02
Μάι.
12

Οι εκλογές ως ατομική ευθύνη

Εκλογές… Σκατά… Μα πάλι εκλογές; Πάλι αλλαγή; Σκατά… Δεν αντέχω άλλο. Έχουν πέσει τόσο πολλά πάνω στις πλάτες μου ξαφνικά. Ευρώπη, ευρώ, ανάκαμψη, σχέδιο, διάσωση, ομόλογα. Σκατά… Καλά γκρίνιαζα τόσο καιρό για υποταγή στους ξένους, για υποτέλεια, για χώρα-προτεκτοράτο, τι τη θέλουμε τώρα αυτή τη σκάρτη «γιορτή της δημοκρατίας»; Καλά γιαούρτωνα άκριτα τους πάντες και τα πάντα σε μια βαθιά πολιτική αλλά συνάμα τόσο απολιτίκ χειρονομία. Σκατά… Τι τις θέλουμε τις εκλογές αφού δε θα αλλάξουν τίποτα; Μμμ, μάλλον έτσι είναι! Αυτή μπορεί να είναι μια βαθιά πολιτική δήλωση. Μια μικρή όμως ενδοσκόπηση μπορεί να μας πείσει ότι αυτό που αλλάζει την ημέρα των εκλογών είναι ότι η κοινωνική ευθύνη γίνεται για μια τόση δα στιγμή ατομική. Δεν υπάρχει η δικαιολογία «έκανα ότι ο διπλανός μου». Για αυτές τις λίγες στιγμές πίσω από το παραβάν είμαι μονάχα εγώ κι ο εαυτός μου. Δηλαδή ο τύπος με τον οποίο μπορεί να έχω τις μεγαλύτερες διαφορές και αντιδικίες στην καθημερινότητα. Μ’αυτόν τον τύπο θα πρέπει να τα βρω, να τον υπομείνω και να με υπομείνει. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι δε θα πάω με σταυρωμένο ψηφοδέλτιο (υπάρχουν ακόμα άραγε;), όμως αυτή είναι μια άλλη, πικρή ιστορία.

Και τι να μου πει εμένα αυτή η στιγμή μπροστά σε ό,τι θα ακολουθήσει; Άλλωστε λίγο πολύ οι αποφάσεις είναι προειλημμένες και οι προεκλογικές εξαγγελίες των κομμάτων μεγάλα φούμαρα. Είπαμε. σύμφωνοι, οι εκλογές δεν αλλάζουν κάτι. Ωστόσο αποτελούν το στιγμιότυπο της κοινωνίας, το θέλω της τη δεδομένη στιγμή. Το τι θέλω εγώ, το τι θέλει ο διπλανός μου. Το οποίο θα εκφραστεί ως πολιτική απόφαση. Δεν έχω αποφασίσει τι θα ψηφίσω. Εντάξει, μια κλίση την έχω και δε χρειαζόμουν καμιά βοήθεια σαν τους αλγόριθμους επίλυσης του προβλήματος (helpmevote) για να καταλάβω κοντά σε ποια κόμματα βρίσκομαι. Ειλικρινά δε βρίσκεις κι εσύ ότι ώρες και φορές η επιστημονική προσέγγιση και διαδικασία χαραμίζεται; Δηλαδή τώρα οι αναποφάσιστοι θα κάνουν 30 κλικ και ως εκ θαύματος «θα βρουν τι να ψηφίσουν». Δηλαδή αυτό είναι το πρόβλημά μας; Όχι το ποιοι θα μας κυβερνήσουν;

Τελικά στα ίδια καταλήγω. Ο μόνος λόγος που αξίζει κανείς να ψηφίσει είναι να ησυχάσει και να καταλαγιάσει τα πάθη του, να έχει ήσυχη τη συνείδησή του. Και αναφέρομαι σε όσους θεωρούν εαυτούς πολιτικά όντα. Για τους υπόλοιπους που απλώς σέρνονται στην κάλπη, ωσάν να πήγαιναν για καφέ ή σινεμά, δε βρίσκω κόσμια λόγια. Είμαστε λοιπόν με τα πολιτικά όντα, με αυτούς που έχουν μια κάποια πολιτική θέση και άποψη, που μπορεί να είναι από σκληρά κομματική μέχρι απολύτως ελεύθερη από στεγανά και μη εκφραζόμενη από πολιτικούς σχηματισμούς (άλλωστε δεν μπορούμε να φτιάξουμε όλοι από ένα κόμμα, ή μήπως μπορούμε;). Εκφράζουμε αυτή την αντίληψη στην καθημερινή μας ζωή, στον τρόπο που κοιτάζουμε τους ταμίες του σούπερ μάρκετ, στον τρόπο που αντιδρούμε στη βία των άλλων, σωματική και λεκτική, στον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα οικονομικά μας κ.ά. Ε ναι, όλα αυτά είναι πολιτικές κινήσεις. Για την ακρίβεια είναι κινήσεις που πηγάζουν και εν τέλει συνδιαμορφώνουν την πολιτική μας αντίληψη μαζί με τα βιώματα και τις γνώσεις μας.

Μου είναι δύσκολο να εκφράσω αυτή την αντίληψη με ένα μονάχα ψηφοδέλτιο που θα επιλέξω την Κυριακή – πόσο μάλλον με τους σταυρούς προτίμησης! Μα είναι ο μόνος τρόπος που η άποψή μου θα μετρήσει, έστω και ως ένα απειροελάχιστο ποσοστό ανάμεσα στα έγκυρα, τα λευκά και τα άκυρα (το εμπεδώσαμε ελπίζω ότι άκυρα και λευκά είναι σαν να μην ψηφίζεις).

Ο άνθρωπος, σύμφωνα με τον Κορνήλιο Καστοριάδη που παραφράζει το Θουκυδίδη, έχει μια φυσική ροπή προς την ησυχία, την αδράνεια (έξοχο φινάλε της Catastroika). Όπως εύστοχα αποτύπωσε στο Manderlay ο Λαρς Φον Τρίερ (το κεφάλαιο της απαξίωσης του εν λόγω καλλιτέχνη από κάθε λογής ειδικούς μετά την περσινή του εμφάνιση στις Κάννες χρήζει ποικίλων αναλύσεων που δεν είναι της ώρας), ο σκλάβος δεν μπορεί να διαχειριστεί την ελευθερία του. Άλλωστε πού να το μάθει; Εμείς λοιπόν μέσα σε αυτό το κλουβί του παγκοσμιοποιημένου και (νεο)φιλελεύθερου καπιταλισμού γεννηθήκαμε, γαλουχηθήκαμε και προσπαθούμε να επιβιώσουμε. Φορές-φορές αγγίζουμε τα όρια της φυλακής αυτής και μπορεί να τρομάζουμε γιατί δεν ξέρουμε τι υπάρχει παραπέρα. Είναι ανθρώπινο. Μας έχουν μάθει έτσι. Ίσως να μη σώσουμε τον κόσμο την Κυριακή το βράδυ. Μπορεί να σώσουμε όμως τον εαυτό μας και να μπορούμε να συνεχίζουμε να τον κοιτάζουμε στα μάτια… βαθιά και ειλικρινά.

Με βαθιά αγάπη και κάποια ίχνη… αισιοδοξίας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


indiego

Sternenwandler

Αρχείο δημοσιεύσεων

Το Lagrimas de oro στο Mixcloud

Το ραδιόφωνο του Lagrimas de oro

Το αρχείο της Blogovision 2012

Το αρχείο της Blogovision 2013


Book In magazine

We love books and reading

cheworldtour

nine months around the world with the che brothers

Kollect-news

ενημέρωση και ειδησεογραφία

guteshoerenistwichtig

das gehört gehört

ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΘΕΡΙΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 65, ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Punk Archaeology

A collaborative exploration of the links between archaeology and the musical underground of Punk and New Wave

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Sunday Freakshow

Radio show & Music blog

η Λέσχη

φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας

nemmblog

Music For Everyone - a North East England based 'all genre' music blog

Santa Sangre

blissful nightmares & mechanical dreams

Το σχολείο της φύσης και των χρωμάτων..

Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο Φουρφουρά

Stavros Mavroudeas Blog

The personal blog of S.Mavroudeas

n o w h e r e

no/where or now/here?

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Υποψήφιος Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ: ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΤΗΣ 25ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Yanis Varoufakis

thoughts for the post-2008 world

a closer listen

A home for instrumental and experimental music.

OMADEON

Creative Work of Multiple Forms

FRACTURED AIR

The universe is making music all the time

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Ν.Φ.-Ν.Χ.

Για την υπεράσπιση του Άλσους και της πόλης

Lumen

Audio / Visual artist. Based in Bristol UK

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ

Μια εκδοτική προσπάθεια από τους εργαζόμενους στο χώρο του βιβλίου

Η Μαγική Φωνή

“There is no greater agony than bearing an untold story inside you.”

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

iphigeneia panetsou

A fine WordPress.com site

Sound Advice

Music Reviews

Ο μΙκρος Μιχαλης

...σκέφτηκε και έγραψε...

Σύλλογος Ιντιφάντα

Για την Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

Χρονοντούλαπο

Παύλου Παπανότη, συνταξιούχου εκπαιδευτικού.

Blackspin

" ...and still spinning with the times"

JailGoldenDawn

Για την Πολιτική Αγωγή του αντιφασιστικού κινήματος

A Plus Authors

Book Blogging from a Guy's Perspective

AIXMH

έκδοση αναρχικού λόγου

Βασιλική Σιούτη

Δημοσιογραφικό ημερολόγιο

valuewhatworths

Just another WordPress.com site

Ε.Λ.Σ.Α.Λ.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

tolmima

"Οι καιροί ου μενετοί" Θουκυδίδης

Dimitris Melicertes

I don't write, I touch without touching.

Redflecteur

About Art and Politics

histoires_μinimales

ιστορίες μινιμάλ καθημερινής τρέλας

Snippets of Suomi

pensieri, parole, opere e omissioni di un italiano ad Helsinki

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Αρέσει σε %d bloggers: