Archive for the 'Musikträume' Category

18
Ιολ.
20

Musikträume: δαίμονες και άγγελοι

Είναι λίγοι οι καλλιτέχνες που μπορούν να σε αγγίξουν πραγματικά, που το έργο τους μπορεί να περάσει υποδόρια και να φτάσει μέχρι τα μύχια της ψυχής σου.

Είχα ξεχάσει πόσο πολύ μπορεί να με αγγίξει ο Rufus Wainwright. Η αλήθεια είναι ότι είχε καιρό να δώσει σχετικά νέα δείγματα. Όμως, φέτος χτύπησε διάνα. Τόσο μουσικά (με την εσωτερική ένταση και την κλιμάκωση) και ερμηνευτικά (αυτό το γοητευτικό ανερυθρίαστο ψεύδισμα), όσο πρωτίστως στιχουργικά.

Η μάχη με τους εσωτερικούς μας δαίμονες είναι πιθανότατα η σημαντικότερη που καλούμαστε να δώσουμε στη ζωή μας. Και το λάφυρο από αυτή είναι απλώς ότι ανοίγει τον δρόμο για τις μάχες που αναπόδραστα ακολουθούν με τους δαίμονες των άλλων. Χρειάζεται συχνή υπενθύμιση ότι δεν πρόκειται για μια δική μας ιδιοτροπία ή ιδιαιτερότητα.

Κάθε Σάββατο ο clandestino κάνει μουσικά όνειρα και ξεχωρίζει έναν ήχο που χαρακτήρισε την εβδομάδα του.

11
Ιολ.
20

Musikträume: και με ήλιο και με βροχή

Βγάλε με μια βόλτα. Δεν με νοιάζει πώς, δεν με νοιάζει πού. Αυτοί οι τοίχοι είναι αβάσταχτοι και έχουμε τόσα να ανακαλύψουμε έξω.

Δες με! Έμαθα ακόμα και νέες φιγούρες, χορεύοντας μόνος μου.

Κάθε Σάββατο ο clandestino κάνει μουσικά όνειρα και ξεχωρίζει έναν ήχο που χαρακτήρισε την εβδομάδα του.

14
Νοέ.
14

Musikträume: Για το Γιάννη

Δε χωνεύω τα κλισέ για το θάνατο. Δε χωνεύω τον ίδιο το θάνατο…

Να περνάς καλά εκεί πάνω, Γιάννη…

07
Νοέ.
14

Musikträume: Μου είπες

Μου έδειξες ελπίδα μέσα στην ελεγεία της άνοιξης

Μου είπες ότι η ζωή μάθαινε πώς να γίνει φίλη σου

31
Οκτ.
14

Musikträume: Τα τραγούδια σε προστατεύουν από τη βροχή

Στάσου για μια στιγμή. Απομόνωσε κάθε παρεμβολή και άσε τη μουσική να σε γεμίσει.

Κάθε νότα κυλάει αβίαστα μέσα σου και σε ανυψώνει. Τίποτ’ άλλο δεν έχει πια σημασία. Γι’ αυτά τα τέσσερα λεπτά τίποτ’ άλλο δεν συμβαίνει. Κι εσύ, ανάλαφρος πια, μπορείς να αναδυθείς και να πάρεις ανάσα. Δεν νιώθεις το έδαφος. Τα πόδια σου πατούν στα σύννεφα.

Στέκεσαι για μια στιγμή να κοιτάξεις κάτω. Κλείνεις το μάτι σαν να χαιρετάς κάποιον και κολυμπάς στο απέραντο με τα φτερωτά τ’ ουρανού παρέα.

Craig-Armstrong-Its-Nearly-Tomorrow

24
Οκτ.
14

Musikträume: A secret place that everyone can see

The-Antlers-FamiliarsΣταμάτα να με κοιτάς με μάτια δακρυσμένα. Σου το είχα πει ότι δεν αγαπηθήκαμε για να ζήσουμε μαζί.

Θα περιπλανηθούμε, θα αγγίξουμε άλλους ανθρώπους, θα δεθούμε μαζί τους και θα απομακρυνθούμε πάλι. Μη μένεις κλεισμένη, πριγκίπισσα, στο κάστρο σου. Κατέβασε τα τείχη, σκούπισε τα μάγουλά σου κι άφησε το βήμα σου να σε οδηγήσει. Και πού ξέρεις. Μπορεί κάποτε, μετά από χρόνια, να συναντηθούμε ξανά. Θα έχουμε ιστορίες να διηγηθούμε, για τόπους τόσο μακρινούς και καιρούς τόσο περασμένους που θα ‘ναι σχεδόν λησμονημένοι.

Εσύ θα έχεις το Θεό σου. Εγώ θα έχω εσένα.

17
Οκτ.
14

Musikträume: One day

Μια μέρα θα βγάλω φτερά…

10
Οκτ.
14

Musikträume: Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ

Χωρίς μουσική σήμερα. Οι στίχοι του Θανάση Παπακωνσταντίνου από το δίσκο «Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου» αφιερωμένοι στους Humayun Anwar και Wakar Ahmed που, σε ηλικία 19 και 33 ετών αντίστοιχα, σκοτώθηκαν ως ήρωες τον Απρίλιο του 2012.

Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ˙ γι’αυτούς θα σου μιλήσω.
Σαν άνθρωποι γεννήθηκαν, μα δίχως να το ξέρουν
γινήκαν όχθες ποταμού˙ πιο κάτω θα εξηγήσω.
Τα όνειρά τους τα’τρωγε της φτώχειας το σκουλήκι.
Τα βράδια, μάτια ορθάνοιχτα. Η χώρα της ανάγκης
απλώνει το βρωμόχερο, ζητά μπροστά το νοίκι.
Έρχεται η στιγμή που λες: “Θα φύγω κι ότι γίνει”
Κι αν -όπως τρέμεις το χαμό- σε λυπηθεί το κύμα,
στη Λαμπεντούζα βρίσκεσαι ή και στη Μυτιλήνη.
Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ στο βάσανο του δρόμου.
Παντού συρματοπλέγματα. Μα αλήθεια! Ποιος πιστεύει,
πως με τα φράγματα κρατά την ώσμωση του κόσμου;
Την ώσμωση του κόσμου.
Ελλάδα, χώρα της ντροπής και -γι’ άλλους- κρύο σπίτι,
Ξέχασες που ’ναι ιερό το βλέμμα του ικέτη.
Τώρα πια οι μισάνθρωποι σε σέρνουν απ’τη μύτη.
Η ξενιτιά ’ναι θάνατος κι άμα δεν βγάζεις άκρη
για ρώτα τα τραγούδια σου. Εκείνα της Καρπάθου
και τ’ άλλα τα ηπειρώτικα, που φέρνουνε το δάκρυ.
Που φέρνουνε το δάκρυ.
Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ έχουν καρδιά μεγάλη.
Βλέπουν το τρένο νά ’ρχεται και δίχως να το νοιώσουν,
γίνονται όχθες και κυλά της ανθρωπιάς ποτάμι.

Humayun_Wakar

03
Οκτ.
14

Musikträume: Θλιμμένοι στο σούρουπο

Το «Last January» είναι το δεύτερο τραγούδι που δημοσίευσαν οι The Twilight Sad από το επερχόμενο «Nobody Wants To Be Here And Nobody Wants To Leave«, που αναμένεται στις 27 Οκτωβρίου. Είχε προηγηθεί το «There’s A Girl In The Corner»

Ένα σπουδαίο τραγούδι συχνά προμηνύει έναν σπουδαίο δίσκο.

Και μια πολύ όμορφη ζωντανή ακουστική εκτέλεση. Άλλη μία μπορείτε να ακούσετε μέσω του GIGWISE.

Ο James Graham, τραγουδιστής των The Twilight Sad, μίλησε στο Skinny κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του δίσκου στα στούντιο Castle of Doom των Mogwai. Εξηγεί γιατί έγραψε τον τέταρτο αυτό δίσκο σα να επρόκειτο για τον τελευταίο τους, κάνει μια αναδρομή στα δέκα χρόνια συναυλιών και συζητά την επικείμενη επανακυκλοφορία του ντεμπούτου τους, «Fourteen Autumns & Fifteen Winters«.

Με αφορμή την επανέκδοση του «Fourteen Autumns & Fifteen Winters«, ο James Graham μοιράστηκε επίσης τα τραγούδια που άκουγε πίσω στο 2007 όταν πρωτοκυκλοφόρησε ο δίσκος. Ακούστε τη λίστα στο YouTube ή το spotify. Οι The Twilight Sad θα παίξουν ζωντανά ολόκληρο το ντεμπούτο τους στο Rough Trade της Νέας Υόρκης.

The-Twilight-Sad_Last-January

The-Twilight-Sad_cover

26
Σεπτ.
14

Musikträume: Ας μη μείνουμε σπίτι

get-well-soon-coverΠριν από λίγες μέρες σκεφτόμουν και συζητούσα σχετικά με το πότε θα έχουμε καινούργιο υλικό από τους Get Well Soon. Ο τελευταίος τους δίσκος («The Scarlet Beast O’Seven Heads«) είχε κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 2012, θαρρώ μάλιστα τέτοιες μέρες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την απουσία ζωντανών εμφανίσεων μέχρι το τέλος του 2014, συνομολογούσε ότι κάτι ετοιμαζόταν. Και η είδηση έφτασε για να το επιβεβαιώσει και να γαληνέψει την ψυχή μου.

Εδώ και δυο χρόνια ψάχνω να βρω τρόπο για να περιγράψω ορισμένα από τα συναισθήματα που μου γεννούν η μουσική και τα τραγούδια τους. Έχω αποτύχει οικτρά και υπάρχει πολύ συγκεκριμένος λόγος γι’ αυτό. Μου λείπουν οι λέξεις. Όχι απλώς δεν μπορώ να εκφέρω μια αντικειμενική άποψη και κρίση, αλλά πολύ περισσότερο αδυνατώ να περιοριστώ στο καθαρά ενημερωτικό του πράγματος. Άλλωστε αυτή είναι δουλειά επαγγελματιών. Κάτι αντίστοιχο έχω βιώσει με τους Vetusta Morla, οι οποίοι αναδεικνύονται σε συναυλιακό απωθημένο μου, και τους Radiohead. Για τα δύο αυτά συγκροτήματα έχω κάνει βέβαια τις προσπάθειές μου, άλλες αρκετά κι άλλες πολύ… αποτυχημένες.

Την αναγγελία για τις επερχόμενες, τρεις τον αριθμό, νέες κυκλοφορίες των Get Well Soon μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ στα αγγλικά και εδώ στα γερμανικά (από όπου μπορείτε να κάνετε και την προπαραγγελία).

Εν προκειμένω, θα περιοριστώ να ακούσω ξανά το πρώτο νέο τραγούδι που έδωσαν στη δημοσιότητα, το «Staying Home«. Ακούγεται τόσο διαφορετικό από την τελευταία αίσθηση που είχα από τις συναυλίες τους. Ακούγεται τόσο οικείο. Τελικά κάποιες φορές καλύτερα να μη μιλάμε για πράγματα που αγαπάμε. Ίσως έτσι να τα προστατεύουμε…

Δείτε τα εξώφυλλα των δίσκων




Αρχείο δημοσιεύσεων

indiego

Sternenwandler

Ακούστε το βίντεο κλαμπ The Podcast

Mix Grill Βίντεο κλαμπ The Podcast

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Αρέσει σε %d bloggers: