Archive for the 'Musikträume' Category

14
Νοέ.
14

Musikträume: Για το Γιάννη

Δε χωνεύω τα κλισέ για το θάνατο. Δε χωνεύω τον ίδιο το θάνατο…

Να περνάς καλά εκεί πάνω, Γιάννη…

07
Νοέ.
14

Musikträume: Μου είπες

Μου έδειξες ελπίδα μέσα στην ελεγεία της άνοιξης

Μου είπες ότι η ζωή μάθαινε πώς να γίνει φίλη σου

31
Οκτ.
14

Musikträume: Τα τραγούδια σε προστατεύουν από τη βροχή

Στάσου για μια στιγμή. Απομόνωσε κάθε παρεμβολή και άσε τη μουσική να σε γεμίσει.

Κάθε νότα κυλάει αβίαστα μέσα σου και σε ανυψώνει. Τίποτ’ άλλο δεν έχει πια σημασία. Γι’ αυτά τα τέσσερα λεπτά τίποτ’ άλλο δεν συμβαίνει. Κι εσύ, ανάλαφρος πια, μπορείς να αναδυθείς και να πάρεις ανάσα. Δεν νιώθεις το έδαφος. Τα πόδια σου πατούν στα σύννεφα.

Στέκεσαι για μια στιγμή να κοιτάξεις κάτω. Κλείνεις το μάτι σαν να χαιρετάς κάποιον και κολυμπάς στο απέραντο με τα φτερωτά τ’ ουρανού παρέα.

Craig-Armstrong-Its-Nearly-Tomorrow

24
Οκτ.
14

Musikträume: A secret place that everyone can see

The-Antlers-FamiliarsΣταμάτα να με κοιτάς με μάτια δακρυσμένα. Σου το είχα πει ότι δεν αγαπηθήκαμε για να ζήσουμε μαζί.

Θα περιπλανηθούμε, θα αγγίξουμε άλλους ανθρώπους, θα δεθούμε μαζί τους και θα απομακρυνθούμε πάλι. Μη μένεις κλεισμένη, πριγκίπισσα, στο κάστρο σου. Κατέβασε τα τείχη, σκούπισε τα μάγουλά σου κι άφησε το βήμα σου να σε οδηγήσει. Και πού ξέρεις. Μπορεί κάποτε, μετά από χρόνια, να συναντηθούμε ξανά. Θα έχουμε ιστορίες να διηγηθούμε, για τόπους τόσο μακρινούς και καιρούς τόσο περασμένους που θα ‘ναι σχεδόν λησμονημένοι.

Εσύ θα έχεις το Θεό σου. Εγώ θα έχω εσένα.

17
Οκτ.
14

Musikträume: One day

Μια μέρα θα βγάλω φτερά…

10
Οκτ.
14

Musikträume: Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ

Χωρίς μουσική σήμερα. Οι στίχοι του Θανάση Παπακωνσταντίνου από το δίσκο «Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου» αφιερωμένοι στους Humayun Anwar και Wakar Ahmed που, σε ηλικία 19 και 33 ετών αντίστοιχα, σκοτώθηκαν ως ήρωες τον Απρίλιο του 2012.

Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ˙ γι’αυτούς θα σου μιλήσω.
Σαν άνθρωποι γεννήθηκαν, μα δίχως να το ξέρουν
γινήκαν όχθες ποταμού˙ πιο κάτω θα εξηγήσω.
Τα όνειρά τους τα’τρωγε της φτώχειας το σκουλήκι.
Τα βράδια, μάτια ορθάνοιχτα. Η χώρα της ανάγκης
απλώνει το βρωμόχερο, ζητά μπροστά το νοίκι.
Έρχεται η στιγμή που λες: “Θα φύγω κι ότι γίνει”
Κι αν -όπως τρέμεις το χαμό- σε λυπηθεί το κύμα,
στη Λαμπεντούζα βρίσκεσαι ή και στη Μυτιλήνη.
Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ στο βάσανο του δρόμου.
Παντού συρματοπλέγματα. Μα αλήθεια! Ποιος πιστεύει,
πως με τα φράγματα κρατά την ώσμωση του κόσμου;
Την ώσμωση του κόσμου.
Ελλάδα, χώρα της ντροπής και -γι’ άλλους- κρύο σπίτι,
Ξέχασες που ’ναι ιερό το βλέμμα του ικέτη.
Τώρα πια οι μισάνθρωποι σε σέρνουν απ’τη μύτη.
Η ξενιτιά ’ναι θάνατος κι άμα δεν βγάζεις άκρη
για ρώτα τα τραγούδια σου. Εκείνα της Καρπάθου
και τ’ άλλα τα ηπειρώτικα, που φέρνουνε το δάκρυ.
Που φέρνουνε το δάκρυ.
Ο Χομαγιούν και ο Βακάρ έχουν καρδιά μεγάλη.
Βλέπουν το τρένο νά ’ρχεται και δίχως να το νοιώσουν,
γίνονται όχθες και κυλά της ανθρωπιάς ποτάμι.

Humayun_Wakar

03
Οκτ.
14

Musikträume: Θλιμμένοι στο σούρουπο

Το «Last January» είναι το δεύτερο τραγούδι που δημοσίευσαν οι The Twilight Sad από το επερχόμενο «Nobody Wants To Be Here And Nobody Wants To Leave«, που αναμένεται στις 27 Οκτωβρίου. Είχε προηγηθεί το «There’s A Girl In The Corner»

Ένα σπουδαίο τραγούδι συχνά προμηνύει έναν σπουδαίο δίσκο.

Και μια πολύ όμορφη ζωντανή ακουστική εκτέλεση. Άλλη μία μπορείτε να ακούσετε μέσω του GIGWISE.

Ο James Graham, τραγουδιστής των The Twilight Sad, μίλησε στο Skinny κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του δίσκου στα στούντιο Castle of Doom των Mogwai. Εξηγεί γιατί έγραψε τον τέταρτο αυτό δίσκο σα να επρόκειτο για τον τελευταίο τους, κάνει μια αναδρομή στα δέκα χρόνια συναυλιών και συζητά την επικείμενη επανακυκλοφορία του ντεμπούτου τους, «Fourteen Autumns & Fifteen Winters«.

Με αφορμή την επανέκδοση του «Fourteen Autumns & Fifteen Winters«, ο James Graham μοιράστηκε επίσης τα τραγούδια που άκουγε πίσω στο 2007 όταν πρωτοκυκλοφόρησε ο δίσκος. Ακούστε τη λίστα στο YouTube ή το spotify. Οι The Twilight Sad θα παίξουν ζωντανά ολόκληρο το ντεμπούτο τους στο Rough Trade της Νέας Υόρκης.

The-Twilight-Sad_Last-January

The-Twilight-Sad_cover

26
Σεπτ.
14

Musikträume: Ας μη μείνουμε σπίτι

get-well-soon-coverΠριν από λίγες μέρες σκεφτόμουν και συζητούσα σχετικά με το πότε θα έχουμε καινούργιο υλικό από τους Get Well Soon. Ο τελευταίος τους δίσκος («The Scarlet Beast O’Seven Heads«) είχε κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 2012, θαρρώ μάλιστα τέτοιες μέρες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την απουσία ζωντανών εμφανίσεων μέχρι το τέλος του 2014, συνομολογούσε ότι κάτι ετοιμαζόταν. Και η είδηση έφτασε για να το επιβεβαιώσει και να γαληνέψει την ψυχή μου.

Εδώ και δυο χρόνια ψάχνω να βρω τρόπο για να περιγράψω ορισμένα από τα συναισθήματα που μου γεννούν η μουσική και τα τραγούδια τους. Έχω αποτύχει οικτρά και υπάρχει πολύ συγκεκριμένος λόγος γι’ αυτό. Μου λείπουν οι λέξεις. Όχι απλώς δεν μπορώ να εκφέρω μια αντικειμενική άποψη και κρίση, αλλά πολύ περισσότερο αδυνατώ να περιοριστώ στο καθαρά ενημερωτικό του πράγματος. Άλλωστε αυτή είναι δουλειά επαγγελματιών. Κάτι αντίστοιχο έχω βιώσει με τους Vetusta Morla, οι οποίοι αναδεικνύονται σε συναυλιακό απωθημένο μου, και τους Radiohead. Για τα δύο αυτά συγκροτήματα έχω κάνει βέβαια τις προσπάθειές μου, άλλες αρκετά κι άλλες πολύ… αποτυχημένες.

Την αναγγελία για τις επερχόμενες, τρεις τον αριθμό, νέες κυκλοφορίες των Get Well Soon μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ στα αγγλικά και εδώ στα γερμανικά (από όπου μπορείτε να κάνετε και την προπαραγγελία).

Εν προκειμένω, θα περιοριστώ να ακούσω ξανά το πρώτο νέο τραγούδι που έδωσαν στη δημοσιότητα, το «Staying Home«. Ακούγεται τόσο διαφορετικό από την τελευταία αίσθηση που είχα από τις συναυλίες τους. Ακούγεται τόσο οικείο. Τελικά κάποιες φορές καλύτερα να μη μιλάμε για πράγματα που αγαπάμε. Ίσως έτσι να τα προστατεύουμε…

Δείτε τα εξώφυλλα των δίσκων

19
Σεπτ.
14

Musikträume: Στη γιορτή της Ουτοπίας

Μέχρι πριν από λίγους μήνες οι Social Waste ήταν στ’αυτιά μου ένα ακόμα ελληνικό χιπ χοπ συγκρότημα. Μέχρι τη στιγμή που κυκλοφόρησαν το βίντεο για το τραγούδι «Στη γιορτή της Ουτοπίας» και με «ανάγκασαν» να τους δώσω την απαιτούμενη προσοχή.

Εν έτει 2014, σε μια τυραννισμένη χώρα όπου κυριαρχεί ο φόβος, η υποκουλτούρα και η ψωροπερηφάνεια, είναι ιδιαίτερα σπάνιο να συναντήσεις τόσο πολιτικοποιημένο στίχο. Ωστόσο, αυτός δεν είναι ο ρόλος του χιπ χοπ; Γι’ αυτόν κυρίως το λόγο δε λατρεύτηκαν συγκροτήματα όπως για παράδειγμα οι Active Member που ακόμα και μέσα σε εποχές γενικευμένης επίπλαστης ευημερίας τραγουδούσαν για τη μελωδία της παρακμής (μας);

Το βίντεο για τη «Γιορτή της Ουτοπίας» των Social Waste αποτελεί περισσότερο μια πολιτική δήλωση. Τα γυρίσματά του πραγματοποιήθηκαν στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (ΒιοΜε) στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν επίσης πλάνα από το Φεστιβάλ για το νερό της Θεσσαλονίκης που διοργάνωσαν οι Water Warriors στο ΑΠΘ το Δεκέμβρη του 2013.

Το παραπάνω τραγούδι είναι το εναρκτήριο του ομώνυμου δίσκου των Social Waste που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2013. Ακολουθούν κατά σειρά:

  • «Φράουλες στη Μανωλάδα» που μεταξύ άλλων πραγματεύεται την ανάπτυξη μέσα από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τις φωτοσοπιές της ΕΛ.ΑΣ. και τις παλινωδίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο,
  • «Του κόσμου τα λιμάνια» που μοιάζει βγαλμένο από τα σημειωματάρια του Καββαδία σε ένα ταξίδι από τη Μασσαλία ως τη Βαρκελώνη και από το Πόρτο Αλέγκρε ως το Καράτσι,
  • «Για να νικήσουν» που συγκρίνει τη ζωή στην «πολιτισμένη» Δύση και τις υπανάπτυκτες (ας ξεχάσουμε για λίγο τις ευφημιστικές εκφράσεις) χώρες,
  • «2011 (Στο cabaret La belle Grece)» που ξεκινάει με τον αποτροπιασμό της Ντόρας (όχι της μικρής εξερευνήτριας…) για την εικόνα της πλατείας Συντάγματος επί εποχής του κινήματος της πλατείας, συνεχίζει με μια πολιτική ανάλυση γύρω από την περίφημη θυμοσοφία του φαγανού Παγκάλου και καταλήγει στον Λουκάνικο,
  • «Μες στο κρασί μου βλέπω θάλασσες» που επιχειρεί μια σύνοψη της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας σαν να ήταν λόγια μεθυσμένου, ο οποίος παρόλα αυτά παραμένει ιδιαίτερα οξυδερκής
  • και «Kasbah» από το βιβλίο «Νίκος Καββαδίας, το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη» (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγρα).

Μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν το δίσκο «Στη Γιορτή της Ουτοπίας» σε MP3 ή Flac.

Προτείνω να ακούσετε δύο συνεντεύξεις των Social Waste. Η πρώτη είναι στο Τρίτο Πρόγραμμα της ERTopen και τη Μαρίνα Παπαδημητρίου από τις 22 Ιουνίου 2014 και η δεύτερη στον αναρχικό ραδιοφωνικό σταθμό του Βερολίνου A-Berlin κατά τη διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος στη Γερμανία το καλοκαίρι του 2014. Διαβάστε επίσης το άρθρο τους για το Hit&Run με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Το εξώφυλλο του δίσκου κοσμεί ο πίνακας «Man at the Crossroads» (ή «Man, Controller of the Universe«) του Diego Rivera. Διαβάστε την ιστορία του εδώ.

man-at-the-crossroads-rivera

“Στη Γιορτή της Ουτοπίας” – Social Waste
Chiapas, Καλοκαίρι 2012

Θα’τανε κάποια Κυριακή, κάποια Δευτέρα
Σε κάποιο ποίημα του Λόρκα, στους πίνακες του Ριβέρα
Στη θάλασσα του Χικμέτ, στα λόγια του Γκαλεάνο
Και πριν καλά καλά σε βρω πάντα σε χάνω
Θα’τανε καθημερινή, μπορεί και αργία
Πλακάτ, πανό, «κράτος κλειστόν» και απεργία
Σε κάποιο στίχο του Άκη Πάνου, ή του Ρασούλη που φωνάζει
Κι όμως αλλάζει Κεμάλ, κι όμως αλλάζει

Όσο σιμώνω μακραίνει κι έτσι ποτέ δεν τη φτάνω
Άπιαστη, ωραία ουτοπία- καλά τα λέει ο Γκαλεάνο
Μα όταν γιορτάζει καινούριους δρόμους μου τάζει
Κι αρχίζω πάλι να πιστεύω πως ο κόσμος αλλάζει (αλλάζει)
Κι αμφισβητώ τον Κεμάλ, αμφισβητώ και το Μάνο
Στέκω στις μύτες των ποδιών αλλά και πάλι δε φτάνω
Είν’ το παιχνίδι παλιό κι αν θες το νόημα να βρούμε
Πρέπει λιγάκι ακόμα ψηλότερα να σηκωθούμε
Οι ποιητές μας τα ‘χουν πει, του παιχνιδιού τους κανόνες
Τους έχουν γράψει με πορφυρή μελάνη οι αιώνες
Όπως και τότε στη Χιλή, θα ‘τανε once Setiembre
Κι είπες χαλάλι, και hasta la victoria siempre
Ή σαν και τώρα που μου ‘παν πως σ’είδανε στην Ινδία
Μάζευες ήλιο κι αέρα μ’ όλη την ξυπολυταρία
Με ένα κόκκινο μπερέ σ’είχανε δει μια φορά
Ήσουνα λέξη στο στόμα του Thomas Sankara
Κι ακόμα τώρα σε βλέπουν κι όλο τον κόσμο ρωτάνε
Οι Δον Κιχότοι κι οι Σάντσοι που πάνε;
Γίνεσαι μάϊσα σελήνη, νύχτα χαράζεις πορεία
Και την ημέρα αφήνεις και ταξιδεύουμε στ’αστεία

Θα’τανε κάποια Κυριακή, κάποια Δευτέρα
Σε κάποιο ποίημα του Λόρκα, στους πίνακες του Ριβέρα
Στη θάλασσα του Χικμέτ, στα λόγια του Γκαλεάνο
Και πριν καλά καλά σε βρω πάντα σε χάνω
Θα’τανε καθημερινή, μπορεί και αργία
Πλακάτ, πανό, «κράτος κλειστόν» και απεργία
Σε κάποιο στίχο του Άκη Πάνου, ή του Ρασούλη που φωνάζει
Κι όμως αλλάζει Κεμάλ, κι όμως αλλάζει

Σ’έχω γυρέψει καιρό, πήρα από πίσω τα ίχνη
Σ’ έψαξα μέχρι την Τσιάπας, αντάρτες μες στην ομίχλη
Στο Σύνταγμα στην πλατεία σε ψηλαφίσαν μιλιούνια
Και πιο πριν στην Ιβηρική, plazas del Sol και Catalunya
Στο Μισίρι και στο Τούνεζι ήσουν φλόγα και φως
Στο Μεξικό σε βγάλανε #YoSoy132
Ρίχνει τα πέπλα η Σαλώμη, το κεφάλι στο πιάτο
Μα δε μασάει, αντιστέκεται το precariato
Εργάτες στη Χαλυβουργία, απεργία cabrones!
Και ανθρακωρύχοι στην Asturias, “… hasta los cojones”
Φοιτητές στο Σαντιάγκο μα και στο Μοντρεάλ
Γιατί η παιδεία είναι αγαθό δημόσιο και δωρεάν
Στην Αργεντίνα οδοφράγματα σαν τον παλιό καιρό
Στην Cochabamba δεν πουλιέται ρε κουφάλες το νερό
Σαν Μάη του ΄68 χρόνια να ‘ρθεις σε περιμένω
Σαν τραγούδι του Oscar Chavez απαγορευμένο
Ήσουν βιβλίο που το βάλαν φυλακή στην Τουρκία
Και ανταποκριτής νεκρός στη Χομς στη Συρία
Αλλού σε λένε Ζαπάτα κι αλλού Τουπακ Κατάρι
Αλλού Σαντίνο, Αλλού Τσε, και στην Ελλάδα Άρη

«Η ουτοπία είναι στον ορίζοντα. Προχωρώ δύο βήματα, αυτή απομακρύνεται δύο βήματα κι ο ορίζοντας τρέχει δέκα βήματα παρακάτω. Οπότε, για ποιο λόγο χρειάζεται η ουτοπία; Για αυτόν, για να προχωρώ.» – Eduardo Galeano

12
Σεπτ.
14

Musikträume: Οι Interpol μετά τους Interpol

Πόσο περίεργο είναι να υποδέχεσαι έναν καινούργιο δίσκο των Interpol μετά από τόσο χρόνια και κυρίως μετά τα όσα έχουν μεσολαβήσει και άλλαξαν τελείως τη μορφή του συγκροτήματος! Εκ πρώτης, θα έλεγα ότι οι Interpol έπαψαν να είναι συγκρότημα από το 2010, όταν αποχώρησε ο μπασίστας και ιδρυτικό μέλος τους, Carlos Dengler, αφού ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση του ομότιτλου δίσκου τους. Πώς θα μπορούσε άραγε να αντικατασταθεί; Χωρίς να πιστεύω στο «ουδείς αναντικατάστατος«, μου φαίνεται στα όρια της παρωδίας να διατηρεί ένα σχήμα το όνομα ενός συγκροτήματος που δεν είναι πια. Οι Interpol δεν υπήρξαν ποτέ απλώς η «παρέα του Paul Banks«, όπως απέδειξαν και οι σόλο κυκλοφορίες του τελευταίου. Όμως, όλα τα πράγματα στη ζωή μπορεί να έχουν ένα τέλος. Και η διαχείριση αυτού του τέλους αποδεικνύεται το σημαντικότερο βήμα προς την υστεροφημία. Τι έκαναν λοιπόν οι Interpol; Αποχαιρέτησαν τον Carlos D., κυκλοφόρησαν το «Interpol», περιόδευσαν για να το προπαγανδίσουν (μέχρι και support στους U2 κατάντησαν, σε μια περιοδεία που μάλλον δημιούργησε περισσότερες αντιπάθειες παρά συμπάθειες) και διαλύθηκαν.

Και έφτασε το 2014. Και μαθαίνεις για καινούργιο δίσκο. Και ξαφνικά ακούς αυτό…

… και μένεις μετέωρος να σκέφτεσαι ξανά για αυτά που αν και τελείωσαν δε θα τελειώσουν ποτέ, γιατί τελικά όλα διαρκούν όσο θες εσύ. Και αντί να προσπαθήσεις να ξεμπερδέψεις τη σκέψη, αφήνεσαι στη δυναμική του «All The Rage Back Home«. Δεν είναι «κάτι σαν Interpol«, δεν είναι καν «οι Interpol αντιγράφουν Interpol«. ΕΙΝΑΙ Interpol.

el-pintorΣτα πιο διαδικαστικά τώρα, το «El Pintor» κυκλοφόρησε επίσημα στις 8 Σεπτεμβρίου από τη Matador. Είναι ένας τίμιος δίσκος (καμιά ξεπέτα!) με έναν μεγάλο κράχτη (το πρώτο single που αναφέρθηκε παραπάνω), ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχουν γράψει ποτέ («Anywhere«) και αρκετά ακόμα ενδιαφέροντα ακούσματα (π.χ. «Same Town, New Story«, «My Blue Supreme«, «Breaker 1«, «Tidal Wave«) που παρότι δεν προσθέτουν κάτι καινοφανές στον ηχητικό τους κόσμο, καταφέρνουν να αποδείξουν ότι οι Interpol είναι ακόμα συγκρότημα.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα μίνι ντοκιμαντέρ διάρκειας 17 λεπτών σχετικά με την παραγωγή του «El Pintor»: πώς οι τρεις εναπομείναντες Interpol (Paul Banks, Daniel Kessler και Sam Fogarino) ξεκίνησαν το 2012 να προβάρουν κάποια τραγούδια του Kessler, πώς αποφασίστηκε να αναλάβει ο Banks το μπάσο και πώς τελικά οδηγήθηκαν -σχεδόν νομοτελειακά- στην ηχογράφηση και κυκλοφορία του νέου υλικού. Από το να σας τα διηγούμαι εγώ όμως, καλύτερα να το δείτε:

* Οι Interpol οργώνουν Βόρεια Αμερική και Ευρώπη τους επόμενους αρκετούς μήνες. Ίσως, κάπου να διασταυρωθούν οι δρόμοι μας…

* 10 τραγούδια των Interpol, όπως τα ξεδιάλεξα για το MixGrill.




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


griechenlandsolidarität

Aktuelle Informationen über Griechenland und Vernetzung deutschsprachiger Solidaritätsgruppen

Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: