Posts Tagged ‘γκράφιτι

23
Ιον.
13

Τοπία Γερμανίας: East Side Gallery

Τοπίο πρώτο: Βερολίνο, East Side Gallery
Ένα από τα σημεία αναφοράς του Βερολίνου.
Καλλιτέχνες διαφόρων εθνικοτήτων. Μηνύματα για την ειρήνη, την οικολογία, την πολιτική ευαισθητοποίηση των ανθρώπων μιας κοινωνίας… κάθε κοινωνίας. Χρώματα. Άσπρο και μαύρο. Αλλά και κίτρινο του ήλιου, κόκκινο του αίματος, μπλε του ουρανού, πράσινο και καφέ της γης. Συνθήματα σε πολλές γλώσσες. Γερμανικά, γιατί είμαστε στη Γερμανία και αγγλικά, γιατί το μήνυμα που πρέπει να κοινωνηθεί απλώς δε γνωρίζει σύνορα.

east-side-gallery-imaginezΕνότητα. Μια από της θεμελιώδεις αξίες πάνω στις οποίες ανορθώθηκε το πληγωμένο γερμανικό κράτος – στα χαρτιά τουλάχιστον. Άλλωστε η εφαρμογή αποδεικνύεται πάντοτε μια δυσκολότερη περίπτωση. Ακόμα και ο λιγότερο προσεκτικός επισκέπτης θα το παρατηρήσει σύντομα: το Βερολίνο δεν έχει μία ταυτότητα. Έχει πολλές και μάλιστα συχνά αντικρουόμενες. Σημαίνει αυτό άραγε ότι δεν έχει συνοχή; Θα πρέπει μήπως για χάρη της ενότητας να ξεχνιέται-παραγκωνίζεται-εξαφανίζεται καθετί διαφορετικό; Σημαίνει άραγε η ενότητα ομοιομορφία;

Ο δυτικός πολιτισμός του καπιταλισμού που ζούμε (εμείς δε γνωρίσαμε άλλωστε κι άλλον) μετά την πτώση του Τείχους και πολύ περισσότερο μετά την κατάρρευση του ανύπαρκτου-υπαρκτού Σοσιαλισμού προβάλλει την εξάλειψη των διαφορών. Κατά ένα παράξενο τρόπο παίρνει μια από τις βασικότερες κομμουνιστικές ιδέες, την αφομοιώνει, τη μεταλλάσσει και τη σερβίρει σε ανθρώπους υπνωτισμένους πια.

Κάποτε, σε κάποιες χώρες, το κράτος υπαγόρευε όλοι οι πολίτες να ζουν σε ίδια σπίτια, να ντύνονται με τα ίδια ρούχα και να τρώνε το ίδιο φαγητό. Κι αυτό ήταν Κομμουνισμός. Κι αυτό, μας είπαν, είναι κακό.
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα, όπου το όνειρο κάθε πολίτη είναι να έχει ένα – τουλάχιστον – iPhone, να φορά Nike και να δειπνεί στα TGI Friday’s. Και μας πρότειναν να συμβιβαστούμε με κάποια φθηνή απομίμηση αν τα χρήματά μας δεν αρκούν. Κι αυτό είναι φιλελεύθερος Καπιταλισμός. Και αυτό, μας είπαν, είναι καλό.

Έμαθες τι πα’ να πει Ελευθερία κι αυτό μην το ξεχάσεις ποτέ ξανά.

Διαβάστε ακόμα:
Αφιέρωμα στα τραγούδια του Τείχους
Musikträume: Τοπία Γερμανίας (ένας πρόλογος)

09
Μάι.
13

Letras españolas.2: Ο χορός όσων περισσεύουν

Κείμενο γραμμένο για την Πρωτομαγιά των εργατών και των ανέργων

Ανήμερα της εργατικής Πρωτομαγιάς πάμε μια βόλτα στη Χιλή και θυμόμαστε όσους τρώνε τα χρόνια τους στα θρανία για να καταλήξουν να γίνουν ένας αριθμός στα τεφτέρια ενός υπαλληλάκου της τρόικας.

Η Πρωτομαγιά ανήκει στους ανέργους όσο ανήκει και στους εργαζόμενους.

Los Prisioneros – El Baile de los que sobran

Είναι άλλη μια νύχτα μόχθου.
Είναι άλλο ένα τέλος του μήνα χωρίς νεώτερα.

Οι φίλοι μου έμειναν, όπως κι εσύ.
Αυτή τη χρονιά τούς τελείωσαν τα παιχνίδια, τα 12 παιχνίδια.

Ενωθείτε στο χορό όσων περισσεύουν
Κανείς δε θα μας παραγκωνίσει ποτέ.
Κανείς δεν ήθελε στ’ αλήθεια να μας βοηθήσει.

Μας είπαν όταν ήμαστε παιδιά,
παίξτε αντί να διαβάσετε.
Οι άνθρωποι είναι αδέρφια και πρέπει να δουλεύουν μαζί.
Άκουγες τις συμβουλές,
τα μάτια στον καθηγητή,
είχε τόσο ήλιο,
πάνω στα κεφάλια,
και δεν ήταν τόσο αλήθεια, γιατί αυτά τα παιχνίδια τελικά
κατέληξαν για άλλους με δάφνες και μέλλον
και άφησαν τους φίλους μου να βαράνε μύγες.Unemployment-is-chasing-you-Madrid

Ενωθείτε στο χορό όσων περισσεύουν
Κανείς δε θα μας παραγκωνίσει ποτέ.
Κανείς δεν ήθελε στ’ αλήθεια να μας βοηθήσει.

Ξέρω κάποια παραμύθια για το μέλλον.
Ο καιρός που τα έμαθα ήταν πιο ασφαλής.

Κάτω από τα παπούτσια
λάσπη για τσιμέντο.
Το μέλλον δεν ήταν κανένα
από όσα μας υποσχέθηκαν στα 12 παιχνίδια.
Σε άλλους, τους μαρτύρησαν
μυστικά που δεν είπαν σ’ εσένα.
Σε άλλους έδωσαν στ’ αλήθεια
αυτό το πράγμα που ονομάζεται εκπαίδευση.
Εκείνοι ζητούσαν προσπάθεια. Εκείνοι ζητούσαν αφοσίωση.
Και για τι;
Για να καταλήξουν να χορεύουν και να βαράνε μύγες.

Ενωθείτε στο χορό όσων περισσεύουν
Κανείς δε θα μας παραγκωνίσει ποτέ.
Κανείς δεν ήθελε στ’ αλήθεια να μας βοηθήσει.

***
Μουσική, στίχοι: Jorge González
Μετάφραση από το συντάκτη

Los-Prisioneros

Οι Los Prisioneros υπήρξαν ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα του νέου κύματος στη Χιλή. Το «El baile de los que sobran» (μτφ. Ο χορός όσων περισσεύουν) προέρχεται από το δεύτερό τους δίσκο με τίτλο «Pateando Piedras» που κυκλοφόρησε το 1986. Πρόκειται για ένα από τα πιο εμβληματικά χιλιανά τραγούδια όλων των εποχών. Όπως και ολόκληρος ο δίσκος, ασκεί αυστηρή κριτική στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας που είχε-έχει καταντήσει να λειτουργεί ως μία μηχανή παραγωγής ανέργων. Τα 12 παιχνίδια που αναφέρονται στο τραγούδι αντιστοιχούν στα 12 χρόνια της εκπαίδευσης.

Όλα αυτά ακούγονται σκανδαλωδώς επίκαιρα, σε μια εποχή που οι φοιτητές και οι μαθητές στη Χιλή εξακολουθούν να βρίσκονται σε αναβρασμό διεκδικώντας ίσες ευκαιρίες για όλους. Και μάλλον ταιριάζουν γάντι και στη χώρα μας όπου, αν και το πρόβλημα της ανεργίας διογκώνεται πρωτίστως λόγω της δυσλειτουργίας της αγοράς εργασίας, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα εδράζεται σε στέρεες βάσεις.

Desempleo-Espana
Οι φωτογραφίες των γκράφιτι προέρχονται από το Reuters και αυτή του συγκροτήματος από τον lastfm.es.

Viajeros Banner 
Αυτή την Πέμπτη και κάθε Πέμπτη από τις οχτώ ως τις δέκα το βράδυ, το Letras españolas συντονίζεται στο ifeelradio για να περιηγηθεί με τους Viajeros του ispania.gr. σε ταξίδια στο χωροχρόνο, από αυτά που μονάχα η μουσική μπορεί να προσφέρει.
 

Για το Mixgrill, 01.05.2013

27
Απρ.
13

Musikträume: Όλα για την αγάπη

agapi-re-mounia
  
Μακάρι κάποτε να αξιωθούμε να αφιερώνουμε όλες μας τις μέρες σε κάτι τόσο όμορφο και συνάμα τόσο απλό.
Να τα δίνουμε όλα για την αγάπη, ακόμα κι αν είναι απλά καθημερινά πράγματα.

Το γκράφιτι αλιεύθηκε από εδώ.

Κάθε Σάββατο ο clandestino κάνει μουσικά όνειρα και ξεχωρίζει έναν ήχο που χαρακτήρισε την εβδομάδα του.

26
Απρ.
13

Τοπία Αθήνας (μέρος δεύτερο)

Τοπίο δεύτερο

Μετά από τόσα χρόνια έκανα επιτέλους και πάλι περίπατο στα Αναφιώτικα. Θυμόμουν πόσο πολύ μου άρεσαν και  πως τα είχα ξεχωρίσει, ως ατμόσφαιρα αρχικά, από την γλυκερή Πλάκα και το δηθενίστικο Θησείο.
IMG_2474

Έπρεπε να περάσουν όμως αρκετά χρόνια για να αρχίσω να εκτιμώ τον δωρικό τους χαρακτήρα. Στο μυαλό μου λειτουργούσαν σαν προεκτάσεις του Παρθενώνα. Μια σύγχρονη αρχιτεκτονική εκδίπλωση μιας πανάρχαιας άποψης του ζην.

IMG_2484

Προσπάθησα να τιθασεύσω τις συναισθηματικές μου περιδινήσεις, διαβάζοντας γκράφιτι σε αφώτιστα σοκάκια, χωρίς όμως να βρίσκω κάτι ιδιαίτερο.

IMG_2481

Ούτως ή άλλως η ώρα είχε περάσει και η παράσταση του Ανεστόπουλου στην ιστορική Απανεμιά θα ξεκινούσε στις 21:30. Αυτή τη φορά ξεκίνησε λίγο αργότερα το πρόγραμμα, γιατί ο Ανεστόπουλος μελοποιούσε εκείνη τη στιγμή στο μπαράκι του μαγαζιού στο υπόγειο το ποίημα “Αν βγω περίπατο με τις νεκρές μου φίλες” της Ρίτας Μπούμη Παπά και μας το έπαιξε πρώτο-πρώτο. Είναι η δεύτερη φορά που πάω σε συναυλία χωρίς να γνωρίζω τραγούδια του δημιουργού και να περνάω εξίσου καλά! Ειδικά όμως σε ένα τέτοιο δύσκολο χώρο, λόγω της αμεσότητας, και με απόδοση των τραγουδιών μόνο με μια κιθάρα δεν περίμενα ότι θα ενθουσιαζόμουν τόσο πολύ.

IMG_2492 
Αξίζει εδώ να αναφέρω μια ανέκδοτη ιστορία που μας διηγήθηκε από μια παλιά συναυλία που είχε κάνει με τα Κρίνα. Αφότου είχε τραγουδήσει το “Σε μια γη που ανατέλλει” τον επισκέφτηκαν δύο Χρυσαυγίτες και του ζήτησαν άδεια να χρησιμοποιήσουν το τραγούδι για ύμνο. Και έτσι κλείνει το δεύτερο τοπίο με μπουκάλια να σπάνε σε κεφάλια Χρυσαυγιτών…
 

Διαβάστε επίσης το πρώτο Τοπίο της Αθήνας

10
Μαρ.
13

Ράδιο Patchanka 08. Μάρτιος 2013, Ιστορίες για σπίτια

hausΕίναι τέσσερις τοίχοι που σε ορίζουν από την αρχή της ζωής σου. Είναι ο χώρος που σε βλέπει γυμνό από τα φτιασιδώματα με τα οποία κυκλοφορείς συνήθως. Ξέρει κάθε σου πτυχή. Ζει μαζί σου τις χαρές και θλίβεται στις λύπες σου. Βλέπει τις ντροπές σου και καμαρώνει με τις επιτυχίες σου. Είναι απλώς τέσσερις τοίχοι, που όμως μπορούν κάποιες φορές να σε απαλλάξουν από τα βάρη της μέρας κι άλλες να σε καταπλακώσουν.

«Θυμάμαι ένα σπίτι που γιάτρευε τη θλίψη μου/ στη στοιχειωμένη του σιωπή»
(Στίχοι του Γιάννη Αγγελάκα)

Και τα χρόνια περνούν κι εσύ σπίτια αλλάζεις. Μέχρι να μάθεις ν’αγαπάς τους τέσσερις τοίχους βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τέσσερις άλλους και ξεκινάς πάλι την προσπάθεια από την αρχή. Κρεμάς πίνακες και καθρέφτες, κολλάς αφίσες και φωτογραφίες, καμιά φορά ζωγραφίζεις κιόλας κάποια από τα όνειρά σου σε μια γωνιά δίπλα στο προσκεφάλι.

«Σπίτια γεμάτα αγκαλιές/ φιλιά, αγάπες κι έρωτες/ πόρτες μέσα στην άβυσσο/ δρόμοι για τον παράδεισο»
(Στίχοι του Οδυσσέα Ιωάννου)

Κάποιες από τις μουσικές ιστορίες για τα σπίτια ακούμε αυτό το μήνα στην όγδοη αισίως έκδοση του Ράδιο Patchanka. Ορισμένες από αυτές σίγουρα τις έχεις ζήσει κι εσύ…

Ακούστε το και κατεβάστε το από εδώ ή βρείτε το σε λίστα στο youtube.

Δείτε τη λίστα με τα τραγούδια

31
Ιαν.
13

Letras españolas.2 Για μια κατάληψη: Zea Mays – Kukutza III

Ένα σύντομο ταξίδι στο Μπιλμπάο κι ένα μακρύτερο σε μέρες που οι οργανωμένες συλλογικότητες δε θα απολογούνται για ξένα εγκλήματα

l_lelas

Πολλά έχουν ακουστεί τον τελευταίο καιρό για τις καταλήψεις. Δε θα προσπαθήσω να εξωραΐσω καταστάσεις που δεν γνωρίζω εκ των έσω, δεν μπορώ όμως να μην σταθώ στις πρόδηλες πολιτικές διεργασίες που οδηγούν σε αυτό τον «πόλεμο κατά των καταλήψεων». Όπου η ηθική αρκείται στη νομιμοφάνεια, η συλλογική δράση στήνεται στο εδώλιο.

Αυτή την εβδομάδα πάμε λοιπόν μια βόλτα μέχρι το Μπιλμπάο και την κατάληψη της Kukutza, η οποία ήταν ενεργή και ακμαία για πολλά χρόνια, χαρίζοντας ζωντάνια και ανθρωπιά σε ολόκληρη την περιοχή.

Σε αυτόν το δυναμικό οργανισμό συμμετείχαν άνθρωποι όλων των ηλικιών και διαφόρων επαγγελμάτων διαμορφώνοντας ένα κτίριο πολύμορφο που προσέφερε σωρεία ευκαιριών για διασκέδαση, μάθηση και εν γένει υπηρεσίες που παρέχονται πλέον μόνο μετά -σημαντικού- οικονομικού αντιτίμου. Η συγκεκριμένη κατάληψη βρέθηκε σε κίνδυνο στα μέσα του 2011, γιατί ο δήμος διεκδίκησε την ιδιοκτησία του και απείλησε να κατεδαφίσει το κτίριο. Μπροστά σε αυτή την απειλή η ομάδα της Kukutza δημιούργησε το εξαιρετικό βίντεο που βλέπουμε παρακάτω για να παρουσιάσει το σύνολο των δραστηριοτήτων τους και να καλέσει σε κινητοποίηση που θα απέτρεπε τα σχέδια των άσωτων και μέχρι πρότινος αδιάφορων ιδιοκτητών. Το ομώνυμο τραγούδι που έντυσε μουσικά αυτό το κάλεσμα ανήκει στο βασκικό συγκρότημα Zea Mays, προέρχεται από τον δίσκο τους Era του 2010 και γράφτηκε ακριβώς για αυτή την κατάληψη.

Το τραγούδι μιλά για την Kukutza που πέρασε από το όνειρο στην πραγματικότητα. Για την Kukutza, μια καρδιά μπροστά μας, που γεμίζει το κενό. Μια καρδιά μπροστά μας που μας γεμίζει με δύναμη.

Δυστυχώς η έκβαση δεν ικανοποίησε τις προσδοκίες των χιλιάδων ανθρώπων που διαδήλωσαν στις 16 Ιουλίου 2011 για να διατηρήσουν στη ζωή την Kukutza. Όταν επισκέφτηκα το Μπιλμπάο τον περασμένο Ιούλιο για το BBK Live απέμενε μονάχα μια ομάδα υποστήριξης των συλληφθέντων. Γιατί, όπως και σε αντίστοιχες περιπτώσεις ανά τον κόσμο, όπου το κράτος δείχνει το «κοινωνικό» του πρόσωπο, πολλοί από τους συμμετέχοντες στην ιδέα και την εφαρμογή της Kukutza βρέθηκαν διωκόμενοι.

Οι προσωπικές μου σκέψεις για τις καταλήψεις της Villa Amalias, Σκαραμαγκά και Λέλας Καραγιάννη δε χωρούν εδώ. Μια προτροπή μονάχα, αν μου επιτρέπεται/επιτρέπετε: Μην εμπιστεύεστε κανένα παπαγαλάκι που σας μιλά από το Μέγκα, μπλογκς ή το Mixgrill. Η ζωή είναι εκεί έξω και μας καλεί να την ανακαλύψουμε, μαζί με την αλήθεια που συχνά απέχει πολύ από οποιαδήποτε δημοσιογραφική ή μη προσέγγιση. Τουλάχιστον σε όσες καταλήψεις έχω βρεθεί ως τώρα, βρήκα πόρτες ανοιχτές και μυαλά σε λειτουργία. Στοιχεία που τις διαφοροποιούν σε μεγάλο βαθμό από ανενεργούς ή δυσλειτουργικούς θεσμούς της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας. Για παράδειγμα, θέλετε να μάθετε τι έχει μέσα η κατάληψη Σκαραμαγκά;

Η διαδικτυακή στέγη της Kukutza με πληροφορίες και το χρονικό (δυστυχώς μόνο στα βασκικά με ορισμένες αναρτήσεις και στα ισπανικά).

Οι Zea Mays (μτφ. καλαμπόκι) δημιουργήθηκαν στο Μπιλμπάο το 1997. Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει έξι δίσκους κινούμενοι κυρίως στο χώρο της ροκ μουσικής με ποπ και ραπ επιρροές. Δισκογραφία: “Zea mays” 1998, “Elektrizitatea” 2000, “Harrobian” (Στην Ακαδημία) 2002, “Sortuz, grabitatearen aurka” (Δημιουργώντας ενάντια στη βαρύτητα) 2005, “Morphina” 2007, “Era” 2010.

Zea Mays @ Myspace

Estia anomias

Στην αρχική εικόνα του άρθρου, το σήμα της κατάληψης Λέλας Καραγιάννης.
Το γκράφιτι αλιεύθηκε από το facebook group «Γιατί πάντα οι μεγαλύτερες αλήθειες γράφονται στους τοίχους«.

Για το Mixgrill, 23.01.2013

10
Νοέ.
12

Ένα καράβι που το λέγανε ελπίδα και… δεν έφτασε ποτέ στη Γάζα

Τι κι αν προετοίμαζα άλλα θέματα; Τι κι αν είχα μαζέψει πηγές και υλικό, είχα ετοιμάσει ένα κορμό και το είχα “υποσχεθεί”; Η επικαιρότητα τρέχει πάντα με ρυθμό γρηγορότερο από αυτό που μπορούμε να φτάσουμε. Δημοσιογράφος δεν είμαι, αν και το συγκεκριμένο άρθρο πιθανότατα χρειάζεται υποδείξεις από νομικούς, ειδικευμένους μάλιστα στο διεθνές δίκαιο. Επειδή ωστόσο ούτε δικηγόρος είμαι, θα αρκεστώ να καταγράψω απλώς κάποιες σκέψεις που μου γέννησε το νέο επεισόδιο πειρατείας στη Μεσόγειο, κατά τη διάρκεια της προσπάθειας του πλοίου Estelle να σπάσει τον ισραηλινό ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας.

Για ξεκίνημα μια σύντομη αναδρομή στο παρελθόν:

Το Μάιο του 2010 έξι πλοία με σημαίες διαφόρων χωρών και επιβάτες πολλών εθνικοτήτων επιχείρησαν να προσεγγίσουν τη Γάζα για να παραδώσουν αυτοπροσώπως στο δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό πληθυσμό το ανθρωπιστικό υλικό που είχαν συγκεντρώσει. Το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε νοσηρή φαντασία. Θυμάμαι ακόμα την ανατριχίλα που με διαπέρασε εκείνο το πρωινό της Δευτέρας όταν έσκασε η είδηση στα έκτακτα πρωινά δελτία ειδήσεων: απόβαση ισραηλινών κομμάντος στα πλοία, πυροβολισμοί και εννιά νεκροί. Πώς μπορεί να τα χωρέσει όλα αυτά ο ανθρώπινος νους; Πώς μπορεί κανείς να διανοηθεί καν να επιτεθεί κατά ανθρώπων που μεταφέρουν αναπηρικά αμαξίδια, παιχνίδια και εμβόλια;

Το πλήρωμα του Estelle καθοδόν προς τη Γάζα.

Δυόμιση χρόνια πέρασαν από τότε. Κάποιοι όμως – ευτυχώς – δε βάζουν μυαλό. Το πλοίο Estelle ξεκίνησε πριν από δυο μήνες από τη Σουηδία και κατέληξε το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012 κουρσεμένο στο ισραηλινό λιμάνι του Ασντότ. Οι τριάντα επιβάτες του μπορεί να μην είχαν αντίστοιχη μεταχείριση με τους συναγωνιστές τους το 2010 που εκτός από το θάνατο γνώρισαν βασανισμούς, φυλακίσεις και εξευτελισμούς, βρέθηκαν ωστόσο κρατούμενοι, άλλοι για λιγότερο κι άλλοι για περισσότερο ενός εχθρικού κράτους.

Μεταφέρομαι νοητά στο κατάστρωμα του πλοίου λίγα λεπτά πρις σαλπίσει η πειρατική επίθεση. Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία, έλεγε ο ποιητής. Μα θέλει ανδρεία στα όρια της ξεροκεφαλιάς και αποδεικνύει ηθική τελειότητα να αγωνίζεται κανείς για την Ελευθερία κάποιου άλλου. Κάποιου που γεννήθηκε χωρίς πατρίδα και είναι καταδικασμένος να ζει μέσα σε ένα διαρκή πόλεμο, ενίοτε δε ακόμα και εμφύλιο.

Κοιτάζω τους ισραηλινούς καθώς πλησιάζουν, με προφανή σκοπό να μην αφήσουν κανέναν και τίποτα να διαταράξει το status quo που επέβαλλαν με το έτσι θέλω. Στ’ αλήθεια, ποιου είδους νομική διακήρυξη επιτρέπει στον ισχυρό να στήνει τείχη σε στεριά και θάλασσα για να περιορίσει αρχικά τον αδύνατο και εν συνεχεία να τον στραγγαλίσει και να τον εξαφανίσει;


Ο  νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει. Γκράφιτι στο τείχος που αποκλείει τη Γάζα.

Τέλος, αφού έχω πια απηυδήσει πλήρως αναζητώντας το δίκαιο, στρέφω το βλέμμα ξανά πίσω στην Παλαιστίνη, σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που περίμεναν επί ματαίω, για μιαν ακόμη φορά, την έξωθεν βοήθεια. Βλέπω ξεκάθαρα τα παιδιά να κλωτσούν ένα κονσερβοκούτι προσμένοντας τις μπάλες που τόσο εύκολα εμείς αντικαθιστούμε με το Pro και σκέφτομαι ότι ο σύγχρονος “πολιτισμός” μας αδυνατεί έστω και κατ’ επίφασην να παραμείνει πολιτισμένος.

Περισσότερες πληροφορίες για τα γεγονότα:

Η Πρωτοβουλία “Ένα Καράβι για τη Γάζα”
Η λίστα επιβατών του Estelle
Τα τελευταία νέα για το Estelle καθώς πλησίαζε τη Γάζα
Η πρώτη επαφή των ισραηλινών δυνάμεων με το του Estelle μέσω ασυρμάτου (ΒΙΝΤΕΟ)
Οι ισραηλινοί κομμάντος πλησιάζουν το Estelle (ΒΙΝΤΕΟ)
Chomsky in Gaza: academic boycott “will strengthen support for Israel”
Noam Chomsky Statement on SV Estelle and Gaza Blockade
Ένα καράβι για τη Γάζα στο στούντιο του ΣΚΑΙ, 06/07/2010
Η ισραηλινή προπαγάνδα και τα ελληνικά ΜΜΕ, Του Άρη Χατζηστεφάνου
Μαρτυρίες από το Στόλο της Ελευθερίας Ι: Η ισραηλινή βουλευτής Haneen Zoabi εξηγεί τους λόγους της συμμετοχής της, Ιούνιος 2011
Free Gaza Movement

Στο επόμενό μας ραντεβού θα ταξιδέψουμε ως τη Χιλή για να μάθουμε επιτέλους γιατί οι φοιτητές παραμένουν εδώ και σχεδόν δυο χρόνια στο δρόμο.

Για το Σχολιαστή, Οκτώβριος 2012

15
Μάι.
12

Γαμώ τα λεφτά σας

Αυτό ακριβώς!

Η φωτογραφία αλιεύθηκε από το facebook το Φεβρουάριο του 2012
και προέρχεται από την οδό Ερμού στην Αθήνα.

30
Απρ.
12

Σταυρώστε με




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


griechenlandsolidarität

Aktuelle Informationen über Griechenland und Vernetzung deutschsprachiger Solidaritätsgruppen

Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: