07
Ιαν.
13

Στο δρόμο με τον Ντην και τον Σαλ

road1

Άρτι αφιχθείς από το τώρα στα 1947 –ή μήπως ήταν 2047;- έπεσα μπροστά στο δρόμο τους. Με τα άγρια βλέμματά τους με εξέτασαν. Μετά από τόσα ταξίδια από τη μια άκρη της Αμερικής στην άλλη με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους και τον κόσμο που είχαν αντιμετωπίσει μπορούσαν σε μερικά δευτερόλεπτα να ξέρουν με ποιον έχουν να κάνουν. Δεν έφερα αντίσταση, δε προσπάθησα να κρυφτώ, τους άφησα ελεύθερα να κοιτάξουν. Ρώτησα απευθυνόμενος κυρίως στον πιο ήρεμο, εάν μπορούσαν να με πάρουν μαζί τους, οπουδήποτε –είχα και χρήματα για βενζίνη. Τον είδα να γυρνάει στον άλλο με τη γαμψή μύτη και να του ψιθυρίζει κάτι στο αυτί. «Ναι, ναι, ναι!» έκανε αυτός και γυρνώντας απότομα προς το μέρος μου με άρπαξε απ’ τους ώμους και είπε κάτι για το σκοπό του ταξιδιού και ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ και την πραγματική αλήθεια του κόσμου που τρέχει πάνω στο δρόμο και κυνηγάει να τη βρει και άλλα ακατανόητα και θλιβερά, αλλά τόσο αληθινά.
Και ξεκινήσαμε! Αρχή μας ο δρόμος στη μέση αυτός και τέλος πάλι εκείνος. Και κάναμε το πιο ωραίο ταξίδι που έγινε ποτέ. Πότε με τα πόδια, πότε με νοικιασμένο αμάξι, πότε με κλεμμένο, πότε σε γέρικα καμιόνια μαζί με μια ντουζίνα αλήτες σα κι εμάς με την ανταύγεια από το φως του αποσπερίτη να λάμπει στο μαύρο των ματιών τους να ψάχνουν σε αυτή την αχανή χώρα δύο πιθαμές γης που να τους ταιριάζουν –και να μην τις βρίσκουν ποτέ. Και μου έδειξαν την Αμερική, την Αμερική τους, τις γκρίζες πόλεις τους που ξεφύτρωναν στη μέση του πουθενά γεμάτες από κτηνώδεις νέους και φοβισμένες κοπέλες και μου έδειξαν την τρέλα, την τρέλα της γενιάς τους, τη δική τους τρέλα, την τρέλα του Ντην που όταν έλαμπε το πρόσωπό του την έβλεπα ξιπασμένη να κρέμεται από τα ματοτσίνορά του και να μου κλείνει το μάτι, ενώ αυτός τη χάιδευε σαν τη μικρή του αδερφή΄ και μου έδειξαν τις ψυχές τους ατόφιες, γιατί ήθελαν να επικοινωνήσουν και δεν ήξεραν πώς και μου έδειξαν πώς ουρλιάζει ένας ηττημένος γιατί ήθελαν να μιλήσουν και δεν ήξεραν πώς και στο τέλος μετά από χιλιάδες χιλιόμετρα, ποτά, ναρκωτικά, γυναίκες, τζαζ, συζητήσεις κατάλαβα τη δυστυχία του να είσαι Αμερικάνος και να μη χωράς στη χώρα σου, να είσαι Αμερικάνος και παράλληλα να είσαι καταδικασμένος από τη φύση σου να είσαι ελεύθερος. Τους άφησα λίγο πιο έξω από το Ντένβερ να σέρνουν μια σαραβαλιασμένη Κάντιλακ και να λέει ο Ντην ιστορίες από το αναμορφωτήριο. Γελάγανε όπως πάντα σαν παιδιά. Από πίσω ο απογευματινός ήλιος θώπευε το πελιδνό τοπίο της Αμερικής. Από πίσω τους ερχόταν η Άνοιξη με τα λουλούδια.

jack kerouac Ο J.Kerouac στο On the road μέσω της αποσπασματικής περιγραφής των ταξιδιών του κατά μήκος των Η.Π.Α. καταφέρνει να δημιουργήσει μια ολοζώντανη τοιχογραφία της μεταπολεμικής χώρας και της δεύτερη χαμένης γενιάς του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών εμφανίζονται προσωπικότητες (άλλες για δυο σειρές και άλλες για κεφάλαια ολόκληρα) της αμερικανικής περιθωρίου -underground για να συνεννοούμαστε- με εμβληματικότερη όλων αυτή του Αγίου-τρελού φίλου του Kerouac Neal Cassady (στο βιβλίο ως Ντην Μοριάρτυ). Έναν άνθρωπο που ο καθένας θα ευχόταν να έχει φίλο –και κάθε μητέρα θα απευχόταν… Το βιβλίο είναι ιδιαίτερο, γιατί εκτός της ασαφούς δομής του δεν περιλαμβάνει όλες αυτές τις «συνταγές» και «μανιερισμούς» που απαιτούνται για να χαρακτηριστεί ένα βιβλίο κλασικό και για αυτό εν τέλει είναι, γιατί ανατρέπει τους κανόνες δημιουργώντας καινούργιους υπακούοντας τους μέχρι τέλους. Με άλλα λόγια ο συγγραφέας εκφράζει με αυθεντικό τρόπο την προσωπική του αισθητική αλήθεια. Το βιβλίο σε κερδίζει ακριβώς εκεί που άλλα αριστουργήματα σε κάνουν να αμφιβάλλεις για την ειλικρίνεια του συγγραφέα τους, γιατί κάθε λέξη που γράφει ο Kerouac είναι αληθινή, την έχει ζήσει και μας την προσφέρει φρέσκια στο πιάτο. Για μένα όμως η μοναδικότητα του βιβλίου αυτού έγκειται στο ρυθμό του. Ήρεμες και γλαφυρές περιγραφές σε μικρές προτάσεις εναλλάσσονται με φρενήρεις περιγραφές μεθυσιών σε μπυραρίες ή τζαζ-κλαμπ χωρίς σημεία στίξης για σελίδες ολόκληρες χωρίς φαινομενικό συντακτικό ειρμό όπου χάνει το υποκείμενο το ρήμα και το ρήμα το αντικείμενο – με αντίστοιχο τρόπο γυρνάνε ασφαλώς και οι σελίδες. Αλλά πραγματικά τώρα: μπορεί κανείς να περιγράψει ακόμα και την επόμενη μέρα νηφάλιος το μεθύσι της προηγούμενης βραδιάς;;; (ναι, είμαι σίγουρος κανείς δεν έχει μεθύσει τόσο πολύ που να έχει κενά μνήμης -όπως και εγώ ασφαλώς, απλώς το ξέρω από τα βιβλία βιοχημείας…). Όχι! Αλλά ο παλμός υπάρχει ακόμα εκεί μέσα στο κεφάλι που κουδουνίζει ακόμα και σου υπενθυμίζει τα χθεσινά. Έτσι είναι και οι περιγραφές του Kerouac, γεμάτες κενά –γιατί προφανώς δεν θυμόταν όλες τις λεπτομέρειες, αλλά με ένα ρυθμό τρελό, ένα ρυθμό που ταιριάζει απόλυτα με την αγαπημένη μουσική των πρωταγωνιστών: της Bebop. Κοντολογίς, το βιβλίο είναι τζαζ! (Επ’ αφορμή αυτών να πω και συγχαρητήρια στη μεταφράστρια Δήμητρα Νικολοπούλου που κατάφερε όσο μπορούσε να κρατήσει «τα μέτρα» του πρωτότυπου).

Εν κατακλείδι, ένα βιβλίο που μετά από 60 χρόνια και παρόλες τις φθηνές αντιγραφές που έχει υποστεί από όλες τις τέχνες διατηρεί ακόμα τη φρεσκάδα του και αξίζει να το έχετε στη βιβλιοθήκη σας.

Διαβάστε ακόμα: Η ιστορία της φωτογραφίας


0 Responses to “Στο δρόμο με τον Ντην και τον Σαλ”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Μέχρι να αποχωρήσει και ο τελευταίος, ξένος ή μη, εκπρόσωπος κάθε τρόικας, η Ελλάδα είναι μια χώρα υπό κατοχή.

indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms!

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Τα Νέα του Βελγίου

Σουρεαλιστική Επιθεώρηση Πολιτισμού

Αρέσει σε %d bloggers: