Author Archive for

01
Αυγ.
15

Στο ανοιχτό όρυγμα των Σκουριών θάφτηκε η τιμή και η αξιοπιστία του Τσίπρα και της «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνησής του;

Αναδημοσίευση από το soshalkidiki.wordpress.com

Με τις δηλώσεις του, περί της προστασίας των 5.000 εργαζομένων στην «Ελληνικός Χρυσός», στην συνέντευξη που έδωσε, την Τετάρτη 29-7 στον Κ. Αρβανίτη στον ραδιοφωνικό σταθμό Κόκκινο, ξέφτισε και τις τελευταίες ελπίδες όσων ήλπιζαν ότι η κυβέρνησή του κι ο ίδιος, ως πρωθυπουργός, θα ήταν διαφορετικοί από τους προηγούμενους, τουλάχιστον ως προς την συνέπεια και την ηθική τους.

Δεν θα μείνουμε στο συνειδητό ψέμα (προέλευσης Άδωνη, Πάχτα, Μπόμπολα) περί 5.000 εργαζομένων, ούτε στο μικρότερο ψέμα των 2.000 που τους έκανε όταν πήγε να τα μαζέψει την επομένη, στην Κ.Ε. του κόμματός του, μετά την κατακραυγή που προκάλεσαν οι κατάπτυστες δηλώσεις του. Έχει όμως σημασία να επισημάνει κανείς ότι ο κ. Τσίπρας χρησιμοποίησε ως προμετωπίδα τους εργαζόμενους με τον ίδιο τρόπο που το κάνει εδώ και καιρό η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός.

Η κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να είναι εκδικητική, ανέφερε. Ποιος του είπε πως το κίνημά μας θέλει την εκδίκηση από τους εργαζόμενους της εταιρείας, αυτούς που κι ο ίδιος χαρακτήριζε ως ομήρους της; Ας βρουν τρόπους να τους απασχολήσουν για να μην μείνουν άνεργοι, αν αυτό είναι το ζήτημα. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι κοινωνικά δίκαιο είναι να μη χάσουν τις δουλειές τους τόσοι εργαζόμενοι. Αναρωτιόμαστε όμως, αφενός αν είναι κοινωνικά δίκαιο να τις χάσουν εκατοντάδες άλλοι, που θα πληγούν από τις καταστροφικές δραστηριότητες της εταιρείας. Αφετέρου, είναι απορίας άξιον αν μία κυβέρνηση της αριστεράς στηρίζει εργαζόμενους σε μία παράνομη και καταστροφική εταιρεία.

Εμείς, ως κίνημα, είχαμε, έχουμε και θα έχουμε μέχρι τέλους την τεκμηριωμένη θέση πως κάθε εξόρυξη στον Κάκαβο είναι καταστροφική και δεν θα μπούμε ποτέ σε διλήμματα και συνδιαλλαγές του τύπου: «ακυρώνουμε την μεταλλουργία, συνεχίζουμε την εξόρυξη στον Κάκαβο», που είναι άλλωστε και το σχέδιο της εταιρείας.

Το μεγάλο ηθικό ζήτημα είναι αλλού και το ξέρει πολύ καλά ο κ. Τσίπρας: Δεν μπορεί να καταστρέφεται ένας τόπος, μια οικονομία, μια κοινωνία, για να μην μείνουν άνεργοι κάποιοι εργαζόμενοι της εταιρείας που δέχτηκαν να πληρώνονται για να καταστρέψουν τον τόπο μας.

Νοιάστηκε το ίδιο για τους 350 αγωνιστές που διώκονται με βαριές κατηγορίες γιατί τόλμησαν να υπερασπιστούν τον τόπο τους; Δεν περίσσεψε στον κ. Τσίπρα μια στιγμή για να αναφερθεί στους διωκόμενους συναγωνιστές μας, οι κατηγορίες των οποίων προεκλογικά θεωρούνταν σχεδόν φρονηματικές.

Όσοι κάθεστε στο σπιτάκι σας, όσοι συνεργάζεστε με τους κατακτητές που ξεκοιλιάζουν και καταστρέφουν τον τόπο σας, θα έχετε πάντα μια κυβέρνηση να σας φροντίζει και να σας περιθάλπει. Όσοι αγωνίζεστε και θυσιάζετε τις ζωές σας, την ησυχία και την βόλη σας, θα είστε πάντα διωκόμενοι, απ’ όλες τις κυβερνήσεις. Κάποιοι θα σας χρησιμοποιούν για να γίνουν υπουργοί, πρωθυπουργοί και βουλευτάδες και μετά οι ίδιοι θα σας δικάζουν ως εγκληματίες. Αυτό είναι το παράδειγμα ζωής που προτείνετε; Αυτή είναι η ηθική της «πρώτη φορά αριστεράς» σας;

Δεν χρειάζεται να κάνουμε πολλές αναφορές στο τι έλεγε ο κ. Τσίπρας προεκλογικά, όταν ερχόταν στην περιοχή μας και μιλούσε στον κόσμο, όταν έλεγε πως η κυβέρνηση της αριστεράς θα σταματήσει την καταστροφή της Χαλκιδικής αμέσως μόλις γίνει κυβέρνηση. Ηχούν ακόμα στ’ αυτιά μας οι δεσμεύσεις του και στην Ιερισσό και στην Θεσσαλονίκη και στην Βουλή, στις προγραμματικές δηλώσεις. Ηχούν ακόμα στ’ αυτιά μας οι καταγγελίες των σημερινών υπουργών –όσο ήταν στην αντιπολίτευση- για το έγκλημα που σχεδίασαν και εκτελούσαν στην Χαλκιδική ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο και τον Πάχτα. Ηχεί ακόμα στα αυτιά μας η επίκληση -εκ μέρους του- των πολλών πορισμάτων της επιστημονικής κοινότητας που τεκμηρίωναν την οικολογική-οικονομική-κοινωνική καταστροφή της Χαλκιδικής απ’ αυτό το εξορυκτικό σχέδιο.

Για μας η επιλογή να συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι την οριστική μας δικαίωση είναι μονόδρομος. Οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτό θα σημαίνει την καταστροφή του τόπου μας και των ζωών μας. και αυτό εμείς κ. Τσίπρα δεν το διαπραγματευόμαστε.

Ακούει κανείς;

Συντονιστικό Ιερισσού ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

Advertisements
01
Ιολ.
15

Ορισμένες σκέψεις για το δημοψήφισμα

Κείμενο του ηλεκτρολόγου μηχανικού Γιάννη Κοντοχριστόπουλου σχετικά με το δημοψήφισμα της προσεχούς Κυριακής 5 Ιουλίου

Ξεκινώ λέγοντας ότι γράφω τα παρακάτω γιατί βλέπω ότι η χώρα στην οποία μένω γίνεται κάθε μέρα λιγότερο κατάλληλη για να ζω. Γίνεται μια χώρα πολλών φτωχών σκλάβων και λίγων πλουσίων αρχηγών. Για όλα αυτά νιώθω την ανάγκη να μιλήσω.

Το ποιος φταίει είναι σχετικά ξεκάθαρο. Ως Έλληνες ψηφίζουμε και υποστηρίζουμε επί δεκαετίες πολιτικούς οι οποίοι ως μόνη σκέψη έχουν το προσωπικό τους συμφέρον και όχι αυτών που εκπροσωπούν. Αυτοί λειτούργησαν και λειτουργούν ως τα εργαλεία των σύγχρονων πλουτοκρατών στην προσπάθειά τους να φτωχοποιήσουν τη μέση τάξη και να συγκεντρώσουν στα χέρια τους ακόμη μεγαλύτερη ισχύ. Ο μηχανισμός για να γίνει αυτό είναι ο δανεισμός: Δανειζόμαστε χρήματα τα οποία (α) δε μπορούμε να αποπληρώσουμε και (β) δε χρησιμοποιούμε για την ανάπτυξη. Είναι και λογικό. Αν δεν κερδίζεις περισσότερο εσύ από τα δανεικά που πήρες (σε σχέση με το επιτόκιο δανεισμού), τότε χάνεις από το δάνειο.

Δείτε πόσο απλό είναι ως σκέψη: Στους δανειστές επιστρέφει σχεδόν το σύνολο των δανεικών που μας δίνουν. Δε μιλάω για τους τόκους, αλλά για την τεχνολογία και τα προϊόντα που εισάγουμε. Τα οποία παράγει ποιος; Αυτοί που μας δανείζουν! Για παράδειγμα: συμφωνούμε με την (φωτογραφική) οδηγία της ΕΕ για έξυπνους μετρητές σε κάθε σπίτι. Όμως τους μετρητές αυτούς μπορεί μόνο η SIEMENS να παράγει και τους πουλάει σε τιμή 150€ το κομμάτι. Άρα 150€*10,000,000 σπίτια = 1,5 δις ευρώ. Δανειστείτε για να αγοράσετε τα προϊόντα μας!

Τελικά σήμερα φτάνουμε (α) να δανειζόμαστε για να πληρώσουμε τους τόκους που χρωστάμε και (β) να φορολογούμε τη χώρα μέχρι θανάτου για να πληρώσουμε τους υπόλοιπους τόκους. Και γιατί; Για ένα χρέος για το οποίο ο μέσος Έλληνας δεν ευθύνεται.

Έρχεται λοιπόν η κυβέρνηση σήμερα και κηρύσσει δημοψήφισμα. ΟΧΙ γιατί είναι δειλή και ανεύθυνη, αλλά γιατί δεν έχει καμία άλλη επιλογή: Αν πάρει μόνη της την ευθύνη του ΝΑΙ, θα είναι αφερέγγυα και αναξιόπιστη ως προς τους ψηφοφόρους της. Αν πάρει μόνη της την ευθύνη του ΟΧΙ, η Ελλάδα δεν πληρώνει τη δόση που χρωστάει -> ο δανεισμός της Ελλάδας σταματάει -> καμία απολύτως υποστήριξη από ξένες τράπεζες -> πανικός των Ελλήνων -> χρεωκοπία Ελληνικών τραπεζών -> κραχ και καταστροφή της Ελληνικής οικονομίας. Άρα η μόνη επιλογή μια τίμιας κυβέρνησης (γιατί, λαμβάνοντας υπόψη και τα deadlines, οι εκλογές δεν είναι λύση) είναι να κάνει αυτό που έκανε: Να θέσει το δίλημμα: Είναι αυτή η συμφωνία όντως αυτό που θέλουμε, ή πρέπει να ζητήσουμε κάτι καλύτερο; Δηλαδή ζητάει ψήφο εμπιστοσύνης από εμάς για να προχωρήσει στη διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας βιώσιμης για την οικονομία. Που η τωρινή ΔΕΝ είναι.

Συνεπώς το δημοψήφισμα αυτό είναι ΕΥΚΑΙΡΙΑ. Ευκαιρία για όλους μας να αποφασίσουμε αν είμαστε σκλάβοι ή ελεύθεροι. Αν δικαιούμαστε να ζούμε σε υγιές κράτος και με υγιείς συνθήκες ή όχι. Η ελευθερία έχει την τιμή της φυσικά, ως Έλληνες θα έπρεπε να το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Όσον αφορά το επιχείρημα πως η πρόταση της κυβέρνησης είναι πρακτικά ίδια με αυτή των δανειστών: Φυσικά και είναι ίδια! Γιατί η πρόταση είναι μια και αντιπροσωπεύει το καλύτερο που μπόρεσε να πετύχει η σημερινή μας κυβέρνηση με τη διαπραγμάτευση (αντίθετα με την προηγούμενη που δεν προσπάθησε καν). Ωστόσο, η κυβέρνηση είδε πως αυτή η πρόταση δε μπορεί να είναι αποδεκτή από την ίδια, γι’ αυτό, εφόσον η πρόταση οριστικοποιήθηκε, την έδωσε στο λαό για να την κρίνει. Δηλαδή για να γίνει ξεκάθαρο ότι ο Ελληνικός λαός συνεχίζει να στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ ώστε να σταματήσει την υφεσιακή πολιτική των δανειστών, με ότι συνεπάγεται αυτό. Αν αυτό δεν είναι δημοκρατικό, τότε τι είναι;

Στο δημοψήφισμα δε ψηφίζουμε ΝΑΙ στην πρόταση των δανειστών ή ΝΑΙ στην πρόταση της κυβέρνησης. Στην πραγματικότητα ψηφίζουμε ΝΑΙ στην υφεσιακή πολιτική ή ΟΧΙ στην υφεσιακή πολιτική.

Ας δούμε τα πιθανά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος:

Σενάριο ΝΑΙ:

Οικονομικά: Τρέχουμε πίσω στους δανειστές με την ουρά στα σκέλια. Τι γίνεται όταν ενδώσεις σε έναν εκβιαστή; Ο εκβιαστής συνεχίζει τον εκβιασμό μέχρι να σου πάρει τα πάντα, γιατί του δείχνεις ότι τον φοβάσαι! Έτσι και με εμάς, κάθε χρόνο θα έχουμε σκληρότερα μνημόνια (τα χρήματα που χρωστάμε μένουν ίδια, αλλά το ΑΕΠ αναγκαστικά συρρικνώνεται συνέχεια) μέχρι που τελικά η Ελλάδα δε θα έχει πια τίποτα να δώσει, αλλά και μηδενική πολιτική ισχύ. Τότε, τελείως αναίμακτα για την υπόλοιπη ΕΕ θα χρεοκοπήσουμε τελικά, και θα μας αγοράσουν τα ξένα και ελληνικά ιδιωτικά κεφάλαια για να γίνουμε τα φθηνά εργατικά χέρια των άλλων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση από αυτό μακροπρόθεσμα αποδυναμώνεται και αποσταθεροποιείται.
Πολιτικά: Ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάζεται να κάνει εκλογές τις οποίες αναγκαστικά χάνει, αφού απέτυχε στο στόχο που είχε (να σταματήσει τη μνημονιακή/υφεσιακή πολιτική). Την κυβέρνηση αποκτά η ΝΔ σε συνεργασία με μια πολύ ενισχυμένη Χρυσή Αυγή. Αυτό μπορεί να έχει προεκτάσεις καταστροφικές για τη δημοκρατία, φυσικά.

Σενάριο ΟΧΙ:
Οικονομικά: Στέλνουμε το μπαλάκι στην πλευρά των δανειστών και υπάρχουν δύο πιθανά ενδεχόμενα:
Θετικό ενδεχόμενο: Να προταθεί μια μη υφεσιακή συμφωνία. Αυτό σημαίνει ανάπτυξη πιο ομοιόμορφη μέσα στην ΕΕ και σταδιακή εξίσωση του βιοτικού επιπέδου και της παραγωγικής διαδικασίας εντός ΕΕ.
Αρνητικό ενδεχόμενο: Αθετούμε την υπόσχεσή μας για το χρέος προς την ΕΚΤ (60% του ολικού χρέους). Οι συνέπειες αυτού μπορεί να είναι χρεωκοπία ή/και έξοδος από την Ευρωζώνη. Όμως, κανένα κράτος της Ευρωζώνης δεν το συμφέρει η έξοδος της Ελλάδας, γιατί η ένωση είναι η μόνη ελπίδα της ΕΕ να ανταγωνιστεί οικονομίες όπως των ΗΠΑ και της Κίνας. Χωρίς ένωση, η ύφεση και η ανεργία θα ριζώσει σε ΟΛΑ τα κράτη της Ευρώπης (κανένα από αυτά δεν είναι αυτάρκες όπως ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, μόνο ενωμένη η Ευρώπη πλησιάζει στην αυτάρκεια).
Το αρνητικό ενδεχόμενο σημαίνει για την Ελλάδα: Χρεωκοπία, οικονομική απομόνωση. Δεν πιστεύω ότι η σημερινή κυβέρνηση θα βάλει χέρι σε καταθέσεις πολιτών (αντίθετα με την προηγούμενη) και δεν πιστεύω ότι θα γίνει έξοδος από το Ευρώ (δε συμφέρει την Ευρώπη και δε συμφέρει την Ελλάδα). Όμως θα γίνει το αυτονόητο: η Ελλάδα θα αναγκαστεί να ζήσει με τα χρήματα που παράγει η ίδια + να πληρώσει το υπόλοιπο 40% του χρέους μετά από διακανονισμό!
Αν σκεφτώ ότι (1) αυτή τη στιγμή η φορολογία δημιουργεί πλεόνασμα, άρα ο ισολογισμός του κράτους είναι θετικός, (2) ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με σημαντική αυτάρκεια (ενεργειακή, πρώτες ύλες, πρωτογενής παραγωγή) και (3) ότι ήδη έχουμε μάθει να ζούμε με 300€/μήνα: Το να ζήσουμε χωρίς δανεικά ως κράτος είναι κάτι εφικτό. Φυσικά πολλά που τώρα είναι εύκολα, σε αυτό το ενδεχόμενο θα είναι δύσκολα. Θα αναγκαστούμε να καλλιεργήσουμε τη γη μας. Θα αναγκαστούμε να παράγουμε βιομηχανικά προϊόντα μόνοι μας (τους απαραίτητους επιστήμονες και εργάτες τούς έχουμε σε περίσσεια αυτή τη στιγμή). Θα πρέπει να αντέξουμε ένα διάστημα ασφυκτικών πιέσεων από τα ξένα κεφάλαια για να επιβιώσουμε τελικά. Αλλά τα καλά κόποις κτώνται. Δε μπορείς να έχεις υγιές και ελεύθερο κράτος χωρίς προσπάθεια.

Συμπέρασμα, ένα ΟΧΙ, μακροπρόθεσμα ενισχύει και την Ελλάδα και την Ευρώπη. Αντίθετα, χάνουν μόνο οι δανειστές.
Αντίστοιχα, με το ΝΑΙ, μόνο οι δανειστές κερδίζουν.

Θεωρώ απόλυτα σημαντικό να συμμετέχουν όλοι σε αυτό το δημοψήφισμα, και να μη βασιστούν στην ψήφο των άλλων, ώστε το αποτέλεσμα να μας αντιπροσωπεύει όλους.

Θα ήταν καλό να μην επηρεαστούμε από το φόβο, που απλόχερα μας πουλάνε τα ΜΜΕ (γιατί άραγε;), αλλά με κριτική σκέψη να αποφασίσουμε το καλύτερο για τη χώρα μας (αντίθετα με τις κυβερνήσεις που είχαμε έως τώρα)./

Αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν έχει προηγούμενο, αλλά θα δημιουργήσει προηγούμενο για το μέλλον. Η επιλογή αυτή είναι κρίσιμη και το αποτέλεσμα αυτής δεν αναιρείται, αλλά θα υπάρχει για πάντα ως κομμάτι της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Θα κλείσω επαναλαμβάνοντας ότι το δημοψήφισμα αυτό είναι ευκαιρία και είναι επίσης ο απόλυτος δημοκρατικός τρόπος έκφρασής των θέλω των Ελλήνων. Προσωπικά εκτιμώ την κυβέρνηση που (αντίθετα με τις προηγούμενες) ζητάει τη γνώμη μας για το πιο σημαντικό θέμα των ημερών μας.

30/6/2015
Γιάννης Κοντοχριστόπουλος
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

17
Μάι.
15

Φεστιβάλ στα ερείπια

Μια μόλις μέρα πριν ξεκινήσει το περίφημο φεστιβάλ των Καννών, με πολλούς αστέρες του κινηματογράφου και της σόουμπιζ(ζζζζ) και μια παρέλαση στο κόκκινο χαλί που έδωσε στιγμές σαν κι αυτή…

Czech model Petra Nemcova poses for a selfie as she arrives for the screening of the film "Deux Jours, Une Nuit (Two Days, One Night) at the 67th edition of the Cannes Film Festival in Cannes, southern France, on May 20, 2014.    AFP PHOTO / VALERY HACHE        (Photo credit should read VALERY HACHE/AFP/Getty Images)

Το μοντέλο Petra Nemcova στο κόκκινο χαλί των Καννών για σέλφι και όχι μόνο. Φωτογραφία: Valery Hache/AFP/Getty Images

στην ανατολική Γάζα, για την ακρίβεια στη γειτονιά Shuja’iyya (που μπορεί να την απαντήσετε και ως Shejaiya), ξεκινούσε ένα άλλο κινηματογραφικό φεστιβάλ. Το όνομα αυτού Karama Gaza Human Rights Film Festival, όπου Karama σημαίνει αξιοπρέπεια στα αραβικά. Ο διοργανωτής του, Saud Aburamadan, αποφάσισε φέτος να το μεταφέρει από την Ιορδανία όπου έχει την έδρα του, στη Γάζα, η οποία δεν έχει ούτε έναν κινηματογράφο από την έναρξη της πρώτης Intifada το 1987.

«Όταν αναζητούσαμε τοποθεσίες για τις προβολές, φτάσαμε στη Shuja’iyya στην ανατολική Γάζα, ένα μεγάλο τμήμα της οποία είχε μετατραπεί σε χαλάσματα. Σταθήκαμε εκεί, πλάι στο κατεστραμμένο τζαμί, περιτριγυρισμένοι από κατεστραμμένα σπίτια σε κάθε κατεύθυνση και έγινε ξεκάθαρο ότι ήταν το κατάλληλο μέρος για τη διεξαγωγή ενός κινηματογραφικού φεστιβάλ για τα ανθρώπινα δικαιώματα«, δήλωσε ο Aburamadan σε συνέντευξή του στο +972 Magazine.

Karama1

Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα βίντεο από το κόκκινο χαλί της διοργάνωσης. Ένα χαλί που ξεδιπλώθηκε στα μέρη που μόλις το περασμένο καλοκαίρι ο ισραηλινός στρατός χρησιμοποίησε ως πεδίο δοκιμών για τα όπλα του. Το κόκκινο, λοιπόν, έχει τη δικιά του συνυποδηλωτική σημασία.

Και αφού στρώθηκε το χαλί, όλοι οι προσκεκλημένοι και οι θεατές του φεστιβάλ περπάτησαν πάνω του, χωρίς διακρίσεις και χωρίς πλήθος παπαράτσι να παρακολουθούν το κάθε τους βήμα, ως ένα άνοιγμα μέσα στα ερείπια. Κι εκεί, ίσως να ένιωσαν -έστω και για μια στιγμή- ότι ο κινηματογράφος μπορεί να προσφέρει κάτι περισσότερο στην ανθρωπότητα από ποπ κορν και έντονη αδρεναλίνη.

Το κινηματογραφικό φεστιβάλ για τα ανθρώπινα δικαιώματα Karama Human Rights Film Festival διεξήχθη από τις 12 ως τις 14 Μαΐου, με προβολές 28 ταινιών (από σύνολο 180 συμμετοχών) από χώρες όπως η Συρία, το Ιράκ, η Αίγυπτος, η Ιορδανία και η Ρωσία. Ανάμεσα στις ταινίες βρέθηκαν τα «I’m Human» (της Razan Haikal, Ιορδανία/Γερμανία, η οποία βρέθηκε και στην Ελλάδα στα τέλη Μαρτίου για το Athens Animfest), «Baghdad Messi» (του Sahim Omar Kalifa, Ιράκ) and «Roshmia» (του Salim Abu
Jabal, Παλαιστίνη).

Φωτογραφία: Tamer Hamam

Φωτογραφία: Tamer Hamam

Karama2

Karama3

Με πληροφορίες από τα +972 Magazine, RT.com, Global Voices, The Guardian και τη σελίδα facebook της διοργάνωσης.

Για το Mixgrill, 16.05.2015

17
Μαρ.
15

Το μαύρο πανί

Κοιτάχτηκα σήμερα το πρωί στον καθρέφτη κι είδα το Βαγγέλη μες στα μάτια μου. Στην αρχή τρόμαξα. Τραβήχτηκα. Γύρισα ξανά δισταχτικά και μ’ ένα δάκρυ τον αποχαιρέτισα. Έπειτα, κάλυψα τον καθρέφτη μ’ ένα μαύρο πανί.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει. Πριν κάμποσους μήνες είχα δει εκείνο τον έρμο μετανάστη (Khorany τον εβάφτισαν, λαθραίο τον ελέγανε) που είχε πνιγεί στο Αιγαίο. Το πρόσωπό του ήτανε παραμορφωμένο από τη σήψη. Τότε δεν είχα αντιδράσει τόσο ψύχραιμα. Τον έσπασα τον καθρέφτη. Δεν άντεχα να τον βλέπω. Δεν άντεχα να θυμάμαι.

Το συζήτησα με τη γιαγιά μου. Σοφοί οι μεγάλοι άνθρωποι. Όταν έχουμε πένθος, μου ‘πε, καλύπτουμε τους καθρέφτες μ’ ένα μαύρο πανί. Έτσι δεν βλέπουμε τις ψυχές που τριγυρνάνε, βασανισμένες ακόμα, ανάμεσά μας. Ακολούθησα τη συμβουλή της όταν σκοτώσανε τον Παύλο. Και πολλές ακόμα φορές από τότε…

ida

Φοβάμαι να κοιταχτώ στον καθρέφτη. Φοβάμαι κάθε φορά τι θ’ αντικρίσω… Μα δε μ’ αρέσει αυτό το μαύρο πανί. Δε μ’ αρέσει να ξεχνάω. Και δε μ’ αρέσει να φοβάμαι.

Θα το συζητήσω ξανά με τη γιαγιά μου. Θα της πω να γεμίσουμε το διάδρομο καθρέφτες ώστε να βλέπουμε σε καθέναν κι ένα κομμάτι από τον εαυτό μας, όπως υπήρξε σ’ έναν άνθρωπο που έφυγε. Θα της πω ότι θα πετάξω τη μάσκα που φοράω κάθε πρωί που βγαίνω από το σπίτι και με κάνει να μοιάζω ο ίδιος. Ο ίδιος με χθες, ο ίδιος με τους άλλους. Θα της πω ότι δεν αμφισβητώ τη σοφία και την εμπειρία της, αλλά πρέπει να κάνω τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο. Θα της πω ότι θέλω να πάψω να φοβάμαι. Θα της πω ότι θέλω να πάψω να φοβάμαι να θυμάμαι.

under-the-skin

Θα της πω ότι πρέπει να πάψουμε επιτέλους να ψάχνουμε δικαιολογίες για την απόκλιση από το μέσο όρο.

Η γιαγιά μου, μες στη σοφία της, θα καταλάβει. Εγώ θα το αντέξω;

11
Μαρ.
15

Τίτλοι τέλους

Μετά και τα ωραία τα σημερινά μπήκε οριστικά ταφόπλακα. Δεν υπάρχει σωτηρία για αυτή την ομάδα. Διοίκηση, παράγοντες, οπαδοί. Από τον ηλίθιο στον πανηλίθιο. Από τον μικροκακοποιό στον αρχιμαφιόζο.
Μπορούσαμε όμως να περιμένουμε κάτι καλύτερο;

Κάποτε ήταν χόμπυ και διασκέδαση. Τώρα τι νιώθετε στ’ αλήθεια όταν σκέφτεστε το ελληνικό ποδόσφαιρο;

31
Δεκ.
14

Τίποτα και τα πάντα

Δεν είμαστε τίποτα και είμαστε τα πάντα.
Όλα όσα νιώθουμε, αγαπάμε, ζούμε.
Όλες οι στιγμές που χαράζουμε στα σωθικά μας.
Όλες οι εικόνες που πέρασαν, περνούν και θα περάσουν από τα μάτια μας.
Όλες οι σκέψεις που τολμούμε και όλα τα όνειρα που κάνουμε, με μάτια κλειστά ή ανοιχτά.
Όλοι οι άνθρωποι που αγκαλιάζουμε με τα χέρια ή την καρδιά μας.

Για άλλη μια φορά, να είστε κοντά στους αγαπημένους σας. Όπου κι αν βρίσκονται.

Καλή μας, νέα χρονιά.

Για την υποδοχή του 2013 και του 2014.

14
Νοέ.
14

Musikträume: Για το Γιάννη

Δε χωνεύω τα κλισέ για το θάνατο. Δε χωνεύω τον ίδιο το θάνατο…

Να περνάς καλά εκεί πάνω, Γιάννη…

07
Νοέ.
14

Musikträume: Μου είπες

Μου έδειξες ελπίδα μέσα στην ελεγεία της άνοιξης

Μου είπες ότι η ζωή μάθαινε πώς να γίνει φίλη σου

31
Οκτ.
14

Musikträume: Τα τραγούδια σε προστατεύουν από τη βροχή

Στάσου για μια στιγμή. Απομόνωσε κάθε παρεμβολή και άσε τη μουσική να σε γεμίσει.

Κάθε νότα κυλάει αβίαστα μέσα σου και σε ανυψώνει. Τίποτ’ άλλο δεν έχει πια σημασία. Γι’ αυτά τα τέσσερα λεπτά τίποτ’ άλλο δεν συμβαίνει. Κι εσύ, ανάλαφρος πια, μπορείς να αναδυθείς και να πάρεις ανάσα. Δεν νιώθεις το έδαφος. Τα πόδια σου πατούν στα σύννεφα.

Στέκεσαι για μια στιγμή να κοιτάξεις κάτω. Κλείνεις το μάτι σαν να χαιρετάς κάποιον και κολυμπάς στο απέραντο με τα φτερωτά τ’ ουρανού παρέα.

Craig-Armstrong-Its-Nearly-Tomorrow

24
Οκτ.
14

Musikträume: A secret place that everyone can see

The-Antlers-FamiliarsΣταμάτα να με κοιτάς με μάτια δακρυσμένα. Σου το είχα πει ότι δεν αγαπηθήκαμε για να ζήσουμε μαζί.

Θα περιπλανηθούμε, θα αγγίξουμε άλλους ανθρώπους, θα δεθούμε μαζί τους και θα απομακρυνθούμε πάλι. Μη μένεις κλεισμένη, πριγκίπισσα, στο κάστρο σου. Κατέβασε τα τείχη, σκούπισε τα μάγουλά σου κι άφησε το βήμα σου να σε οδηγήσει. Και πού ξέρεις. Μπορεί κάποτε, μετά από χρόνια, να συναντηθούμε ξανά. Θα έχουμε ιστορίες να διηγηθούμε, για τόπους τόσο μακρινούς και καιρούς τόσο περασμένους που θα ‘ναι σχεδόν λησμονημένοι.

Εσύ θα έχεις το Θεό σου. Εγώ θα έχω εσένα.




indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


griechenlandsolidarität

Aktuelle Informationen über Griechenland und Vernetzung deutschsprachiger Solidaritätsgruppen

Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: