστορικό παράδοξο που το όνομα της πλατείας επιβίωσε μετά από τόσα χρόνια.

Η αλλαγή λοιπόν του ονόματος εν έτη 2012 και μάλιστα αυτοβούλως από το δημοτικό συμβούλιο με μεγάλη πλειοψηφία προκάλεσε το κοινό αίσθημα μιας ομάδας πολιτών, οι οποίοι απαίτησαν, με περίπου 16.000 υπογραφές, και εν τέλει πέτυχαν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος με ερώτημα την επαναφορά του ονόματος της Hinderbugplatz. Προφανώς δεν επρόκειτο τόσο για νοσταλγούς περασμένων “μεγαλείων”, όσο κυρίως για φανατικούς οπαδούς της παράδοσης που δεν ανέχονταν μια απόφαση που «διέγραφε 85 χρόνια ιστορίας». Η προετοιμασία της ψηφοφορίας υπήρξε πυρετώδης. Καταχωρήσεις στον τύπο, πλακάτ στους δρόμους, συγκεντρώσεις και αντισυγκεντρώσεις [3]. Όλα θύμιζαν μια κανονική εκλογική διαμάχη. Η επιστολή που λάβαμε όλοι οι δηλωμένοι κάτοικοι της πόλης (ακόμα και οι αλλοδαποί!) με την πρόσκληση στο δημοψήφισμα περιλάμβανε ολιγοσέλιδο έντυπο με τις απόψεις των κομμάτων: SPD (Σοσιαλδημοκράτες), Die Grünen (Πράσινοι) και Die Linke (Αριστερά) ανοιχτά υπέρ της διατήρησης του ονόματος Schlossplatz, CDU (Χριστιανο­δημο­κράτες, της καγκελαρίου Α. Μέρκελ) και FDP (Νεοφιλελεύθεροι, του διαβόητου πλέον στην Ελλάδα υπουργού Οικονομικών Φ. Ρέσλερ) ήξεις-αφίξεις και σε ουσία τίποτα, με σκοπό να διατηρήσουν ανέπαφη τη δεξαμενή των συντηρητικών ψηφοφόρων τους. Εκκωφαντική υπήρξε η σιωπή του κόμματος των Πειρατών (Piratenpartei) παρά το εντυπωσιακό 7,8% στις εκλογές του κρατιδίου στις 13 Μαΐου του 2012 και τις 20 έδρες στο τοπικό κοινοβούλιο (από τις 237) [4]. Λησμόνησα όμως ότι για τους Πειρατές το κρίσιμο είναι να μπορεί ο κόσμος να αποχαυνώνεται δωρεάν κατεβάζοντας το τελευταίο μπλοκμπάστερ από το διαδίκτυο, θεωρώντας έτσι ότι κοροϊδεύει ένα σύστημα που κατ’ ουσίαν (εξ)υπηρετεί.

Το αποτέλεσμα υπήρξε μάλλον αναμενόμενο: όχι στη νέα αλλαγή ονόματος (διατήρηση του Schlossplatz) 59,38% ή 56.716 ψήφοι και ναι στην αλλαγή (υπέρ του ονόματος Hinderbugplatz) 40,62% ή 38.800 ψήφοι. Μια προσεκτικότερη ματιά όμως στους αριθμούς αποκαλύπτει πολύ περισσότερα: Συμμετοχή 40,3% με 95.516 έγκυρες ψήφους από το σύνολο των 237.727 εχόντων δικαίωμα ψήφου [5]. «Και τι μας νοιάζει τώρα εμάς;», θα κραυγάσετε αγανακτισμένοι όλοι όσοι κατορθώσατε να διαβάσετε μέχρι αυτό το σημείο μια είδηση που ξεκίνησε ως σύντομη. Και ακριβώς σε αυτούς θέλω να αναφερθώ. Στους αγανακτισμένους. Σε αυτούς που ήταν αγανακτισμένοι πέρυσι το καλοκαίρι και τα ξέχασαν όλα μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο. Σε αυτούς που (ξαν)αγανάκτισαν μετά τις διπλές εκλογές Μαΐου-Ιουνίου, αφού βεβαίως φρόντισαν να προβλέψουν σωστά με την ψήφο τους το νικητήριο κυβερνητικό συνασπισμό – την ενιαία και αδιαίρετη τριάδα -, λες και έπαιζαν στο Πάμε Στοίχημα. Και πρωτίστως σε αυτούς που είχαν ή βρήκαν κάτι “καλύτερο” να κάνουν εκείνες τις δύο Κυριακές.

Θυμίζω εν συντομία τα νούμερα:

Βουλευτικές Εκλογές, 6 Μαΐου 2012 [6]: Συμμετοχή 65,1%
Βουλευτικές Εκλογές, 17 Ιουνίου 2012 [7]: Συμμετοχή 62, 47%

Με τέτοια ποσοστά αποχής στις σημαντικότερες – μέχρι τις επόμενες – εκλογές μετά την πτώση της χούντας, φανταστείτε πόσο γεμάτες θα ήταν οι παραλίες, ακόμα και μέσα στο καταχείμωνο, σε ένα υποθετικό δημοψήφισμα με ερώτημα σχετικά με το όνομα, για παράδειγμα, της πλατείας Βικτωρίας (από τη Βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας Αλεξανδρίνα Βικτωρία, 1819-1901 [8]). Στη σύγχρονη Ελλάδα δεν είναι η έννοια της Δημοκρατίας η μόνη που χωλαίνει. Είναι και η έννοια της Συμμετοχής, της Συνδιαμόρφωσης και γενικώς των περισσοτέρων εννοιών που έχουν ως πρώτο συνθετικό την πρόθεση συν.

Αγανακτισμένε και μη νεοέλληνα, ξεπέρασε τις ενοχές σου για το παρελθόν. Αντιμετώπισε τις μεγάλες ευθύνες σου για το παρόν που διαμορφώνεις με τη συμμετοχή σου ή ακριβώς μέσω της απουσίας σου.

Αναφορές-Πηγές

[1] http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/8c3e9046-78fb-48f4-bd82-bbba28ca1ef5/SYNTAGMA.pdf

[2] Heinrich August Winkler: Weimar 1918-1933. Die Geschichte der ersten deutschen Demokratie. Beck, München 1993.

[3] http://www.wn.de/Muenster/2012/06/Schlossplatz-vs.-Hindenburgplatz-Ratsmehrheit-fuer-Schlossplatz-Buergerentscheid-kommt

[4] http://www.spiegel.de/politik/deutschland/wahlergebnisse-landtagswahl-nordrhein-westfalen-2012-a-829466.html

[5] http://www.stadt-muenster.de/ms/wahlen/be2012/javascript/index.html

[6] http://ekloges-prev.singularlogic.eu/v2012a/public/index.html#{«cls»:»main»,»params»:{}}

[7] http://ekloges.ypes.gr/v2012b/public/index.html#{«cls»:»main»,»params»:{}}

[8] Μ. Βουγιούκα & Β. Μεγαρίδη: Οδωνυμικά – Η σημασία των ονομάτων των οδών της Αθήνας, Εκδότης: Δήμος Αθηναίων – Πνευματικό Κέντρο, Β’ Εκδοση 1993.

Για το «Σχολιαστή«, Σεπτέμβριος 2012

30
Ιον.
12

Να διαλύσουμε το λαό και να εκλέξουμε έναν άλλο

Ένα εξαιρετικό κείμενο από το νεαρό δικηγόρο και φίλο Βασίλη Σταθόπουλο.

vas_stath

Δεν θα ήταν ευκολότερο, αναρωτιέται ο Μπέρτολτ Μπρεχτ, αφού ο λαός έχασε την εμπιστοσύνη του στην κυβέρνηση, αυτή να τον διαλύσει και να εκλέξει έναν άλλο; Και τελικά δεν είναι τόσο δύσκολο να «διαλύσει» κανείς ένα λαό. Αρκεί να του στερήσεις την ελπίδα και τον μετατρέπεις αμέσως σε ένα συνονθύλευμα αργόσχολων, μίζερων και ανέμπνευστων ατόμων που επιζητούν μονάχα το βιοπορισμό και την «επιβίωση της επόμενης μέρας». Και μετά, μέσα από τo «δόγμα του σοκ» – το βομβαρδισμό δηλαδή του λαού σου με προπαγάνδα και καταστροφολογία – τον καθιστάς αμήχανο έρμαιο των αντιδημοφιλών και επικίνδυνων μεταρρυθμίσεων «που είναι αναγκαίο να ληφθούν».

Με τον τρόπο αυτό «εκλέγεις» έναν άλλο λαό, πιο έμφοβο και πειθήνιο και λιγότερο αντιδραστικό, που όμως «μακροπρόθεσμα θα είναι νεκρός».

Κι αν μια τέτοια διάλυση επιχειρείται και για τον ελληνικό λαό, με ευθύνες που αργά ή γρήγορα θα αποδοθούν από την ιστορία, υπάρχουν ακόμα υγιή κύτταρα της ελληνικής κοινωνίας που θα συνειδητοποιήσουν την αυτοδύναμη δυνατότητά τους να επηρεάζουν τις εξελίξεις. Όσο βαθύτερα μάλιστα θα μας αγγίζει η κρίση, τόσο πιο ισχυρό θα γίνεται το μέτωπο των ανθρώπων αυτών που – διστακτικά στην αρχή και συστηματικότερα στη συνέχεια – θα αρχίσουν να κρίνουν, να αμφισβητούν, να συμμετέχουν, να προτείνουν και να οραματίζονται. Γιατί η «Πολιτική» είναι τελικά πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευτούμε στους (επαγγελματίες) πολιτικούς. Και μια Δημοκρατία είναι αδύνατο εξ’ορισμού να δομηθεί μέσα σε ένα κοινωνικό κενό, αλλά προϋποθέτει ενεργούς πολίτες που μετέχουν «κρίσεως και αρχής» στη δημόσια σφαίρα.

Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Να διαλύσουμε το λαό και να εκλέξουμε έναν άλλο’




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: