14
Jun
13

Ποια (απεργιακή) ΕΡΤ θέλουμε;

Από αύριο το blog θα επανέλθει στο «κανονικό» του πρόγραμμα που ανατράπηκε λόγω της έκτακτης κατάστασης στην ΕΡΤ. Όπως κρίθηκε ότι οι πρώτες ημέρες απαιτούν την πλήρη προσήλωσή μας στο θέμα του κλεισίματος της ΕΡΤ, παρότι αυτό είναι απλώς μια αφορμή για να δούμε ίσως καθαρότερα κάποια πράγματα που πολλοί αρνούνται ακόμα να δουν, έτσι τώρα θεωρείται απαραίτητο να συνεχίσουμε. Το βλέμμα θα είναι πάντα στραμμένο προς την ΕΡΤ και το live θα συνεχίσει όσο είναι ενεργό το link της EBU, έστω κι αν δεν είμαστε κανονικό site ώστε να έχουμε τον player πάντα πρώτη μούρη. Άλλωστε πλέον έχει κατακλυστεί το ελληνικό internet. Ακόμα και sites βασιλικότερα του βασιλέως έχουν κάνει στροφή (;) αναμεταδίδοντας το πρόγραμμα των απολυμένων εργαζομένων της ΕΡΤ.

Πριν επανέλθουμε όμως, θα σταθούμε σε δυο δημοσιεύσεις που αξίζουν της προσοχής μας και μπόρεσαν να περιγράψουν με λόγια πράγματα που άρχισα να αισθάνομαι από τις πρώτες ώρες της Τετάρτης, της μέρας μετά την κυβερνητική επέμβαση στην ΕΡΤ. Οι υπογραμμίσεις είναι του clandestino, δηλαδή εμού του ιδίου.

Για να μας δω τώρα… του χρήστη ypoptomousi

Καιρό τώρα πολλοί (μεταξύ αυτών και εγώ) σκεφτόμαστε με ποιο τρόπο θα μπορούσε ένα μεγάλο ριζοσπαστικό και προοδευτικό μέρος της κοινωνίας, το οποίο είναι χωρισμένο σε διάφορα κομμάτια που όμως επικοινωνούν μεταξύ τους, θα μπορούσε να ενωθεί κάτω από ένα πρόταγμα ικανό να δημιουργήσει προϋποθέσεις ανατροπής της υπάρχουσας κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής κατάστασης.

Με έκπληξη, δεν το κρύβω, παρακολουθώ να συμβαίνει ακριβώς αυτό. Με πρόταγμα την πραξικοπηματική πράξη της κυβέρνησης των τριών φωστήρων, δυνάμεις που μέχρι και στην συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους αγωνιζόμενους Τούρκους “άλλαξαν βάρδια” χωρίς να μπορούν να βρίσκονται στον ίδιο χώρο, τις τελευταίες δύο μέρες δείχνουν να κάνουν κάποια βήματα πίσω, να κάνουν κάποιες συνεννοήσεις και να δημιουργούν ένα σχετικά κοινό μέτωπο.

Η εύθραυστη αυτή ισορροπία που έχει επιτευχθεί μπορεί να είναι ευκαιρία και απειλή. Όπως και όλη η υπόθεση ΕΡΤ. Η κατάσταση είναι περίπου ίδια και μέσα και έξω απ΄τις εγκαταστάσεις τις. Στο εσωτερικό τα διάφορα σωματεία προσπαθούν να συντονιστούν, οι εργαζόμενοι της εκπαιδευμένοι στην συνδικαλιστική ιεραρχία αδυνατούν, προς ώρας, να πάρουν πρωτοβουλίες και να λειτουργήσουν κινηματικά μια που δεν το ξέρουν το παιχνίδι και ιδιαίτερα, ενώ στον προαύλιο χώρο κινηματικές και κομματικές δυνάμεις στριμώχνονται δίπλα δίπλα για να κατοχυρώσουν χώρο για τα πανό τους στα πλάνα.

Το μέσα και το έξω προς το παρόν δεν επικοινωνούν. Από μεγάλη μερίδα του κόσμου υπάρχει η ανάγκη να γίνει άνοιγμα στα προβλήματα της κοινωνίας και του ίδιου του συστήματος, την οποία και εκφράζει από την αρχή, ενώ στο εσωτερικό του μεγάρου κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ότι πρακτικά είναι απολυμένοι, που σημαίνει πως δεν έχουν τίποτα να χάσουν (ή κάποιοι έχουν; άλλη συζήτηση). Η αυτοαναφορικότητα των ανθρώπων της ΕΡΤ (καθόλου τυχαία-καθρέφτης της ίδιας τη κοινωνίας που ο καθένας κοιτάει την πάρτη του) έχει ήδη γίνει μεγάλο θέμα ενώ από την άλλη πλευρά παρατηρείται η κλασσική κινηματική διαλεκτική “να κάνουμε συνέλευση” με αντικείμενο που κανείς πραγματικά δεν ξέρει. Αυτό ξέρουμε αυτό εμπιστευόμαστε.

Άλλη μια μικρογραφία της κοινωνίας σχηματίζεται στο προαύλιο του κτιρίου της Μεσογείων και το ερώτημα είναι αν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε το άλμα, να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας, την αυτοαναφορικότητα, τις πρακτικές που είχαμε συνηθίσει και τελικά μας οδήγησαν εδώ, ώστε να αξιοποιήσουμε αυτή την (άλλη μια) ευκαιρία που μας έδωσε απλόχερα ο πρωθυπουργικός μας πιτσαδόρος. Όλες οι πλευρές.

Πηγή

ανοιχτή επιστολή προς τους εργαζόμενους της ΕΡΤ: οι περιστάσεις είναι ψηλά, ας σκαρφαλώσουμε μαζί του χρήστη risinggalaxy

Εδώ και δύο μέρες η “ζωντανή ΕΡΤ” -τουλάχιστον το κοντρόλ της παραγωγής και οι παρουσιαστές- παρουσιάζει μια εξεζητημένη αυτοαναφορικότητα χωρίς να δίνει δεκάρα τσακιστή για το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ των εκπομπών που βγαίνουν.

Αγαπητοί φίλοι-ες της ΕΡΤ, δεν μας αφορά καθόλου αν η ΕΡΤ ως εταιρία μπορεί να είναι “ανταγωνιστική” με τα ιδιωτικά κανάλια, όπως ακριβώς δεν μας αφορά αν τα δημόσια νοσοκομεία είναι “ανταγωνιστικά” απέναντι στα ιδιωτικά. Μας αφορά το περιεχόμενο των εκπομπών της να αφορά την πραγματικότητα που βιώνουμε κάθε μέρα σε όλη τη χώρα. Μας αφορούν τα ρεπορτάζ που μπορείτε να κάνετε για την υπόθεση της διαπόμπευσης των οροθετικών γυναικών, για τις υποθέσεις των πολιτικών κρατουμένων, για τα σχολεία που κλείνουν, για τα υπολειτουργούντα νοσοκομεία, για την υπόθεση της κρατικής τρομοκρατίας στις Σκουριές και τα μεταλλεία, για χιλιάδες ενεχυροδανειστήρια και τους γνωστούς-άγνωστους ιδιοκτήτες τους, για τις υποθέσεις που θάφτηκαν από τα στελέχη της εταιρίας ΕΡΤ και δεν μεταδόθηκαν ποτέ, για τους χρηματοδότες της Χρυσής Αυγής, για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και τον κόσμο που πεθαίνει και τρελαίνεται εκεί, για τα βασανιστήρια -πλέον και σε τουρίστες- των μπάτσων σε όλη τη χώρα, για τη μαφία των νυχτερινών κέντρων που προσπαθεί να βάλει χέρι και στα θέατρα της Αθήνας και τόσα πολλά άλλα. Είναι τόσα πολλά που είναι να αισθάνεται ενοχές κανένας που μπορεί να ξεχνά κάποια υπόθεση…

Δεν μας ενδιαφέρει να ξεφτιλίσετε τον κάθε Άδωνη και τον κάθε Ντινόπουλο, πολύ απλά γιατί αυτό είναι το εύκολο. Τηλεμετριότητες είναι. Αυτό που θα ενδιέφερε τους ακροατές και τηλεθεατές σας είναι το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ και η ποιότητα της ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ σας, τα οποία έχουν ως ελάχιστο μέτρο και εγγύηση τον κατακαημένο κώδικα δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ.

Δεν περιμένουμε και τόσα πολλά γιατί όλοι μας ξέρουμε τι εστί “δημοσιογραφία” στον καπιταλισμό και τις εταιρίες του. Επίσης δεν περιμένουμε τόσα πολλά γιατί ξέρουμε τι θηλιά μπορεί να σου περάσει στο λαιμό όχι μόνο το αφεντικό αλλά και η “συνδικαλιστική” γραφειοκρατία -που μόνο συνδικαλιστική δεν είναι.
Αυτό που περιμένουμε -και χωρίς αυταπάτες- είναι να αποδείξετε ότι δεν είστε “στελέχη εταιριών” σαν αυτά που κατασπατάλησαν τους μισθούς των εργαζομένων τόσα χρόνια, αλλά ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ.

Για αυτό, όσοι εδώ και δύο μέρες βρισκόμαστε στο πλάι σας, περιμένοντας να υπερασπιστούμε τον κοινωνικό χαρακτήρα της ΕΡΤ όσο και τα τσιμέντα του κτηρίου της, από τα ΜΑΤ του Σαμαρά και του Δένδια, είμαστε εκεί. Δεν παρακαλάμε για οτιδήποτε, αλλά απαιτούμε να μην κλείσει η ΕΡΤ, να μην μείνουν οι εργαζόμενοι στο δρόμο. Είμαστε εκεί μαζί σας.

Οι περιστάσεις είναι ψηλά… ας σκαρφαλώσουμε μαζί.

risinggalaxy, αλληλέγγυος εργαζόμενος

υ.γ. Αν η ΕΡΤ είναι δημόσια -προσωπικά προτιμώ τον όρο “κοινωνική”- τότε τα μικρόφωνα ανήκουν σε όλους και πρέπει να έχουν πρόσβαση σε αυτά, ΟΛΟΙ.

Πηγή

Έτσι και διανοηθώ ότι ένας μετανοημένος Σαμαράς θα βρει τρόπο να ανοίξει την ΕΡΤ και θα γυρίσουμε όλοι σπίτια μας σαν να μην τρέχει τίποτα, θα φάω τις κοτσίδες μου.


0 Responses to “Ποια (απεργιακή) ΕΡΤ θέλουμε;”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Μέχρι να αποχωρήσει και ο τελευταίος, ξένος ή μη, εκπρόσωπος κάθε τρόικας, η Ελλάδα είναι μια χώρα υπό κατοχή.

indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms!

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Τα Νέα του Βελγίου

Σουρεαλιστική Επιθεώρηση Πολιτισμού

Αρέσει σε %d bloggers: