Archive for the 'Politik is violence' Category

01
Αυγ.
15

Στο ανοιχτό όρυγμα των Σκουριών θάφτηκε η τιμή και η αξιοπιστία του Τσίπρα και της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησής του;

Αναδημοσίευση από το soshalkidiki.wordpress.com

Με τις δηλώσεις του, περί της προστασίας των 5.000 εργαζομένων στην «Ελληνικός Χρυσός», στην συνέντευξη που έδωσε, την Τετάρτη 29-7 στον Κ. Αρβανίτη στον ραδιοφωνικό σταθμό Κόκκινο, ξέφτισε και τις τελευταίες ελπίδες όσων ήλπιζαν ότι η κυβέρνησή του κι ο ίδιος, ως πρωθυπουργός, θα ήταν διαφορετικοί από τους προηγούμενους, τουλάχιστον ως προς την συνέπεια και την ηθική τους.

Δεν θα μείνουμε στο συνειδητό ψέμα (προέλευσης Άδωνη, Πάχτα, Μπόμπολα) περί 5.000 εργαζομένων, ούτε στο μικρότερο ψέμα των 2.000 που τους έκανε όταν πήγε να τα μαζέψει την επομένη, στην Κ.Ε. του κόμματός του, μετά την κατακραυγή που προκάλεσαν οι κατάπτυστες δηλώσεις του. Έχει όμως σημασία να επισημάνει κανείς ότι ο κ. Τσίπρας χρησιμοποίησε ως προμετωπίδα τους εργαζόμενους με τον ίδιο τρόπο που το κάνει εδώ και καιρό η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός.

Η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να είναι εκδικητική, ανέφερε. Ποιος του είπε πως το κίνημά μας θέλει την εκδίκηση από τους εργαζόμενους της εταιρείας, αυτούς που κι ο ίδιος χαρακτήριζε ως ομήρους της; Ας βρουν τρόπους να τους απασχολήσουν για να μην μείνουν άνεργοι, αν αυτό είναι το ζήτημα. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι κοινωνικά δίκαιο είναι να μη χάσουν τις δουλειές τους τόσοι εργαζόμενοι. Αναρωτιόμαστε όμως, αφενός αν είναι κοινωνικά δίκαιο να τις χάσουν εκατοντάδες άλλοι, που θα πληγούν από τις καταστροφικές δραστηριότητες της εταιρείας. Αφετέρου, είναι απορίας άξιον αν μία κυβέρνηση της αριστεράς στηρίζει εργαζόμενους σε μία παράνομη και καταστροφική εταιρεία.

Εμείς, ως κίνημα, είχαμε, έχουμε και θα έχουμε μέχρι τέλους την τεκμηριωμένη θέση πως κάθε εξόρυξη στον Κάκαβο είναι καταστροφική και δεν θα μπούμε ποτέ σε διλήμματα και συνδιαλλαγές του τύπου: «ακυρώνουμε την μεταλλουργία, συνεχίζουμε την εξόρυξη στον Κάκαβο», που είναι άλλωστε και το σχέδιο της εταιρείας.

Το μεγάλο ηθικό ζήτημα είναι αλλού και το ξέρει πολύ καλά ο κ. Τσίπρας: Δεν μπορεί να καταστρέφεται ένας τόπος, μια οικονομία, μια κοινωνία, για να μην μείνουν άνεργοι κάποιοι εργαζόμενοι της εταιρείας που δέχτηκαν να πληρώνονται για να καταστρέψουν τον τόπο μας.

Νοιάστηκε το ίδιο για τους 350 αγωνιστές που διώκονται με βαριές κατηγορίες γιατί τόλμησαν να υπερασπιστούν τον τόπο τους; Δεν περίσσεψε στον κ. Τσίπρα μια στιγμή για να αναφερθεί στους διωκόμενους συναγωνιστές μας, οι κατηγορίες των οποίων προεκλογικά θεωρούνταν σχεδόν φρονηματικές.

Όσοι κάθεστε στο σπιτάκι σας, όσοι συνεργάζεστε με τους κατακτητές που ξεκοιλιάζουν και καταστρέφουν τον τόπο σας, θα έχετε πάντα μια κυβέρνηση να σας φροντίζει και να σας περιθάλπει. Όσοι αγωνίζεστε και θυσιάζετε τις ζωές σας, την ησυχία και την βόλη σας, θα είστε πάντα διωκόμενοι, απ’ όλες τις κυβερνήσεις. Κάποιοι θα σας χρησιμοποιούν για να γίνουν υπουργοί, πρωθυπουργοί και βουλευτάδες και μετά οι ίδιοι θα σας δικάζουν ως εγκληματίες. Αυτό είναι το παράδειγμα ζωής που προτείνετε; Αυτή είναι η ηθική της «πρώτη φορά αριστεράς» σας;

Δεν χρειάζεται να κάνουμε πολλές αναφορές στο τι έλεγε ο κ. Τσίπρας προεκλογικά, όταν ερχόταν στην περιοχή μας και μιλούσε στον κόσμο, όταν έλεγε πως η κυβέρνηση της αριστεράς θα σταματήσει την καταστροφή της Χαλκιδικής αμέσως μόλις γίνει κυβέρνηση. Ηχούν ακόμα στ’ αυτιά μας οι δεσμεύσεις του και στην Ιερισσό και στην Θεσσαλονίκη και στην Βουλή, στις προγραμματικές δηλώσεις. Ηχούν ακόμα στ’ αυτιά μας οι καταγγελίες των σημερινών υπουργών –όσο ήταν στην αντιπολίτευση- για το έγκλημα που σχεδίασαν και εκτελούσαν στην Χαλκιδική ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο και τον Πάχτα. Ηχεί ακόμα στα αυτιά μας η επίκληση -εκ μέρους του- των πολλών πορισμάτων της επιστημονικής κοινότητας που τεκμηρίωναν την οικολογική-οικονομική-κοινωνική καταστροφή της Χαλκιδικής απ’ αυτό το εξορυκτικό σχέδιο.

Για μας η επιλογή να συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι την οριστική μας δικαίωση είναι μονόδρομος. Οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτό θα σημαίνει την καταστροφή του τόπου μας και των ζωών μας. και αυτό εμείς κ. Τσίπρα δεν το διαπραγματευόμαστε.

Ακούει κανείς;

Συντονιστικό Ιερισσού ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

01
Ιολ.
15

Ορισμένες σκέψεις για το δημοψήφισμα

Κείμενο του ηλεκτρολόγου μηχανικού Γιάννη Κοντοχριστόπουλου σχετικά με το δημοψήφισμα της προσεχούς Κυριακής 5 Ιουλίου

Ξεκινώ λέγοντας ότι γράφω τα παρακάτω γιατί βλέπω ότι η χώρα στην οποία μένω γίνεται κάθε μέρα λιγότερο κατάλληλη για να ζω. Γίνεται μια χώρα πολλών φτωχών σκλάβων και λίγων πλουσίων αρχηγών. Για όλα αυτά νιώθω την ανάγκη να μιλήσω.

Το ποιος φταίει είναι σχετικά ξεκάθαρο. Ως Έλληνες ψηφίζουμε και υποστηρίζουμε επί δεκαετίες πολιτικούς οι οποίοι ως μόνη σκέψη έχουν το προσωπικό τους συμφέρον και όχι αυτών που εκπροσωπούν. Αυτοί λειτούργησαν και λειτουργούν ως τα εργαλεία των σύγχρονων πλουτοκρατών στην προσπάθειά τους να φτωχοποιήσουν τη μέση τάξη και να συγκεντρώσουν στα χέρια τους ακόμη μεγαλύτερη ισχύ. Ο μηχανισμός για να γίνει αυτό είναι ο δανεισμός: Δανειζόμαστε χρήματα τα οποία (α) δε μπορούμε να αποπληρώσουμε και (β) δε χρησιμοποιούμε για την ανάπτυξη. Είναι και λογικό. Αν δεν κερδίζεις περισσότερο εσύ από τα δανεικά που πήρες (σε σχέση με το επιτόκιο δανεισμού), τότε χάνεις από το δάνειο.

Δείτε πόσο απλό είναι ως σκέψη: Στους δανειστές επιστρέφει σχεδόν το σύνολο των δανεικών που μας δίνουν. Δε μιλάω για τους τόκους, αλλά για την τεχνολογία και τα προϊόντα που εισάγουμε. Τα οποία παράγει ποιος; Αυτοί που μας δανείζουν! Για παράδειγμα: συμφωνούμε με την (φωτογραφική) οδηγία της ΕΕ για έξυπνους μετρητές σε κάθε σπίτι. Όμως τους μετρητές αυτούς μπορεί μόνο η SIEMENS να παράγει και τους πουλάει σε τιμή 150€ το κομμάτι. Άρα 150€*10,000,000 σπίτια = 1,5 δις ευρώ. Δανειστείτε για να αγοράσετε τα προϊόντα μας!

Τελικά σήμερα φτάνουμε (α) να δανειζόμαστε για να πληρώσουμε τους τόκους που χρωστάμε και (β) να φορολογούμε τη χώρα μέχρι θανάτου για να πληρώσουμε τους υπόλοιπους τόκους. Και γιατί; Για ένα χρέος για το οποίο ο μέσος Έλληνας δεν ευθύνεται.

Έρχεται λοιπόν η κυβέρνηση σήμερα και κηρύσσει δημοψήφισμα. ΟΧΙ γιατί είναι δειλή και ανεύθυνη, αλλά γιατί δεν έχει καμία άλλη επιλογή: Αν πάρει μόνη της την ευθύνη του ΝΑΙ, θα είναι αφερέγγυα και αναξιόπιστη ως προς τους ψηφοφόρους της. Αν πάρει μόνη της την ευθύνη του ΟΧΙ, η Ελλάδα δεν πληρώνει τη δόση που χρωστάει -> ο δανεισμός της Ελλάδας σταματάει -> καμία απολύτως υποστήριξη από ξένες τράπεζες -> πανικός των Ελλήνων -> χρεωκοπία Ελληνικών τραπεζών -> κραχ και καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας. Άρα η μόνη επιλογή μια τίμιας κυβέρνησης (γιατί, λαμβάνοντας υπόψη και τα deadlines, οι εκλογές δεν είναι λύση) είναι να κάνει αυτό που έκανε: Να θέσει το δίλημμα: Είναι αυτή η συμφωνία όντως αυτό που θέλουμε, ή πρέπει να ζητήσουμε κάτι καλύτερο; Δηλαδή ζητάει ψήφο εμπιστοσύνης από εμάς για να προχωρήσει στη διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας βιώσιμης για την οικονομία. Που η τωρινή ΔΕΝ είναι.

Συνεπώς το δημοψήφισμα αυτό είναι ΕΥΚΑΙΡΙΑ. Ευκαιρία για όλους μας να αποφασίσουμε αν είμαστε σκλάβοι ή ελεύθεροι. Αν δικαιούμαστε να ζούμε σε υγιές κράτος και με υγιείς συνθήκες ή όχι. Η ελευθερία έχει την τιμή της φυσικά, ως Έλληνες θα έπρεπε να το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Όσον αφορά το επιχείρημα πως η πρόταση της κυβέρνησης είναι πρακτικά ίδια με αυτή των δανειστών: Φυσικά και είναι ίδια! Γιατί η πρόταση είναι μια και αντιπροσωπεύει το καλύτερο που μπόρεσε να πετύχει η σημερινή μας κυβέρνηση με τη διαπραγμάτευση (αντίθετα με την προηγούμενη που δεν προσπάθησε καν). Ωστόσο, η κυβέρνηση είδε πως αυτή η πρόταση δε μπορεί να είναι αποδεκτή από την ίδια, γι’ αυτό, εφόσον η πρόταση οριστικοποιήθηκε, την έδωσε στο λαό για να την κρίνει. Δηλαδή για να γίνει ξεκάθαρο ότι ο Ελληνικός λαός συνεχίζει να στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ ώστε να σταματήσει την υφεσιακή πολιτική των δανειστών, με ότι συνεπάγεται αυτό. Αν αυτό δεν είναι δημοκρατικό, τότε τι είναι;

Στο δημοψήφισμα δε ψηφίζουμε ΝΑΙ στην πρόταση των δανειστών ή ΝΑΙ στην πρόταση της κυβέρνησης. Στην πραγματικότητα ψηφίζουμε ΝΑΙ στην υφεσιακή πολιτική ή ΟΧΙ στην υφεσιακή πολιτική.

Ας δούμε τα πιθανά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος:

Σενάριο ΝΑΙ:

Οικονομικά: Τρέχουμε πίσω στους δανειστές με την ουρά στα σκέλια. Τι γίνεται όταν ενδώσεις σε έναν εκβιαστή; Ο εκβιαστής συνεχίζει τον εκβιασμό μέχρι να σου πάρει τα πάντα, γιατί του δείχνεις ότι τον φοβάσαι! Έτσι και με εμάς, κάθε χρόνο θα έχουμε σκληρότερα μνημόνια (τα χρήματα που χρωστάμε μένουν ίδια, αλλά το ΑΕΠ αναγκαστικά συρρικνώνεται συνέχεια) μέχρι που τελικά η Ελλάδα δε θα έχει πια τίποτα να δώσει, αλλά και μηδενική πολιτική ισχύ. Τότε, τελείως αναίμακτα για την υπόλοιπη ΕΕ θα χρεοκοπήσουμε τελικά, και θα μας αγοράσουν τα ξένα και ελληνικά ιδιωτικά κεφάλαια για να γίνουμε τα φθηνά εργατικά χέρια των άλλων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση από αυτό μακροπρόθεσμα αποδυναμώνεται και αποσταθεροποιείται.
Πολιτικά: Ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάζεται να κάνει εκλογές τις οποίες αναγκαστικά χάνει, αφού απέτυχε στο στόχο που είχε (να σταματήσει τη μνημονιακή/υφεσιακή πολιτική). Την κυβέρνηση αποκτά η ΝΔ σε συνεργασία με μια πολύ ενισχυμένη Χρυσή Αυγή. Αυτό μπορεί να έχει προεκτάσεις καταστροφικές για τη δημοκρατία, φυσικά.

Σενάριο ΟΧΙ:
Οικονομικά: Στέλνουμε το μπαλάκι στην πλευρά των δανειστών και υπάρχουν δύο πιθανά ενδεχόμενα:
Θετικό ενδεχόμενο: Να προταθεί μια μη υφεσιακή συμφωνία. Αυτό σημαίνει ανάπτυξη πιο ομοιόμορφη μέσα στην ΕΕ και σταδιακή εξίσωση του βιοτικού επιπέδου και της παραγωγικής διαδικασίας εντός ΕΕ.
Αρνητικό ενδεχόμενο: Αθετούμε την υπόσχεσή μας για το χρέος προς την ΕΚΤ (60% του ολικού χρέους). Οι συνέπειες αυτού μπορεί να είναι χρεωκοπία ή/και έξοδος από την Ευρωζώνη. Όμως, κανένα κράτος της Ευρωζώνης δεν το συμφέρει η έξοδος της Ελλάδας, γιατί η ένωση είναι η μόνη ελπίδα της ΕΕ να ανταγωνιστεί οικονομίες όπως των ΗΠΑ και της Κίνας. Χωρίς ένωση, η ύφεση και η ανεργία θα ριζώσει σε ΟΛΑ τα κράτη της Ευρώπης (κανένα από αυτά δεν είναι αυτάρκες όπως ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, μόνο ενωμένη η Ευρώπη πλησιάζει στην αυτάρκεια).
Το αρνητικό ενδεχόμενο σημαίνει για την Ελλάδα: Χρεωκοπία, οικονομική απομόνωση. Δεν πιστεύω ότι η σημερινή κυβέρνηση θα βάλει χέρι σε καταθέσεις πολιτών (αντίθετα με την προηγούμενη) και δεν πιστεύω ότι θα γίνει έξοδος από το Ευρώ (δε συμφέρει την Ευρώπη και δε συμφέρει την Ελλάδα). Όμως θα γίνει το αυτονόητο: η Ελλάδα θα αναγκαστεί να ζήσει με τα χρήματα που παράγει η ίδια + να πληρώσει το υπόλοιπο 40% του χρέους μετά από διακανονισμό!
Αν σκεφτώ ότι (1) αυτή τη στιγμή η φορολογία δημιουργεί πλεόνασμα, άρα ο ισολογισμός του κράτους είναι θετικός, (2) ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με σημαντική αυτάρκεια (ενεργειακή, πρώτες ύλες, πρωτογενής παραγωγή) και (3) ότι ήδη έχουμε μάθει να ζούμε με 300€/μήνα: Το να ζήσουμε χωρίς δανεικά ως κράτος είναι κάτι εφικτό. Φυσικά πολλά που τώρα είναι εύκολα, σε αυτό το ενδεχόμενο θα είναι δύσκολα. Θα αναγκαστούμε να καλλιεργήσουμε τη γη μας. Θα αναγκαστούμε να παράγουμε βιομηχανικά προϊόντα μόνοι μας (τους απαραίτητους επιστήμονες και εργάτες τούς έχουμε σε περίσσεια αυτή τη στιγμή). Θα πρέπει να αντέξουμε ένα διάστημα ασφυκτικών πιέσεων από τα ξένα κεφάλαια για να επιβιώσουμε τελικά. Αλλά τα καλά κόποις κτώνται. Δε μπορείς να έχεις υγιές και ελεύθερο κράτος χωρίς προσπάθεια.

Συμπέρασμα, ένα ΟΧΙ, μακροπρόθεσμα ενισχύει και την Ελλάδα και την Ευρώπη. Αντίθετα, χάνουν μόνο οι δανειστές.
Αντίστοιχα, με το ΝΑΙ, μόνο οι δανειστές κερδίζουν.

Θεωρώ απόλυτα σημαντικό να συμμετέχουν όλοι σε αυτό το δημοψήφισμα, και να μη βασιστούν στην ψήφο των άλλων, ώστε το αποτέλεσμα να μας αντιπροσωπεύει όλους.

Θα ήταν καλό να μην επηρεαστούμε από το φόβο, που απλόχερα μας πουλάνε τα ΜΜΕ (γιατί άραγε;), αλλά με κριτική σκέψη να αποφασίσουμε το καλύτερο για τη χώρα μας (αντίθετα με τις κυβερνήσεις που είχαμε έως τώρα)./

Αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν έχει προηγούμενο, αλλά θα δημιουργήσει προηγούμενο για το μέλλον. Η επιλογή αυτή είναι κρίσιμη και το αποτέλεσμα αυτής δεν αναιρείται, αλλά θα υπάρχει για πάντα ως κομμάτι της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Θα κλείσω επαναλαμβάνοντας ότι το δημοψήφισμα αυτό είναι ευκαιρία και είναι επίσης ο απόλυτος δημοκρατικός τρόπος έκφρασής των θέλω των Ελλήνων. Προσωπικά εκτιμώ την κυβέρνηση που (αντίθετα με τις προηγούμενες) ζητάει τη γνώμη μας για το πιο σημαντικό θέμα των ημερών μας.

30/6/2015
Γιάννης Κοντοχριστόπουλος
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

17
Μάι.
15

Φεστιβάλ στα ερείπια

Μια μόλις μέρα πριν ξεκινήσει το περίφημο φεστιβάλ των Καννών, με πολλούς αστέρες του κινηματογράφου και της σόουμπιζ(ζζζζ) και μια παρέλαση στο κόκκινο χαλί που έδωσε στιγμές σαν κι αυτή…

Czech model Petra Nemcova poses for a selfie as she arrives for the screening of the film "Deux Jours, Une Nuit (Two Days, One Night) at the 67th edition of the Cannes Film Festival in Cannes, southern France, on May 20, 2014.    AFP PHOTO / VALERY HACHE        (Photo credit should read VALERY HACHE/AFP/Getty Images)

Το μοντέλο Petra Nemcova στο κόκκινο χαλί των Καννών για σέλφι και όχι μόνο. Φωτογραφία: Valery Hache/AFP/Getty Images

στην ανατολική Γάζα, για την ακρίβεια στη γειτονιά Shuja’iyya (που μπορεί να την απαντήσετε και ως Shejaiya), ξεκινούσε ένα άλλο κινηματογραφικό φεστιβάλ. Το όνομα αυτού Karama Gaza Human Rights Film Festival, όπου Karama σημαίνει αξιοπρέπεια στα αραβικά. Ο διοργανωτής του, Saud Aburamadan, αποφάσισε φέτος να το μεταφέρει από την Ιορδανία όπου έχει την έδρα του, στη Γάζα, η οποία δεν έχει ούτε έναν κινηματογράφο από την έναρξη της πρώτης Intifada το 1987.

«Όταν αναζητούσαμε τοποθεσίες για τις προβολές, φτάσαμε στη Shuja’iyya στην ανατολική Γάζα, ένα μεγάλο τμήμα της οποία είχε μετατραπεί σε χαλάσματα. Σταθήκαμε εκεί, πλάι στο κατεστραμμένο τζαμί, περιτριγυρισμένοι από κατεστραμμένα σπίτια σε κάθε κατεύθυνση και έγινε ξεκάθαρο ότι ήταν το κατάλληλο μέρος για τη διεξαγωγή ενός κινηματογραφικού φεστιβάλ για τα ανθρώπινα δικαιώματα«, δήλωσε ο Aburamadan σε συνέντευξή του στο +972 Magazine.

Karama1

Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα βίντεο από το κόκκινο χαλί της διοργάνωσης. Ένα χαλί που ξεδιπλώθηκε στα μέρη που μόλις το περασμένο καλοκαίρι ο ισραηλινός στρατός χρησιμοποίησε ως πεδίο δοκιμών για τα όπλα του. Το κόκκινο, λοιπόν, έχει τη δικιά του συνυποδηλωτική σημασία.

Και αφού στρώθηκε το χαλί, όλοι οι προσκεκλημένοι και οι θεατές του φεστιβάλ περπάτησαν πάνω του, χωρίς διακρίσεις και χωρίς πλήθος παπαράτσι να παρακολουθούν το κάθε τους βήμα, ως ένα άνοιγμα μέσα στα ερείπια. Κι εκεί, ίσως να ένιωσαν -έστω και για μια στιγμή- ότι ο κινηματογράφος μπορεί να προσφέρει κάτι περισσότερο στην ανθρωπότητα από ποπ κορν και έντονη αδρεναλίνη.

Το κινηματογραφικό φεστιβάλ για τα ανθρώπινα δικαιώματα Karama Human Rights Film Festival διεξήχθη από τις 12 ως τις 14 Μαΐου, με προβολές 28 ταινιών (από σύνολο 180 συμμετοχών) από χώρες όπως η Συρία, το Ιράκ, η Αίγυπτος, η Ιορδανία και η Ρωσία. Ανάμεσα στις ταινίες βρέθηκαν τα «I’m Human» (της Razan Haikal, Ιορδανία/Γερμανία, η οποία βρέθηκε και στην Ελλάδα στα τέλη Μαρτίου για το Athens Animfest), «Baghdad Messi» (του Sahim Omar Kalifa, Ιράκ) and «Roshmia» (του Salim Abu
Jabal, Παλαιστίνη).

Φωτογραφία: Tamer Hamam

Φωτογραφία: Tamer Hamam

Karama2

Karama3

Με πληροφορίες από τα +972 Magazine, RT.com, Global Voices, The Guardian και τη σελίδα facebook της διοργάνωσης.

Για το Mixgrill, 16.05.2015

19
Ιολ.
14

Γάζα: Το τελευταίο παιχνίδι…

Αναδημοσίεσυη από την Αυγή

Γάζα: Το τελευταίο παιχνίδι…
Πάνος Χαρίτος, 17.07.2014

Στη Γάζα δεν έχει σημασία τι έκανες, πού πήγες, τι έμαθες και τι έχεις κατά νου να γράψεις. Στο τέλος η ίδια η Γάζα είναι εκείνη που θα σου υποδείξει το θέμα.

Έτσι λοιπόν χθες, μετά από τρίωρη πρωινή περιπλάνηση στη γειτονιά της Ζεϊτούν κι άλλη μια απογευματινή στην πόλη της Γάζας, επέστρεψα στο ξενοδοχείο. Κοντοστάθηκα για λίγο στην τραπεζαρία συζητώντας με τους υπόλοιπους συναδέλφους κι ανέβηκα στο δωμάτιο που βρίσκεται στο δεύτερο όροφο του Beach Hotel μπροστά από την παραλία. Ενστικτωδώς η πρώτη μου κίνηση μπαίνοντας ήταν, όπως πάντα, να ανοίξω το παράθυρο ώστε κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών το ωστικό κύμα να μην εκτονώνεται επάνω στα τζάμια με κίνδυνο να σπάσουν.

Έκατσα στο τραπέζι, άνοιξα το κομπιούτερ, κοίταξα την ώρα στο επάνω μέρος της οθόνης και ήταν ακριβώς 16:16 όταν ακούστηκε ο ήχος από την έκρηξη ενός βλήματος προερχόμενου από πολεμικό πλοίο του Ισραήλ. Το ωστικό κύμα ανέκοψε τη φορά του ανέμου για ελάχιστο χρόνο. Η έκρηξη ήταν υπερβολικά κοντά. Το δωμάτιο σείστηκε. Έτρεξα στο παράθυρο και είδα καπνό να αναδίδεται από ένα κιόσκι στον λιμενοβραχίονα, περίπου 100 μέτρα μακριά μας.

Τέσσερις σιλουέτες ξεπρόβαλαν πηδώντας τα βράχια που χωρίζουν το λιμάνι από την αμμουδιά. Τέσσερα παιδιά έτρεχαν μακριά από σημείο της έκρηξης με κατεύθυνση προς το ξενοδοχείο μας. Κοίταξα τα παράθυρα των γύρω δωματίων κι όλοι οι συνάδελφοι έστεκαν κι αυτοί, προσπαθώντας να κατανοήσουν την εικόνα.

Έστρεψα και πάλι το βλέμμα στην παραλία. Οι πιτσιρικάδες τα έδιναν όλα. Τα πόδια βούλιαζαν στην άμμο, έσπρωχναν όπως μπορούσαν για να φύγουν μακριά. Το ξενοδοχείο των δημοσιογράφων απείχε πλέον μόλις 50 μέτρα. Είχαν καλύψει τη μισή απόσταση για να φτάσουν σε αυτό που θεωρούσαν ασφαλές καταφύγιο. Τότε συνειδητοποιούν πως ανάμεσα στο ξενοδοχείο και την παραλία υπάρχει περίφραξη. Δίπλα ακριβώς από εμάς στέκει άλλο ένα ξενοδοχείο, το «Al Deira Hotel». Η απόσταση άλλα 100 μέτρα κι οι πιτσιρικάδες βάζουν πλώρη για εκεί.

Τη στιγμή εκείνη, ένα δεύτερο βλήμα σκάει στην ακτή. Τρία από τα παιδιά τραυματίζονται και πέφτουν στην άμμο. Το τέταρτο έχει δεχθεί θραύσμα, εξακολουθεί όμως να τρέχει και τελικά φτάνει στον μαντρότοιχο του επόμενου ξενοδοχείου. Κάποιοι συνάδελφοι πηδούν στην παραλία και τον μεταφέρουν στην ασφάλεια του υπαίθριου εστιατορίου. Αν και τα κατάφερε, έχει τραυματιστεί σοβαρά. Χάνει πολύ αίμα, ωστόσο διατηρεί τις αισθήσεις του και περιγράφει τι ακριβώς συνέβη. Εν τω μεταξύ άλλοι δημοσιογράφοι έχουν φέρει από τα δωμάτια το κουτί με τα είδη πρώτων βοηθειών. Δένουν με δύναμη τα σημεία πάνω από τις πληγές για να σταματήσουν την αιμορραγία και τοποθετούν γάζες μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο για να τον παραλάβει.

«Ένιωθα λες και με ακολουθούσαν με το κανόνι. Ήταν λες και οι πύραυλοι κυνηγούσαν τα πόδια μας» είπε σε όσους έστεκαν από πάνω του.

Μαζί με τους υπόλοιπους δημοσιογράφους από το «Beach Hotel» κατεβήκαμε στην παραλία, κατευθυνόμενοι προς τα τρία άλλα παιδιά. Είχαν περάσει όχι παραπάνω από δυο λεπτά από το χτύπημα όταν φτάσαμε κοντά τους. Ήταν όμως ήδη αργά για το ένα εξ αυτών και τα άλλα δύο ήταν βαριά τραυματισμένα. Το θέαμα αποκρουστικό. Η έκρηξη προκλήθηκε ακριβώς στα πόδια τους. Η περιγραφή της εικόνας δεν ενδείκνυται. Τα ασθενοφόρα καταφθάνουν και τα παιδιά διακομίζονται στο νοσοκομείο.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, τρία από αυτά έπαιζαν μπάλα κι ένα μπάλωνε πρόχειρα ένα δίχτυ ψαρέματος, πριν το ναυτικό ανοίξει πυρ εναντίον τους.

Στο σύνολό τους οι δημοσιογράφοι έχουν επιδοθεί στην αναζήτηση μιας εξήγησης αναφορικά με το γιατί τέσσερα πιτσιρίκια ηλικίας 12-15 ετών που έπαιζαν μπροστά από το ξενοδοχείο μας αποτέλεσαν στόχο των ισραηλινών δυνάμεων. Η λογική παραιτείται κι έτσι αναζητούμε την απάντηση στα πιο επίσημα χείλη από πλευράς Ισραήλ. Καλούμε διαδοχικά από τις 16:30 μέχρι τις 16:40 τον εκπρόσωπο Τύπου του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, αναζητώντας την απάντηση στο γιατί. «Ερευνούμε το συμβάν και θα σας καλέσουμε πίσω εμείς», ήταν η απάντηση που λάβαμε όλοι. Μέχρι και τις εννέα το βράδυ, οπότε ολοκληρώθηκε αυτό το άρθρο, απάντηση δεν λάβαμε…

Από το νοσοκομείο μαθαίνουμε ότι και τα τέσσερα παιδιά υπέκυψαν στα τραύματά τους.

Ο συνάδελφος που έδεσε τις πληγές του μοναδικού αγοριού που κατάφερε να φτάσει στο ξενοδοχείο απομακρύνεται από τον κύκλο. Βγαίνει στην αυλή και ζητάει ένα τσιγάρο από κάποιον περαστικό. Το έκοψε πριν από επτά μήνες, σχολιάζει ένας άλλος που τον παρακολουθεί να απομακρύνεται.

Δύο ώρες αργότερα, έξω από το ξενοδοχείο οι ντόπιοι μαζεύονται για να παρευρεθούν στην κηδεία των αγοριών. Αποφασίζουν να ακολουθήσουν αντίθετα τη διαδρομή που τα αγόρια διήνυσαν στην παραλία για να τα οδηγήσουν στην τελευταία τους κατοικία. Η μπάλα με την οποία έπαιζαν δεν βρέθηκε ποτέ. Χάθηκε στις φλόγες μαζί με το δίχτυ ψαρέματος…

Το πρωτότυπο βίντεο εδώ.

Τα στατιστικά του πολέμου

Επιστρέφω ξανά στο δωμάτιο για να βάλω τις σκέψεις σε μια σειρά. Οι άμαχοι που έχουν χάσει τη ζωή τους στη Λωρίδα της Γάζας σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη ανέρχονται στο 80% των 200 και πλέον ατόμων που επίσημα καταγράφονται.

Από την πλευρά του Ισραήλ ένας νεκρός και περίπου 100 τραυματίες (στην πλειονότητά τους υπέστησαν μετατραυματικό σοκ από τον ήχο των εκρήξεων), ενώ στη Γάζα οι τραυματίες ανέρχονται σε περισσότερους από 1.400.

Θεωρητικά και μετά την κριτική που έχει δεχθεί το Ισραήλ από μέρος της διεθνούς κοινότητας αλλά και την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, οι δυνάμεις του θα επιδείκνυαν μεγαλύτερη προσοχή στον τρόπο με τον οποίο επιχειρούν. Όμως το χτύπημα μπροστά από το ξενοδοχείο όπου διαμένουν οι ξένοι δημοσιογράφοι προκαλεί τη λογική.

Ήδη από προχθές το βράδυ είχε προαναγγελθεί η εντατικοποίηση των βομβαρδισμών και γι’ αυτό είχε ζητηθεί από 100.000 άτομα που κατοικούν στο ανατολικό τμήμα της Γάζας να το εγκαταλείψουν. Η πλειονότητα αυτών αγνόησαν την προειδοποίηση και παρέμειναν στις εστίες τους.

Οι διαβουλεύσεις για εκεχειρία

Αν και οι επιθέσεις εξακολουθούν και από πλευράς Χαμάς και των άλλων ισλαμικών οργανώσεων, και οι δυο πλευρές επιζητούν το τέλος των εχθροπραξιών. Ωστόσο το πρόβλημα που υπάρχει είναι πως αμφότεροι επιθυμούν να εξέλθουν ως νικητές από αυτή την αναμέτρηση και για να το διασφαλίσουν διεκδικούν διαφορετικούς διαύλους για την εκεχειρία.

Η Χαμάς -που δεν εμπιστεύεται την Αίγυπτο και τον πρόεδρο Αλ Σίσι- δήλωσε πως δεν θα συμμετάσχει στις ειρηνευτικές συνομιλίες του Καΐρου. Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς βρίσκεται ήδη στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα και το Ισραήλ θα ήθελε η εκεχειρία να είναι αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης γιατί εκτιμούν πως ο Αλ Σίσι δεν θα ενδώσει στις όποιες πιέσεις για όρους από τη Χαμάς. Ωστόσο η ισλαμική οργάνωση της Γάζας επιδιώκει να φέρει στο προσκήνιο μια πρόταση για εκεχειρία μέσω Κατάρ και Τουρκίας.

Η Τουρκία δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή από το Ισραήλ λόγω των πρόσφατων αλλά και παλαιότερων δηλώσεων του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν κατά του Ισραήλ. Έτσι, για την ώρα βρισκόμαστε σε αδιέξοδο, δίχως να διαφαίνεται κάποιος τρίτος δρόμος που θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική πρόταση.

Το βέβαιο πάντως είναι πως οι επόμενες τρεις ημέρες -οπότε και θα ολοκληρωθούν οι συνομιλίες στο Κάιρο- θα κρίνουν και την έκβαση των εχθροπραξιών στη Γάζα.

01
Ιολ.
14

Συντονιστικό Κατοίκων ΝΦ-ΝΧ: Να υπερασπιστούμε την πόλη και το Άλσος μας

Η γειτονιά μας δε θα γίνει Παλέρμο!

Να υπερασπιστούμε την πόλη και το Άλσος μας

Από τις 29 Μάη 2014 οι δημόσιες συναθροίσεις στην περιοχή της Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας με σκοπό τη συζήτηση για το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ. Το εν λόγω νομοσχέδιο κατατέθηκε στις 9 Μάη στη Βουλή και τις επόμενες μέρες θα τεθεί σε ψηφοφορία για να γίνει νόμος του κράτους. Η οποιαδήποτε απόπειρα εκδήλωσης μέχρι σήμερα τιμωρείται με απειλές κατά της ζωής, στοχοποιήσεις προσώπων, προπηλακισμούς, τραμπούκικες επιθέσεις, διάλυση συγκεντρώσεων, αντισυγκεντρώσεις, δολοφονικά πογκρόμ.

Τα παραπάνω δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ακόμη επεισόδιο της επίθεσης των οργανωμένων επιχειρηματικών συμφερόντων και του στρατού του εναντίον πολιτών που ήθελαν απλά να συζητήσουν. Ο κυρίαρχος τύπος δεν μένει φυσικά αμέτοχος και συμμετέχει πρόθυμα στη σιγή νεκροταφείου που επιχειρούν να επιβάλουν οι επίδοξοι μιμητές του Βόλου και του Πειραιά.

Εξακολουθούμε να θεωρούμε ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ το δικαίωμά μας να έχουμε λόγο για θέματα που αφορούν άμεσα τις ζωές μας. Αντιστεκόμαστε στις καταστροφικές επιδιώξεις επιχειρηματικών συμφερόντων που βάζουν άμεσα σε κίνδυνο το Άλσος και θέτουν υπό απειλή συνολικά τη γειτονιά μας και το χαρακτήρα της, ως περιοχή κατοικίας.

Μετά και τα γεγονότα της Παρασκευής 20/06 (αντισυγκέντρωση, επίθεση με δολοφονικό χαρακτήρα σε κατοίκους, βανδαλισμοί στον αυτοδιαχειρίζόμενο χώρο Στρούγκα), αναβλήθηκε τόσο το Δημοτικό Συμβούλιο που είχε ως μοναδικό θέμα το Άλσος, όσο και η εκδήλωση στο ΠΠΙΕΔ την επομένη, την οποία διοργάνωναν οι από 1/9 νέοι δήμαρχοι, της Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας και της Νέας Ιωνίας. Βλέπουμε όλοι πλέον στην πράξη πως ο επελαύνων φασισμός έρχεται στην αρχή για τους άλλους και στη συνέχεια για όλους. Το «πείραμα της Φιλαδέλφειας» δεν αφορά μόνο τους κατοίκους, την πόλη και το δάσος της, τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους. Απευθύνεται συνολικά στον κόσμο της αντίστασης και του αγώνα και χρειάζεται συλλογική απάντηση.

Καλούμε τους συμπολίτες μας, τοπικούς πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς, πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες, αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, σωματεία εργαζομένων, την κάθε ελεύθερη φωνή, να ενώσουν τη φωνή τους με τη δική μας. Για να βρεθούμε όλοι μαζί εκεί που κερδήθηκαν όλα. Στους δρόμους! Για να μπορέσουμε επιτέλους να συζητήσουμε!

Συγκέντρωση-Πορεία

Πέμπτη 3 Ιούλη, στις 19.00

Πλατεία Πατριάρχου, Νέα Φιλαδέλφεια

Συντονιστικό Κατοίκων ΝΦ-ΝΧ

http://syntonistikofx.wordpress.com

afisa_poreia-web

22
Ιον.
14

Να μη χαλάσουμε την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό

Σε ένα σύντομο πέρασμά μου από την ολλανδική πόλη του Αϊντχόφεν έτυχε να γίνω μάρτυρας ενός δείγματος της εικόνας που έχει η χώρα μας στο εξωτερικό. Ήταν μάλιστα ίσως η πρώτη φορά μετά από καιρό που μπορώ να αποδώσω σε αυτή την εικόνα ρεαλιστικά χαρακτηριστικά. Μέχρι πρόσφατα, είχε σφηνωθεί στο μυαλό μου μια διαφήμιση σε ένα γερμανικό ταξιδιωτικό γραφείο που αφορούσε την Ελλάδα, «τη χώρα της σοφίας». Οι εμπνευστές της είχαν ξεχάσει βεβαίως να θέσουν κάποιο χρονικό προσδιορισμό, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Στο Αϊντχόφεν λοιπόν, στην Catharinakerk, τη κεντρικότερη εκκλησία της πόλης γίνεται αυτές τις ημέρες μια έκθεση φωτογραφίας του Piet den Blanken με τίτλο «Grensgevallen Europa«. Τι απεικονίζουν οι φωτογραφίες; Όπως ενδεχομένως να φανταστήκατε, στιγμές από τα πάθη προσφύγων και μεταναστών σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο. Στιγμές ζωής και στιγμές θανάτου. Θανάτου, σαν αυτό του Αφγανού Khorany Abdulhabib, του οποίου το κορμί ξεβράστηκε στις ακτές της Λέσβου το 2001 στην προσπάθειά του να φτάσει στη δικιά του «Γη της Επαγγελίας».

eur-09-wtb

Η φωτογραφία του Abdulhabib φέρει τον αριθμό 2 στην εν λόγω έκθεση. Αν και η αρίθμηση δεν ήταν αξιολογική, στο νούμερο 1 βρίσκεται μια κατά τ’ άλλα εξαιρετική φωτογραφία από την παραλία της Tarifa στη Νότια Ισπανία το 2002, στην οποία ένας τοπικός μπάτσος συλλαμβάνει έναν παράνομο Μαροκινό. Κι αν σας ξένισε ο χαρακτηρισμός «μπάτσος» για τον αστυφύλακα, ελπίζω να αντιδράσετε το ίδιο έντονα στο χαρακτηρισμό «παράνομος» για το μετανάστη. Εκτός αν ανήκετε κι εσείς σε αυτούς που διαχωρίζουν τις ανθρώπινες ζωές, τις προσδιορίζουν γεωγραφικά και τις κοστολογούν.

eur-12-wtb

Μάλλον όμως ξέφυγα από το θέμα. Συγχωρέστε με. Βρισκόμαστε, λοιπόν, στα τέλη Ιουνίου και το ελληνικό κράτος μπορεί να υπερηφανεύεται ότι η προετοιμασία του για την υποδοχή των τουριστών θα πιάσει τόπο. Τώρα, το πόσα καρυδότσουφλα θα βυθίσουν τα καιρικά φαινόμενα -για τα οποία, αλίμονο, δε φέρουμε καμιά ευθύνη- και πόσους ανθρώπους β’ διαλογής που δεν ταξιδεύουν με γιοτ θα πνίξουν τα σαΐνια του λιμενικού στην προσπάθειά τους να τους διασώσουν είναι επίσης μια άλλη ιστορία…

Ας ζήσουμε το μύθο μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ας ζήσουμε το μύθο μας στην Ελλάδα.

Υ.Γ.: Σαν από ειρωνεία, σε μια πλατεία της πόλης, λίγα μέτρα πέρα από την εκκλησία, είχαν στήσει τα περίπτερά τους οι Ολλανδοί Γιατροί Χωρίς Σύνορα, για να ενημερώσουν τους χρηματοδότες τους σχετικά με τα προγράμματά τους και την στήριξη ανθρώπων στις χώρες του Τρίτου Κόσμου. Δε γνωρίζω αν έγινε κάποια νύξη για τις συνθήκες διαβίωσης των ομοεθνών τους στις αναπτυγμένες και πολιτισμένες χώρες της Δύσης.

Η επίσημη ιστοσελίδα του Piet den Blanken περιέχει το μεγαλύτερο μέρος της έκθεσης, ενώ εάν βρίσκεστε ή πρόκειται να βρεθείτε στο Αϊντχόφεν μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για την έκθεση εδώ (δυστυχώς μόνο στα ολλανδικά).

22
Μάι.
14

«Παίρνουμε θέση» ενάντια στον ρατσισμό και την ξενοφοβία;

Με μια ταινία μικρού μήκους σε σκηνοθεσία Θοδωρή Παπαδουλάκη και με πρωταγωνιστές τους Τάσο Νούσια, Τιτίκα Σαριγκούλη και Stefania Sholla, η ActionAid δείχνει να έχει αντιληφθεί τον πυρήνα του προβλήματος του ρατσισμού στις σύγχρονες, δυτικές και (δήθεν) ανεπτυγμένες κοινωνίες.

Μέσα από το 4λεπτο βίντεο που μπορείτε να δείτε παρακάτω δε ζητά για ακόμη μία φορά χρηματοδότες, ούτε εθελοντές. Στ’ αλήθεια, έχουμε κουραστεί να ακούμε για μη-κυβερνητικές-οργανώσεις, για την ανάγκη τους για χρηματοδότηση ώστε να αναπτύξουν το -αναμφίβολα θεάρεστο- έργο τους. Και κόβουμε το τσεκ -όποιοι φυσικά διαθέτουμε το σχετικό κονδύλι- και καθαρίζουμε τη συνείδησή μας.

Υπάρχει βεβαίως και ο άλλος δρόμος: αυτός της ενεργής συμμετοχής σε κάποια ΜΚΟ, ή τέλος πάντων σε κάποια ομάδα δράσης μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Χωρίς να θέλω να τσουβαλιάσω, ελοχεύει ο κίνδυνος έτσι όχι απλώς να βρεθούμε άθελά μας μπλεγμένοι σε πολιτικά παιχνίδια που μας ξεπερνούν, αλλά να καταλήξουμε να βάφουμε τα σκαλοπάτια του Λυκαβηττού ενώ ο δήμαρχος της γειτονιάς μας ξηλώνει τα παγκάκια για να μην κοιμούνται οι άστεγοι.

Την ActionAid την γνωρίζουμε κυρίως μέσα από το πρόγραμμα της αναδοχής παιδιών. Θεωρώ, ωστόσο, ότι η επικοινωνία του μηνύματος της συγκεκριμένης ταινίας μικρού μήκους ξεπερνά κατά πολύ κάθε δράση της ως τώρα. Δε χρειάζεται να φτάσουμε στην άκρη του κόσμου για να τον αλλάξουμε. Τα πράγματα είναι απλά. Και δε στέκουν δικαιολογίες του τύπου «δεν ξέρω», «δεν είδα», «δεν άκουσα». Συμβαίνει ακόμα. Και δυστυχώς συμβαίνει παντού. Θα πάρουμε θέση;

Για το Mixgrill, 10.05.2014

10
Μάι.
14

Ο πολιτικός πολιτισμός της Γερμανίας

Αυτή τη φορά δε θα σας κουράσω με δήθεν βαθυστόχαστες αναλύσεις και εξυπνακισμούς εν όψει των προσεχών Ευρωεκλογών. Απλώς θα μεταφέρω δύο εικόνες από την προεκλογική εκστρατεία που διεξάγεται στη Γερμανία. Και οι δύο σχετίζονται με τον πολιτικό πολιτισμό που επιδεικνύουν ή μη οι υποψήφιοι, είτε ως κομματικοί σχηματισμοί είτε ως μεμονωμένα άτομα.

Καλή μας ψήφο!

SPD_Plakat

Ένας υποψήφιος του SPD για το δημοτικό συμβούλιο προτρέπει όσους θέλουν να σχολιάσουν να το κάνουν
στον ειδικό χώρο και να μη βανδαλίσουν την αφίσα του.

CDU_Plakat

Ένα -κατ’ επίφαση- πανκιό εκφράζει την αγανάκτησή του για το «γαμημένο κόκκινο κύμα»
και δεσμεύεται ότι αυτή τη φορά θα ψηφίσει CDU.

23
Απρ.
14

Στη Μανωλάδα ένα χρόνο μετά

Ο φακός της Epoca Libera περιηγήθηκε στους κατακλυσμούς των εργατών στη Νέα Μανωλάδα ένα χρόνο μετά από τις δολοφονικές επιθέσεις κατά εργαζομένων που απαιτούσαν να πληρωθούν. Αυτό που λένε ότι η εικόνα μιλάει από μόνη της.

Το κείμενο από την περιγραφή του βίντεο της Epoca Libera

Ένα χρόνο μετά τα αιματηρά επεισόδια με τους πυροβολισμούς στις καλλιέργειες φράουλας της Μανωλάδας δεν έχει καλυτερεύσει η ζωή της νάιλον παραγκούπολης των εργατών γης.

Επιπλέον τα πράγματα είναι χειρότερα γι΄ αυτούς, αφού εξακολουθούν να είναι όχι μόνο απλήρωτοι πάνω από χρόνο αλλά και χωρίς εργασία και πεινασμένοι. «Δεν έχω φαγητό, δεν έχω ρεύμα, δεν έχω νερό, δεν έχω μπάνιο, δεν με πληρώνουν, δεν έχω χαρτιά και η αστυνομία με συλλαμβάνει» λένε μέσα από τις παράγκες τους, όπου νέοι άνθρωποι με όρεξη για δουλειά ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες.

Στις 14 και 15 Μάρτη 2014, περίπου 100 εργάτες γης από το Μπαγκλαντές διαμαρτυρήθηκαν για τις συνθήκες που ζουν ενώ στο πανό έγραψαν: «17th April Black Day for Manolada Strawberry Workers» «17η Απριλίου, μαύρη μέρα για τους εργάτες στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας». Τότε λοιπόν, την Τετάρτη 17 Απριλίου 2013, γύρω στις 6 μμ, στην Μανωλάδα , 200 Μπαγκλαντεσιανοί εργάτες γης, οι οποίοι εργάζονται σε γεωργική επιχείρηση Έλληνα, δέχθηκαν πυροβολισμούς από τρεις εκπροσώπους του εργοδότη (επιστάτες) όταν ζήτησαν τα δεδουλευμένα επτά μηνών. Ακόμα σήμερα ένα χρόνο μετά, εξακολουθούν να είναι απλήρωτοι. Ας μην ξεχνάμε ότι για τις θέσεις εργασίας που είχαν δημόσια προκηρυχτεί πέρυσι μετά τους πυροβολισμούς, ουσιαστικά κανένας εργάτης ελληνικής καταγωγής δεν είχε ενδιαφερθεί για να στελεχώσει την ντόπια παραγωγή της φράουλας.

Η καταγραφή του βίντεο έγινε στις 15 Μαρτίου 2014.

Μανωλάδα, Ηλεία, 15 Μαρτίου 2014.

17
Νοέ.
13

Για την επέτειο του Πολυτεχνείου: Η ιστορία σαν φάρσα

Αυτά ήταν τα τελευταία λεπτά της ελεύθερης δημόσιας ελληνικής ραδιοφωνίας από τα ξημερώματα της Πέμπτης 7 Νοεμβρίου 2013.

Σήμερα, Κυριακή 17 Νοεμβρίου, είναι η επέτειος της αιματηρής στρατιωτικής εισβολής στην κατάληψη του Πολυτεχνείου της οδού Πατησίων το μακρινό 1973.

Είναι ακριβώς αυτή η επέτειος τον εορτασμό της οποίας ορισμένοι προβεβλημένοι άνθρωποι της (δήθεν) διανόησης και της (δήθεν) κεντροαριστεράς προτείνουν να καταργηθεί, στεκόμενοι ως υποστηρικτές σε επίσημους αντιπροσώπους της συμπολίτευσης που φτάνουν στο σημείο να αρνούνται τα θύματα της εισβολής (προς αποκατάσταση της αλήθειας μπορείτε να διαβάσετε για τους «Νεκρούς του Πολυτεχνείου«).

Ίσως γιατί όσο περνούν τα χρόνια και απομυθοποιούνται οι διάσημοι συμμετέχοντες στην εξέγερση λόγω των μετέπειτα πολιτικών επιλογών τους μεγαλώνει ακόμα περισσότερο ο συμβολισμός της.

Ίσως γιατί αυτό που εξελίχθηκε σε φορέα έκφρασης ενός σημαντικού κομματιού του λαού – τουλάχιστον της πρωτεύουσας – ξεκίνησε ως κατάληψη αναρχικών που αποκηρύχτηκε από ευρύ φάσμα των πολιτικών κομμάτων της εποχής, της Αριστεράς συμπεριλαμβανομένης.

Ίσως γιατί η πλειοψηφία των σημερινών κοινοβουλευτικών σχηματισμών συνεχίζει ακρίτως και αδιακρίτως να καταδικάζει τη βία από όπου κι αν προέρχεται και όπου κι αν στοχεύει. Εκτός βέβαια αν πρόκειται για τη «νόμιμη» κρατική βία…

polytexneio-3

Πριν 40 χρόνια η κάνη του άρματος μάχης που οδηγούσε ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ στόχευε και τελικά γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου.

Πριν 10 ημέρες τα ΜΑΤ έκλεισαν την ΕΡΤ των εργαζομένων με εισαγγελική απόφαση.

Την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές, το πρόγραμμα της ΕΡΑ ετοιμάζεται να εκπέμψει από το Πολυτεχνείο της οδού Πατησίων μετά από πρόταση της συντονιστικής επιτροπής του εορτασμού της επετείου, παρά τη στάση ουδετερότητας των πρυτανικών αρχών και τις συστάσεις – αν όχι απειλές – από τη ΓΑΔΑ που προοικονόμησε άλλη μια εισβολή.

Ακόμα και αν δε τα καταφέρουν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ (όχι ακόμα απολυμένοι), ο συμβολισμός των ημερών ξεπερνά κάθε ενδεχόμενο παραλληλισμό και εξουδετερώνει κάθε μέτρο καταστολής από την πιο απονομιμοποιημένη κυβέρνηση (κι ας έχει «φρέσκια» κοινοβουλευτική έγκριση) αυτού που μάθαμε να αποκαλούμε «Μεταπολίτευση».

(σημ: Τελικά το βράδυ της Παρασκευής 15 Νοεμβρίου στις 8 ξεκίνησε η εκπομπή του ραδιοφωνικού σήματος από το Πολυτεχνείο. Το Σάββατο 16 Νοεμβρίου το ζωντανό πρόγραμμα διήρκεσε για εννιά ώρες από τις 12 το μεσημέρι. Μπορείτε να ακούσετε την Ελληνική Ραδιοφωνία και να ενημερώνεστε για το καθημερινό πρόγραμμα, εάν και εφόσον υπάρξει, μέσω του ertopen.com και του thepressproject.gr.)

Ψυχή βαθιά




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


griechenlandsolidarität

Aktuelle Informationen über Griechenland und Vernetzung deutschsprachiger Solidaritätsgruppen

Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: